de Taokshop van Frants van de Bareschjop

en een Tikkie

Je kunt de krant geen dag missen, schrijft onze krant zelf. De drukinkt waar dat mee gedrukt wordt riekt minimaal naar zelfbevrediging, leek mij in eerste lezing. Het kan toch nooit zo zijn dat je aan een vod papier verslaafd raakt, nietwaar?
Welwaar! Ik heb een paar dagen mezelf goed in de gaten gehouden. Gekeken waar ik op lette, wat ik negeerde, wat me afstootte, wat me aantrok.
De krant heeft volkomen gelijk, de krant kun je niet missen, want de krant heeft ontieglijk veel voordelen boven de andere boodschap- en slechtnieuwsbrengers. Een krant is oppervlakkig - overzichtelijk, je ziet veel in de eerste dagelijkse oogopslagen. Als je een digitale krant wilt inzien, moet je eerst je computer aanzetten, dan een aantal goocheltrucjes doen, een schietgebedje mompelen, een muis uit een bussel draden ontwarren ... ”Je hebt een draadloze muis, zeg je?” Dan moet je vaak eerst nog nieuwe batterijen plaatsen. Vervolgens is je provider van de slag en zegt dat al je wachtwoorden niet meer deugen. Voor je aan het nieuwslezen toe bent, is dat nieuws al lang geen nieuws meer.
Als je - nog tandloos - slabbert met je bakkie leut boven het toetsenbord heb je een acuut probleem. Als de dagelijkse routine zich meldt kun je met de krant op het leeszaaltje rustig verder. Met een laptop op je schoot en de broek op je enkels is dat ronduit levensgevaarlijk.
En dan het belangrijkste argument las ik toevallig vandaag in de geschetste, zittende omstandigheden. De propere Nederlander gebruikt gemiddeld acht en een half velletje per wc bezoek. Bij mij was natuurlijk weer eens de rol op. Ik prees de hemel dat ik het sportgedeelte meegenomen had. Kon mijn diepe afkeuring over het gepruts van onze regionale degradatiekandidaat met genoegen uiten. Dat lukt je nooit met een laptopje.