Dimitri.

Alles is betrekkelijk, dus zeker mijn meningen en opvattingen. Ik ben niet meteen een windhaan toch kan me herinneren dat ik vroeger (en dat is nog niet zo lang geleden) over bepaalde zaken anders dacht dan nu. Dus is het interessant te overpeinzen door welke invloeden mijn meningen en opvattingen wijzigen. Meteen duikt dan al een probleem op. Welke van mijn deelpersonen laat ik nu aan het woord? De verleiding is groot om de chemicus Frans de leiding te laten nemen. Hij heeft dat immers al het grootste deel van mijn leven gedaan. Hem ken ik het beste. Hij is nuchter en betrouwbaar, koel en zakelijk. Ik weet wat ik aan hem heb.
Dan heb ik ook nog opa Frans. Hij is heel anders dan mijn kunststoffenman. Voor hem geneer ik me soms wel, hij kan zo kinderachtig en drammerig zijn. Ook plengt hij wel eens een traantje. Verder heb ik nog Frans, de sterke, in de aanbieding. Hij loopt nog iedere dag twee uur speedmars en fietst ook nog lachend heuvels op tot hij zowat half dood van zijn fiets valt. ‘s Avonds vertilt die zich dan graag aan een wijntje.
Dan is er nog een Frans, de zeurpiet. Eens in het half jaar gaat die naar de dokter, wil een ECGtje, bloeddruk, cholesterol enzovoorts gecheckt hebben. Hem ga ik niet verder toe te lichten, want ik vind hem een verveellap.
Frans de Francofiel en de Frans, die moeilijk met de Duitsers uit de voeten komt, zijn ook een paar interessante regelmatig op de voorgrond tredende figuren. Chaotisch wordt het als ze allen te samen optreden.
Voor mij is het een uitgemaakte zaak. Ik ben een orkest waarvan ik zelf de instrumenten en de dirigent ben. Er zijn geen slechtere of betere instrumenten. Alle instrumenten zijn even goed, ze moeten alleen goed afstemmen en samenwerken en dat is simpel de taak van de dirigent. Maar wat als de dirigent net met zijn stokje een roffel op de trom slaat? Vaak gaat dan de trompet met zijn gevoelens aan de loop om van de sousafoon maar te zwijgen.
Laat ik dan nu maar eerst de dirigent aan het woord komen. Hij is de minst gehoorde de anderen hebben het, zoals gewoonlijk, te druk met zich zelf.
Ahum, juist! Ik, de dirigent, ik vind dat macht het enige is dat niet betrekkelijk is. Macht is absoluut. De macht moet je bezitten, in ieder geval proberen te krijgen. Indien je de macht bezit, krijg je alles wat het leven te bieden heeft. Om de macht te krijgen zijn alle middelen toegelaten. Kijk maar naar het nieuws. Je moet het alleen een beetje beschaafd aanpakken. Bijvoorbeeld de verkiezingen in Amerika. Stemformulieren manipuleren, bewust foutief tellen, de media manipuleren, het is allemaal gepermitteerd. Een goede tip, je moet altijd volhouden dat je het niet voor jezelf doet, maar voor de anderen. Je moet de massa doen geloven dat zij het goed krijgen als jij hun baas wordt. Over 4 of 5 jaar is iedereen dat vergeten en kun je het opnieuw proberen.
Ho! Ho! Ik ben de opa en ik ben het daar niet mee eens. Mijn computer is net hersteld van een virusinfectie, die hij opgelopen had op Internet. Ik zeg maar zo: "Je moet eerst ziek worden om gezondheid te kunnen waarderen. Ik heb dus nu zogezegd voor de eerste maal een soort griepspuit gehaald, een programma van Thunderbyte. En ik hoop nu maar dat deze donder de volgende keer die digitale worm stuk bijt. Mijn opvatting over virusbestrijding is dus behoorlijk aangescherpt door die infectie.
Oh, jullie lezers,zijn dat al lang? Jullie snappen niet dat ik zo dom kon zijn om die paperclip bewusteloos aan te klikken? Mag ik op mijn beurt jullie wat vragen? Wie van jullie rookt er nog? Alleen zij of hij, die nu nooit kan antwoorden, mag stommerik tegen mij zeggen. De rest moet eerst ziek worden om gezondheid naar waarde in te kunnen schatten.
Hallo drammers, wacht eens even. Ik ben de Francofiel en ik vind vriendschap een hoog, misschien wel het hoogste goed. Wat ben je zonder vriendschap? Je kunt rijk, arm, gezond, ziek weet ik wat allemaal zijn, zonder vriendschap ben je niets en nergens. Vriendschap is, om het in muziektermen te zeggen, het klankbord van je bestaan. Vriendschap is altijd compenserend en aanvullend, nooit dwingend of eisend. Vrienden zijn dus als het ware je dromen. Ze vertellen je hoe je bent en hoe je eigenlijk zou moeten zijn. Als je er oog en oor voor hebt ben je een heel gelukkig mens.
Ja, ja, leuk bedacht. Laat me nu effe niet lachen, ik ben de jongen die zo moeilijk met de Duitsers overweg kan en ik heb mijn ervaringen Jij hebt lekker kletsen zeg. Je moet maar eens door je zogenaamde vrienden gekwetst worden. Neen hoor, dank je wel. Ik stel me nooit meer kwetsbaar op. Een ezel stoot zich geen drie maal aan dezelfde steen. Ik geef je een goeie raad, ga weg van Internet. Wij oude sokken snappen een computer maar half. Voor je het in de gaten hebt, heb je weer een kudde Trojaanse paarden binnengehaald en begint alle ellende van vooraf aan. Als je zonodig iets kwijt moet stuur dan een ingezonden stukkie naar de krant.
Jongens, hou nou eens effe je kwebbel. Ik, de zeurpiet, die altijd zijn bek krijgt afgestopt, ik wil nu eens wat kwijt. Weet je wat ik nu eens graag zou willen, wat ik zo belangrijk vind? Een patch van Dimitri op mijn harde schijf. Gewoon zoiets van: "Frans, ik Dimitri die van de week al twee keer bij Microsoft en een keer bij Compaq heeft ingebroken, ik ben ook bij jou binnen geweest en ik heb je een patch op je harde schijf geplaatst". Geloof me nou maar, ik zou nooit meer mijn harde schijf opnieuw formatteren.

Met wie zal ik het nu eens zijn? Die keuze is mijn vrijheid en .. iedere keer kies ik anders. Dat is niet relatief. Punt.

(C)

aug. 2000

mailbus van Frants van de Bareschjop