Heudvleisj.

Terwijl zijn moeder op de bovenwindse eilanden effen uitwaaide, zijn vader thuis van een gemene ziekte recupereert, was hij bij ons. Eventjes maar, voor een tussendoortje, een werklunch noemde men het. Het had iets met water te maken, water dat gemanaged moest worden. Inderdaad, hier bij ons is iets met het water aan de hand - ons water is zijn kluts kwijt - die is spoorloos. Ik som even een bloemlezing op uit de krant van deze week:
- Ons water is veel te hard, heeft wel 20 graden Duitse hardheid.
- In Roermond staat het water om de haverklap in de binnenstad.
- Tien kilometer verderop, in het Mijnweggebied, droogt de bodem uit.
- De toestand van de beken is belabberd. De beken zijn onterecht, te recht. Dit dient hersteld te worden. De beken dienen weer gekromd, krom getrokken te worden.
- Ondanks dat alles is het ijsvogeltje vaker te zien. Zeker 50 broedparen zouden er nu in onze bronsgroene provincie zijn. Wist U dat het ijsvogeltje eigenlijk helemaal geen ijsvogeltje is? Het kan namelijk niet tegen de kou. Zodra bij strenge vorst de beken dicht vriezen kan het niet meer vissen. Het wordt dan wel een echt ijsvogeltje. Raar maar waar, nietwaar? Welwaar! Juist, terug naar onze Alex.

Ik ben er niet bij geweest. Men vond het niet nodig mij bij de Limburgse klaagzang te hebben. Waarschijnlijk zijn onze notabelen, dit zijn een soort notarissen met veel noten op hun tabellen, bezorgd over mijn stemgedrag. Ik zing namelijk zo vals als een kraai, zegt mijn Lulu altijd. Nogal wiedes, een kraai kraait zoals hij gebekt heeft en dat is vaak karig, zie ik 's morgens tijdens mijn gang over het Pieterpad. Ze tonen zelfs culinaire interesse in de achtergelaten drollen van onze corpulente vierbenige huisvrienden. Teken van deze rare tijd zeer waarschijnlijk. Er is tegenwoordig veel interesse in iemands meest private aangelegenheden. Big brother en de mol watchen joe. Daar doet de wet op de privacy bescherming niets tegen. De watchdog van de privacy bescherming is alleen papieren ambtenarij. Brengt hooguit iets op als oudpapier. Sorry voor de uitglijder in de drol. Weer terug naar onze Alex.

Van 10 tot 13 uur was hij hier, aldus de krant die ik nu verder citeer. De Limburgse lunch werd geopend met een waterkerssoepje van Baexemse slakken. Die soep was geheid getrokken van een fles mineraalwater, ik neem niet aan dat de prins zijn koninklijk gebit aan ons hard water riskeert. Vreemd, ik ben al 60 jaar Limburger en heb nog nooit gehoord van Baexemse slakken, wel van Argentijnse biefstuk. Zou Alex geen Argentijns bieflapje meer lusten?
Vervolgens werd vervolgd met een buffet van heudvleisj. Nou zakt me de broek af! Heudvleisj als delicatesse Alex voorzetten? Ondanks dat de mijnen gesloten zijn, zijn we diep gezakt. Dat was vroeger kost voor de arme mensen. Kreeg je bijna voor niets bij de slager. De naam zegt het al, (hoofdvlees) van de vleesresten van de varkenskop werd het gemaakt. Een cholesterolbom noemde mijn cardioloog het een paar jaren geleden nog. Ik durf het mijn hond nog niet voor te zetten. Ik zou me diep schuldig voelen als het via hem in de voedselketen terechtkwam en een kraai daardoor gedwongen zou worden de kraaienmars te blazen. Dat zou niet klinken over ons berg en dal. Hier past alleen hoorngeschal. Sorry voor die toeter nu. Ik zal proberen me verder bij het twaalf uurtje te houden.
Hierin waren verder nog opgenomen - Midden Limburgse pasteien -Mergellandham - gebakken bloedworst met appel - koude schotel en geitenkaasjes uit het Noord Limburgse Veulen. - Afgesloten werd met rauwmelkse kaas uit Buggenum en een honingparfait met versuikerde venkel uit Roosteren. Als ik dit zo opsom bekruipt me het idee dat ik uit het kookboek van een kannibaal, met vegetarische trekjes, aan het citeren ben. Dit zet je toch geen manager zonder eelt in zijn maag voor. Dit is kost die ik in mijn kompeltijd (mijnwerkersperiode) nog niet verteren kon. Als je dit allemaal consumeert, in zo'n korte tijd, loop je grote kans dat je de eerste twee dagen op de gang moet doorbrengen met de deurknop van het toilet in je hand. Ik hoop maar dat ze bij Alex thuis ook nog een WC boven hebben voor het geval hij getroffen wordt door een maximale buikloop. Ik kan me bijna niet voortstellen dat zijn vriendin bij de buren moet vragen of ze even naar het toilet mag. Daarmee zouden we bij haar familie geen goede beurt maken.

(C)

feb. 2001

mailbus van Frants van de Bareschjop