De verslagenheid in de Mijnstreek was groot. De kranten stonden dagenlang vol van het droevige nieuws. De uitvaartplechtigheden van de 13
slachtoffers werden massaal bijgewoond. Zo ook de dienst in de kerk van Rumpen, voor Jacobs en Keulers. De Minister van Economische Zaken,
Huysmans, kwam naar Limburg, alsook Mej. Geldens, secretaresse van Koningin Wilhelmina. Ook Groothoff, President-Directeur der Staatsmijnen
woonde diensten bij en bezocht familieleden.
De belangstelling was overweldigend.
Er werd ook, vrij uitzonderlijk, een bidprentje uitgegeven waarop alle 13 slachtoffers samen op werden herdacht.
Alle eerbetuigingen konden echter de hardheid van het mijnbedrijf niet verhullen: de families van de omgekomen koempels bleven achter zonder een
fatsoenlijke financiële regeling en de zonen van de verongelukten die ook mijnwerker waren, moesten na de begrafenis direct terug naar
het kolenfront.
Met drie doden werd ook de hechte Schinveldse gemeenschap zwaar getroffen.
Jan Arnold Cremers woonde in de Broekstraat,
was geboren op 6 september 1903 te Schinveld
en was gehuwd met Annie Wagenaar.
Joseph Johannes Keijmes woonde in de Bouwbergstraat,
was geboren op 18 november 1916 te Schinveld
en was gehuwd met Annie Huting.
Johannes Hubertus Valkenberg woonde in de Beekstraat,
was geboren op 15 februari 1903 te Schinveld
en was gehuwd met Maria Helena Hendrix.
Hij was in Schinveld een zeer bekend en gezien amateur-toneelspeler.
De begrafenisstoet van de dhr. Valkenberg en Keijmes op de Beekstraat.
Enige dagen later. De begrafenisstoet van dhr. Cremers komt aan op het Wilhelminaplein.
De kist met het lichaam dhr. Cremers wordt tussens een erehaag van leden van de harmonie de kerk binnengedragen.
Het verlaten van de kerk en de weg naar het kerkhof.
Kompels dragen de kist op het kerkhof.
De twee graven rechts zijn van de heren Keijmes en Valkenberg, die eerder werden begraven.
Het lichaam van de heer Cremers werd pas geruime tijd later gevonden.
Onbeschrijflijk leed, de prijs van ... Oes Koeel
De uitvaart en begrafenis van de omgekomen Schinveldse kompels in hun woonplaats
Naar aanleiding van deze ramp werd in 1948 op het kerkhof van Schinveld een monument onthuld
om de nagedachtenis te eren van allen die tijdens hun werk omkwamen.
NB.
E.e.a is met toestemming overgenomen uit het "Jaarboek 1997 Onderbanken" van de Heemkundevereniging de Veerssjprunk.
In 1952 werd mijn vader, samen met zijn kompel, ook op de dodenlijst vermeld.
