Wanneer je voor het eerst je oogjes opendoet
en ze als sterren de wereld inkijken,
dan weet je niet dat je nog zoveel moet
en dat alles anders is dan dat het eerst doet lijken.
Je luikjes zijn dan nog van goud:
zwaar en massief; je moet ze wel sluiten
het is nog niet de bedoeling dat je ze voor langere tijd openvouwt.
Het waarachtige blijft nog verscholen in het buiten.
Langzaamaan verdwijnt dan het gouden laagje
en de glans en schittering om je heen verliest zijn sprankelende kleur
Je ogen sluiten alleen nog bij een hazenslaapje,
veel te nieuwsgierig dat je bent: Wat zit er achter die deur?
Je moet verkennen, ondervinden en beleven.
Je moet zoveel om te kunnen overleven.
En dan wens je je graag als waren je luikjes nog van goud
en wanneer je ze dan openvouwt
ook alles is zoals het waarachtig lijkt.
@ntje, 23 sept. 2003