We worden allemaal geplaagd door zorgen
Is het niet iets uit het verleden, dan maken we ons weer druk om de dag van morgen
Het verleden kan zwaar op onze schouders leunen
Maar als je denkt aan de toekomst kun je tegenwoordig ook luidruchtig kreunen

Want waar moet het heen met de positieve zorg?
De zorg om de zorgen te verlichten, te helen en weg te nemen
Wordt de positieve zorg nu ook een zorg?
Nu de zorgkraan steeds meer wordt dichtgeknepen

Zoveel zorghelende mensen die straks op straat belanden
Nog meer zorgvragende mensen die straks in een zwart gat vallen
Weg met al die zorgende handen
Leve het kabinet van de mensonterende ballen!

Als we nou eens met z’n allen een grote vuist maken naar die grote Bal
En we zorgen voor een supergrote gigageile harde val
Dan komt die Bal(k) eindelijk (en) aan zijn E(i)nde
En laten we hem allemaal aan die zorgdeur staan
Waar hij absoluut nooit en te nimmer ooit meer doorheen mag gaan

Nee, niemand zal zijn zorg dan nog verlichten, helen of wegnemen
Dan kan hij nog zo hard kreunen
Op onze zorg kan die dan niet meer steunen!

Oké, oké, goed dan ...
We pamperen hem in en binden hem vast in de laatste stoel
Want dat is ook zijn idee van zorg, zijn doel ...