Tikkies, januari 2003

31-01-2003
Uit het AD van 30-01-03.
Penthouse voor premier !
Het ministerie van Algemene Zaken heeft in een van de mooiste buurten van Den Haag een hypermodern dubbel penthouse gehuurd als pied-à-terre voor premier Balkenende. Het royale appartement, met een maandelijkse huur van rond de 7000 euro, is een tijdelijke vervanging voor het Catshuis, dat wordt verbouwd.
De woonkamer van het penthouse meet 98 vierkante meter. Het is van alle moderne gemakken voorzien, heeft twee luxe badkamers en vier terrassen met een totale oppervlakte van 100 vierkante meter. ,,Een duurder en mooier appartement is er in Den Haag niet te krijgen'', zegt een makelaar die enkele keren een pied-à-terre aan ministers heeft verhuurd voor zo'n 4000 gulden per maand.
Buren in het complex zijn overtuigd dat Balkenende er zelf nooit is. ”En dat is natuurlijk niet zo gek als je een mooie auto met privé-chauffeur hebt en op een steenworp afstand van Den Haag woont”, zegt een buurtbewoonster. ”In een half uur is hij in Capelle aan den IJssel bij zijn vrouw en dochtertje.
Het penthouse is gehuurd zolang als de renovatie duurt. Naar verwachting is die volgend jaar afgerond.
Waar stond CDA ook al weer voor ? Iets met christelijk en waarden en normen toch ? Ik heb er een andere beleving van ! Dit lijkt niet erg op een Centrum voor Degelijke Armoede. Er ontbreekt alleen nog de playmate.

30-01-2003
Aangekomen bij mijn derde kapper had ik inmiddels al mijn laatste baan en dito vrouw. Op deze gebieden was ik er vroeg bij geweest en ben er lang blijven hangen. Kuche ..
We woonden in een jonge buitenwijkje van een oude stad en conform nieuwe status bezocht ik nu een echte coiffeur. Bovendien was hij ook nog toneelkapper en grimeur, vertelde hij, zonder grimas, in de eerste knipsessie. Bescheiden was hij niet, waarom ook ?
In die tijd draaide ik altijd nachtdienst en kon overal slapen als ik overdag ergens een paar minuten onbewaakt zat. Dit gebeurde ook tijdens die eerste knipbeurt. Tijdens het opzeggen van zijn geloofsbrieven deed ik mijn pril ochtendtukje.
Ik werd heel benauwd, in een wolk van stinkend, witte poeder wakker.
Eerst dacht ik aan een gasuitbraak bij mijn baas, maar rook tot mijn geruststelling geen ammoniak of zwavel. En omdat mijn korte termijn geheugen toen ook al haperend online krabbelde, besefte ik hakkelend en kuchend dat ik mijn scootertje bij een toneel-kapper, grimeur en nog iets gestopt had en klaarblijkelijk ook afgestapt was.
Die stinkende, witte wolk in de spiegel moest dus waarschijnlijk mijn bewolkte schone schijn zijn, vermoedde ik. Slaapscoterend zigzagde ik naar huis.
Ik sliep een paar uurtjes gestrekt recht, een rechtschapen slaap en werd gewekt door mijn bezorgde lief, die wilde weten of ons een malheur overkomen was tijdens de afgelopen nachtdienst. Zij wilde vaststellen of ik een haaroplossend zuur over me heen gekregen had of dat er ratten aan mijn haren geknaagd hadden.
Ik wist wel nog dat ik die morgen erg warm gedouchet had maar begreep niet wat zij eigenlijk bedoelde.
In de spiegel op de badkamer ontdekte ik dat ik een soort hanekam had.
Ik was mijn tijd toen twintig jaren vooruit, besefte dat in den vooruit helaas niet en schaamde me diep omdat ik mijn lief een bokkenpruik bezorgd had.
Hoedt U dus voor coiffeurs. Dit zijn geen kappers maar rookgordijnleggers. En waar rook is, hangen gordijnen nietwaar ?
Welwaar, want de huidige haarmode is erg rood van kleur. Zelfs blondjes zijn tegenwoordig kleurig geëmancipeerd.

29-01-2003
Toen ik later bij mijn tweede kapper gekort werd, was dat in een moeilijke periode van mijn leven. Zucht ...
Dienstplchtig militair, twee jaren met minder prettige vooruitzichten. Voor koningin en vaderland sneuvelen werd in die tijd niet geheel onmogelijk geacht. We leefden in afwachting tot betere tijden dus maar van weekend tot weekend.
Mijn mooie lange krullen sneuvelden al op de tweede dag dat ik bij Bernhard, voor één pakje sigaretten per dag, op de pleelist kwam. De dientskapper was een ordinaire dienstklopper, niet om te kopen en erg kort van memorie. Langer dan twee centimeter kwam niets onder zijn schaar vandaan.
Mistroostig keek ik in het koude washok in de alles onthullende spiegel. Ik had een eierkop met puisten zag ik. Godju, dat was erg onthutsend. Ik hield mijn ijdel zakspiegeltje achter dat rare ei. Kon ook nog voor een aardappel doorgaan, mistroostte ik me zelf. Ik probeerde in het spiegelbeeld een en ander met mijn pas verkregen rijksschaartje te corrigeren. De pluk viel aan de ander kant dan waar hij gepland was. Een uurtje later had ik een echte kale kop en besloot koppig een maand lang niet meer in de spiegel te kijken. We moesten ons immers ook in het donker leren scheren, had ik gisteren gehoord.
De mijnheer die de volgende morgen al voor dag en dauw in onze barak kwam opspelen, wist niet goed wat hij zag toen hij mij aanschouwde. Mijn hoofd was ontsierd, constateerde hij en wilde weten bij welke ouwe hoer ik geweest was. Dat wist ik niet, ik had helaas geen kaartje van die persoon gekregen.
Of ik misschien de leukste thuis, was wilde hij weten.
Ik zei van niet, mijn moeder was al heel jong gestorven en mijn vader hield niet van vuile woorden, antwoordde ik naar waarheid.
Hij blafte dat ik op rapport moest.
Bij de kapper kon je nog even zitten, maar op de receptie bij deze kappie moest je heel stijf staan, ontdekte ik.
Hij wilde weten wat ik van het leger verwachtte.
Ik verwachtte acute kramp te krijgen en deelde hem dat beleefd mede.
Of ik soms nog meer klachten had, informeerde hij poeslief.
Ik vroeg of ik eerlijk mocht zijn.
Dat mocht ik niet, brulde hij. Ik was in het leger en daar hielden ze niet van openhartigheid.
Dat klopte heb ik helaas ontdekt. In het leger heerst alleen de waan van man met de grote scheur. Als je door de kapper van hare majesteit je haar laat knippen heb je meteen je verstand ook ingeleverd, wordt er van je verwacht. Ik werd dus die twee jaren een slechte lakei, ... leve de burgerij.

27-01-2003
Ik was altijd al weg van techniek. Techniek is alles dat je kunt doen met gereedschap. Gereedschap is alles dat je in je handen kunt nemen en waarmee je vervolgens iets nuttigs mee kunt doen.
Onze kapper beheerste zeer interessante technieken. Allereerst het inzepen. Onze familie is gestraft, misschien door onze Lieve Heer maar veel waarschijnlijker door onze woeste voorvaderen, met straffe baarden. Kwaliteit grof schuurpapier en eeuwig en altijd woekerend. Glad scheren is bij ons een kwestie van de korte tijd en dus eigenlijk altijd de verleden tijd.
Mijn vader en grootvader vloekten zelfs vreselijk onder het scheren. Ik bewonderde hen daarom zeer, scheren was bij uitstek mannelijk want mijn moeder en grootmoeder vloekten nooit. Ik wachtte met veel ongeduld op de dag dat ik zelf uitgebreid en gelegitimeerd mocht gaan vloeken. Mede daarom dus misschien mijn zaterdagse bezoeken aan de kapper.
Op zaterdag had onze kapper een hulpje. Inzepen, scheermessen slijpen en afdrogen waren zijn taken. Na iedere aktie moest de kapper himself goedkeuring verlenen voor de volgende. Met andermans strot ging je vroeger nog respectvol om.
Tijdens het inzepen keek de zwappende inzeper buitengewoon overdwars naar zijn doel. Met twee spitse vingers hield hij repeterend de neusgaten van zijn werkstuk dicht. Dit mocht niet stikken en moest ook zijn betoog kunnen blijven voortzetten. Voorwaar, ik zeg U: ”Konen en kinbakkessen inzepen is geen kattepis”. Ik kreeg er pijn van aan mijn ogen en ging zelfs soms dubbel zien.
”Kijk niet zo scheel”, zei mijn vader dan en draaide er eentje om mijn oren, om me bij de les te houden.
Vervolgens sleep de scheerhulp een op de betreffende persoon afgestemd scheermes aan een lange, leren riem die achter de scheerstoel hing. Nu enkele tientallen halen keek hij dan op het scheermes. Als hij geen snijvlak meer kon zien was het mes scherp zei de kapper, nu in de rol van barbier. De slijper knipte dan zijn ogen weer recht en mij sprongen dan vaak de tranen in de ogen. Niet omdat ik ontroerd was door deze hightec, maar omdat mij dan altijd een paar haren werden uitgetrokken. Ik had en heb nog, namelijk dikke haren. De dikste van het dorp volgens onze kapper. Op mij verprutse hij al zijn duur geslepen scharen. Ik werd dus altijd met een oude, botte schaar gecoupeerd = geplokken. De familiaire mannelijkheid zat al vroeg in mijn beleving. Helaas ik dwaalde even weg.
Met dat uitgerukte, dikke haar testte vervolgens de kapper of het scheermes goed geslepen was. Hij liet het uit de lucht boven op het mes vallen. Viel het op het mes doormidden dan was het mes goed geslepen en schoor hij zijn klant. Zo niet dan was ik na een paar minuten weer een paar haren kwijt.
Ik vind het dus helemaal niet gek dat mannen nooit huilen. Echte mannen zijn immers door hun vader cq. grootvader gelouterd bij de kapper. Echte mannen zijn nu helaas zeldzaam omdat de kappers geen scheermessen meer slijpen.

26-01-2003
Mijn prilste kapper bedreef zijn handwerk in een achterkamertje van zijn sigarenwinkel, die hij heel toepasselijk het ”Schjwaamhoes” (rookhol) had genoemd. De vermengde geuren van tabak, scheerzeep en lotion gaven de knipruimte een bedwelmende sfeer. Het had iets van de mystiek van de kerk, door die aparte, zware aroma kwam je in een soort roes - los van de dagelijkse waan van armoede en bekrompenheid. Hier was de nieuwe sfeer groots en visionair. Hier broeide de komende toekomst. Hier werd de definitieve, dikke streep onder het afgedane verleden gezet. Dat voelde je aankomen, maar wat het betekende realiseerde ik me toen nog niet. Alles dat belangrijk is heeft immers zijn eigen tijd nodig, er is geen tijd voor alles tegelijk.
Op zaterdag mocht in met mijn vader of mijn opa mee. Niet om geknipt te worden, dat kon alleen op de woensdagmiddag. Op zaterdagmiddag ging ik mee om getuige te zijn. Proever te zijn van de overgang van dat verliezende verleden naar de glorende toekomst. De pastoor en de burgemeester, de wethouders en andere notabelen van ons dorp zoals de veldwachter, ze waren er allemaal. Ze wachtten allemaal in de pikorde van ons dorp op hun beurt en gaven intussen een verantwoording van hun afgelopen dadenrijke week en een prognose op de lange termijn.
Dat was voor mij onbegrijpelijk en dus zeer boeiend. Ik voelde dat de pastoor in de knoei kwam. Ik hoorde dat de burgemeester niet brandschoon uit de bezetting gekomen was. Ik twijfelde of de veldwachter geen vriendjes in de zwarthandel had.
En de kapper, die was leading want hij had de zo fel begeerde rokerswaren. Na het vier jaren paffen van eigen teelt in oude kranten was een ”Lucky Strike” of ”Willem II” zoiets als een imaginaire golden fiction. De kapper kon ze leveren tijdens het verkondigen van zijn knitterende leer. Derwille van de nicotiserende smeer likten onze notabelen zijn kakelende kandeleer.
Inmiddels is de toekomst van toen bijna de verleden tijd van nu. Mijn huidige kapper is van den vrouwelijke kunne, heeft veel bovenmaatse body maar geen politieke kleur en wil wel steeds mijn grijze haren verven. Zwart of rood, maakt haar niet uit. Als het maar wat anders wordt, dan het is.
Ze begrijpt me nog niet, want de toekomst zal weer heel anders gaan kleuren. Groen, rood en paars hebben we gehad. Goud zullen we wel nooit krijgen. Maar mijn zilvergrijs zal altijd de link naar dat oude, verrookte en vergeelde verleden blijven.

24-01-2003
Sommige moeilijk besluitende personen hebben een persoonlijke adviseur, andere gaan naar een waarzegster. Een mens is immers zelf verantwoordelijk voor zijn beslissingen. Ben je erg voorzichtig of ondeugend aangelegd heb je ook nog rechtsbijstand. Had je in het verleden behoefte aan een snelle upload van je expressieve vaardigheden, downloade je gewoon een Tsjakka bestand. Dat is nu ”temps perdu”. Tsjakka heeft beloofd om na zijn nationaal echec zijn oude stiel, dus de beslagklopper, weer ter hand te nemen. Als er ooit iets nuttigs aan verkiezingen was, dit was dan een typische uitvlieger. Begonnen als invlieger, droomde van hoogvlieger, had last van opvliegers, ontpopte als strontvlieg, crashte als laagvlieger en kort door de bocht vlieger. Exit als eendagsvlieg.
Ik ga al een mensenleeftijd naar de kapper. Gratis en ongevraagd advies. Kappers zijn bij uitstek de mensen met de mensenkennis. Bij de kapper kun je een persoonlijke brainwash krijgen. Ik zag zelfs dat Zalm zijn gemillimeterde schubben liet schrabben. Die weet dus ook waar Abraham Moscovietsj de mosterd haalt. Of is dat weer iemand anders ?
Bij onze eerste kapper verloor menigeen van mijn generatie zijn baby krullen en zijn nozem lange haren. Ook schoor onze Jugendstill kapper uiteindelijk weer veel woeste baarden af. Ons puberend knipuur voor ons was vaak de woensdagmiddag. In de leergierige tijd was dat erg gunstig, want hij was een vervoegende kei in Frans en Duits. Ook had hij wel kijk op de miskleunende mens en vertelde tussen kam en schaar over zijn knipfilosofie. De gemeenteraad werd in zijn kapsalon geknipt en te dun bevonden. Idem de verdeel en heers politiek van de regenten van de KVP en toenmalige Staatsmijnendirectie. ”Gisteren was osjesdag”, was zijn repeterende terugblik.
Hij bewerkstelligde dat we onafhankelijk gingen denken, van lieverlee ons dorp uittrokken en links gingen stemmen. Hij legde de kiem van het waardebesef, dat je voor beloning eerst prestatie moet leveren. Als je bij hem letterlijk geknipt was, wist je intuitief wat waarden en normen betekenden. Eéns van een dorp, altijd van een dorp ! Rechts aanhouden, was dus de uiteindelijke bestemming van de zekerheid.
Daarom dus, lusten we op vrijdag nooit vis, geen Zalm en ook geen maatjes !

23-01-2003
Als na de laatste verkiezingen iets duidelijks is dan is dat wel dat er niets duidelijk is. Pim is voor niks doodgeschoten. Alles is weer terug bij het begin, dankzij de erfgenamen van Pim. Je kon het zien aankomen, regeren is immers vooruitzien en kortzichtigheid is helaas een nationale eigenschap. Bijna iedere kiezer had een brilletje nodig om enig onderscheid te ontdekken. Een goed hoorapparaat zou echter veel wenselijker zijn geweest.
De broek zakte me gisteravond af toen Bos eigenlijk al zei, dat de PvdA concessies zou moeten doen om weer op het pluche te kunnen resideren. De kiezer had hem dat nu opgedragen fantaseerde hij er vlijtig op door. De kiezer is alleen drie weken stroop om de mond gesmeerd. Der wille van de smeer likte slijmende Wouter zeer de kandeleer !
De volgende zet is nu aan JP. Die zei ook al dat het moeilijk en langdurig zou worden. Dus die gaat nu een paar maanden spelletjes spelen en zal vervolgens de vermoorde onschuld uithangen als hij zijn zin niet krijgt. Aan het einde van de formatie kan hij dan met goed fatsoen beweren dat met de PvdA niet samen te gaan viel en weer zijn oude coalitie op de blauwe zetels zetten. Zijn eigen woorden nl. ”erg ongeloofwaardig” wordt dan gewone werkelijkheid en alles is weer terug bij af.
En de invloed van de koningin op dit hele theater ? Die ziet het ook niet zo snel meer zitten en heeft voor het einde van de maand haar AOW aangevraagd. Niet dat ze die nodig heeft hoor, ze geeft het weer gewoon weg. En dat is nou net typisch in dit land. Bijna niets is echt, bijna alles is theater, alleen de dood van Pim was echt. Alles daarvoor en alles daarna hoort tot de dagelijkse, tragische comedie. ”De strijd om de macht.”

22-01-2003
In de toekomst kunnen Duitsers een Frans paspoort krijgen en omgekeerd zal ook kunnen. Een Fransoos zal dus kunnen aantonen dat hij Mof is en daar is in principe niks mis mee. Vele Duitsers dienen immers al in het Franse Vreemdelingenlegioen. Soort zoekt soort. In de geschiedenis waren het vaak minder goede buren, maar dat is niks uitzonderlijks, zoŽn buren hebben we soms allemaal. Verder spreken ze elkaars taal niet en willen de burgers eigenlijk zo weinig mogelijk met elkaar te doen hebben. Schröder en Chirac hebben dat dubbele passtukje echter bij een etentje in een eettentje bekokstooft. Een emotioneel gevoel uit de volle onderbuik dat, bij gebrek aan iets logisch uit de lege brains dan maar als blijde boodschap wereld in moest.
De een spreekt de taal van de ander niet, dat weet ik zeker. Dus is er vertaald en dat steekt mij. Is de vertaling geen wartaal? Zou het misschien toch niet een slip van de tong van de vertaler zijn? Of nog erger, zou de vertaler zijn eigen gedachtengoed hebben ingebracht? Maakt dat dan nog wat uit, vraag ik me verder af? Die twee heren hebben sowieso al weinig in de wereldpap te brokkelen. Het immers Sjors dubbel Joe, die aan de touwtjes trekt. Om niet als hampelman over te komen gedragen ze zich nu echter als harlekijnen. ”Gerhard als jij vanavond in Parijs uit wil, mag je mijn paspoort gebruiken !” Zie jij Balkenende al met het paspoort van zijn Belgische collega Verhofstadt de hort op gaan. Neen ! Doet hij nooit, dan gaat hij nog liever verkleed als Harry Potter !
En hoe moet dat dan met voetballen ? De derby van de Lage Landen zal toch geen interland meer zijn als er allemaal Hollanders cq. Belgen ronddolen.
Nee, in mijn portemonnee geen dubbel paspoort. Na het gelazer met de Euro, die van ons allemaal zou worden maar waar ik nog altijd niet de waarde van weet, wordt ik als Limburger nog liever een Fries dan landgenoot van een buitenlander. Alles heeft zijn grenzen, ook ons kleine landje.

21-01-2003
Wat betekent tegenwoordig nog een naam? Een paar jaren geleden was een ”dot com” nog het symbool van de nieuwe tijd. Voor veel geld kon je zoŽn naam kopen en zou je vanzelf rijk worden. Het grote digitale lot bleek echter een nietje uit een Amerikaanse grabbelton te zijn en werd snel het noodlot van menige yup. Nu ziet zelfs een begrafenisondernemer er geen bestaan meer in.
Neem de Partij van de Arbeid. Vroeger hadden ze strijdliederen en idealen die pasten bij de gewone arbeider. Een van hun voorname voormannen,Joop den Uyl, sloot hier in Limburg de mijnen. Inplaats van hem met een standbeeld te eren nemen veel Limburgers, die overigens nooit in een mijn gewerkt hebben, hem dat nu nog kwalijk. Mijnwerk was onmenselijk werk en ook een tijdje mijn werk en het sierde Joop dat hij er een einde aan maakte. De naam van Joop zij geheiligd, punt aan de lat.
Veel inhumaan werk werd daarna humaner gemaakt en het begrip arbeid verwaterde. De club behield echter zijn naam, maar verwaterde ook in zijn idealen. De PvdA moest aan de macht, moest een dot com worden. Sommige regelaars bemoeiden zich indringend met het menu, werden Kok of gebruikten veel Peper in de receptuur. Die periode ging als Paars de geschiedenis in en is na drie Balkeneindes een taboe. Geen, of in ieder geval zo weinig mogelijk paarseriken in de huidige vertegenwoordiging.
Met uitzondering van de SP is er weinig kleurverschil meer tussen partijen. De namen dekken ook de bijbehorende ladingen niet meer. Hun vrachtbrieven staan vol met als-en en andere rekbare begrippen, hun taal is regentenbargoens, hun kleur is mimicry. Die mevrouw van de Groen Links BV heeft haar haren ravenzwart geverfd en schrijft ook gewoon rechts. Het logo van het CDA oogt groen, ze houden echter nooit appel, doen niks voor het groen en wat is eigenlijk christelijk? Een gezin van arbeiders ? In de beste familie komt wel eens keet voor, ik zal me dus niks verwonderen als ze ooit samen gaan hokken in de Tweede Kamer.
De enigste die knalrood en herkenbaar is Jan Tomaat. Ik ben dol op tomaten, ik lust ze rauw en gebakken, in stukken of gemalen, gekruid en ongekruid. Zijn partij is helaas geen partij voor mij, want bij Jan zou ik mijn hypotheek moeten inleveren en ik hang zo sterk aan ons Domleijn. Als partijloze diernvriend rest mij slechts één politieke daad, niet stemmen ! Dat is niet goed, dat weet ik en daarom ga ik van de zomer als compensatie tomaten telen.
En jij, plant jij geen tomaten ? Stem dan de volgende keer alsjeblief op mijn tomaat. Peliesz!

20-01-2003
Nog een paar nachtjes slapen en dan is het zover. Nederland kiest dan zijn nieuwste volksvertegenwoordiging. In het volle land van de blinden zullen dan weer snel een aantal uitverkorenen een typische geheugenziekte gaan ontwikkelen. Want het coalitiebelang zal immers voorrang moeten krijgen boven de verkiezingsbeloften. Snelt heen, groene rode of grijze kamerjassen en vleit U neer op het blauwe kamer pluche!
De laatste dagen is er weinig concrete lijn in te ontdekken. Balkenende zegt dat hij wel wil onder de PvdA als hij er de baas over mag spelen. Hij zei het eerst in ernst en een dag later zei hij dat het een grapje was. Hij telt nu zijn negatieve zetelwinst al uit, want kiezers houden niet van grapjassen. Grapjes moet je laten de aan de nationale grapjas, ene Tsjakkabek. Tsjakkabek is zelfs zo spontaan om iedereen 3 procent meer BTW te laten betalen en daarvoor de rijken minder belasting te laten ophoesten. Hij is dus eigenlijk een typische zakkenroller. Van kontzak naar vestzak.
De vechtjassen van de LPF ging ingetogen op bedevaart naar het graf van Pim. Misschien kan Pim vanuit de oneindigheid nog effe iets tijdelijks voorspreken. Feit is dat Pim zowat op alle partijprogrammaŽs ingesproken heeft. De wens van Pim zij dus binnenkort wet.
Zalm overweegt nu toch electricien te worden. Eerst trok hij al de stekker uit en nu heeft hij ook nog het snoer opgerold. Voorwaar, geen slechte draai na jaren met alleen paars krijt geschreven te hebben.
En na kieswoensdag zal de TV weer hetzelfde zijn als voorheen. Keiharde reclamespotjes voor en na het nieuws. Het gemak dient immers ook de kakkende Nederlander. Hij wordt zelfs zo serieus genomen dat hij nog op de WC, tijdens de grote of de kleine boodschap, in ieder geval ook de reclameboodschappen kan ontvangen. En dat heeft Pim nou net vergeten!

19-01-2003
”Ik hoop dat God er is”.
Ik las vandaag in het Limburgs Dagblad een stukje over Huub Oosterhuis. Huub Oosterhuis is de man die de overdenking bij het afscheid van Claus deed en reeds als kind wist dat hij priester wilde worden. Uiteindelijk werd hij priester zonder kerk. Dat spreekt mij wel aan, ik vind dat een onbegrepen fenomeen van deze tijd. Hebben we dat niet allemaal? Iedereen voelt wel een binding met iets dat hem fascineert, iedereen is wel tuinman zonder tuin, coureur zonder doping of voetballer zonder talent. Iedereen heeft wel iets of iemand dat, of die, hij aanbidt. Supporter, fan, gelovige het is allemaal verwant aan elkaar. De link die hen verbindt is waarschijnlijk het verlangen naar een zekere toekomst. De beëindiging van de dagelijkse onzekerheid.
Oosterhuis omschrijft dat als het kiezen voor hoop of voor wanhoop. Dat is een beetje digitaal gedacht door een denker, denk ik dan in mijn onnozelheid. Alles is niet één of nul. Niemand is erg gelukkig met de hoop dat hij straks mischien in de hemel komt, als hij nu volgens strenge normen en waarden leeft. Omgekeerd is niemand erg gelukkig met de zekerheid dat hij straks niet in de hemel komt omdat hij er nu een zootje van maakt.
Er is ook nog een zekerheid die nuchterheid heet. We weten niet waar we vandaan kwamen en we weten ook niet waar we naar toe gaan. Als het eerste geen probleem was, waarom zou het laatste dan een probleem moeten zijn? Waarom ons hier zijn niet beschouwen als een iets tijdelijks met een duidelijk begin en einde? Een regendruppel valt immers ook onverwachts, of voorspeld uit de lucht. Ontstaan uit de reactie van een paar nietige waterstof en zuurstofatomen, die uit de immense oceaan door de zon verdampt zijn. Die regendruppel, dat ben ik en jij. We doen ons werk, we voeren naar overtuiging onze levenstaak uit, intussen maken we onze fouten en uiteindelijk vloeien we terug naar de oceaan waaraan we ontsprongen zijn.
Ik kan daar vrede mee hebben. Ik heb in de tijd voor mijn tijd dus in de wachtkamer die ik oceaan noemde als watermolecule niet mijn ouders of andere dierbaren gekend. Ik verwacht ook niet dat ik in het reservoir van het leven dat ik ook oceaan noem, als watermolecuul mijn dierbaren zal herkennen. Mijn vermoeden is dat we daar allemaal gelijk aan elkaar zijn en misschien is dat wel een hemels samenzijn. Als je begrijpt wat ik bedoel.

17-01-2003
De eerste dagen ga ik niet bij Belgische vrienden op bezoek. Ook niet bij de zeldzamere Duitse. Ik laat mijn Nederlandse nummerplaat zelfs niet bij een buitenlandse Aldi zien. Ik schaam met als Nederlander de ogen uit mijn kop. Stel je voor, hoe kan ik aan de naaste buren nog enigzins geloofwaardig uitleggen dat het Rijk der Nederlanden geen bananenstaatje is waar de kandidaat kamerleden bijna in hun blote gat ronddwalen, maar een beschaafde democratie.
Buurman Hay vroeg me vanmiddag met nauwelijks onderdrukt sarcasme of ik al het laatste, heetste verkiezingsmanifest gezien had. Jullie Ollanders verzinnen gewoon maar wat filosofeerde hij. Gij trekt geen plan meer ! En dat is heel erg ! Als een Belg tegen je zegt dat je geen plan meer trekt, heb je in zijn achting afgedaan. Hetzelfde als Alzheimer in ver gevorderde stadium.
Het onderwerp van zijn spot is een zekere Winnie. Een dinges blondje in de Panorama, dat vroeger graag met Pim gezien werd. Valt regelmatig in katzwijm. Heeft nu een eigen partij. Ik geloof ”deDepressieven.nl” of zo iets. Meent dat de aanblik van haar gleuf 10 zetels waard is. Stel je voor dat er een kern van waarheid in zou zitten, wat doet Vanessa dan? Sluit die dan haar vulcentrum en gaat ook in de politiek? En la Paay?
Eigenlijk is het een grove belediging van de kiezers. Dom ordinair gedrag dat je eerder van een stoepmadam verwacht. Straks gaat Mat, die er ook niet te best voorstaat, nog in Adamskomstuum de hort op. Het wordt hoe langer hoe gekker aan de man gebracht en vervolgens praten diezelfde malloten over normen en waarden en de verdere litanie van problemen, die ze zullen aanpakken.
Mijn gratis stemadvies, toon je brains en ga niet stemmen. Misschien dat dan de oogkleppen vallen, want schaamlapjes zijn er al lang niet meer.

16-01-2003
Beter geen nieuws dan slecht nieuws, zeggen de meeste managers anno 2008 en willen hun e-mail en mobieltje van de hand doen. Er zijn er zelfs die zover willen gaan om hun secretaresse hetzelfde pad te doen volgen. Het valt immers niet mee om in tegenvallende tijden prettig nieuws te genereren. Na jaren van opgeklopt nieuws en graaipraktijken is de naakte waarheid slecht verteerbaar. Helaas voor voormalige zondaren, nieuws blijft nieuws ook als het oud is of ongelegen komt.
Nieuws is net als de mode. Nieuwerwets is niks, alles is al minstens een paar keer geweest. De toekomst wordt gevuld met oude geschiedenis. Het verhaal herhaalt zich, zeggen de Fransosen en die kunnen het weten want de wet op behoud van ellende is daar uitgevonden. Echter de waarheid is ook dat vele volkeren dit daarna gekopieerd hebben. Illegaal copieren is dus een historisch gegeven, daar kan Microsoft zich mee troosten.
Het Vaticaan daarentegen ziet het weer helemaal zitten. De oude, blijde boodschap gaat verkocht worden via de nieuwe media, e-mail en sms. Voor ongelovigen komt er zelfs een speciale Trojaanse heilige aan de bak. Als bidden niet meer helpt wordt de roomse vroomheid digitaal overgemaakt.
Ik wil echter geen nieuwe verhalen over hel of vagevuur meer horen, dat is immers ook oud nieuws. Ik wil alleen echt nieuw nieuws ontvangen, bijvoorbeeld dat ik in de hemel kom en daar geen ouwe wijven zijn en er pils geschonken wordt en ...
Dat zou fijn zijn! Nog sterker, dat zou hemels zijn. Om dat hemelse te bewerkstelligen en al die vurige wantoestanden te blokkeren zit er dus niks anders op dat mijn Firewall hierop te configureren. Inderdaad, er is ook niets nieuws in de digitale wereld,

15-01-2003
Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid, was een slogan enkele jaren geleden. Dat is een hard gegeven in dit zachte land. Veel slogans, nog meer goede voornemens, nieuwe waarden, harde normen, oneindig geleuter. Pappen, nathouden, doormodderen, beweren dat het allemaal zo erg niet is, is van hetzelfde genre. Als je er maar over praat hoef je er niks aan te doen, is de realiteit geworden.
De realiteit is dat je in het week-end niks ergs moet krijgen. Een arme meid (68 jaar) had door een val haar been gebroken. Ondanks een verdubbeling van de ziekenfondspremie zijn in het weekend voor de hele regio maar twee ambulances beschikbaar. Deze waren dus voor haar niet meer beschikbaar. Dan moet je maar even zelf je vervoer naar het ziekenhuis regelen, zegt de ambulancedienst. En dan toch volhouden dat de ambulance binnen een kwartier ter plekke moet zijn.
Wie nog gaat stemmen, gelooft helaas in pindakaas. Politici zijn er alleen om hun eigen ijdelheid te strelen. Heb nou niet de ijdele hoop dat een politicus je nog helpt. Je zult zelf tsjakka moeten doen. Wie op zijn toekomst is voorbereid koopt nu een bestelauto. Inderdaad om als hem iets akeligs gebeurd naar het ziekenhuis vervoerd te kunnen worden.

14-01-2003
Bijna iedereen heeft ze !
Bijna niemand praat erover ! Waarover ?
Over stekende, jeukende pijn die je genoodzaakt in deftig gezelschap stiekem, nonchalant aan je achterste te sjorren. Wattu ... ?
Dinges ... aambeien dus, gemene zadelpijn, zonder dat je ruiter of fietser bent.
De diagnose ervan is zelfs al traumatisch. Broek laten zakken, met het tabernakel naar het licht gaan staan, diep voorover buigen, billen uit elkaar trekken. Mijn leek vermoeden werd als medisch feit bevestigd.
”Je hebt aambeien” zei dokter Hundscheidt, zaliger gedachtenis. Die naam alleen al ...
Meer dan een half mensenleven verdroeg ik in stilte mijn lijden. Smeerseltje zus en zalfje zo, in chronische tijden. Inlegkruisje in de broek als het erg accuut was. Doodse schaamte toen een collega, in de wijde pijpen tijd, een verloren allways op kantoor vond en er geen dame nawijsbaar was. De raadsels zijn nog altijd de wereld niet uit, nietwaar ? Welwaar !
Voor de roomsen is de redding echter nabij. Ik heb het altijd wel geweten, die hebben immer een ei meer aan hun kont gehad. Die kunnen gewoon in Murtuosa, dat is een nest in Portugal, in het halfdonkere geniep hun slip laten zakken en de plaatselijke heilige - een zeker Gonzalo lost de helse steken af.
Daar baal ik nou als een stekker van. Gedurende mijn hele plaag heb ik in een dorp gewoond met een plaatselijke heilige. Pater Karel ! Ontelbare kaarsen heeft mijn lief bij hem aangestoken. Voor mijn hart, tegen mijn kanker, voor ons huis, voor onze hond, voor ons allemaal enz. enz. En verdomd als het niet waar is, nooit voor mijn ... dinges.

13-01-2003
Je ziet het vaak, sporters die een kruisteken maken. Door extra vromen wordt tegelijkertijd ook nog een sloense blik op het ozongat gegooid. Je weet immers maar nooit waar het goed voor is. En schaden kan het niet.
De een doet het uit onzekerheid, roept als het ware een hogere macht af over zijn eigen twijfels.
De ander doet het uit dankbaarheid aan iets imaginairs als hij zelf iets moois gedaan heeft.
Gedoopte of ongedoopte mensen ?
Ik weet het niet, de enige dope mij in vervoering kan brengen is een fles wijn. Daarna wil en kan ik dingen ook wel eens anders zien dan in mijn normale doen. Daarom denk ik dat de pastoor vroeger in de kerk ook altijd een wijntje dronk. Wat hij dan daarna zei, kan ik nu als ik ook geofferd heb, goed begrijpen.
In tegenstelling tot de pastoor, die om onduidelijke reden alleen maar witte wijn mocht drinken, discrimineer ik niet over kleur of afkomst. Ik stel me ook niet voor dat ik bloed drink, zelfs niet als dat op een Italiaanse fles staat. Schnapps ist Schnapps, zeggen de Duitsers en daar ben ik het voor deze keer, bij uitzondering, mee eens.
De beste ideeën krijgt een oudere heer schijnbaar als zijn geest vluchtig wordt. Ontspannende hersengymnastiek met een donkerrode vloeistof, verbouwd door een stijve Fransman.
Een paar jaren geleden ging ik ieder zomer nog kijken hoe ze dat deden en verdomd als het niet waar was. Ze maakten een kruisteken voor ze hun wijnberg opgingen!
Ik heb wel eens van een ex priester gehoord, dat hij vroeger geleerd had dat het aangenaam werken was in de wijngaard van de heer. Hij meende dat de oorzaak daarvan was dat er geen vrouwen mogen komen.
Wat zou het leven dan somber zijn. Mit Wein, Weib und Gesang .. zeggen de Duitsers.
Kuche ... als het niet waar is, maar dat Moselbloempje van gisteravond blijft nog lang in mijn, vluchtig korte termijn. geheugen aktief.

11-01-2003
Een ding is zeker, schrijven over politiek heeft nooit last van te weinig themaŽs. Welwaar !
Amper is de ene grootziener uitgekraamd of staat de volgende praatjesmaker al van ongeduld te trappelen.
Met stom- en domheid te koop lopen schijnt erg bevredigend te zijn. Dat te koop leuren gebeurt bijna overal. Je moet goed oppassen om geen dolend kamerlid onder je fiets te krijgen. Voor je het weet heb je je een schuldgevoel aangereden en ga je alsnog de volgende keer stemmen. Wat de heer straks moge verhoede.
Een zekere mijnheer Smit kwam ooit met het lumineuze idee om Hollandse zware jongens naar Polen te exporteren.
Waarom ?
Simpel, omdat daar alles goedkoper is. Tel uit je winst ! Een win /win situatie. De bouw hier in het land ligt op zijn gat, maar deze bouwsmid gaat in een ver land dure hotels bouwen. Vervolgens moeten de kandidaten daar naar toe gebracht worden.
En vergeet niet, in het week-end weer terug, want ze hebben hier hun huwelijksdinges.
En de reclassering ?
In het Pools ? Dat wordt niks !
Heel veel Poolse criminelen tikken of timmeren hier al luidruchtig op ramen en deuren.
De RK kerk had jaren geleden een paus uit Polen aangeschaft. Gewoon om de Russen te jennen. Ik wil niet op die man spelen, maar zijn kerk is er niet beter van geworden. Integendeel steeds meer zogenaamde kuis levende boeven, vergrepen zich aan de kinderliefde, hielden er een of meerdere geliefdes op na.
En de Russen (de boeven van toen) zijn nu bijkans onze beste kameraden.
Neen, ik geloof niet dat wij onze boeven moeten exporteren. Dat zou hetzelfde zijn als vloeken in de kerk en dat helpt ook geen godju.

09-01-2003
Wiegel dat is zoŽn man die, als hij een eeuw eerder geleefd had, op de sigarenbandjes had kunnen staan. ”
Er is maar Eén Hansworst Eén”, had zijn logo kunnen zijn. Of, ”Als je ons lust, is onze stoelgang goed!”
Ik hou niet van vette hapjesmakers. Als de daad niet met het woord fit, is de argwaan klaarwakker. Tegenwoordig slaap ik dus weinig. Houd iedere avond de TV in de gaten, ontmasker iedere avond wel meerdere leugenaars. De avondstond heeft veel onwaarheid in de mond.
Met sommige draaikonten krijg ik echter medelijden. Herben was zoŽn figuur. Zielig hoe hij zijn erfenis verkwanselde. Zelfs met éé zetel blijft hij zijn volk dienen. Waarom niet met Tjsakka mee naar een ontwikkelingsland om daar de blijde boodschap te brengen?
Hier wordt het niks meer voor zichzelf respecterende politici. Hier heersen alleen nog goedkope aanbiedingen. Hier wordt mischien wel binnenkort een super opruiming gehouden. Gewoon, als het zo ver is, niet gaan stemmen en iedere patser moet oprotten! Lik op stuk, de uitwerking van het kiezersbedrog. Het landsbestuur wordt dan voor mensen zonder politieke binding. Gewone technocraten, zonder binding met een verwende (on)christelijke achterban.


08-01-2003
Het CDA wil vaker laten fouilleren, las ik in de krant. Met Franse woorden ben ik voorzichtig. Vooral met dit woord. Het begint al met foei. Ik zocht het dus voor alle veiligheid op in mijn oude Marie Koenen, anno 1954. Er blijkt nix mis mee te zijn. Fouilleren is gewoon in het kruis tasten en in een moeite ook in de portemonnaie kijken. Weet je meteen op je kuit of hom in persona voor je hebt. Simpel kom bonsjoer.
Foeileren komt ook goed van pas in deze tijd van besparingen. Geen dure marktonderzoeken op staatskosten meer nodig. Gewoon effe de landelijke Hermandad een avondje landelijk in de knip laten kijken en Bos weet hoe hij de bijstand moet sturen. Wedden dat we het kwartje van Kok, van schoonzoon Wouter niet terugkrijgen ?
Ik vind al dat theatrale gedoe om de financien maar grote flauwe kul. Er zit geld zat in dit land, probleem is alleen er de hand op te leggen. Gaat vadertje staat achter de direkteureuroŽs aan, dan plegen die legale vaandelvlucht en kopen een optrekje aan de andere kant van de Maas. Het moet dus anders en dan kan ook. Is zelfs heel makkelijk. Ik stel voor: ”Doe als Fortuna ooit.” Die club was na jarenlang wanbeleid en knullig gedoe, op een paar oude krenten na, bankroet. Doch zie, enkele zeer vooruitziende geesten kochten wat lotjes in de loterij. Het fortuin lacht Fortuna inmiddels weer toe. Voor jaren weer genoeg geld voor prutsvoetbal op een noodlottige plek.
Dus mijnheer Bos, hou op met ons aan de kop te zaniken over de berooide staat van ons land. Daar heb je zelf x-tal jaren je best voor gedaan. Koop nu alle Staatsloten, Lotto formulieren, postcode loten, zwarte potloden en witte anjerloten en onze staatsrekening is desnoods met Gods aangeroepen hulp ook gefortuneerd. Dan heb je tijd in overvloed om met spruitjes achter de kinderwagen rooie rozen, vol dorens te verdelen.

07-01-2003
In de tegenwoordige tijd is niks te gek, integendeel het gekste is nog niet gek genoeg. Punt aan de lat !
Amper een paar maanden geleden probeeerden lepe gekken ons, andere simpele gekken, zo gek te krijgen hen als vertegenwoordiger te kiezen om als gekozene de stumperds vervolgens de volgende vier jaren voor de gek te kunnen houden. Kuche ...
Toppunt van gekte was het groetzone-bord dat door GroenLinks ooit verzonnen is. De bedoeling was dat ergens waar zoŽn bord staat groeten aangemoedigd wordt. God mag me makrele ... de groeten van GroenLinks.
Ons land staat overvol met opzichtige borden in meerdere talen, vette opschriften op de weg en stiekeme ... flitspalen.
Iedere inwoner, inclusief asielzoeker en bajesklant, heeft minstens een x-aantal borden ter beschikking. Soms zelfs een bord voor zijn kop.
Naast eetborden heel veel gebods- en verbodsborden. Zelfs geen hond die er zich wat van aantrekt. Ook mijn hond eet van een bord en heeft schij. aan een bord.
Ik zag vanmorgen nog een kanis een flinke, dampende drol draaien bij het bord waarop stond dat drollen neerleggen daar verboden was. Weggegooid geld dus, dat bord. Die drol trouwens ook want een hond kan niet van een bord lezen.
Nederland met zijn multiculture samenleving met de groeten aan de linkse drollen in het groen.
Hoe leg ik dat mijn Belgische buurman uit?
Die zal zeker weer iets mompelen over rare geitenwippers. Want alles dat elders in de wereld verboden is, wordt hier gedoogd als lucratief in- of exportproduct cq cultureel erfgoed.
Behalve mooi vuurwerk. Mooi vuurwerk komt uit België, zijn bakermat, eenn scheet of donderslag hier vandaan.
En uitgerekend hij, vuurvreter door geboorte, werd op oudejaarsdag met zogenaamd illegaal Belgisch vuurwerk gepakt door een verklede Hollandse drol.
Inderdaad, in de louwmaand is hier niks te drol heb ik hem verzekerd !

06-01-2003
Als de voortekenen niet bedriegen wordt ons land wordt binnenkort weer een stukje anders. Ratelband heeft beloofd in Afrika piepels te gaan poffen en de gemeenteraad van Sittard blijft bidden. Zelfs de andersdenkenden in de raad zijn bij gebrek aan bewuste reden voor het afleidende gebed. Desnood moet daartoe het prevelen veranderd worden. Bidden hoort immers bij de Lamaekers net zo zeer als tsjakka bij die andere sukkelaars.
Verder heeft Mat Herben beloofd zijn papzak niet meer op de TV te laten zien en verstapt Jos Verstappen zich niet meer in een brokkenwagen. De gemiddelde Nederlander wil wel veel gaan afvallen, maar niet bezuinigen. De afvallige Nederlander kan over veertien dagen naar de stembus en zal met zijn op koopjes ingestelde koopmansgeest iets moois uit de stembus toveren. Veel voor weinigen ? Vele nieuwe wachtgeldregelingen ? In ieder geval weinig kwaliteit, dat is bijna zeker. De helft minder validen van het vorige kabinet staan nu weer als imitatie profs met de campagnebel te luiden.
Als genaaide Nederlander heb ik me voorgenomen me niet meer te laten beschijten en de gemeente gebeld. Men hoeft mij geen nieuwe stembusoproep meer te sturen. Spaart de berooide Staat der Nederlanden een postzegel want ik zal toch nooit meer gaan stemmen. Aan zulke schertsvertoningen doe ik niet meer mee, was mijn argumentatie. Dat gaat dus niet, ik kan mijn brievenbus desnoods dichttimmeren maar de gemeente stuurt evengoed de convocatie.
Normen en waarden, ethisch reveil, makkers staakt uw wulf geraas, het is allemaal hetzelfde tsakka gekraai. Met ons eerst de woordenvloed en dan snel de ontnuchtering, want. ”Regeren is verstand gebruiken en naastenliefde tonen.” Dat is iets anders dan subsidies in belangengroepen pompen en de ogen sluiten voor wantoestanden.

04-01-2003
Beschaafde volkeren eten aardappels. Want aardappels kun je zo elegant met een zilveren mes en vork prikken. Daarom hebben onze voorvaderen ze eeuwen geleden geimporteerd uit streken met een hoge beschaving.
Kruiden, specerijen, koffie, thee, aardappels het is uitheems en in feite gejat. Gejat in naam van een company. Dat is ongeveer hetzelfde als een willekeurige godsdienst.
Ongelovige realisten noemen het tegenwoordig de vrije marktwerking. Desnoods mag een heel werelddeel uitsterven als het niet marktwaardig is. Amen.
De boer waarbij ik onze aardappels koop, heeft daar allemaal geen doen mee. Hij teelt aardappels uit eenvoudige, 70 jarige overtuiging. Heeft nooit anders gedaan. Aardappels poten en rooien op zijn akkers in een polder aan de Maas. Onbespoten bintjes, met de hand gesorteerd. Er kan een wormstekige tussen zitten door het ontbreken van vergif.
De aanwezigheid van een worm is eigenlijk een teken van aanwezigheid van enig gezond verstand. Helaas is met de wormen ook de geestelijke gezondheid in een vergaand stadium uitgeroeid. Wie wil nog aardappels, fruit of groenten waar een worm op rondkruipt? Schande, de wareninspectie erbij en vergif er overheen om een schandelijke discussie te voorkomen.
Tegenwoordig eten onbepaalde volkstammen steeds vaker met het handje uit de muur en roeien zich waarschijnlijk zelf uit, is een onderbuikgevoel dat zich steeds vaker opdringt!.
Heb je ook zo'n slecht gevoel in de buurt van je navel? Denk er eens over na, misschien honger je wel naar eigen inzicht ...

03-01-2003
Mijn vader verbouwde zijn piepers nog zelf. Rooie rakkers op een met geleend paard geploegde lemen akker.
Langs een touwtje, dat zorgvuldig gespannen werd, spitte hij putjes waarin ik één aardappel met het oog naar boven, moest leggen. Ja, aardappels hadden vroeger ogen. Of dat nu nog zo is ... ?
Als de aardappels struiken vormden moest ik iedere dag de coloradokevers vangen en meteen vermorzelen. Coloradokevers waren beestjes die verzot waren op ongepofte aardaappels in de schil. Natuurlijke vijanden dus.
Als op school de meester vroeg hoe ik aan die rode vingers kwam, meldde ik trots dat ik de vorige dag duizend stuks platgeknepen had. Waar men zo al trots op was !
In de kruiwagen, de dikste aardappels goed zichtbaar bovenop, reed hij ze op het eind van het seizoen naar huis en daar werden ze eerst gesorteerd. De dikke voor onze comsumptie, de kleintjes voor het varken, want dat aten we uiteindelijk ook. Opgeslagen werden onze piepers onder de keldertrap, op geurig stro. Iedere dag ging er een emmer van de grote hoop af. Aardappels vormden toen immers het hoofdbestanddeel van ons menu.
Vaak moest ik zoŽn grote emmer piepers jassen. Ook op de vrije woensdagmiddag. Als schiller-in-opleiding deed ik daar zowat de hele middag over en kon niet met mijn vriendjes spelen. Eenvoudige mechaniseringsmethodes, oa. door de aardappels in vierkante blokjes te snijden waren krachtdadig verboden. Dus schilde ik voor op de dinsdagmiddag na school. Mijn vader vond dat wel goed.
Helaas bakte hij dan vaak Žs avonds nog vlug een pannetje. Eerlijk is eerlijk, hij vroeg altijd aan mij of ik ook nog wat wilde. Ik paste altijd, anders moest ik Žs anderen daags nog meer aardappels schillen en ging het cowboy spelen niet door.
Nu heb ik tijd genoeg om cowboy te spelen, maar daar is de lol af. Met een revolver zwaaien, ook al istie van hout met elastiekjes is een linke bezigheid geworden. Voor je het weet staat er een arrestatieteam op de stoep, als je tenminste in een buurt woont met een postcode waar de Wehkampgids bezorgd wordt.
Trouwens wie wil er nu nog als paard voor mij fungeren? Al mijn vriendjes van toen hebben nu een hernia als ik het zou vragen. Nee, ik heb veel belangrijker zaken te doen. Ik jas de piepers voor mijn lief en mij. Dat recht eis ik gewoon op. Ik heb piep- en dunschilrecht, dat zit nu eenmaal in mijn aard(appel).

02-01-2003
Heb ik naar het weerbericht van de komende dagen gekeken dan stop ik alvast mijn broek in de laarzen en hoop dat het water de mensen in de Maaskenjt niet naar de lippen zal stijgen. De een zegt namelijk dat de Peel uitdroogt de ander maakt zijn dijk hoger. Wie kun je nog geloven ? Alle droge wetenschappelijke statements blijken nat gezever te zijn als het goed mis gaat. En met die droge uitspraak is niks mis.
Net zo moeilijk als de beurskoers is het peil van Mooder Maas te voorspellen. Geluk bij hoog water is dat wij hier altijd nog hoger zitten. Echter onze aardappels haal ik in de Maaskenjt. Dat is in waterlandse termen aan lager wal, dus er is hoogtij voor enige pieperzorg.
Want als mijn begeerde Maaskenjtse eigenheimers zoal niet wegdrijven, dan is er grote kans dat ze nog voor het weekend eerst tot snot bevriezen. Prangende vraag, waarom zijn piepers niet water en vorstvast?
Het aloude en bekende, maar niet geaccepteerde, antwoord is dat alles dat lekker en of aangenaam is ook zeer vergangkelijk is. Vroeger was dat simpel verboden. Lekker was niet gereserveerd voor de werkman.
Lekker was alleen voor de toekomstdroom. Omdat toen de invloed van de tijd nog ouderwetse tegenwoordige tijd was, was de huidige verleden tijd nog geen ervaring. Het ging echter zeer vlug. Zomer of wintertijd, de verleden tijd wordt nooit meer tegenwoordige tijd. Werd ooit achter de stam nog een t gezet, straks is de definitieve punt de voltooide toekomst. Nietwaar?
Welwaar !

01-01-2003
LS.
Ik wens den lezer heil ! Heil, dat staat voor gezondheid. Meer heb je niet nodig, Meer is eigenlijk maar bijzaak en ballast. Meer is de last van deze tijd. Meer is ontaard in oneindig. Meer is dus eigenljk iets als kanker. Je hebt er geen controle meer over. Het gaat zijn eigen leven leiden en leidt tot dramatisch lijden.
Lijden gaat gepaard met tranen. Wenende madonnaŽs, de symbolen van deze tijd. Een wenende Maximale madonna aan de arm van haar waterprins in 2002. Zien huilen doet heulen. Veel Nederlanders wisten niet meer bij het zien van de huilende Madonna waarom ze ooit de straat op waren gegaan. De onnozele moeders waren echt onnozel geworden. Een vader die er effe niet bij mocht zijn, was schijnbaar erger dan verwanten die er nooit meer zullen zijn. Maximaal heil !
Youp was erg vet. Youp eet te vet. Als Youp zo doorgaat mest Youp zich dood. Hij stinkt al uit zijn mond. Je ziet mensen terugdienzen als hij spreekt. Leuk is anders. Mijn raad aan Youp: ”Zoek je heil elders.” Richt desnoods ook een eigen politieke partij op. Links of rechts heulende moppentappers schoppen het ver in ons huidige politieke klimaat.
Die ik bijzonder veel heil wens, zijn de kanslozen. Zij, die nog maar een beperkte tijd te gaan hebben. Hen wens ik oprecht veel kracht en sterkte in hun struggle for life.

terug naar Tikkies