Tikkies, oktober 2003

31-10-2003.
Uit het dagboek van Pagaderke. (Groot Belgisch schrijver)

Maandag
Sinterklaas gaan halen bij bomma en bompa. Alleen knikkers gekregen. Stom speelgoed. Heb knikkers op de keldertrap gelegd. Bompa naar beneden getuimeld, geen belang, bompa toch al oud en versleten, er waren geen knikkers kapot. Klop gekregen, met knikkers spelen is verboden.
Dinsdag
Hele toffe dag, heb nichtje Suzy gezien op begrafenis bompa. Hele dag doktertje gespeeld. Heel plezant. Mama kwaad, papa kwaad, tante Angel kwaad, Suzy niet. Doktertje spelen mag niet. Stiel leren is verboden.
Woensdag
Hier en daar in huis chocoladekorrels gelegd. papa is muizenvallen gaan kopen. Heb korrels opgegeten. Mama viel flauw. Heb klop gekregen. Lekkere chocoladekorrels eten is verboden.
Donderdag
Heb voor 20 knikkers hele mooie witte muis gekregen van kameraad in een doosje gedaan en schoon verpakt. Cadeau voor mama. Mama eerst héééél blij, daarna krijs gegeven, flauw gevallen. Papa weer heel kwaad. Heb klop gekregen. Cadeautjes geven is verboden.
Vrijdag
Papa sloot mij op in de kelder, is plezant. Heb van patattenvoorraad frietjes gesneden om mama te helpen. Zwaar werk, wel 100 kilo patatten. Heb klop gekregen. Mama helpen is verboden.
Zaterdag
Papa sloot mij op op zolder, ook heel plezant. Heb papa geholpen en dakgoot proper gemaakt. Stond veel volk op straat. Pompiers zijn me komen van dak halen. Papa kwaad, klop gekregen. Papa helpen is verboden.
Zondag
Papa sloot mij op in het tuinhuisje. Had kou en heb een vuurtje gestookt. Pompiers zijn weer gekomen. Toffe mensen, spuiten alles nat. Klop gekregen. Warm hebben is verboden.
Maandag
Wou pompiers nog eens terugzien. Heb gebeld en ze zijn gekomen. Mama kwaad en pompiers ook. Heb klop gekregen. Pompiers graag zien is verboden.
Dinsdag
Stille dag vandaag. Heb niets gedaan. Mama hee l ongerust en ambetant. Niks doen is niet plezant en eigenlijk verboden.
Woensdag
Op bezoek bij bomma, toen ze me zag staan kreeg bomma schuim op haar mond. Mama sloot mij op in de keuken. Stoelen van bomma veel te hoog, heb ze korter gemaakt met de zaag van bompa, nu zijn ze juist goed. Mama kreeg schuim op haar mond. Heb klop gekregen, stoelen op de juiste maat brengen is verboden.
Donderdag
Met papa naar de kliniek gegaan. Bomma en mama bezoeken. Iets kapot aan de zenuwen. Waarschijnlijk familieziekte. Dokter stak met naald in mama haar arm. Heb met de andere naald die daar lag in de stouterik zijn gat gestoken. Dokter kreeg ook schuim. Van papa klop gekregen. Mama beschermen is verboden.

Alles is verboden denk ik , behalve kinderen kloppen.
Wacht tot ik groot en sterk ben !!!

30-10-2003.
Het is bijna dertig jaren geleden dat ons land niet wereldkampioen voetballen werd. De ploeg van Beckenbauer ging met het blinkende blik aan de haal. Bijna dertig jaren lang heeft die verloren zondagmiddag aan mij geknaagd. Wij hadden toch het beste van het spel. Alleen omdat Gerd Müller met zijn dikke kont zo balvast was, wat uiteraard niks met voetbalkunst te maken heeft, verloren wij de pot. Als beloning werd Beckenbauer der Kaiser van Duitsland en Johan Cruijff gastarbeider in Spanje. Het kan verkeren en dan gaat blijkbaar ook alles verkeerd.
Ik geloof nu dat ik mij dertig jaren lang vergist heb. Van Johan hoor je nog wel af en toe iets, maar dat is zuiver profetisch. Wat hij zegt is meer kost voor psychologen en vaak een pijnlijke hoortest voor voetbalkijkers. Johan doet al dertig jaren hetzelfde als na de voorsprong in de finale van 1974. Hij loopt of kletst buitenspel.
Dat kun je van der Kaiser niet beweren. Der Franzel staat nog volop in het veld. Laat er nu nog geen gras over groeien, werd van de week voor de vijfde keer vader. Mijn welgemeende Hollandse gelukwensen!
Johan mag dan wel goed kunnen lullen, maar bij der Beckenbauer legt hij het toch steeds af. Der Franz, dat kon wel een Feijenoorder zijn: "Geen woorden maar Taten! " Cruyffie heeft ook een tijdje bij de kameraden gevoetbald, maar dat was meer onder het motto: "Hand in hand ... pieffies!"
Zucht ... soms denk ik ook was ik maar iets anders dan Hollander. Wij hebben zo weinig om trots op te zijn. Wij hebben een koningshuis ... maarru nu willen ze zelfs met Bernhard naar de kadi. En dat is een voormalige Duitse prins die daar geen carriere zag, maar desondanks zijn Duitse tongval niet verloren heeft. Net als onze Johan doet hij nog regelmatig een duit in het zakje en praat over zaken waar hij beter zijn mond over kon houden.
Tis inderdaad niet makkelijk om een Dutchie te zijn.

29-10-2003.
De tegenwoordige tijd is bar slecht, schrijft men ons bijna dagelijks schriftelijk aan. De verleden tijd was beregoed, klets men in ons winkelcentrum via een Vanessa-stem rond.
Vroeger kostte een pilsje weliswaar maar een kwartje, maar nu is wel toujours opruiming.
Bij Appie Heijn wordt de zuinige klant duur opgeruid met een bonus uit eigen zak.
Ik koop als krententellende Hollander mijn Franse wijntjes bij de Duitse Aldi. Billig und gut. A votre chanté !
Ik breng ook meteen een paar kratjes mee voor mijn pinnige vaderlandse laafkennis. Hij giet het Moselblümchen dan om in een Franse Pinotfles en noemt zich bottelier. Cheerio ! Ook de betere stand heeft tegenwoordig beperkingen, legt hij me dan uitgekookt uitgebreid uit.
Ik snap het allemaal niet zo vlug. Nu is bijna alles spotgoedkoop, tenminste als je op de aanbiedingen let. Vroeger was je veel guldens kwijt voor een uitheemse vakantie. Die zijn nu in Euro's spotgoedkoop.
Als je het niet erg vind om als bloemkool vervracht te worden kom je voor een appel en een ei al midden in een woestijn. De reis naar Schiphol is, als je niet lift, een veelvoud duurder. Ik bedoel maar, wanneer is dat ooit geweest, nietwaar?
Ik ga helemaal niet meer op vakantie. Welwaar !
Waarom zou ik?
De uitheemse vakantie is inmiddels hier. Het weer, de mensen, alles van elders schijnt, loopt en kwekt hier inheems uitgebreid uitheems rond. Mannen in een jurk, vrouwen verkleed als de gesluierde madonna, niex verstjaan, iek buijtenlander, te mooi om waar te zijn. The Dutch crazy dinges ... De kashba van Marrakeschj gewoon hier op de markt.
Op de markt is de dienar inmiddels ook al een Europese waard, je kunt zelfs Vietnamese loempia's bij hem kopen.
Ik snap er eerlijk gezegd nix meer van. Jan Peter zegt dat hij een hele hoop beperkende regeltjes wil afschaffen. Dat zou goed voor ons zijn, zegt hij. Let wel, het zijn zijn woorden die ik schrijf. En in dat kader wil de regering malafide fokkers vrij baan geven. Het katten- en hondenbesluit herzien.
Hoe moet dat dan met de kak op de Hollandse markt?

26-10-2003.
Volgens de VER is het ver gekomen in dit land las ik onlangs in de Telegraaf.
Toen ik het twee keren gelezen had en het begon te snappen vond ik dat het al verder is.
De VER (Vereniging Exploitanten Relaxbedrijven) die weet er als insider alles van. Van de ongeveer 1200 bordelen zijn sinds de legalisatie van de prostitutiebranche (hoerenloperij) minder dan achthonderd over.
Godju, hoe kan dat ?
De voornaamste redenen hiervoor zijn een tekort aan personeel en de strenge regelgeving. Dacht ik het niet ?
Jan Pet beweerde jarenlang dat zijn "speerpunt" ! ? de afschaf van alle betuttelende regeltjes zou zijn.
Ik snap er inmiddels geen kloot meer van. De marktwerking zou haar werk graag willen en moeten doen, niet ?
Wel !
Iedere gezonde vent wil op zijn gezondste tijd naar de markt gaan en die ister plots niet meer.
Probeer me niet wijs te maken dat de Hollanders plots monogaam of braaf of eenkennig geworden zijn. De poes wordt nog altijd in het donker geknepen en als je als overheid denkt dat je dat ook in het daglicht kunt doen, heeft ze last van een verblindende zonnesteek.
Als de overheid denkt (en dat is het enige waarom het gaat) van de oudste bezigheid in de wereld recente belasting te kunnen innen dan is die overheid schizofreen bezig. Een overheid kan en mag niet als pooier optreden.
Op relaties tussen mensen mag je geen belastingen heffen.
Tussen trekken en trekken is verschil. Een kies trekken is iets anders dan een ... trekken.
Het is altijd hetzelfde verhaal. The Dutch Crazy Business, als staat van alles een graantje meepikken. Geld rondpompen. Op bijna alles subsidie verlenen en die via een omweg weer proberen terug te halen.
Soms noemt men dat verneuken. En dat is een begrip dat iedereen kent en de pest aan heeft.
Neuken is het een, verneuken het ander.
Raar dat het ene zonder kan en het andere met BTW moet. Als dat geen willekeur is ...

25-10-2003.
Ik ben geen fervente TV kijker, maar van de week heb ik toch het Mabel debat gevolgd. Wilde me in mijn kamer vergewissen van het laatste nieuws over mevrouw Wisse in onze volkskamer. Zoals je ziet ben ik een voorstander van weinig woorden. Met weinig woorden meer praat, dus geen kletspraatjes in mijn kamer. Dat kun je niet zeggen van de uitgebreide schone praat in onze volkskamer. Geachte nalezer, onze volksvoorsprekers daar kunnen er iets van. En wat zitten er een stelletje huichelaars tussen! Uitgesproken voorstanders van de republiek maakten zich nog duidelijker uitgesproken zorgen over de sores van de koningin. Zouden zij preferente aandelen in oranje appeltjes hebben en zich nu zorgen maken over een bruin pruimpje in het nest, vraag ik me dan verwonderd af?
Na uren zitten, eerst spits op mijn puntje daarna uitgebreid op mijn krent was ik er niet veel wijzer op geworden. Moest constateren dat het geheim van de Neeltje Jacoba zelfs voor onze geheime dienst een intiem geheim was. Alleen dat de doos van mevr. Wisse leeg was aangetroffen op BZ gaf aanleiding tot enig nadenken. Waarschijnlijk een afleidingsmaneuver, een dooie mus in een open la die weggevlogen was ..
Vroeger had je het geheim van Soestdijk. Via mijn vermoedens is dat niets anders geweest dan een gat in de afrastering waardoor Bernhard regelmatig verdween om enige invulling aan zijn konijnenfokhobby te geven. Waarom ze dat zo lang angstvallig verborgen hielden is voor mij bij de konijnen af. Het is heel natuurlijk dat wij mannen graag eens het staartje van een bunnie strelen, nietwaar?
Welwaar is dat voor mij het geheim van Huis ten Bosch niet verklapt hoeft te worden. Dan zou er een einde komen aan het laatste vaderlandse sprookje. Dan zou alleen maar een bezorgde grootmoeder vervangen worden door een macho mensenlokker.
En die hebben we nu ook al om de vier jaren.

23-10-2003.
Ik heb er de nodige verhalen nog eens voor nagelezen. Eigenlijk moet je nooit nalezen wat je even van te voren schrijft. Voor nagelezen ...! Wat een onzin. Onzin is ook het woord generatiekloof. In ons platte land zitten nergens meer kloven sinds de mijnen dertig jaren geleden gesloten zijn. En daar was ook geen generatiekloof want vader en zoon kropen familiair in dat duistere gat. Werden kompels aan het kolenfront. Kloofden daar samen pikzwarte kool. Ik was daar zonder mijn vader, maar enkele vreemden vaderden toch over mij tijdens het kolen.
Een generatiekloof is niets anders dan een deftig woord voor - dikke lucht in de familie. De strijd om de macht! Wie heeft het hier voor het zeggen? Stellingen worden betrokken. "Kijk eens wat ik allemaal voor je doe". Als verdediging wordt een schuttersputje gegraven: "Jantje, van de buren, mag dat wel!" De loopgravenoorlog is dan nog maar een kwestie van tijd en als ons ontkennende mensen noemen we dat: "De generatiekloof".
Er is natuurlijk ook altijd één uitzondering! In een kerk in Delft. Claus ligt er begraven. Een trap naar beneden leidt naar die kloof. Het was haar vader niet, maar Wisse Smit deed of ze er bijhoorde. Dat was tevens de wil van de koningin. Niets in haar familie gebeurt buiten haar wil. Wisse Smit hoorde er bij, had zich haar eigen plekje op een intelligente natuurlijke manier verworven. Moeders hebben het beste voor met hun zonen! Eigenlijk is het beste nog niet goed genoeg. Welwaar, met eigen handen groef zij het Mabelgate!
Wisse Smit is erg goed op de eigen plekjes geweest. Had een Bruine relatie met de voorganger van Friso een drugscrimineel, een innige verhouding met een malafide diplomaat en vermeende contacten met een wapensmid. De kloof met het volk is daarmee een feit. Oranje is geen sprookje meer. Oranje is zonder franje een ongewone familie met minstens één zwart gevlekt schaap. Haar geblaat heeft Balkenende uit het lood geslagen en Bos de vingers in de oren doen stoppen.
Door haar geklooi zou het best kunnen dat de generatie van Oranje nu niet meer uit de Delftse kloof kan.

22-10-2003.
Vanmorgen ging het al meteen mis en eigenlijk is dat ook geen verrassing. Maandagmorgens zijn nooit mijn toppers geweest. Integendeel een op zondagavond gezond avondmens, kan op maandagmorgen knap gemaladipt zijn. Uit eigen ervaring heb ik vaker vastgesteld dat de nacht van zondag op maandag een ongezonde is als je royaal op mekaars gezondheid drinkt. Na zondvloedige rumavonden volgde steevast een aantal ochtendruns naar de plee. Actie is reactie, nietwaar? Na hijsen komt hozen. Welwaar!
Maar in deze notabene portdroge, zondagse nacht is mijn mobieltje van slag geraakt. Meldde heel bescheiden in den vroege ochtend dat zijn geheugen verdwenen was. Foetsj, alle énen opgelost in nullen en omgekeerd of gemixt met elkaar. Dezelfde situatie als mijn vluchtig geheugen op een normale, natte moessonochtend. Mijn morning after was echter droog omdat ik naar de dokter moest. Snijdokters kunnen je soms lelijke nieuwe dingen vertellen en dan wil ik toch doodnuchter zijn.
De snijheer was redeljk tevreden en dat is de reden om een aantal mensen dat snel te melden. Meld je geruststellend nieuws laat, maakt iedereen zich vroeg ongerust - hoewel geen nieuws goed nieuws zou moeten zijn. Tis de wereld van de uitersten tegenwoordig. Ik besloot mijn goed nieuws persoonlijk af te leveren. Mondeling SMS-un is ook veel emotioneler dan al dat koude knopjesgedoe, dacht ik heel gelukkig. En meteen ook een mooie gelegenheid om de droge keel te natten, was de bijbehorende bijgedachte.
De eerste bij wie ik in beeld kwam schrok flink. Nummer twee ook. Ik had iets onvoorspelbaars gedaan en dan denkt iedereen meteen het ergste. Hij komt om (vrij vertaald) ... afscheid te nemen!
Onpersoonlijke mobieltjes hebben dus ook een persoonlijke funktie ontdekte ik. Zonder funktionerend mobieltje ben je een onruststoker. Dezelfde persoon als degene die vroeger geen pijp rookte. Op het pijpenrek van mijn opa stond dat namelijk geschreven: "Een tevreden roker is geen onruststoker!" Mijn opa is helaas aan die overtuiging persoonlijk de pijp uitgegaan.
Mijn kleindochter wist de oplossing. "Opa, koop een nieuwe Nokia. Dezelfde als ik heb, die kan ik je goed adviseren. Je moet er eentje kopen die simlock vrij is dan kun je de kaart omzetten en hoef je geen nieuw nummer. Want als je een nieuw nummer krijgt vergeet je weer onze nummers en kom je toch weer altijd als je bellen moet".
Opa denkt er nu aan om zijn oude telefoon aan Maarten mee te geven, als die toevallig van de week het simlock komt lossen.

21-10-2003.
Volgens mij komt het door de griepprik die ik vorige week gehaald heb. Om de griep niet erg te krijgen moet je ze eerst een beetje klein krijgen, is het achterliggende recept. Ik heb ze nu een beetje en lig dus 's nachts wakker, op mijn rug, na die slaapverdringende prik. Ik vind dat niet zo dramatisch. Ieder nadeel hep immers ook zijn voordeel! De nacht is best beleefbaar te maken. Als je de hele dag werken moet en de druk op de ketel pleegt te houden met koffie en/of sigaretten is dat ook geen topbeleving, nietwaar? Welwaar, dan kun je net zo goed bewusteloos slapen!
Mijn persoonlijk antigriepprik procédé is een kwestie van een paar nachtjes alcohilicaas slikken en dat heb ik inmiddels tot immuun therapie ontwikkeld. Eerst schep ik een donker stilleven. Stel een paar volle flessen op de achtergrond, als onzichtbare slikvangers zogenaamd. Hasseltse graanjenever is lekker zacht en een groene halfliterfles geeft geen akelige slikreflecties tegen de vroege ochtend. Daarnaast een fles flonkerend, blauw mineraalwater als afkickmiddel. Een stripje paracetamols op de voorgrond om een eventuele rondlopende kater af te schrikken.
Een dubbele koptelefoon op het verhitte hoofd en zwijmelmuziek op de hardhorende oren. Mijn liefje, wat wil ik nog meer. Voor een habbekrats veertig jaren terug in de tijd. Vraag me samen met Elvis Presley af waarom ik zum Städele hinaus moet. Had die ook een zwakke blaas? Moest die ook drie keren op een grieperige nacht naar de pisbak? En toen wist Nana Moskouri al dat er vannacht een schip onder in de DSM haven zou binnenlopen. Juist als zij zingt: Ein Schiff wird kommen ..." hoor ik die boot inderdaad komen. Telepathie of alcoholie?
Het schijnt erg gezellig in mijn nabijheid te zijn. Twee van onze drie honden komen op ziekenbezoek. Kijken me meelevend aan en zuchten diep. Ze leggen hun moede hoofd op hun voorhanden. Ik laat mijn, nu hartkloppende, slapen wegzakken in een schone roes.
Als ik ontwaak en gewoontegetrouw naar de paracetamols grijp vind ik slechts stripjes alufoelie. Die twee likkebaardende gladjanussen hebben mijn snoepjes verslonden. Dat is erg nietwaar? Zeker weten, welwaar!

20-10-2003.
Ik heb niets tegen Duitsers, maar vind wel dat ze na het "Wirtschaftswunder" weinig goede uitvindingen gedaan hebben. Door de uitvinding van dat "Made in Germany" wonder, konden Duitse vrouwen - Duitse Marken - op vele markten schnell flüssig machen. In de chemie van dat wonder was opgenomen dat mannen veel overuren maakten en de vrouwen relatief veel zonder mannetje zaten.
Dat is ongeveer hetzelfde als rantsoenering. Dan smaken rauwe bonen vlug zoet. In die zeldzame manperiode zullen de Duitse vrouwen waarschijnlijk weinig kieskeurig zijn geweest, denk ik nu met mannelijke weemoed.
Want nu is alles anders. Er zijn genoeg van ons soort mannen in de aanbieding. Alleen miljonairs zijn nog gevraagd. Wij universelen, zijn kritisch en lastig als we vragen waarom we mee moeten om het twintigste paar schoenen te kopen. Of nog erger, waarom we twintig schoenenwinkels moeten binnenlopen om géén schoenen te kopen.
Wij (mannen) denken verkeerd want wij kopen onze schoenen altijd één maat te groot.
Vrouwen twee maten te klein. Dat is logisch hè, dat je dan niets passends voor aan je voeten hebt? Nietwaar? Welwaar!
Maar door "der letzte deutsche Schrei" wordt nu alles anders en beter!
Vrouwen die een middagje willen winkelen in Hamburg hoeven niet langer bang te zijn dat een chagrijnige echtgenoot hun plezier vergalt. Een café in het centrum van de havenstad heeft namelijk een heuse "mannencrèche" geopend. Voor tien euro per zaterdagmiddag kunnen de mannen daar onder meer computerspelletjes spelen en doehetzelf-lessen volgen. Een maaltijd en twee biertjes zijn bij de prijs inbegrepen.
Het idee staat mij wel aan. Maarru ... die doehetzelf-lessen?
Wat moet je daar leren zelf te doen?
Het zal toch niet waar zijn dat het is wat ik denk? Dat had mijn moeder mij gewoon streng verboden en mijn lief zelfs buitengewoon streng.
Mmhh ... paaldansen dat is wat ik daar zou willen zien. Dat schijnt een nieuwe Amerikaanse techniek te zijn om stoute jongetjes zoet te houden.
Uiteraard moet je dan wel een zak geld bij je hebben en of mijn winkelende lief dat trekken wil ..?

19-10-2003.
In het geval je zakgeld ontvangt ...
Zakgeld ontvang je, je krijgt het niet want het is altijd een gunst die op staande voet ingetrokken kan worden.
In het geval je zakgeld ontvangt maak je dus deel uit van een kwetsbare groep.
Zelfs al kon je dit niet lezen je zou het weten, want je hebt het al ondervonden. Immers, of je bent nog een klein kind en gaat nog niet naar school.
Of je bent een groot kind, je zit in een verpleeghuis en hebt het lezen inmiddels verleerd.
Alleen jongens ontvangen zakgeld, simpel om het feit dat zij zakken hebben. Meisjes krijgen een toegift als zij jong zijn en een zak geld als ze getrouwd zijn.
Ik ontving mijn eerste zakgeld (het laatste hoop ik nooit te krijgen) in de tijd dat ik een gat in mijn rechter zak had. Dat was toen erg belangrijk, je kon ieder moment een corpus delicti laten verdwijnen als je gevisiteerd werd. Vaders en onderwijzers hadden in die tijd een onbegrensd recht om de inhoud van je zakken te inspecteren. Bijna alles wat ik in mijn rechterzak vervoerde was in principe verboden spul. "Heisse Sache", zouden de hedendaagse Duitsers zeggen. Omdat we pofbroeken droegen had je een reservezak in de buurt van je enkel. Ik heb nooit meegemaakt dat die geïnspecteerd werd. In die tijd had je dus wel degelijk recht op privacy.
Ik had met mijn zusje in de tuin gespeeld. Zij had een nest pasgeboren veldmuisjes ontdekt. Nu springt ze voor een muis op tafel maar toen sprong ze voor kale, rose muisjes vierkant voor de aanstormende wrede wereld.
Ze zou ze bemoederen in haar poppenwagen en ik moest ze voor haar naar binnen smokkelen Voorbij aan onze strenge vader, voorbij aan een akelige stiefmoeder. Als aankomende jonge heer, kon ik natuurlijk geen "NEEN" verkopen aan een aankomende jonge dame.
Ik stopte de muisjes in een vieze zakdoek in mijn tochtige rechterzak. We aten nog een paar worteltjes, Gooiden elkaar vol met zand, dat hoorde er ook bij en werden naar binnen geroepen.
Ik voelde voorzichtig in mijn zak. Verdikke, de muisjes verloren, maar als onze vader riep moest je komen.
Handen wassen, avondgebed bidden op de knieën voor het kruisbeeld en mars ... naar bed.
Op de slaapkamer ging de broek uit, die werd over een stoel gehangen en toen ... vielen er muisjes uit. Onze stiefmoeder kreeg een muizenflauwte.
Onze vader spuwde in zijn ruwe handen. Mijn bips werd rood gemasseerd. Mijn zakgeld werd met onmiddelijke ingang gestreken.
Zakgeld is eigenlijk de wisselvalligheid van ouders. Het woord wisselvaluta is ervan afgeleid, als je mij vraagt. Maar voor de eerlijkheid, mij is niks gevraagd. Ik beweer maar wat.

17-10-2003.
Is me dat schrikken! Lees ik in de krant dat we nu midden in de bronstijd zitten. Hoe lang is dat dan al weer geleden? Keek op de kalender van verleden jaar. Niks, geen met potlood gekrast kruisje. Was waarschijnlijk ergens in het vorige millennium. Godskanonne wat gaat de tijd vlug!
Bronstig zijn was toen knap lastig. Kindertjes kreeg je als geschenk van Onze Lieve Heer, zei de pastoor en daar moest je dankbaar voor zijn. Ik had iets tegen onnozele dankbaarheid en verleidde mijn lief tot verboden ondankbaarheid. Dan was ik haar wel héél dankbaar. En om te controleren of Onze Lieve Heer toch misschien een wonder had gedaan, zette ik een kruisje in de vooruit op de kalender. Godsalmemakrele, wat een tijd was dat!
Wat je hebt, tel je niet! Dat is ondankbaarheid. Wat je niet hebt, tel je dubbel. Dat is hebzucht! Als je last hebt van vetzucht heb je ook last van ondankbaarheid want je overgewicht schat je niet op waarde. Waarde is dus iets onwaars, ontwaar ik soms in een roséroesje.
Vroeger kochten we stiekem condooms voor de gemoedsrust van onze ouders. Uit dankbaarheid gaf ik de apotheker altijd een flinke fooi. Nu overweeg ik soms om stiekem Viagra te gaan kopen, maar omdat ik als substitutie keiharde principes ontwikkeld heb, ik wil niet als een grijze scharrelaar: "Dank U wel" tegen een grijnzende apotheker zeggen, blijft mijn kalender ongekruist, gekuist. Dat is de tol aan de dankbaarheid voor de herfst van het leven.
De Duitsers hebben er een spreekwoord voor: "Hast du 'wass, bisst du wass. Hast du nichts, bist du nichts!"
In het huidige bronzende tijdperk betekent dat: "Heb je er eentje, ben je wat. Heb je niks, ben je een nicht!"

16-10-2003.
Dat ze mij maar niet wijsmaken dat het klimaat niet veranderd is, nietwaar? Welwaar, dat is helemaal van slag. Het is pas half oktober en het heeft gisteren al flink gevroren. De lonen zijn minstens voor een jaar of twee bevroren. Door alsmaar depressies te voorspellen heeft Balkenende de lauwe polderkolder verdreven en een ijzige polarisatiekilte welkom geheten. Als dat geen vergissen is ...
Verder is het klimaat zodanig verpest dat de koppeling ontdooid is. Daardoor zijn de uitkeringen ook lek gesprongen. Jan Splinter moet maar zien hoe hij door de winter komt. Om warm te blijven wordt hem geadviseerd op een zoethoutje te bijten. Zoete bijters blaffen immers niet. Of was dat omgekeerd? Vergis ik me of heb ik gelijk? Is Balkenende een ijskonijn?
Door al die drukverschillen gaat het ook nog eens behoorlijk tochten in de bedrijven. Duizenden banen staan op de tocht. Dat had Jan Peter voorzien. Het lek naar de WW heeft hij gesloten. De WAO wordt uitgestoomd. Degene die men niet meer nodig heeft, of die niet meer kan moet zich niet aanstellen en zich zelf maar redden. Is dat geen vergissen? Neen, dat is harteloos beslissen!
Wel ja! Dit is de nieuwe christelijke geloofsbelijdenis. Ieder voor zich, en als je daar niet in gelooft - God voor ons allen! Het is gewoon een oude vergissing met een nieuw kapsel. Zelfs God kan niet toveren en het iedereen naar zijn zin maken, is de nieuwe boodschap. Ik vraag me vaak af of vergissen menselijk of ... goddelijk is.

15-10-2003.
Ons woordenboek is veel te dik, vind ik. Daarom wordt er ook te veel gekletst zonder iets te zeggen, vind ik. Een aantal woorden zouden volgens mij dus geschrapt kunnen worden en dat zou de kwaliteit van het woordenboek en het leven verbeteren, vind ik. Kort samengevat vind ik dus het volgende:
Dankbaarheid is het eerste woord dat ik wil schrappen. Waarom, waarvoor moet je dankbaar zijn? Het begrip dankbaarheid is bedacht om het schuldgevoel een rotsvaste plek in iemands leven te doen invreten. Je moet dankbaar zijn dat je ouders je het leven hebben geschonken, leerden we vroeger van de pastoor. Daar hebben mijn ouders ook best plezier aan gehad, weet ik nu. Je moet dankbaar zijn dat je mag studeren, leerden we daarna. Waarom eigenlijk? Studeren is een moetje en leraren zouden anders iets anders dan neuspulken moeten doen. Je mag dankbaar zijn dat je werk hebt. Waarom eigenlijk als je voor iemand anders werkt? Die wordt er, dank zij jou, beter van.
Dankbaar vind ik dat alleen onze koningin, of jullie (Belgische) koning moeten zijn. Waar vind je immers meer dan 20 miljoen gekken die zonder te morren voor iemand anders de kar trekken? Als wij tranen, tronen zij. Als wij gewoon ergens op visite gaan, gaan zijn op buitenaards staatsbezoek. Verschil moet er zijn is ons geleerd en als je een beetje meer verschil hebt dan je naaste, moet je dankbaar zijn.
Geluk moet je echter hebben! Het geluk gezond te zijn, werk te hebben waarmee je gelukkig bent. Het geluk te hebben om het verstand geërfd te hebben om te kunnen studeren. Het geluk, gelukkig te kunnen zijn met het geluk van je kinderen en je kleinkinderen. En het toppunt van het geluk zou zijn een paar slordige miljoentjes in de lotto te winnen.
Dan zou ik ook een beetje dankbaar worden en mijn verfoeid woordenboek van de zolder halen en weer een plekje onder de clivia geven.

14-10-2003.
Je zult nu maar kleuter zijn en onder aanvoering van je moeder door je vader in een winkelwagentje door een warenhuis gesleurd worden. Je vader hoef je er later niet scheef om aan te kijken. Aan zijn lange neus zie je nu al genoeg. Hij heeft ook zijn keus en zijn dag niet. Hij ziet die hele Halloween niet zitten. Dezelfde Amerikaanse bullshit als Valentijnsdag een half jaar geleden. In geen enkele vaderlandse familie hebben ze een Valentijntje, laat staan een Hallowientje maar hun naamfeesten moeten gevierd worden - dicteert onze graaierige middenstand. Ik verwacht dat zelfs binnenkort deze collectedagen tot ons multiculturele erfgoed worden gerekend.
Onze Lage Landen veranderen in ras tempo. Oude kerken worden gesloten en afgebroken. Geen kerkgangers, geen behoefte aan blijde boodschappen en dus blijft het collecteschaaltje leeg, is de simpele reden.
Steeds meer moskeeën verrijzen en worden druk bezocht. Wat hebben ze daar voor een boodschap, vraag ik me dan af. Het zijn geen topinkomens die daar hun offerpenningen brengen. Zou een baardige Iman onfeilbaarder zijn dan een oude Paus? De oude Paus doet toch ook heel goed zijn best en verklaart bijna aan de lopende band martelaren heilig.
Wat trekt ons in vredesnaam aan in het lege spookmasker van een Halloween? Zijn het in onze cultuur de moeders en in die andere cultuur de vaders, die de symbolen bepalen? Ik weet het niet, wat ik wel weet is dat ik geen symbolen moet. Symbolen zijn bijna altijd griezelige, onduidelijke dingen waarvan niemand precies weet hoe ze geïnterpreteerd moeten worden. Menigeen geeft er daarom maar zijn eigen overtuigende visie op en bij.
Kijk, als de onder het zeenivo verblijvende medelanders ons hoogfeest van carnaval niet goed begrijpen en zelf ook met een masker willen lopen is daar niks op tegen. Maarru ... waarom moet dat zo griezelig, spookachtig? Waarom moet magere Hein toegejuichd worden? Dat heeft toch allemaal niks met cultuur of vrolijkheid te maken.
Dat is gewoon het toppunt van makabere commercie en dat is ... boelshit!

13-10-2003.
Iedereen heeft wel iets geks tussen zijn oren. Daar kan iedereen niks aan doen, dat krijg je gewoon. De ene is bang voor spinnen, de andere voor muizen. De een heeft hoogtevrees, de ander laagtevrees. Mijn fobie heet dorst en die heb ik van mijn vader, denk ik. En dat is toch wel raar weet ik, want ik heb mijn vader nooit dronken gezien. Hij was een zeer matig mens en dat heb ik niet overgeërfd. Maar zoals ik al zei, iedereen heeft iets geks tussen zijn oren en dat is dus bij mij mijn mond. Als ik niets drink, klets ik honderduit. Als ik veel drink klets ik nog meer en dat noemt mijn lief een foebetische waterval. Ik vind dat ik helemaal niet zoveel hoef te plassen, als zij opgeeft.
Waar heb jut dan van? Ik denk dat ik het inmiddels weet. Lang geleden, toen onze oosterburen nog boeven waren, was mijn vader krijgsgevangene bij hen. In die periode heeft hij slechte ervaringen daar opgedaan, vertelde hij ooit. Hij en zijn collega's moesten bij een boer aardappels poten. Daar kwam niet zoveel van terecht ze bleven zoveel als mogelijk met hun poten van de potatoes af en gooiden de potelingen 's avonds in één potige kuil. Uit die tijd stamt het spreekwoord: "Wie een aardappelenkuil graaft in den avond verveelt zich overdag". De boer gaf hun als straffe beloning alleen karnemelk om te drinken. Mijn vader en zijn collega's kregen toen de reeskak.
Toen mijn vader weer thuis kwam sprak hij uit eigen ervaring dat dorst erger was dan honger. En ik geloof dat ik me dat fobietisch heb aangetrokken. Ik zal nooit dorst lijden, heb ik me toen al voorgenomen en in die mening werd ik ook nog bevestigd.
Want begin jaren vijftig gingen veel van mijn vaders collega's naar Canada. In die tijd leerde ik ook mijn eerste Engelse woordjes. Ik begreep fluks wat ze daar gingen doen. "Drink Canada Dry" dan lijd je nooit dorst.
Ik ben hard bezig geweest om Nederland droog te krijgen. Van de zomer is me dat gelukt. Bijna iedereen hier in de buurt stond 's avonds zijn tuin te sproeien. De laatste weken is er de klad wat ingekomen. Alle regentonnen zijn overvol en ik kan geen Spa meer zien. Kommt Zeit geht Wasser, is nu mijn fobietische klets.

11-10-2003.
Balkenende toonde zich gisteren vastberaden. De vorige keer, met Margaritha, was hij losberaden en had toen flink zijn vingers gebrand aan de gestoofde kool die hij de kamer wilde opdissen. De halve natie lustte toen, zelfs met lange tanden, geen hap van zijn stoofschotel. Men wilde de geit en de kool ongestoofd in real life of minstens in de Real Player.
Maar nu toonde hij zich vastberaden en deed dat beslist met voorbedachte rade. Misschien had hij zelfs wel tevoren geoefend met een aangeraden mannetjesmaker. Mannetjesmakers hebben van te voren bedacht hoe ze naderhand iemand kunnen laten huppelen. Mannetjesmakers trekken dus aan de touwtjes zoals een poppenspeler met Jan Klaassen doet. De vorige keer was Piet Hein Donner de touwtjestrekker en daar baalde Jan Peter gestekkerd van.
Bij voorbedachte rade hoort een voorzetsel, nietwaar? Welwaar! Want dat voorzetsel bepaalt of de bedachte voorbedachte rade positief of negatief is. Zonder voorbedachte rade ben je impulsief, met voorbedachte rade heb je een probleem als je aan het oordeel van anderen overgeleverd bent. Vraag het Friso en Mabel nu maar eens.
Deze hoogbegaafden hadden het zich zo simpel voorgesteld. Onder voorbedachte rade bedacht dat de halve waarheid op een sprookje zou lijken. De koningin zal nooit bij voorbedachte rade gedacht hebben dat die slimme meid niet op haar toekomst was voorbereid.
Ze zijn geen uitzondering. Allemaal vergeten we vaak, zonder voorbedachte rade, de waarheid te zeggen. Van de waarheid te zeggen wordt de wereld niet gelukkiger. Integendeel! Wat niet weet, wat niet deert - is immers een waarheid die oorspronkelijk een leugen was. Het optredende probleem is de tijd. We kunnen veel, we kunen bijna alles, we kunnen echter de tijd die stopzetten. En in die voortschrijdende tijd komt weer alles boven drijven. Alles wat zich in de Neeltje Jacoba onder de waterlijn afspeelde en waar wij, als gewone burgers, ook niks mee te maken zouden hebben wordt plots van nationaal belang als er het predikaat vorstelijk aan gehangen wordt.
Zou Balkenende in voorbedachte rade met de diverse wijze raden zich niet moeten gaan bezighouden met de vraag of dit predikaat nog van deze tijd is en en niet een dictaat uit een ondoordachte verleden tijd?

10-10-2003.
Iedere dag hoor en lees je meer over mensen die niet meer willen doen waarvoor ze betaald worden of iets anders moeten gaan daan dan waarvoor ze geleerd hebben. Rechters willen anders gaan rechten, willen geen scheidingen meer doen. Dat moeten notarissen gaan doen. Rechters willen ook dat gesnoven zaken uit hun takenpakket geschoven worden en dus in de doofpot belanden. Kunnen zij zich met andere, leukere ondingen bezighouden. ! ?
Notarissen zouden dus relaties moeten gaan knippen. Waarom een notaris ? Waarom niet een vroedvrouw of -man daarvoor inschakelen? Ik vind verloskundigen perfecte scheidingsdeskundigen. Zij hebben uiteindelijk al een hele hoop ervaring met het wroeten in iemands life. En zeg zelf, of je nu een navelstreng doorsnijdt of een boterbriefje inneemt - eerst innig verbonden mensen gaan uit elkaar. Dat is een emotioneel gebeuren, inderdaad niet erg geschikt voor het bordje van de feitenlijke rechter.
Vervolgens kunnen stadswachten de kleine zaken van de politie overnemen, las ik. Verloedering en overlast zullen dan weldra tot het verleden behoren, probeert men ons wijs te maken. Onder verloedering wordt hondenpoep op de stoep bedoeld. Daar is oom agent vies van. Ik vind hondenpoep op de stoep ook niet leuk, maar er zijn nog veel ergere vieze dingen op de stoep. Drugsdealers, pooiers, zakkenrollers, kleine criminelen, grote criminelen en nog ander tuig en ontuig. Daar is oom agent ook vies van. Die rijdt wegens tijdgebrek een snel ommetje inplaats van een loopje over de stoep.
Trouwens het zal ook maar tot één ding leiden. Tot nog minder politieagenten. Het meer blauw op straat dat ons beloofd was in de verkiezingen zal straks ingevuld worden door mensen in een blauwe WW overall. Mensen die gedwongen worden iets te doen waarvoor ze niet geleerd hebben en waarin ze ook geen ambities hebben.
Of door winkelbediendes die zich geroepen voelen om als opsporingsambtenaar te spelen en dan iemand doodslaan. Hoe dat allemaal mogelijk is, vraag je je dan af. Dats verrie simpel. Omdat we volksvertegenwoordigers hebben die geen volk vertegenwoordigen, die bewust voor iets anders geleerd hebben, die de handelsreizigers van hun eigen handel zijn, die vaak verkeerde ambities hebben. Die hele - halve en onwaarheden niet van elkaar onderscheiden kunnen of willen. Die goochelen met woorden tot kunst verheven hebben. Aparte mensen dus, die zich graag horen en vooral zien praten op de TV. Want volksvertegenwoordigen is gewoon eigen eigen PR. Daarna wacht een vet commissariaat of een andere vetpot. Het is maar dat je het weet als je studerende kinderen krijgt.

09-10-2003.
Ik zeg maar zo, ik zeg nooit niks. Dus nou zeg ik ook maar wat ik tegenwoordig het meeste hoor en zie. En dat zijn meestal kroonjuwelen die rinkelen. Of, het gaat gewis en zeker over een Mabel Wisse, van wie het verleden maar moeilijk te wissen is of het gaat over ongekozen burgemeesters die straks met een pennestreek te wissen zijn. Zeker is dat niks meer gewis is, nietwaar? Welwaar want zeker is ook niks gewis. Jemig, waar haal ik het vandaan?
Ik sliep slecht vannacht, want mijn elektrische onderlegger doet het niet meer. Als ik warm slaap doe ik niks, als ik koud wakker lig denk ik vaak kil na.
Ik dacht slecht over de huidige wereld. Ik kan dat niet helpen, want mijn harde schijf wil maar niet defragmenteren. Een slecht gedefragmenteerde harde schijf heeft dezelfde symptomen als dementie. Als je slecht slaapt begin je altijd weer opnieuw aan een oorsprong van iets dat nog lang niet af is. Je hebt dan last van badsectors. Ik ben er mee groot geworden, alhoewel anders dan Jaap van der Hekken (Bill Gates).
Waarom mogen wij ook niet onze kroon kiezen? Dacht ik. Om een burgemeester te kiezen ga ik straks niet de deur uit als het regent. Al erg genoeg dat ik dat voor de griepprik moet. Maar om een nieuwe koningin te kiezen ... mmmm. Kijk, dacht ik diep in het koude donker. Waarom komt de majesteit daar zelf niet op? Zij wil toch dicht bij ons (als ze niet op staatskosten ergens op statiebezoek is), haar volk de vroegere onderdanen, staan laat zij zeggen via de RVD. Laat je dan kiezen en dan kun je ons dat zelf zeggen, denk ik dan. Laat je talenten zien, laat zien wat je allemaal in huis hebt, ga met je jongens de markt op. Doe met je gouden koets mee in een wagenmenwedstrijd of rij er een strandrace mee. Laat de hofstalmeester 's morgens onze honden uitlaten. Laat je jongens zich niet met in de media bekende of onbekende vrouwen of mannen inlaten. Realiseer je dat je maar een mens bent, die gekozen wil worden en schenk je Groene Draek aan een reddingsmaatschappij die hem als de nieuwe Neeltje Jacoba wil gebruiken.
Ennu, stuur als relatiegeschenk aan alle bejaarden, die 's nachts koud ijlen, een warmende electrische deken. Bejaarden zijn de grootste kiezersgroep dus denk aan ons en alles blijft bij het oude .. ongekozene.


08-10-2003.
Bijna iedereen doet iets om zijn kost te kunnen bekostigen. Als je mensen vraagt of ze daar plezier in hebben, zeggen ze vaak ja. Binnen vijf minuten hoor je daarna de litanie van alle ellende op hun werk. Veel mensen werken dus met veel tegenzin voor hun kost op hun werk. Waarom? Omdat hun werk niet hun werk is? Omdat ze voor iemand anders werken? Een feit is dat iemand die eigen baas is altijd een goeie baas heeft. Die hoor je niet kankeren op zijn baas. Je moet dus eigen baas zijn of worden, is de simpele eigen conclusie.
Nu kun je in ons land voor veel dingen leren maar moeilijk voor eigen baas. Meestal zit er nog ergens een baas boven baas, die geen eigen baas is maar ambtenaar. Erger nog, die ambtenaar weet eigenlijk niet meer wie zijn baas is en speelt daarom zelf baas boven baas over de eigen baas. Ik geloof dat dit staatsinrichting heet en dat kun je wel studeren. In de praktijk zie je vaak dat mensen na een paar jaar inrichting gedaan te hebben de zaak opnieuw gaan inrichten. Voor wethouder of burgemeester kun je immers niet rechtstreeks gaan studeren. Die vakken gaan altijd met, of via een omweg. Er zijn zelfs roddels die beweren dat met ellebogen of vriendjes gewerkt wordt omdat de gevolgde studie een soort doolhof was.
Daar komt nu een eind aan! Hoogtijd zegt de staatsgeleerde Tom van D66. Wij gaan onze kroonjuwelen verzilveren. Alle door de koningin benoemde burgemeesters moeten oprotten. Met andere woorden, onze koningin heeft geen verstand van burgemeesters benoemen. Er deugt er schijnbaar geen een volgens die Tom, want hij wil dat ze allemaal binnen een paar jaren opkrassen. Een De Graaf is dus de baas over de koningin. Onze bovenbaas, die toch al niks te zeggen had kan in de tijd die vrij komt, omdat ze geen burgemeesters meer hoeft te benoemen, op haar eigen porceleinkast gaan letten. Want daar loopt de laatste tijd, met enige regelmaat, een kamerolifant door.
Als Tom De Graaf een kuil graaft voor de burgemeesters wordt dan het kwartje van Kok gebruikt voor een koekje van eigen deeg bij de aanstaande verkiezingen? Dat vraag ik mij af zonder enige kennis van staatsinrichting dus geschikt als aanstaande nieuwe burgemeester.

07-10-2003.
Is het je nooit opgevallen. Degenen die er niet bij waren weten er alles van af. Degene die het waren weten het niet meer zeker. En zeker is eigenlijk niks zeker. Neem nou als voorbeeld ons koninkrijk. Al meer dan honderd jaren hebben wij geen koning. En rijk zijn we ook niet. Tenminste dat zegt Balkenende en dat is toch niet de minste, nietwaar? Wat is dan welwaar? Dat de Adams familie steenrijk is bijvoorbeeld. Pas geleden nog failliet gegaan en toch multimiljonair. Je vraagt je af waarmee ze het doen! Pas geleden ook nog een vent gezien, die op de TV Patries bij haar kapitalen greep. Die vent had waarschijnlijk kapitaalkrachtige handen, want ik zou het zeker niet mogen. Ik heb geen eurogrijpers. Integendeel, ik heb er een gat in. En met een gat in je hand kun je moeilijk de kat in het nauw knijpen, nietwaar? Welwaar !
Een van de weinigen die wel alles weten is een blauwe engel, zogenaamd als Jomanda. Ze weet eigenlijk niks maar zij krijgt dat door van boven. Daar zit een soort straalbedrijf en zij geeft dat als een gritgrutter door aan straal behoevenden. Die gaan zich dan gedragen als waren zij straal bezopen. (Wetenschappelijk onderzoek heeft bewezen dat in de buurt van een GSMmast ook zulke verschijnselen optreden). Regelmatig GSM't zij zelfs op de TV met haar vriend Emiel. Een perfect duo. Emiel, ooit begonnen als koekjesbakker, bekt tegenwoordig heel erg bruin. Zijn bakkes slaat nooit op tilt, maar is altijd op hol. Als je hem hoort heb je meteen het natuurkundig bewijs dat holle vaten hard klinken. Tenminste dat heb ik doorgekregen toen ik hen doorkreeg.
Want de blauwe engel mag sinds een blauwe maandag niks meer ... zeggen in ons arm rijk. Wel daarbuiten in het buitenland. In de binnenlanden van het buitenland zitten nog een hoop simpele zielen die op een straalbeurt wachten. En zo'n snabbel laat je met je snelle babbel natuurlijk niet voorbijgaan.
Kort samengevat komt het er dus op neer dat de blauwe engel iets van boven doorkrijgt. Ze SMS't dat wegens haar binnenlands spreekverbod zwart neer op een wit briefje. Haar woordvoerder Emiel predikt dat vervolgens aan die, die het geloven willen. Allemachtig ik snap hum. Tsjakke is een schietgebedje. Allemachtig! Heer, Uw rijk is in handen van de commercie gekomen! Uit Uw kruis wordt munt geslagen!

05-10-2003.
De Hollandse taal, voor insiders (zei-instromers) het ABN (Algemeen Beschaafd Nederlands), is eigenlijk een soort kleinste gemene veelvoud van alle Nederlandse loslippige dialecten. Het ABN is geen makkelijke taal, verre van dat, luister maar eens 's avonds naar het gebroken woord bij de TV-beelden. Heel vaak voorkomende Nederlandse woorden zijn ... ahum ... uhh. De spreker is dan, of zijn tekst of zijn geheugen kwijt of denkt voor over een nieuwe uitvlucht. Uitvluchten zijn immers in na verkiezingen.
Bovendien heeft menig afgestudeerde, Nederlandse verspreker vaak een woordvoerder. Woordvoerders kunnen of mogen inhoudelijk niks zeggen. Woordvoerders roepen net als andere versprekers op tot afwachten. In de praktijk betekent dat afleiden en omleiden, soms zelfs misleiden. Als dat dan uitlekt spreekt een parallel voorlichtingsbureau over een communicatiestoornis. Veel lange moeilijke woorden en ingewikkelde formules. Men spreekt graag moeilijk over de ingewikkelde chemie tussen personen.
Nu ister natuurlijk weer een probleem met het woord chemie. Je hebt natuurkunde en chemie. Ieder kind leert op school over de bloemetjes en de bijtjes en schrijft dat in een schrift waarop staat "Natuurkunde". Dat hanenpotenschrift gooit het kind vervolgens weg in de natuur en de keten is rond. Het natuurkundeschrift wordt weer natuur. Het witte schrift en het zwarte schrift verdwijnen. Dat is een ecologisch proces en dat is ... chemie !
Ik kan me best voorstellen dat je denkt dat ik zit te ouwehoeren met schrift. Dat is altijd waar, maar nu niet. In de natuurkunde kun je altijd met iets terug naar de oorspronkelijke toestand. In de chemie niet. Chemie is een soort oorlog. Het komt nooit meer terug bij het oude. Eenmaal overgegaan in een niewe toestand kun je niet meer terug. Daarom wordt tegenwoordig de leus "Chemie tussen mensen" heel toepasselijk opgevoerd. We kunnen gewoon niet meer terug naar de oude vertrouwde toestand, waarin klare en duidelijke taal zuiver Nederlands heette. We spelen in de Real Player nu onduidelijke love songs. Van het werkelijke leven krijgen we bovendien een, burn out (soort uitbrander).
En de Belgen? Die mogen niet over hun oude Ijzeren Rijn rijden want die ligt in onze natuurkundeles erg moeilijk. Het verplaatsen van rangeerterreinen, midden uit Sittard of Venlo waarop honderden tonnen gevaarlijk chemische stoffen gemanipuleerd worden, is in ABN Den Haag "not done". Aan het verzinnen van de ahum ... uitvlucht als ... uh ... hier een incident gebeurt .. is ... uhhu nu al begonnen. Regeren is immers vooruitzien, nietwaar?
Nietwaar, inderdaad!

04-10-2003.
Zucht .. ! Onze JP mag dan wel professor zijn geweest, maar het ware wellicht beter geweest als hij in België op school gezeten had. Zijn regeringsoverlevingskansen waren dan veel minder ingewikkeld, dan nu. Hij had dan (in België) op één bal gezeten, de zogenaamde zitbal, had daardoor een stevige rug gekregen en veel meer energie gehad. Ennu .. waarschijnlijk ook nog Nederlands schrijven geleerd. Maarru ... tot zijn verdediging, het is ook zo verschrikkelijk lastig ... dat koninklijk parket waarop hij aan het kwartetten is. Iemand moet weer de Piet van hem trekken.
Vorige keer, met Margarita, was dat ene Piet Hein Donner, maar de Piet waar hij nu mee zit is een gewisse Wisse Smit en die is helemaal niet mis, of toch wel? Deze dame heet van voren Mabel en je hoeft geen miss Marple te zijn om te constateren dat er een raar luchtje aan zit. Maar net zo goed kan het een apart zeebriesje zijn dat nu door het Oranjehuis tocht.
Het grote probleem voor onze premier is dat hij hierover een brief naar de kamer moet sturen. Dat redt hij niet binnen drie weken, weet hij nu al in de vooruit. Criminele, in drie weken schrijf ik een boek! Als het moet ... over een oude reddingssloep de "Neeltje Jacoba" bijvoorbeeld. Gewoon een keertje met Peter de Vries gaan praten en niet de majesteit vragen of en wat haar behaagt.
Ik denk dat ze hier in Nederland in plaats van een zitbal een piepzak gebruiken. Zo'n piepzak moet dan wel enorm groot zijn want het halve kabinet moet er in kunnen kruipen. Wachten op het luwen van de storm. Want het briesje dat deze Mable veroorzaakt heeft zou wel eens kunnen uitgroeien tot een fikse storm waarin het laverende regeringsbootje van Jan Peter en companen keldert. En dan ? Ja, dan moet er weer een reddingssloep uitvaren om de drenkelingen van de Neeltje Jacoba te evacueren. Nadat de KLM deze week als vliegende Hollander gecrasht is, staat nu ook nog eens de regering met een stuurman die het zilte koningswater tot aan de lippen komt. Zucht ..!

02-10-2003.
Iedereen die wel eens een Tikkie van mij leest weet dat ik met de Belgen wegloop. Figuurlijk natuurlijk, want een Bourgondische Belsj stop je niet zo maar in je klak.
De Belsjen zijn over het algemeen en vaak in het bijzonder veel slimmer dan wij, Hollanders.
Daarom zijn ze ook zo'n 150 jaren geleden voor zich zelf begonnen. Ze hadden na een paar clubjaren genoeg van ons gezien en gehoord, wisten dat wij toch niet voor rede vatbaar zouden zijn want wij leren niks van geschiedenis en zij, de Belsjen dus, trokken hun eigen plan.
Wij Hollanders trekken het liefst ... niks, of soms als passie aan een dood paard.
Wat ze, toen ze vertrokken, vergeten zijn is onze taal aan deze kant van de Maas achter te laten. Dat ze nu nog onze taal gebruiken schept soms een hoop verwarring.
Wij Hollanders gebruiken graag Engels als voertaal. Als je enig Engels spreekt heb je meteen al veel minder tegensprekers en heel wat mensen zijn ook nog eens bang om in die buitenlandse boelsjit uit te glijden en zijn een eigen taaltje begonnen. Kom je een bakkie doen? Hoestie (hoe gaat het) ? Doeij !
Een collectief spraakgebrek dat op Nederlandse scholen niet onderdrukt wordt. De gewone typische Dutsj Creezie Bissienis die met de noorwestenwind via het Joenaited Kingdum ons aangenaaid is.
Veel slimme Limburgers sturen hun kinderen dus naar Belgische scholen om Nederlands of wat andersnuttigs te leren.
Maarru, vandaag lees ik in "Het Volk" (Belgische krant) dat de kinderen daar op één bal moeten zitten. De jongens en de ook de meisies.
Raar, nietwaar ?
Welwaar ! Want, omdat ik zelf vroeger ook jongen geweest ben, weet ik dat dit heel pijnlijk kan zijn.
Het schijnt echter heel goed voor je rug te zijn, schrijft die krant. God mag me makrele, als het waar is.
De kinderen krijgen er ook veel meer energie van dan de anderen, die niet zitballen.
Die zijn wat lakser. Lijkt me nogal logisch.
Ik weet het nooit zeker en dan probeer ik het voor de zekerheid zelf.
Ik ging dus een tijdje Belgisch zitten.
Eerst op de ene en toen op de andere.
Het werkt zeker wel, door stekende pijnscheuten ben ik niet meer laks en zal morgen zeker nog wel wijdbeens door de dag schrijden.
Au, Nondeju, ik vloek nu zelfs ook al in het Belsj.

01-10-2003.
Je kunt merken dat de zomer nu voorbij is en de lange avonden weer aanbreken. Het nieuws op de TV begint weer op nieuw nieuws te lijken en is geen copy meer van de vorige dag. De weerman heeft weer kans van slagen als hij regen voorspelt. Heb nooit geweten dat regen voorspellen zo moeilijk kon zijn. Vroeger, met die onvergetelijke JP (Jan Pelleboer) was dat precies andersom. Die spelde ons vaak mooi weer op de mouw terwijl iedereen al midden in een hoosbui stond. De tijden, het weer en de mensen veranderen.
De tegenwoordige JP (Jan Peter) voorspelde een paar weken geleden dat er meer mensen aan de slag moeten in dit land zonder genoeg werk. Dat heeft zijn uitwerking al gekregen. De koningin heeft gewerkt! Met een druk op de knop liet zij op symbolische wijze een vat met hoogradioactief afval in de grond verdwijnen. Symbolisch zand erover. Niet in haar tuin natuurlijk. Gewoon in een soort volkstuintje, namelijk het Hoogradioactief Afval Behandeling en Opslag Gebouw (HABOG) op industrieterrein Vlissingen-Oost. Bijna niemand heeft iets van die voorbeeldfunktie gemerkt want de politie hield pottekijkers op afstand en dat is toch wel jammer in deze moeilijke tijd. Niemand hoeft zich te schamen voor eenvoudig werk, vind ik. Belangrijk is dat wat je doet ook meteen goed is. En dat is nu weer raar met de koningin, zij is niet verantwoordelijk voor wat ze doet.
Zelfs voor zo'n eenvoudige drukje op een simpel knopje is de heer Balkenende reponsabel. En juist deze man wil de bureaucratie verminderen, zeidie. Alles moet simpel en zonder bemoeienis van bovenaf, zeidie. Zou JP wel weten wat hij eigenlijk wil of wil hij ons in een nachtmerrie van honderd jaren hypnotiseren? Namelijk de tijd die het radioactief afval nodig heeft om af te koelen. Als je het mij vraagt zat de koningin er vandaag warmpjes bij, nietwaar ? Welwaar !

terug naar Tikkies