Tikkies, november 2003

30-11-2003
Door een ingeslagen, ouderwetse opvoeding heb ik niet snel last van vochtige ogen. Door minder goed geslaagde aspecten van die opvoeding zit ik nu wel opgescheept met een scherpe, snelle babbel. Maarru, op alles zijn uitzonderingen mogelijk. Kreeg vanmorgen toch echt een vies vuiltje in het oog toen ik in de krant las wat DSM-topman P. Elverding duidelijk gemaakt had tijdens de viering van het 85-jarig jubileumviering van de Limburgse Werkgevers Vereniging (LWV) in Maastricht.
Investeringen van DSM in Limburg zijn niet langer vanzelfsprekend. ”De bodem moet wel vruchtbaar zijn, op een rotsige bodem groeit niks.” Elverding zei verder dat DSM bij voorkeur daar investeert waar de hoogwaardige kennis voorhanden is die de onderneming nodig heeft. ”Versnippering is daarbij uit den boze. Limburg doet er daarom verstandig aan enkele duidelijke keuzes te maken, in plaats van allerlei ballen tegelijk in de lucht te willen houden.”
Dan moet ik mijn vingers tegen houden die meteen op het qwertybord de repliek willen slaan. Die willen tikken dat Elverding maar een kortzichtige horizon ziet en weinig benul heeft van de jongste geschiedenis. Dat de vruchtbare Limburgse löss van Beek tot Roermond geen rotsige bodem is, maar grotendeels het stort van de oude Staatsmijnen of zijn nieuwerwetse grenzenloze naamloze heerschappij. Vergeten de duizende kuubs gelekte benzeen die nog steeds niet uit de grond gehaald zijn? Vergeten het gifstort van DSM op het Mauritsterrein, nu groen gecamoufleerd als voormalig mijnmonument? Vergeten de Maasplassen, volgestort met giftig mijnafval en PAKS? Vergeten de actief stralende gipsdeponie, hier in Stein? Vergeten dat het Maaswater deze zomer verontreinigd was met onbekende DSM troep en niet geschikt voor drinkwaterbereiding.
Vergeten dat de Staatsmijnen de jeugd met 14 jaren van school haalden met de leus: ”Vast werk hoog loon!” Studeren gaf alleen maar moeilijkheden, mijnslaven moesten zo weinig mogelijk geestelijke bagage meebrengen.
Effu op mijn Tikkies, tikkende vingers tikken. Het heeft weinig zin om een zware bal in de lucht te houden. Elverding heeft daarin gelijk. Ik ga maar wat gel in mijn droge ogen druppelen dan zie ik de bittere waarheid minder scherp.

29-11-2003.
Una cozza van ”La Zotza”.
Iedereen heeft het wel eens gehoord: ”Alles dat een man meer heeft dan een aap is mooi meegenomen”.
Als wij, schjoeri, ”dames” dus geen - sloeri - en dit moeten de - signori - ”heren” wel even goed in hun oren knopen er van uit gaan dat er met - onze - jaren maar twee dingen zijn die zij meer hebben dan wij en dat is - geld of positie. Wil niet te erg katten op de mannen want wij hebben ook wel het een en ander, met de jaren, op onze kerfstok gekregen.
Maar echt vrolijk worden ze er hier niet van als ze op middelbare leeftijd komen. Wij mogen nooit zeggen ”Goh, je wordt een ouwe bok”, want dan voelt hij zich verplicht om een groen blaadje te gaan verschalken - ook al loopt hij stijf van de jicht. Hij gaat ”staan”pillen slikken! Doen wij niet! Wij stoppen er een zetpil in en gaan lekker met een boek onder het donsdekbed. De oma van Lady D heeft niet voor niets karrevrachten volgeschreven.
Maar als een ouwe bok met z'n groene blaadje naar een jongere geit of een nog betere ”gevulde” gaat dan is hij helemaal de kluts kwijt en weet hij niet waar hij het zoeken moet. Bij zijn ex-geit vindt hij de deur gesloten. Bij de gezamelijke geite-bokkekinderen hoeft hij met zijn grijze poot ook niet tegen de ruit te tikken want die hebben de rolluiken dag en nacht naar beneden en wat heerlijk is het dan voor hem dat er ergens nog een ouwe vrouw van een ouwe vriend op de wereld is die naar zijn ”herenleed” of ”apenleed” hoe je het maar noemen wilt kan luisteren.
Ik had net zo'n aap aan de lijn, zijn derde vrouw is er vandoor gegaan.
Zij was 30 jaar jonger, liefde was blind, hij staat in de belangstelling - anders had zij hem nooit genomen.
Een buitengewone kattekop vond ik haar en met mij waren er meer, zelfs mijn man.
Hij heeft niet snel kritiek als het om vrouwelijk schoon van anderen gaat, wel op het mijne bij wijze van uitzondering.
De bokaap kon geen goed woordje meer voor haar vinden en dat had een reden. De kinderen en kleinkinderen van hem werden buiten hun, door haar ongezellig gemaakte nestje, gehouden! Punt aan de echtelijke lat.
In Italie mag veel, te veel af en toe. Maar kinderen buiten de deur, nee dat kan ook een Siciliaanse vader niet over zijn hart verkrijgen. Hij maakt ze desnoods een kopje kleiner en gaat dan maar de lik in.
Zelf heb ik mij trouwens er over verbaasd dat zij het nog tot zes jaren huwelijk gebracht hebben.
In geuren en kleuren werd ik uitvoerig ingelicht hoe beroerd hij het wel had en hoe slecht hij zich voelde. Wilde niemand zien of horen (waarom bel je dan ? dacht ik ).
Wat ik wel even tussen zijn klaagzang door kon brengen was ”Caruccio, - lieverdje - ik kan je toch niet komen verzorgen want ik heb mijn man nog”, om hem een beetje op te vrolijken.
Zij waren op een werkreisje in Parijs en daar heeft ze hem voor de Opera in zijn eentje laten staan en wat hij nu zo gek vond - ze hadden nooit ruzie zoals anderen wel hebben - (daar bedoelde hij ons natuurlijk mee).
Hij moest toen helemaal op eigen houtje naar zijn hotelkamer. Daar had ze alles al gepakt, de kluis geleegd en bij thuiskomst in Italie waren de auto en de juwelen ook verdwenen.
”Geluk dat je een huurhuis hebt”, zei ik tussendoor ”anders had zij dat ook nog meegenomen en had je met de kou tussen de daklozen moeten gaan kleumen.”
Hij is net als mijn man, Siciliaan voor 100% en zij kunnen op hoge leeftijd (laten ze dit niet lezen) nergens de humor meer van in zien.
Weet niet of hij komt lunchen, heb hem uitgenodigd. Hij heeft zwaar suiker. Zal zorgen voor lichte, suikervrije kost en zeer zeker geen banaan als toetje.

28-11-2003
Het is ongelooflijk! Het is zelfs om van mijn geloof te vallen! Vroeger toen ik, door de sterke arm van mijn vader gedwongen, nog in noodgevallen geloofde was er niemand die met zodanige ontboezemingen voor de dag kwam dat ik zei: ”Nader tot mij ... of laat je kleintjes tot mij komen.”
Godju, nu tegenwoordig - geloof ik door overtuiging in niks meer en wat denk je? Pamela Anderson geeft bijbelles bij! Geen privé bijles maar - voor volle bak, met decolleté en zonder collecte op de zondagsschool. Pam heeft dus een stel goede argumenten om de kerk vol te krijgen.
Je moet minstens een zondagskind zijn om daarbij te mogen horen en ik weet zeker dat daar niemand voor het zingen in slaap sukkelt. Ook deelt ze nog snoepjes aan jonge snoepers uit en geeft het goede voorbeeld. Ik bid vurig, voor zover dat in mijn ongelovige aard ligt, dat nog vele vrouwen Pams goede voorbeeld gaan volgen. Zulke flinke jongens iedere zondag op de zondagsschool te mogen leren kennen. De jonge-jongens, jongensdroom!
Ik voel me als een Engels kerstkalkoen om deze tijd van het jaar. Ben vroeger ook gerustgesteld met Gregoriaanse muziek, de reuk van voorgebakken lucht en rinkelende collecteschalen. Hoe voller de schaal hoe groter het verwachte heil van de onbeminde gelovige.
Die ontwikkelde daarna zijn eigen realiteitstheorie:
Het is niet, wat je gelooft te zien!
Geloof is wat je niet ziet en dat is altijd ver weg.
Soms zelfs in Amerika, daar geloven ze in van alles, zelfs in een Oostenrijkse zwarte eierenlegger.

26-11-2003
”Zoet maakt het leven zuur!”, zei ooit iemand. Verdomd als het niet waar is! Ik begreep het toen niet. Begrijp komt met de jaren, i k vat hem ... eerst nu.
”Het moet afgelopen zijn met pret-echo's,” zegt ene zekere Ross van Volksgezondheid. De doorgeschoten Hollandse polderbomen zijn geveld in de kaalslag van Balkenende. Zijn nieuwe modelpolder lijkt in niks meer op het oude, vertrouwde poldermodel. Zwangere vrouwen beneden 36 jaar krijgen in principe geen standaard risico-echo meer aangeboden. De huisarts die dat wel laat doen levert wanprestatie en wordt als zodanig ... wanbetaald. Toekomstige goede huisartsen maken weinig kosten en worden daarvoor rijk beloond. Het nieuwe, kapitalistisch-christelijk denken! Herinner ik me ook weer plots. Gek toch, om weer dingen van 50 jaren geleden scherp voor de geest te krijgen.
De woorden van politici zijn in de war geraakt, dan zeg ik dus heel parlementarisch niet dat ze liegen.
In de nieuwe modelpolder is wel ruimte voor 101 daverende echo's voor de beschermelingen van Jan Peter. De Gele Rijders, dat zijn soldaten uit de Hollandse apocalyps, hebben zich al ingegraven op het Malieveld om de opstelling van hun 25 ponders te testen. Stel je voor, ze komen overtijd. Binnen een uur na de geboorte moet er gekanond worden. Dat zijn dan echt geen pret-echo's. Dat is buitengewoon, grote geluidsoverlast met redelijke kans op gehoorbeschadiging en hooguit een rooie SP tomaatrakker die maliestreert.
Aan de Dutch Crazy Business (de nieuwe modelpolder, weet je nog) komt voorlopig geen einde. Ter ere van de huidige Oranjeboem, wordt van de eerste losse flodder ook nog de huls verzilverd. Dat kost niet zoveel, desnoods brengt schoonpapa die mee uit zijn junta-verzameling. Tip van Jaap, zie zit momenteel toch effu krap.
En om geen gedonder met Poetin te krijgen, want Jaap denkt dat hij in de rees is voor de ”Nobelprijs van de Vrede” moeten die gele ruiters effu verkassu naar de Teldersweg. Op het Malieveld staat namelijk het Russisch Staatscirkus! Stel je voor dat die denken dat hier de oorlog is uitgebroken.
Jemig de pemig, dat cirkus - dat was al één jaar geleden bekend.
Russig maar, er is maar een logische trekking, Alex is ook nog niet goed in tellen! Kan Jan Peter daar niet eens met de koningin een balkie over doen?

25-11-2003
Una cozza van ”La Zotza”.
Verstekelingen met de Shanghai Express.
Vanmorgen vond ik een snotneus in de studio (studeerkamertje). Vanwege het ge”russo (heefts niets met Russisch te maken maar alles met snurken) zoek ik daar steeds meer mijn toevlucht - op een kermisbed.
Vier pakjes snuitpapier zijn er al met rap Tempo doorheen.
Toch zal ik dadelijk even naar een grote epiceria (kruidenier) moeten voor een flinke lading a casa (thuis). Het zal niet bij één gezinsverpakking blijven. Deze beestjes komen twee keren per jaar op visite en de G.G.D, hier is het de USSL, wil ons - zogenaamd - wel helpen met een vaccinatie om een volksepidemie te voorkomen.
Dus de spuit is er wel, die moet je toch uit eigen zak betalen, maar het serum wordt maar voor 100 patienten per gemeente verstrekt. Onze gemeente heeft, officieel geteld, 6000 inwoners maar met de stiekeme clandestienen natuurlijk veel meer. De enige buitenlander, ik tel niet mee want vanwege mio matriomonio (huwelijk) mag ik mij trots Italiana noemen. De enige dus die hier ingeschreven staat bij de gemeente als trio, is ... de Chinees want hij heeft maar één vrouw en één kind.
Dat het daar echter een transito (doorvoer) van zijderupsen is merken wij iedere zondag, voor mij de rustdag, want we worden iedere keer door een andere Sjanghaaise, Satijnse Doll bediend. Mijn man heeft er een verzameling van gemaakt, het zijn volgens hem allemaal tesore (schatjes), want zij doen hun mond niet open. Voor mij is die stomme schattigheid logisch, ze spreken nog geen Italiaans.
Hatsjoe ... hatsjie ... Zijn aardige mensen maar op de micro-beestjes uit hun Verre Oosten heb ik het minder begrepen.

24-11-2003
Ik hou van pittige vrouwtjes! Ik hoor ze graag hoog zingen, dat is muziek in mijn oren. Als ze zelfs de toonzetting vinden om een rowdy de kast uit te vegen is dat hemelse muziek. Engeltjes die één keer geen harpsnaren strelen, maar toornige aartsengelen die de lange bazuin blazen. Mocht ik ooit in de hemel komen, dan geef ik me subiet op om daar mee de trom te roeren.
Allereerst was er de Engelse koningin. Geen kwienie deze keer maar een furie. Witheet op wildeman Bush die met zijn helicopters haar koninklijk gazon verdoedeld had. Indrukken van wentelwielwielen op haar pas gewaterpaste backyard. Sjors dubbel Joe krijgt een NIMBY procedure aan zijn, in een laag lonenland gemaakte oversizede, jeansbroek. Bombarderen ver van haar Buckinghamhuis vandaan is één punt. Haar gazon verknallen is een heel andere wandaad.
Bovendien, haar kostelijke flamingo's zijn van slag en misschien ook nog van de leg. Dat is overigens Blair zijn schuld. Die heeft zo hard met Sjors Gebleerd dat haar pinky boys accuut in de rui kwamen. Godskanonne nog an toe!
Dan is er nog onze minister van Ardenne - van Ontwikkelingssamenwerking is die mevrouw - die kardinaal Simonis heeft verteld hoe gezond een condoom wel kan zijn. Beiden zijn praktiserend katholiek, echter de een prakkiseert er niet over en is vierkant tegen terwijl de ander er rond voor uit komt om het erover te doen.
Hoe dapper beide vrouwen ook mogen zijn. Ik geloof nooit dat het wat uitmaakt. Beide guys zijn oversized overtuigd van hun ware aardse en hemelse leer. God is immers altijd met de sterkste. God blesst America in het bijzonder en zijn pure aanhangers in het algemeen. Dat zijn twee, voor engelse vrouwen en ook leke mannen niet te bespreken taboes.

23-11-2003
Una cozza van La Zotza.
- O Freunde, nicht diese Töne - (uit de Negende van Beethoven)
In het land van belcanto waarvan de ene helft van de bewoners nog niet voor het zingen de kerk uit gaat, is de andere lirica fan en daar bedoel ik geen ouwe valuta mee.
Nee, de opera van Verdi en Pavarotti en de kouwe handjes van Tebaldi zullen jullie ook wel eens gehoord hebben. Vele van onze grote lyriers beginnen de kleinkinderen al vroeg zangwijs te maken. Dat gaat van Triëst tot aan Taranto en van de dikke dij tot aan de grote teen. En laat ik ook vooral de eilanden niet vergeten.
De eerste ouwe waar de kleintjes mee te maken krijgen is de heer Mozart, Wolfgang A. Ze leren hem vroeg kennen. Zodra ze kunnen zitten gaat het via het mondje, je hoeft uiteindelijk een aapje ook geen klimmen te leren. De kleintjes grijpen in de supermarkt van de ELLELUNGA (Lange EL) zo naar zijn ballen, vanaf hun zitplaatjes in het boodschappenkarretje. Ook al zegt oma: ”Daar moet je van afblijven, die zijn voor grote bambini”, ze willen ze hebben en als het dan pianschere (foenetisch en is dreinen) wordt, geeft nonna (oma) pas toe.
Ik maak het niet dagelijks mee want ik heb een grote hekel aan grote boodschappen doen, maar drie keren in de week zeker zie ik de kleintjes graaien. Ja, ja! Zij kennen de ballen van Nonno (opa)! Hij is dol op de Mozart Kugeln. Ze komen uit Salzburg, van over de grens en wat je van ver haalt is lekker. (Hij geniet al 30 jaar van zijn Hollandse vacca en heeft mij toch nog niet helemaal uitgemolken).
De eerste opera is de - Flauto Magico - (Toverfluit). De tweede - Cosi fan Tutti - (Ze doen het allemaal) en gisteren was de - Toverfluit - weer eens aan de beurt. Ze spelen de deuntjes zo na. Op een oud fluitje, want daar moet je het eenmaal op leren en jong geleerd is oud gedaan.
In Lombardije is de Scala (Milaan). Die wordt verbouwd en nu mogen ze naar de Archimboldi uitwijken, een nieuw gebouw met parkeerruimte. Maarru ... buiten Milaan, geen openbaar vervoer en waar, als opa wil nazitten?
Oma doet het niet, als alleen gebruik gemaakt kan worden van de archeologische wandeling en opa moet goed bij de pinken zijn want als hij dat niet is dan komt hij uitgekleed naar huis.
Door Maria Callas, - Il Travestito - en dat hoef ik toch niet vertalen?

22-11-2003
Ik vind niet vaak iets. En als ik al iets vind is het meestal niets.
Ik heb me dus voorgenomen niet meer voor een aalmoes te bukken. Muntjes van minder dan één Euro blijven gewoon waar ze horen, bij het slijk der aarde. Punt aan de lat !
Wat ik wel vind en waar ik mijn rug ook recht voor wil houden is dat gezanik over hondenpoep. Iedere week minstens één pagina vol in de krant.
Jemig, over hondendrollen wordt nog meer geschreven dan over de situatie in Irak, de toestand in verpleeghuizen, wachtlijsten in de zorg, onveiligheid op straten, parken en gazons (niet door honden) - om maar eens een paar dwarstraten te noemen.
Een hondendrol is inmiddels gelijk aan een voetbal. Iedereen heeft er verstand van, iedereen heeft er wel eens dichtbij gestaan, iedereen ergert er zich regelmatig aan, iedereen wil er graag als specialist bij uitstek zijn dwaallicht op laten schijnen.
Dat is wat krantenschrijvers weten. Die schijtlijsters schrijven wat Jan met de korte achternaam graag wil horen. Weg met van Basten, weg met de hond, lang leve de anarchie. We schrijven over alles wat in principe maar enigszins verboden is en zijn ook overal op tegen, of voor. Ligt er maar aan hoe het net uitkomt. De krant moet vol, is het niet met advertenties dan maar met verzonnen onzin. Dubbelpunt aan de lat.
Multinationals hier in de buurt spuiten jaarlijks honderden tonnen rotzooi in de lucht, water en bodem. Hooguit één kolommetje papier wordt er aan besteed, want het slaat toch niet aan.
De gemeenteraad van Sittard gaf zelfs vijf miljoen Euro subsidie aan Sabic, dat een van de grootste vervuilers is. Over kleinigheden gesproken.
Ik zou me bukken om me diep te schamen!
Straks loop ik met mijn honden langs de afrastering van die vervuiler. Ik buig dan weer om een hoop, dat toch eigenlijk maar een kleinigheid is, op te rapen en in een stukje waardeloze krant over de draad te flikkeren.
Stront hoort gewoon bij stront. Daar hoef je de schoenen niet aan vuil maken.

21-11-2003
Una cozza van La Zotza.
Zelfs Italia la Bella, (Italië de Schone) heeft last van haar kruis.
Wij hadden nooit verwacht dat het zo snel zo komen maar het is nu aan de orde van de dag.
Het kruis moet verwijderd worden uit de staatsscholen, dat wil de het hoofd van de Islamitische Gemeente en misschien ... schaft de Heilige Vader de kruizen af.
Ja zover komen wij al. Moeder de Kerk zonder Kruis en wij moeders krijgen ze allemaal te dragen! De paus is van plan om ze allemaal te gaan uitdelen, gratis!
Vreemd dat hij nooit terug kijkt in de geschiedenis, wat ouwetjes meestal wel doen. Hij heeft twee dekens tegenwoordig, die hem dekken. Vroeger was het er slechts één, en daar komt het misschien wel door. Deze dekens warmen de minestrone soep van jaren terug weer op en als vanouds krijgt het oude volk het weer op zijn boterham. De kardinaal van de Paulus kerk in Rome is vaak zijn spreekbuis (lulpijp in zeemanstaal) en die maakte er zoiets van: ”Dat het kruis verdwijnt is de schuld van de sterren.”
Hij zei het wel niet zo als ik het schrijf maar het kwam er wel op neer.
Papa Buona - Het Goeie Pausje (Johannus XXlll) heeft maar heel even geleidt. Hij was al oud toen hij het Vaticaan mocht gaan lijden maar de mispoghe was wel vol goede hoop.
Adriaan Boeyens heeft het ook niet lang volgehouden en dat vind ik nog altijd jammer.
Dan hadden wij nu niet zoveel last van vuurwerk gehad.
Wat wij ons - after dinner - gisteravond afvroegen: ”Wat komt er op de toren als het kruis naar beneden wordt gehaald? Een haantje? Nou nee, die blazen veel te veel als ze hogerop komen.”
Het gekke was ... mijn man en ik waren het eens een keertje eens.

20-11-2003
Vroeger, de geschiedenis herhaalt zich !
Toen waren er nog mannen die verstand van voetballen en de vrouwen hadden.
Vroeger! Toen waren onze mannen de baas op het voetbalveld en dicteerden aan de andere partij het spel.
Tegenwoordig is de andere partij geëmancipeerd en heeft de broek aan. Bijna alle één - tweetjes worden door onze huidige mandekkers verloren. Als je het over een potje pingelen hebt denken ze meteen driftig aan een triootje en laten in de vooruit al hun broek zakken of steken de stinkvinger op. Zucht, waar hebben wij echte, helaas oude, mannen dat aan verdiend?
Vanavond!
Houd ik de Hollandse koeienpis in de koeling en heb nu alvast een fles Schotse whisky in de acclimatie gezet.
Vanavond ben ik supporter bij de Schotten. De mannen zonder broek onder hun kilt. Jongens die hun jongen de nodige ruimte gunnen. Mannen die niet op een buitenspelletje loeren, maar er tijdens het spel helemaal voor gaan. Die niet na de wedstrijd achter vreemde rokken aankluiven.
Tegenwoordig is iedereen bezig met iets waar hij geen verstand van heeft.
Vroeger was een advocaat iemand die de regels van het spel kende en als zodanig pleitte. Tegenwoordig is een Advocaat trainer van een Russisch elftal en is het spel pleiten. Dat die man geen verstand van schoppen heeft blijkt wel uit het pindapotje waarin hij meedoet. Welk jochie kan een bal acht hoog trappen?
Morgen!
Dat is vandaag, the day after!
Alles is anders dan vroeger. Alleen mijn kater niet. Ennu ... ik heb nog altijd geen verstand van voetbal. Lulu vanmiddag vragen of ik wel medeleven van vrouwen krijg.

19-11-2003
Una cozza van La Zotza.
Wie heeft dat niet, dat gevoel van ... je weet wel - dat gevloerd voelende - zelfs zonder bokspartij?
Vandaag heb ik de hut even van Jetje gegeven, maar de temparatuur is te hoog voor de tijd van het jaar hier in Lombardije, en ik heb mij nog nooit zo afgepeigerd gevoeld.
Ik voel het in mijn knokken, pezen, lever, milt en zelfs tot in mijn bottenmerg toe.
Mijn ziel heeft daar geen last van, gelukkig maar!
Met vertraagde bewegingen in mijn body, heb ik nog net even de dweil over de vloer kunnen halen. Had bijna de neiging om mij bij de mop neer te vlijen.
Toch is dagelijkse pot niet aangebrand en hebben de piepers nog nooit zo mooi dampend op tafel gestaan. Ze kwamen uit de snelkookpan en een Hollandse eega zou ik nooit zo iets voor kunnen schotelen want die had gelijk liggen memmen dat de jus niet van een runderlap was.
Hier kan ik een uitje met knoflookpitje fruiten, een glas witte wijn met Knorrblokje erover gieten, even laten smoren en alles is in 15 minuten klaar want in de snelkookpan had ik ook nog de penen en bloemkool mee laten stomen. Had zelfs twee groenten.
Banaantje toe en mannetje houdt nu siësta. Ik niet! Een middagdutje kan je beter in je eentje doen! De klungels en klussen blijven toch altijd voor mij liggen.
Volgens mij heeft hij te veel chianti bij de binten gedronken en tegen mij zegt hij dat hij nog nooit zulke zoute paataaten heeft gegeten.
Hij heeft al om een tweede fles mineraalwater zonder gas (koolzuur) gevraagd en gedronken ook. Het lijkt wel of hij van sterrenbeeld veranderd is en nu plots - vis - is. Dat is natuurlijk onmogelijk, want hij is en blijft mijn - weegschaal. Toch ga ik hem niet vragen of hij last van een droge leeftijd krijgt. Hij kan mijn gevoel voor humor niet meer volgen.
Jemig, mijn pemig zal toch geen oude steenbok worden?

18-11-2003
Una cozza van La Zotza.
- VANPOEPELEN - is er.
Zal het even in weinig woorden uitleggen.
Het sanitair systeem in onze flat is op zijn Italiaans en dus uit de ouwe doos. Wij hoeven niet allemaal buiten op een doos te poepen, het is wel iets moderner.
Ons zware huishoudwater komt in een zwarte put uit. In de flat-tuin (of wat er voor door gaat) zitten er twee en aan de straatkant ook. De putten komen na verloop van tijd vol met slaafse behoeften te zitten en wat dit bewegende volkje er nog meer in loost.
3 x per jaar worden die dingen gelukkig met een levensgrote schijtzuiger geleegd. De man heet natuurlijk niet VANPOEPELEN OF THE SHITMAN maar ANGELO RUBINO (ENGEL ROBIJN). Hij heeft in zijn jonge jaren op kosten van de staat in de ge-van-genis gezeten want, hij nam het niet zo nauw met de wet en wilde graag in een nacht rijk zijn. Snugger is hij niet! Ze gebruikten hem en hij is er ingeluisd. Het was in de tijd dat dhr. B.ni (wil de naam niet schijnheilig gebruiken) ook smokkelaar was en diep in de nacht de waar de grens overbracht.
Dhr. B. is een fielt met een universitaire opleiding, Angelo een goedzak met een ondeugend- bandieterig uiterlijk en sommige vrouwen nodigen hem binnnen, uit voor een borrel of een kop koffie na het zuigen.
Snap niet dat ze dat lekker vinden, want er zit toch wel een luchtje aan hem.
Hij zit er niet mee want de schijtzuiger zet hij gewoon even af.
Hij krijgt van ons, buiten samen met zijn assistent Janus, in de winter een borrel en in de zomer een pilsje of een glaasje fris en dat zet ik dan op het kozijn en kan dat nu allemaal schrijven, terwijl zij aan het schijtzuigen zijn. Hoor zijn stem met een ”Schioera, (Dame) of u even wilt tekenen” en zie zijn schooierskop in het raam.
Mijn man weet ervan.

17-11-2003
Op het einde van de week is het de tijd om de losgeraakte eindjes aan elkaar te knopen. Veel mensen zijn inmiddels al aan het einde van hun eurolatijn, terwijl de maand pas half is. Als je een optimist spreekt, zegtie dat hij nog maand over heeft terwijl zijn geld al op is. Vraag is alleen waar hij met dat restant maand terecht kan. Zelfs in het Monopolyspel kun je er geen knudde straat mee kopen.
Als kind speelde ik dat graag 's avonds met mijn zusje. Kon dan als slimste oudste, tegelijkertijd de bank beheren en het naar bed gaan uitstellen.
Helaas - op ongeldig vals - met lief zusje spelen, had onze vader vroeg naar bed, zonder boterham, als prijs gezet.
Helaas - sinds onze vader zelf - al vroeg in de hemel is heb ik niet meer vals met lief zusje gespeeld. In de bittere werkelijkheid om het dagelijkse brood en alles wat daarbij kwam was geen plek voor avondlijk gekat. De lege maag werd regel evenals de regel op het behoud van ellende.
Aan alles komt uiteindelijk een einde. Ook aan de duisternis in ons Stein, las ik ooit aan het begin van de krant. De opleggers met de lantarenpalen stonden al aan de poorten van Stein schreef slimme Govert, de wethouder van het licht, op het einde van het stukje.
Wij hebben een grote oprit met een poort op het einde van ons stukje. Daar zou dus eindelijk al een lantarenpaal kunnen liggen! Ben je eindelijk gek? Govert speelde bluf, monopoliede op zijn bank van het gemeentehuis. Onze straat bleef gewoon steinsdonker.
Maarru ... de bladcontainers worden wel al begin volgend jaar geplaatst. Dan zitten we - godju - zonder bladeren, die komen eerst in mei en vallen pas als, de rapen al lang gaar zijn, af. Op het eind van volgend jaar zit half Stein aan de bak wegens het eindeloos verkeerd storten in die oneigenlijke bakken.
En op het echte eindje van week zie ik het begin van het einde van het Nederlandse elftal. Eindelijk is nu tijd voor het definitieve einde van het komische duo van Basen en in 't Schip.
Eindeloos geknoei van oneindige miljonairs. Wie KNVBeet er een voortijdig einde aan?

15-11-2003
Verveling is funest denk ik. Maak niet uit of je dier of mens bent. Een schepsel dat zich verveelt doet andere dingen dan waarvoor het oorspronkelijk bestemd was. Je zie het heel duidelijk bij papagaaien. Een papagaai die alleen maar mag papagaaien trekt zich spoedig alle veren uit, behalve die op zijn hoofd.
Kleine jongetjes worden door hun moeder luierschoon gemaakt. Krijgen een papagaaientraining! Kan moeder op haar verveelkransje opscheppen hoe snel haar oogappel proper is. Niets is dodelijker dan verveling op een dameskransje. Dan horen kransen te stralen en niet te vervelen.
De appelpapagaai verveelt zich stierlijk op zijn drukdoos en gaat uit verveling met zijn piel spelen. Dat kan natuurlijk niet, dat doet aan macho papagedrag denken. Daar kan mama's kransje niet mee stralen. Het compenseren van verveling is dus verboden. Om de haren uit je kop te trekken. Veel mannen lopen met een kale kop rond. Is je dat ook opgevallen?
Veel erger is als mannen zich daarna met hun werk vervelen. Met hun stiel spelen is dan geen dagvulling meer. Iets anders gaat dan een uitdaging heten. De nieuwe job heet voortaan roeping en wordt verkocht als een dienstverlening aan de medemens. Zulke mensen noemen zich gevraagd en ook wel politicus. Je vindt ze overal, in gemeentenraden, als burgemeester, als volksvertegenwoordiger. Drukdozen zijn in overvloed aanwezig. Je moet er alleen een neusje voor hebben.
Dat fijne neusje, dat fatsoen van strijd om de macht of machtsbehoud onderscheidt, dat is de missing link. In tijden van rampspoed wordt de ondersteuning van bijstandslijders door kale, macho leiders geschrapt. Spelen dan toch liever met hun piel dan met hun stiel. Geven vijf miljoen Euro subsidie aan een steenrijke multinational. Jagen honderden ID-banenhouders met een simpel raadskransje de pot op. Lullen over een vliegwielfunktie voor de regio.
Klap van de molen, zal het geweest zijn. Lees Don Quichotte er maar eens op na. Zijn normen en waarden waren hersenspinsels. Een toevallige overeenkomst met de huidige werkelijkheid is natuurlijk zuiver toeval.

14-11-2003
Ik heb niks tegen de Hollandse Belgen. Integendeel, als ze draagbaar waren zou ik er mee weglopen.
En ik heb niks voor de Franse Belgen omdat ik ze niet versta.
Omdat de Franse Belgen hier een endje vandaan wonen zijn er nooit taalproblemen.
Met de Hollandse Belgen, die hier in de straat wonen hebben we ook nooit problemen omdat we hun Belgisch goed verstaan.
Problemen ontstaan vaak door de taalzetting. Je moet klemtoon en naamval niet met elkaar laten worstelen. Dat doen ze wel in het Duits en bovendien zetten die ook nog overal puntjes op. Behalve op de I, daar zijn wij Hollanders weer gek op.
Belgen zijn wel heel anders dan wij, dat is zeker. Wat niet zeker is, is wie afwijkt van de normale gangbare gang. Neem bijvoorbeeld mijn overbuurman.
Hij is een knappe Belg want hij is met een Hollandse schone getrouwd. Dat is conform de gangbare norm. Ik ben een halve Duitser, of als je het van de andere kant bekijkt een halve Hollander en ben met een anciente Hollandse schone getrouwd. Dat is ook geen abnormaliteit, dacht ik.
Echter, ik heb een smeerput in de grond. Ooit gemaakt om een automobiel van beneden te bekijken. Toen hij gereed was, werd hij plots illegaal en gevaarlijk. Eigenlijk wordt mijn gat zelfs niet meer gedoogd.
Ik gebruik het nu om mijn fuchsia's door de winter heen te helpen. Het vriest er namelijk niet. Mijn Belgische buurman vindt dat heel knap van mij.
Hij heeft geen smeerkuil. Hij heeft een takel in de nok van zijn garage. Als hij zijn auto onder de buik wil kijken rijdt hij hem simpel in een soort open kist en zegt voilà.
Toen ik het de eerste keer zag heb ik staan kijken tot ik pijn in mijn nek kreeg. Want hij heeft geen vorstige fuchsia's in een kuil maar sjilpende mussen hoog onder het dak. En daarom ben ik heel normaal, half Hollands, jaloers op hem, vader van twee half Belgische kinderen.
Getalsmatig is één hele Hollander minder dan twéé halve Belgen en dat is weer heel normaal.

12-11-2003
Hepju een zuidelijke tongval, zoals ik? Krijg je geheid ooit last met noorderlingen mee.
Noorderlingen kunnen slecht spellen las ik in de krant, dus je kunt het ze eigenlijk ook nog niet kwalijk nemen dat ze ons niet nemen zoals we zijn. Wij zijn gewone, misschien wel de laatste brave, Nederlanders. Maar zij - de noorderlingen dus, beweren dat wij Belgen zijn die slecht Duits spreken. En dat is een infame leugen want we moeten hier wel veel belasting betalen inplaats van in België, waar wij zelfs nog subsidies zouden kunnen vangen. Belastingschuwe noorderlingen vind je dus hoofdzakelijk beneden de belastingsgrens, onze Franse Maas!
Verder verdraaien noorderlingen graag feiten, of zijn omdat ze niet goed kunnen spellen - fout dom. Als ze hier bij ons bedoelen zeggen ze: ”Beneden de rivieren.” Dat is weer zo'n leugen. Ons B-niveau zit wel honderd meter boven hun A-peil. Dat water van boven naar beneden stroomt is hun nog nooit opgevallen.
Soms zeggen ze zelfs tegen hier: ”Het donkere zuiden.” Dat is van hetzelfde recept. Ons donkere zuiden ligt toevallig een stukkie verder naar het oosten dan hun noordelijk westen. Hier staat de zon veel eerder op. Wij lopen al met een zonnebril als zij nog buiten westen liggen.
En verder zit ik helemaal niet verlegen om hun scherpe ggee. Wat schiet je daarmee op? Op hun scholen werkt het ook niet, anders zouden ze wel beter kunnen spellen. En omdat ze niet op hun spellen hebben gelet, spreekt de rest van het land een buitenlandse taal en willen die slechte spellers ons nu verplicht Turks leren spellen.
Ik laat me niks meer in mijn oren spellen, want hun is de spelling uit de mond gevallen. Ze zijn over hun eigen buitenspel tongval gestruikeld.

11-11-2003
Hepju wat vrije tijd over zoals ik, krijg je er uiteindelijk vaste lasten mee.
Dat begon zondag rond het middaguur, gewoon spontaan aan tafel. ”Het is vandaag koopzondag,” zei mijn lief. ”Staat in het Zondagsblad.” En verdomd als het niet waar is, het stond daar.
Er zijn meer zondagen dan ik me onbewust bewust ben. Gewone zondagen en koopzondagen. Dat er iets met de maandagen niet helemaal in de haak is, weet ik al vanaf mijn twintigste. Had toen regelmatig een blauwe maandag. Dan heb je hier in het zuiden nog de vasteleaovendsdinsdag en de aswoensdag. Dat zijn ook een soort blauwe maandagen, dus weekse dagen die als zondag gevierd worden. Voor de vitters onder ons vutters, de uitzondering hierop is eigenlijk de aswoensdag, die wordt meer als ouderwetse vrijdag gevierd, want dan gaan we haringhappen. Eén keer in het jaar moet je bij: ”Gezondheid!” zeggen, rauwe vis eten!
De stiekum achter de hand gehouden conclusie is dat onze tijdrekening definitief naar de vaantjes is. Met de zondagse dagen in de week heb ik nog nooit problemen gehad. Meestal komt het erop neer dat ik al vroeg mijn trommel aan de trommelriem hang en met ons Zaat Hermenieke de mensen in verrukking jaag. We vergeten daarbij onze tongriem in het bijzonder niet. Als je muziek slaat moet je zorgen dat de tongriem goed gesmeerd is, anders sta je voor je de hoek om bent zonder publiek. En dat is noppus voor een publiekstrekker.
Echter zonder trom wil ik liever niet in het publiek op zondag. De zondag is een rustdag. Een koopzondag is als een door de weekse werkdag. ”Busz und Bet Tag”, zeggen de Duitsers treffend en komen in grote massa's hier in dass schöne Holland hun commissies doen. Jengelende blagen gehoed door burn out blazende vaders. Kontwiebelende Wirtschafftsmütter met een dummy airbag op hun rug. Verdomd als het niet waar is, als je er met een winkelwagentje aankomt air-bek-tie. Daarom, ik ga niet zonder trom tussen de zondagskinderen. Ik ben een doordeweekse jongen en die hebben al die zondagsair niet nodig.

10-11-2003.
Hepju weinig verstand van onze taal? Krijg je ook last mee!
Want onze speak is een zo genaamde, levende talk. Er komen steeds nieuwe wordjes bij. Onze taal is ook een dode taal. Plots besef je dat een bij jou bekend oud Nederlands woord of begrip plots foetsj is. Of nog zo iets raars, de voorstelling is plots een tegenstelling. Gekker kan ook nog, de performance is werkelijk een voor-stelling.
Zucht, ik hep toch niks omhanden dus ik zal het proberen te verduitsen. Voor de duidelijkheid, als je bij ons iets verduitst - probeer je iets eksoties in new Nederlands onder woorden te brengen. Tis maar dat je het weet, het is geen tegenstelling en ook geen voorstelling. It's riejeluttie!
Een hangplek zum Beispiel was vroeger wel iets anders dan tegenwoordig. Eenmaal opgehangen hing je daar tot in eeuwigheid te stinken. Tegenwoordig zit men daar op een snel, gejat scootertje speed te snuiven en blijft er beslist niet hangen. Esjoezewul worden er wat snelle beurtrondjes gerejen of krijgt iemand een beurt van het rondje. Daar is niks aan te verduitsen, dat is een goed Nederlands gebruik, al bijna dezelfde folklore als zaklopen op koninginnedag.
Een ander Beispiel. NB, een Beispiel is geen blijspel, integendeel het is een gewoon Duits voorbeeld, dus ook niet altijd een voorspel. In een verzorgingshuis als Hollands voorbeeld, bijvoorbeeld - werden vroeger mensen verzorgd die zorg nodig hadden. Dat is nu in de praktijk een afwerkplaats geworden. De tegenstelling is hier de voorstelling, of omgekeerd als je dat wilt, maar het verzorgingshuis is de hangplek geworden voor degene onder ons die pech heeft.
Dat geeft natuurlijk geen enkele politicus toe. Dit Beispiel is hun voorstelling niet.
Eigenlijk wel leuk als je goed met taal onderweg bent. In iedere verkiezingsplaats kun je laten horen wat daar geblijspeelt wil worden, tenminste als je op een verkiesbare plaats gezet bent.
We hebben namelijk een democratisch blijspelsel. Je mag kiezen. En het maakt niet uit of je kiest of wat je kiest, dat is weer de tegenstelling, het drama. Je hebt namelijk niks te kiezen. Je krijgt waar je recht op hebt als je geen stinkgeluk hebt. Dat recht is tegenwoordig een schandalig onrecht, maarru daar hebben we zelf voor gekozen, nietwaar?
Zucht .. Een raar taaltje hoort bij een raar volkje. Welwaar!

09-11-2003.
Hepju Balkenende op de TV gezien? Krijgen wij last mee, weet ik zeker
Want hij is niet gelukkig meer met ons. Wij verzinnen te veel klets over ons koninklijk huis. Mot je dat effu goed door je oren tot je door laten dringen!
Heb ik nu gedaan en dan brandt me de waarheid al meteen voor, op de spitse tong. In mijn eigen, hele familie en zelfs in mijn aangetrouwde halve familie ister niemand die met bomen praat of tegen paarden fluistert. Waster niemand die boetes voor jongens met losse handjes betaalde. Ister niemand die met zijn tante naar de kadi loopt en dat breeduit op de TV brengt.
Nee, ik deel niet de angst van Jan Pet dat de verzinsels van schrijvers een gevaar zijn voor het koninklijk huis. Ik denk dat de waarheden van het koninklijk huis zelf hun grootste gevaar zijn. Eerlijk is eerlijk, ik zal er uiteindelijk geen traantje over plengen.
En de heer Balkenende hoeft het als premier ook niet voor de koningin op te nemen omdat die zich als - arme - vrouw, ocharm niet verdedigen kan. De koningin is een struise dame met een groot handtasje. Die kan daar best een onverlaat een flinke mep mee verkopen. En als ze dat niet wil, er zijn genoeg advocaten die haar zelfs - pro deo (voor nop) - recht willen doen toekomen.
Ik las ooit het verkiezingsmanifest van het CDA. “ ... Opkomen voor de zwakkeren van onze samenleving ...”
De perfessert snapt er klaarblijkelijk zelf niks van en begint weer aan de verkeerde kant. Of, hij heeft geen verstand van regeren en laat zijn oren hangen naar de bakerpraatjes van een regerende oma. Daarmee is het christelijke gedachtengoed, van waaruit geregeerd wordt, weer terug bij wat het altijd geweest is, ouderwetse betutteling.
Over de veiligheid van de gewone vrouw (en man) in de straat zou ik me als premier veel drukker maken, want daar hebben die (toevallig) wel veel last mee!

08-11-2003.
Hepju een verticale brievenbus? Krijg je ook last mee. Binnen niet al te lange tijd moeten die staande sleuven liggend worden. Want die staande kleppers bezorgen postbrengers kans op een tennisarm. Ocharme kakkers toch, die tennisarme TPG-makkers, niet? Een paar foute brievenbushouders bij ons in de straat hebben hierover al een aangetekende steile brief ontvangen. TPG Post eist dat die hoge sleuvenhouders binnen twee maanden een horizontale brievenbus hebben. Anders .. punt aan de gevel.
De man of vrouw van de reclamecaravaan die hoor je niet. Die duwen zelfs kilo's papier door dezelfde sleuven en ik ken iemand die ook nog daarbij dubbel tennist en niks aan of achter de elleboog heeft. Ik vind het maar een raar verhaal.
Vroeger hadden wij zelfs geen brievenbus. We kregen ook maar heel weinig post. De meeste brieven die wij kregen hadden een zwart randje en daarom klopte de postman ingetogen op de voordeur. Dan was een oud familielid inmiddels van de wereld gevallen en wist mijn vader dat hij zijn zwarte, al vaak vermaakte cermoniele trouwpak uit de witte zak met mottenballen moest halen. De doodsberichtbrenger wachtte altijd afwachtend op de reactie die hij teweegbracht met zijn slechte boodschap. Als verbindend tussenpersoon was hij zelfs bereid de eerste bijstand te verlenen. Tegenwoordig zouden ze het slachtofferhulp of zoiets noemen. Toen dronk hij zich met mijn vader een stevig stuk in de kraag en leende zijn zwart pak aan mijn vader omdat diens zwart pak zo sterk door de kampfergeur gekrompen was. Mijn vader was een stevige eter en verbouwde zelf onze Bosveldse aardappels, maar de postbode hield het met hem op die slechte, krimpende naoorlogse stoffen.
Ik denk dat ik weet wat het volgend nationale probleem wordt. De ... gulp. Dat is namelijk ook een verticale sleuf! En probeer daar maar eens bij koud weer fatsoenlijk je hand in te steken. Dan hepju niet alleen kans op een tennisarm, maar ook nog op een pianopols, knakvingers en een ... buitenspel bal. En of ze daar zo vlug een richtlijn voor vinden .. ?

07-11-2003.
Hepju spaargeld? Krijg je last mee. Niet dat het gewoon gejat wordt, maar je moet er belasting over betalen dus ben je het toch kwijt. Met die bij jou opgehaalde schijt-euro's (inplaats van die ouwe, gouwe guldens) doet vadertje staat dan weer onleuke, gekke dingen. Straaljagers kopen bijvoorbeeld - of - subsidie geven aan andersdenkenden die dan onze geef cultuur van binnenuit kunnen bestrijden en daarvoor moet je weer straaljagers in de backyard geparkeerd hebben staan, snapjum?
Het gaat overigens heel slecht met vadertje staat. Die komt miljarden te kort in zijn te overvloedige aanschafferij en schuimt nu alle spaarbankboekjes van opa's en oma's voor kleinkinderen af om zijn bodemloze stroppenpotten te vullen, inplaats van die stroppen met winst te verpotten zoals clevere multinationals plegen te doen. Opvallend stom dat altijd en alleen de slimme Hollandse potverterende patserige-regeringen met de lege potjes achterblijven. Onze grote inheemse spaarders doen het daarentegenover buitengewoon bijzonder goed. Hebben niet de minste last van de om zich heen graaiende boemerij.
In de Quote 500, dat is de graadmeter voor succes, roem en graaikunst (je komt er pas in nadat je 36 miljoen euro's in het kontzakje hebt) is alleen ons koninklijk huis de belangrijkste daler. Dat komt omdat prins Bernhard z.g (zaliger gedachtenis) ooit een bedelbrief geschreven heeft. Niet aan de belastingdienst, dan was te controleren geweest wat hij schreef, maar aan het Amerikaanse blad Forbes. Je moet er maar opkomen om van je voormalig vermeend kapitaal af te komen, maar het is een goede tip en de navolging waard, nietwaar?
Dus als je ook zo'n blauwe brief gekregen hebt of nog krijgt, ga geen gesteggel aan met de belastinginspecteur maar schrijf een briefie aan Forbes met de groeten van de Prens en ... Succes verzekerd!
Shit, je hebt geeneens 36 miljoen? Tja, dan zit er niks anders op dan als ... onprinse Nederlander de te dikke beurs te trekken. Alleen met een dikke schuld kun je een eigen platte bult houden. Dan vang je veel subsidies, toelagen, belastingaftrek, kwijtscheldingen en quotes.
Het domste dat bestaat is geld sparen voor je zelf, als je geen royalty bent. Het is niet strafbaar gesteld en toch betaal je er royaal boete over. Welwaar, het is bij de knijne af!

06-11-2003.
De klok terugzetten naar de wintertijd? Vergeet het! Terug naar de ijstijd willen ze in Heerlen, want ik lees in het LD. van gisteren.
”Heerlen wil stadsgevangenis”
- HEERLEN -
Junks, dealers en heroïnehoertjes die structureel overlast veroorzaken in het centrum van Heerlen, moeten binnenkort voor langere tijd achter slot en grendel. Het gemeentebestuur bestudeert of een eigen stadsgevangenis tot de mogelijkheden behoort.
We gaan terug naar af! De overlast die veroorzaakt wordt is, hoe hinderlijk die ook moge zijn, per slot van rekening een bijproduct van onze maatschappij die alleen maar gefocusseert is op snel vangen. Je kunt niet om de ene helft van de bevolking van de zegingen van deze tijd te laten profiteren de andere helft opsluiten. Ook bestuurders zullen de melaatsen van onze rijke samenleving moeten respecteren. Vroeger was dat ook al zo. Opsluiten, isoleren, afmaken, het is allemaal al minstens één keer aan de orde geweest. Resultaat nulkommaniks. Met represailles vul je geen lege buiken en vervang je geen dwingende verslavingen. Met vergelding zet je het laatste zuchtje acceptatie op de verdommenis en de patient wordt definitief chronisch lastig.
En wie wordt in Heerlen praktisch? Wie betaalt de gedwongen verblijfkosten? Wie tekent voor de verzorging? Kijik eens naar de dagelijkse realiteit! Onze zogenaamde zeer geliefde oudjes in verpleeghuizen worden zelfs niet meer verzorgd. Krijgen een extra pyamadag aan de broek, heet dat dan. In gewoon Nederlands ”Ze kunnen liefst snel dood gaan, maar we besteden er in ieder geval geen extra geld aan.”
Nederland een rechtstaat? Ja, natuurlijk. Het recht van de sterkste!

05-11-2003.
Als je goed van te voren nadenkt over hetgeen je gaat doen heb je minder kans dat je iets doet dat goed fout is, las ik in de krant. Wie ben ik? Daar heb ik wel vaker over gedacht. Zelden in de vooruit vaker in de achteraf. Nadenken is altijd achteraf, nadenken kan onmogelijk in de vooruit - achteraf gedacht drukte dus de krant gisteren een portie onzin om vandaag, als ik zo achterbaks mag zijn, over na te denken.
Want de polen gaan kiepen. Dat is heel erg verwarrend. Polen is een zogenaamd laag lonen land maar om nu te beweren dat de Polen alleen maar als keeper fungeren willen, dat zie ik eigenlijk niet. Noord Polen zouden naar het zuiden trekken en omgekeerd dito, maar misschien bedenken ze zich onderweg en blijven Zuid Polen toch gewoon als back thuis.
Met de polen heb ik altijd problemen gehad. Tegengestelde polen trekken elkaar aan, leerde ik ooit op school. Gelijknamige polen stoten elkaar af. Ongestelde polen bestaan niet, zei de zij-dige natuurkunde lerares. Ik weet zelfs dat er inmiddels al welgestelde Polen zijn. Dus Polen zijn is eigenlijk heel verwarrend zijn. Welwaar!
Want de zuidpool van de kompasnaald wijst naar het noorden en daarom noemt men hem de noordpool. Als straks dat hele zaakje kiept kun je dat niet meer uitleggen. De noordpool wordt de zuidpool. De kompas noordpool, die al zuidpool was wordt nu nu echt een zuidpool en omdat hij dan ook naar het nieuwe zuiden gaat wijzen noemt men hem weer de noordpool. Hij ligt echter helemaal niet in Polen maar in Canada. Ik durf dat niemand te vertellen, maar het stond wel in de krant, dussu het zal wel weer nietwaar zijn? Welwaar!
Het is net de regering. Eerst wezen ze naar de ideale samenleving. Toen ze gingen voordenken over hetgeen ze zouden nadenken kiepten ze van richting en nu kan een normaal mens er geen richting meer op bepalen en doen ze alles goed fout. Het zijn niet alleen de polen die zwalken. Onze hele regering heeft weinig inzicht in de maatschappelijke krachtendynamiek. Balkenende Pottert gewoon wat aan terwijl Zalm steeds opnieuw probeert de minima van de haak te slaan.
Integendeel zelfs, ze denken daar voorlopig niet over voor want pas na drie jaren zijn weer verkiezingen en dan kiept de snijdende regent weer om in een zorgzame deugniet.

04-11-2003.
Een vrouw die aan aan mannen haar brood verdient noemde men vroeger een gevallen vrouw. Echter, als ze zich niet liet gevallen moest ze van een bijstand leven en dat kwam eigenlijk op hetzelfde neer. Tegenwoordig is ze zelfstandig onderneemster en betaalt zelfs belasting over haar inkomen. Als haar zaakje goed loopt kun je van mij voor lief aannemen dat zij zelfs stille vennoten heeft. Mannen die zulke belastingen innen noem ik principiele foute mannen. Punt aan de piellat!
Mijn lief is een voormalig gevallen vrouw. Een paar jaren geleden viel ze in de late middag voor kerstmis de trap af. Met haar mee vielen één doos engelen en meerdere dozen ballen. Omdat de vallende geschiedenisleer zich steeds herhaalt zat ik dus plots opgescheept met een gebroken vrouw, een portie gevallen engelen en kapotte ballen. Ik verzeker je, daar kun je op kerstavond nergens mee terecht. Geen enkel ziekenfonds heeft daar nog over nagedacht.
In de gipskamer van ons ziekenhuis was zelfs het licht uit. Een na uren, van elders opgetrommelde snelgipser meldde dat de verzekering van mijn lief maar low budget was en dat hij daarom genoodzaakt was met noodverlichting haar been te stuccen. Dat is knap lastig zeg, zo'n low gestuct been. Vooral in bed! Met vallen en opstaan krijg je uiteindelijk last van vervellende kniën had ik vroeger gemerkt maar nu kreeg ik ze zelfs in bed. Wekenlang heb ik met blauwe tenen en rauwe kniegebedjes prevelend, naast mijn versteende lief op de wacht gelegen. Als je in dienst geweest ben weet je wat dat betekent. Op de wacht kun je nooit slapen, hooguit één oogje dichtknijpen. Om wakker te blijven neusden wij, als slaapdronken soldaten, dan maar wat rond in uitgescheurde of afgetrokken sexblaadjes en droomden van onze aflossing ...
Die lange gipsige wacht duurde van kerstmis tot carnaval. Toen verkleedde mijn weer opgevlogen engel zich nog drie dagen als buitenspelval en moest ik op het vastenavondspad met een gemaskerde invalster die al de eerste avond door een paar Jägermeisters uit haar rol viel en naar de gipserij moest. Valbrekende vrouwen en ver-smachtende mannen, al in de oude geschiedenis en de aanstaande carnavalstijd!

02-11-2003.
Ben beetje zielig vandaag! Loop met mijn ziel onder mijn armen. Niemand wilde hem/haar hebben.
Is een ziel eigenlijk mannelijk of vrouwelijk? Of zou misschien de ziel van een vrouw mannelijk zijn en die van een man vrouwelijk? Zoiets als de animus en de anima van Jung? Als dat zo is loop ik met een eigen, maar mij toch onbekend vrouwelijk wezen onder mijn armen rond en dat geeft stuff tot denken.
Omdat ik vannacht droomde dat ik net dood was. Moest mijn harde schijf inleveren bij een grote, blonde meid met vleugels achter een lichtende slagboom.
Precies als in mijn levend leven, meteen hier ook al de misverstanden. Ik heb namelijk meerdere harde schijven. Ik maak regelmatig een schone back-up, om - in geval van bitjes problemen weer snel te kunnen opstarten. Die bevleugelde slagboommeid had dat in de helderziende gaten. Ze moest enkel mijn werkschijf hebben, geen corrupte ZIP of gehackte Flash en noem me ook niet mevrouw zei ze: ”Ik ben Maikel!”.
”Van de Hell Angels?” vroeg ik verrast. Die heb ik namelijk goed gekend voor hij sneefde en als die hier portier was geworden dan zit er voor mij best wel een logeplaatsje in, hoopvolde ik.
”Het is hier nu niet de tijd en plaats voor grapjes”, zag ik op een display verschijnen. ”Memento mori - Gedenk je voorbij zijn.”
Mijn harde schuif werd nu gescand. Ik herkende een aantal voorbij jakkerende flarden op de monitor des levens. Enkele malen snerpte ook nog een fluit en toen verscheen mijn overzicht op het scherm.
”Kijk zelf maar vlug mee”, zei Maikel. ”Je hebt zwaar gepaft, gedronken en schuins geschreven. Jouw resumé zit ook nog eens vol met wormen, Trojaanse paarden om van de virussen maar te zwijgen. Zo kom je er hier niet in. Laat je harde schijf eerst opschonen. Daarvoor moet je aan de overkant zijn.” Hij wees met een vleugel naar een rode luchtspiegeling in de donkere verte.
De grondfakkel van een nafta kraker, vermoedde ik. Het zal toch niet zo zijn dat ik weer in die stinkzooi die chemie heet terecht kom, na veertig jaren Dirty Smells Manufacturing.
In slaap gesukkeld met een kater en de elektrische deken aan. Voor hetzelfde geld had ik ook nog mijn kont verbrand!
Overigens mijn harde schijf zit opgeruimd in mijn Dell, je weet toch maar nooit zeker ... In de Halloweentijd gebeuren rare dingen.

01-11-2003.
Ik heb het vaak geschreven, nietwaar?
Welwaar! Het einde komt in zicht!
De basisvorming - algemene scholing voor iedereen in de eerste jaren van het voortgezet onderwijs - wordt door Maria afgeschaft. Slimmeriken zijn er immers al meer dan voldoende.
Voor de muntjes van één en twee eurocenten komt eveneens, in ons land tenminste, het einde in zicht. Dat scheelt een hoop dom getel en zijn minder goed tellende kassamedewerk(st)ers al voldoende.
Het einde van de Noordpool komt ook al in zicht. En dat scheelt alweer de helft van de kompasnaald en dat is ruim voldoende want we reizen toch alleen maar naar het zuiden.
De zomertijd is inmiddels reeds aan zijn einde gekomen. Met de komst van de koude wintertijd zullen wel weer een aantal oudjes ook aan hun einde komen. Komt toevallig goed uit, want we hebben meer dan voldoende oudjes maar onvoldoende huisvesting en zorg. Eind goed, al goed was niet meer dan een christelijke en of socialistische verkiezingsleus. En aan leuzen komt nooit een einde, nietwaar?
Aan het einde van de waarheid is al vaak een begin gemaakt. Welwaar! Ooit door een communistische krant, die daarmee zijn eigen einde zwart op wit drukte. Tegenwoordig door kapitalistische bladen die onvoldoende op de waarheid letten en meer dan voldoende aandacht aan oneindige sensatie besteden.
Onwaardige uitzonderingen bevestigen de eveneens oneindige stelling dat de leugen altijd geld opbrengt. Zelfs als de centen worden afschaft, nietwaar? Nee, nu effu niet.

terug naar Tikkies