Tikkies, december 2003

31-12-2003.
Dat we ons al van oudsher geen raad met tijd weten moge blijken uit de klok. Die begint om 12 uur, passeert halfweg 12 uur en eindigt weer om 12 uur. Tijd is een cyclus zonder begin en einde, besefte men vroeger al. Tijd is de dynamiek van de drie dimensionale ruimte. Om in die ruimte te verplaatsen heb je tijd nodig. Zou de tijd verstarren zal de beweging stoppen en de ruimte imploderen. Het einde der tijden, dat sommige onheilsprofeten al op ons af zien tijen, zal net zo goed nooit aanbreken als er ooit een begin was. Om 12 uur was het namelijk ook 12 uur en die cyclus is ruimtelijk oneindig. De tijd is niet van ons, we zullen het moeten delen. Iedereen krijgt slechts een klein stukje om te besteden als deeltje van de dynamiek.
Tussen onze eigen 12 uurtjes zit ons persoonlijk geheugen. Dat heeft een bedriegelijke notie van tijd. Weet dat een gebeurtenis ooit plaats gevonden heeft en kan zich dat nu, op dit moment, op afroep herinneren. Ook kan het zich een toekomstige gebeurtenis, nu, voorstellen. Tijd is dus een abstract begrip dat erg populair in het gebruik is. Vandaag, was de toekomstige tijd van gisteren en is al de verleden tijd van morgen. Tijd is de universele katalysator van het universum en daarmee van het aardse tijdelijke leven. Wil je iets aan het leven doen zul je aan de tijd moeten gaan klooien.
Dat kan een mens alleen in zijn dromen. In je droom ben je een god (tijdloze entiteit) en kun je door de archaïsche tijd reizen. Je kunt tussen het ene en andere droommoment eeuwen in de tijd verschuiven.
De tijdbasis van de droom is gelijk aan nul. Nullen zijn linke noemers. Het omgekeerde van niks is oneindig. Nul en oneindig liggen in het oneindige begin en einde eeuwig bij elkaar. Vormen daar samen als Alpha en Omega 12 uur en acteren als god.
Op ons 12 uur straks, is het ook weer Oud- en Nieuwjaar. Eigenlijk uniek zo gewoon als het is. Dat was al alle tijden zo en zal ook blijven zolang er tijd is. Over dat tijdstip raak ik niet meer opgewonden, wel over het vuurwerk dat niet op die tijd wordt afgeschoten. Het ouwe einde is immers tegelijk ook het nieuwe begin en dan alleen past de heilwens van een "Voorspoedige nieuwe tijd". Het tijdstip om de zich voortzeurende sleur te stoppen.
Dat is meteen mijn welgemeende 2004 Tikkie.

29-12-2003.
Niemand heeft tijd en iedereen vraagt: "Heb je even tijd voor mij?" Waarom vraag je het als je weet dat hij/zij het niet heeft? Dat is het raadsel dat communicatie heet. Trouwens als iemand al tijd had, waar zou hij die dan bewaren? Tijd laat zich niet in- of opslaan. Vadertje Tijd is een hersenspinsel, een kortsluiting in de bewuste wil die door het onbewust gevoel geprogrammeerd is. Eigenlijk zou ik moeten vragen om aandacht. Die is beschrijfbaar.
Tijd is macht. Als je macht heb kun je over iemands tijd beschikken. "Je bent op tijd", kun je alleen opdragen als upperdog. "Hebt U even tijd voor mij?" smeekt de kwispelende bedelaar.
Tijd is emotie. "Ik laat je zien wie hier nu de baas is!"
Heer, Uw naam zij geprezen voor de tijd dat ik de underdog moet spelen, maar mijn tijd komt nog."
"Na mijn tijd" is de vertaling van, als ik niet meer aan het (schrik)bewind ben.
Omdat alles op een goede of minder goede keer voorbij is, menen we dat er een tijd voor is. Niets is minder waar. Er lopen gewoon ontelbare programma's. Aanvang en einde worden bepaald door het toeval. Het toeval is toevallig, in geringe mate, te beinvloeden en dat noemen sommige mensen tijd. Aan het beinvloeden van het toeval wordt dus veel niet bestaande tijd verkloot. Je zou dus net zo goed kunnen gaan pitten. Komt tijd komt nieuw tijdperk, is de zekerheid op onzekerheid.
We zijn gek op afspraken. Bijna iedere afspraak wordt overschreden. Dat weet je van te voren. Waarom maak je dan weer een nieuwe afspraak? Omdat je van deze tijd wil zijn! Want de afspraak van deze tijd is dat het niet op tijd zijn eigenlijk het tijdsfenomeen van deze tijd is.

28-12-2003.
Nu dit jaar bijna op zijn gat ligt, val je dagelijks over de terugblikken. Ieder krant kijkt terug in de tijd, ben je een gewiekst medium lul je in de toekomst. Ik houd niet van medium, geef mij maar dry. Een nat weerbericht in de vooruit maken is erg moeilijk als het lang droog blijft. De toekomstige tijd aanzeggen is vaak koffiedik kijken. Trouwens wat is het begrip tijd eigenlijk?
Waar is de tijd als ik slaap? Tussen in slaap vallen en wakker worden zit geen bewuste tijd. Zou tijd dan iets onbewust zijn? Zou het daarom vroeger zoveel beter zijn geweest, dan nu? Omdat we niet alles tegelijk kunnen doen, hebben we als westers excuus de tijd gemaakt. Tegenwoordig doen opgewonden standjes aan tijdmanagement en vinden dat een vorm van beschaving. De ouderwetse slavenjager noemt zich nu manager. Niets doen mag niet. Bezig zijn is big business as usual. Ledigheid is nog altijd een liberaal oorkussen.
Onze meester op school had er een handje aan om ons uit te vragen. "Wat heb jij vandaag gedaan?" vroeg hij bars.
Uit veiligheidsoverwegingen en bij gebrek aan ervaring zie ik, half naar waarheid: "Niks mijnheer!"
Honderd regels straf schrijven: "Ik moet altijd iets doen!"
Ik pennen, want in de oude tijd kon je thuis niet op enig begrip rekenen of bijstand verwachten.
Een paar dagen later, er was een hoop kattekwaad uitgehaald, vroeg hij weer: "Wie heeft iets gedaan vandaag?"
Ik meldde mij overeenkomstig de hele waarheid vrijwillig: "Alles mijnheer"
"Vijftig regels, ik mag geen kwattekwaad uithalen.
En de rest van de klas, honderd regels - Ik moet iets doen, ik mag mijn tijd niet verlummelen!"
Daarom, en niet waarom zijn wij altijd - en route, onderweg bezig. Niets doen is aangewend asociaal. Bezig zijn is voorwaarde tot excistentie. Onze tijd moet gevuld zijn. Wiet telen, extasy brouwen, geld maken. Of je gewoon doodwerken. Je moet kiezen, je mag niet niets doen. Anders val je in slaap na je geboorte en wordt je pas wakker als je dood gaat.

26-12-2003.
Als je een rustende werker bent, zoals ik, heb je vaak weinig tijd. Bovendien wordt de tijd die nog rest met de dag angstwekkend korter. Toch lengen de dagen weer, staat op de kalender. Het is maar met de duur van een mussengeeuw, maar toch mooi meegenomen. In mijn tijdskader zijn zondagen in de week verloren dagen. Een zondag, gewoon op zondag is voldoende. Meer quasi zondagen verstoren mijn weekse ritme, Deze week zelfs ernstig door het overmatig offeren aan de kerstgoden; vreetzak en dikzak. Het verschil tussen kerstmis en kermis is miniem.
Deze zondagse week is buitengewoon ernstig ontwricht. Peter er de Vries wil in de politiek. Zal hij ook voor spek en bonen gaan meedoen? Of zal hij de zware jongens op water en brood zetten?
Criminelen kunnen te makkelijk bij schietclub schieten zegt de commissaris van deze week. Die commissaris kan mij nog meer vertellen. Criminelen schieten net zo makkelijk op straat en op elkaar, of op ons. De schietclub ligt klaarblijkelijk in de goot. Vroeger lag daar de schutterij, maar door gebrek aan leden schuttert de schutterij alleen nog maar op papier.
Ook een goed ding deze week. Asielzoekers mogen niet in de kerstkou gezet worden. Daar mag je geen grapjes over maken maar vaak komen ze uit warme streken. In onze koude streken worden toch maar een hoop rare streken uitgehaald, nietwaar?
Welwaar! Neem nou de gemeente Sittard. Hoewel het volgende jaar pas 2004 is, is nu al het veranderplan 2005 vastgesteld. Plannen maken kun je ze in Sittard niet ontzeggen. Er is geen plan dat in Sittard nog niet bedacht is. Rijkswegboulevard, Sittard revisited, blik naar buiten, blik op oneindig. In Sittard woedt een voortdurende kopspijkerslag. Helaas valt er weinig te spijkeren in een week met zondagen, ATV dagen, roostervrije dagen en gewone baaldagen. De rustende werker heeft veel bij te spijkeren als het weer een gewone weekse week wordt.


24-12-2003.
Osjesdag, vandaag de dag voor de Kerst. Overvolle stad en land wedijveren voor de grootste ongeregelde stal. Voor het feest van de vrede thuis begint worden onderweg nog eerst een paar vetes om een parkeerplaats uitgevochten, wordt voorgekropen bij de pinautomaat en de politie vergeefs gebeld voor assistentie bij een aanrijding met veel blikschade.
Zit het in onze gemene genen? Komt het door de epidemische griep? Waarom nu massaal en route en niet gespreid zoals met de vakanties? Alles in dit land is toch geregeld, waarom dit dan niet? Het marktmechanisme mag schijnbaar niet ontregeld worden.
Kerstluxe wekt weerzin las ik in de krant. Een op de vijf Nederlanders ergert zich aan de overvloed. Tachtig procent ziet het echter als de gewone jaarlijkse, repeterende uitverkoop. Ons land herbergt klaarblijkelijk veel gelijkgezinden. Met veel ossen kun je ook veel oliebollige kerstalletjes ver-stieren. De vergelijking schijnt te kloppen, verknipte ossen zijn onvermijdelijk verbonden met kerstmis.
Volgens de oude kerstlegende werd het kindje geboren in een stal, Maria wikkelde het in een schone doek, zijn wiegje was een kribbe, zijn verwarming werd verzorgd door een ezel en de al eerder vermelde ex mankoe.
Toen ik de eerste keer dat verhaal hoorde had ik veel medelijden met dat arme kindje. Stel je voor, zoiets zal je toch maar op je jongste dag overkomen!
Stel je voor dat je oud wordt, dat je seniel wordt, dat je als een groot kind intensieve verzorging nodig hebt. Dan heb je in ons alles geregelde christelijke, misvormde land, grote pech. Dan krijg je pyamadagen aan je vuil oud lijf. Dan word je nog maar hoogst zelden verschoond. Je wordt niet meer gehoord. Je kunt je laatste boodschappen alleen maar aan de incontinentieluier kwijt. Dan ben je in het nationaal mensonterende, verzorgingshuis aangeland. Dan is er zelfs geen os of ezel in de buurt om je warm te houden. Slechts een handjevol koude mensen die geen tijd voor jou hebben, omdat ze te duur zijn.
In onze rechtstaat heb je weinig rechten als je niet meer mondig bent. Bovendien, je bent het zelf schuld. Had je maar niet zo oud moeten worden. De burger van tegenwoordig moet leren zijn eigen verantwoording te nemen, is het nieuwe gebalkte zalm-evangelie.
Dat hebben wij helaas allemaal zo gewild. Toen we op de verkeerde kerstmannen stemden. Van het span os en ezel kun je nu eenmaal weinig sociale vaardigheden verwachten.
Ik wens je geen overdadig kerstfeest, ik vraag je alleen eens over de eerstvolgende osjesdag na te denken.

23-12-2003.
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciao Ciccio.
Voor oom Pippo hebben de felicatities voor zijn naamdag niet veel nut gehad, hij is zelfs op zijn naamdag begraven. Wij zijn voor hem blij dat hij er niet meer is want het laatste jaar van zijn leven was niet zo vrolijk in het ”ouwe mannetjes huis”. Hij heeft daar, op een slechte dag, zelfs de benen genomen.
Vorig jaar was tante Assunta al overleden. Deze twee hardwerkende mensen hebben zich altijd voor hun zonen, kleinkinderen en ook schoondochter de blubber gewerkt. Zoals ik deze mevrouw ook nu weer mee mocht maken is het een keurige kak voor dank dame.
Wij hebben hem gisteren in het door tante voorverwarmde graf gelegd. Mijn schoonouders hebben het graf naast die van hun en mijn schoonvader ligt dat al vele jaren voor te warmen. Voor ons is er ook een plaatsje, wat prettig te weten is, anders zou ik nu al een plaatsje uit moeten gaan zoeken op het Campo Santo waar het barstensvol is.
Snotteren en kwijlen is op zo'n dag heel fijn voor de mensen en vooral in Catania. Als er niet genoeg tranen zijn dan worden ze desnoods gehuurd om achter de baar te gaan. Hier gaat begraven vrij snel, het is 24 uur na je overlijden al bekeken met een pracht van een mis. Het hangt er van af wat je er voor uit wilt geven, want je kan ze met drie zogenaamde heren krijgen, hele of halve rouw, wel of geen orkest en/of koor.
Aan deze discussies hoefden wij gelukkig niet deel te nemen en ik kreeg de indruk dat de kinderen en kleinkinderen niet zo dol op hun (o)pa geweest waren want niemand heeft bij hem gewaakt. Dat is wel gebruikelijk op Sicilie. Hij wilde vanuit zijn huis weggedragen worden en als je lawaai voor je deur hebt is het gebruikelijk dat de deur van je huis 24 uur openstaat en dat iedereen afscheid van hem/haar kan nemen. Aan de gevel worden zwart-zilveren, fluwelen rouwkleden gehangen en in het midden staat de naam van de overledene.
Woon je in een flat dan hoor je vaak op zo'n dag in stadsdialekt Op welke etage de dooie woont galmen, als de loopjongens van de bloemisten de kransen komen afleveren. Deze worden dan voor de katafalk neergelegd. De overledene ligt er mooi opgemaakt bij. Vaak in kleding die daarvoor is aangeschaft of in zijn mooiste pak en met een rozenkrans in zijn vingers gevlochten, als hij R.K was.
De linten hebben dikke opschriften van degene die de kranzen besteld hebben. Wat natuurlijk niet om de dode gaat maar om te laten zien dat ook jij niet op een krans vol rozen (minstens 150 Euro) kijkt. De bloemen zijn hier erg duur. Oom Siro was geen mafioos, advocaat, officier van justitie of wethouder, dus dachten de kinderen dat er niemand naar hem zou komen kijken. Zij zijn modern en hebben de tradities verloren en de deur dicht gehouden.
Mijn schoonmoeder woont in de buurt en bij haar heeft de bel roodgloeiend gestaan van de mensen en loopjongens. Wat ze met die kranzen en deelnemingen moesten doen en waarom ze geen afscheid mochten nemen van Pippo en dat O.L. Heer zijn ziel toch maar moge hebben en er zich over ontfermen.
Mamma mia, dacht ik gelijk, we kunnen vast oefenen.

22-12-2003.
Als de weergoden nog een knipje voor hun neus waard zouden zijn, gaat het nu als de weerlicht Kerstmisten inplaats van strontregenen. Kerstmis zonder sneeuw is eigenlijk geen kerstmis, nietwaar?
Welwaar, het is net zo iets als een hemel zonder engelen en de heer beware ons voor een voliere zonder pluimvee. Amen.
Weet je waarom er geen engelbewaarders meer zijn? Die zijn voor en na allemaal verklapvleugeld. Ik zweer het je. Met de bosjes tegelijk tegen elkaar opgevlogen op de Europese snelwegen. De Amerikaanse Highways zijn een stukje engelsvriendelijker. Daar kieëpt iedereen zijn eigen leentje en ze rijden niet zo idioot als de gekken hier.
De EU engelbewaarders konden de hoge snelheden amper nog bijvleugelen maar hadden helaas geen airbags omdat ze nooit naar de Algemene Pruts Keuring hoefden. Dan zit een AanVlieging op het vinkentouw. Het Angel Squadron vloog zich in zijn ”keep alive patrol” zelf van de wereldse wereld. Terug naar zijn eigen roets ... Petrus dus.
Die sprak toen de waise woorden: ”The shit way to heaven is plaved by holy guests with bad brakes. Keep quiet has changed in Dutch - kiep kwait !”
En met de kiepen kwait was meteen ook het slot op de poort van de hemel geknakt. Petrus trad met een burn out vervroegd uit. Dat is heel erg erg want de wereld is nog lang niet afgelopen. Integendeel die begint pas en overal komt nu verschrikkelijk de kladspat in.
”Condooms zitten vol gaatjes,” zeggen de verdwaasde opvolgers van Pierre.
”Dat wisten wij allang zeggen de negers, daarom gebruiken wij ze niet.”
”Saddam moet ter dood worden veroordeeld,” zei ooit de Belgische kardinaal Danneels. Voor Danneels was het belangrijk dat het juridische begrip -doodstraf- blijft bestaan, bijvoorbeeld voor iemand als de voormalige Iraakse president Saddam Hoessein.
”Het uitspreken van de doodstraf is symbolisch belangrijk, maar ik kan ze natuurlijk niet zien uitvoeren. Met het uitspreken van de doodstraf ontneem je iemand zijn betekenis in het leven. Hij is dan uit het land van de levenden gebannen,” aldus Danneels.
Het kerstmist toch weer zeer.

21-12-2003.
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciao Ciccio.
Het land staat op zijn kop, de stakingen zijn niet van de lucht en schepen kunnen vanwege de storm niet aan leggen. Luchthaven Linate en Malpense (Milaan) lijken wel vluchtelingenkampen, kom er net vandaan want ik moest daar iemand afzetten. Op de de autostrada's staan de rijen auto's dubbeldik en je zit er tussen en wacht tot je een ons weegt en richting huis kan.
Het land staat op de rand van burgeroorlog. Om ons op het ergste voor te bereiden heb ik voor allen die mij lief zijn mutsen gebreid als kerstkado en die komen nu al van pas. Het is bitterkoud, dat heb je met een landklimaat, een bivak kun je gelukkig lekker over je oren trekken en de vlooien kunnen ook eens lachen.
Wij (man en ik) hebben een revolutiemantel aangeschaft. Lekker warm en wijd, die kan desnoods tijdens de nacht nog dienen als reisdeken. Je weet maar nooit. Als echt alles uitgeschakeld wordt, liggen wij warm tegen elkaar aan en er onder.
Het is officieel bevestigd, wij kunnen met de trein a.s. maandag voor bijna 24 uur zitten, zonder problemen ?? en hopen zelfs te kunnen liggen. Die jassen zullen dan goed van pas komen, voel het nu al aan mijn water.
Ervaring genoeg, want de verwarming doet het altijd in de zomer en in de winter krijgen wij de lang verwachte verkwikkende lucht en dan kom je met het papieren dekentje van de Italiaanse Spoorwegen verstijfd aan, vandaar. Met onze loden vrije jas hopen wij er dit keer minder verkleumd vanaf te komen en het geluk te hebben om halflevend uit de trein te stappen.
Ook aan te nemen is dat de buschauffeur van lijn 51, het is altijd dezelfde als wij met de gewoonlijke vertraging aankomen, ons niet zal herkennen en de privé politie zal alarmeren. Want mijn man met dat soort kolenkit op zijn hoofd, waar ook zijn revolutiepet met oorkleppen onder kan ziet er werkelijk vervaarlijk uit.
Ik bof daarmee, hoor mijn man dank zij mijn muts nu niet zo te keer gaan .. en hij is blij toe dat hij mij maar met een verstopt oor hoeft aan te horen. Van een vecht- in een echte win - win situatie geraken. Viva Italia.
Ach een beetje deining verhoogt de reislust, nietwaar, en niet alleen voor de medepassagiers. In de Poolse tas, ga ik lekkere dingen voor onderweg stoppen. Een goeie fles wijn voor ons. Die gaan we drinken bij de belegde broodjes en als er een vrolijk paartje of twee singeles bij ons in het compartiment zitten, krijgen zij van mijn man ook een plastiek bekertje vol.
Verder een fles grappa om de boel van binnen en van buien te ontsmetten. Je weet maar nooit, er kan altijd iemand tijdens de reis letsel oplopen of buiten westen geslagen, raken / worden.
Ik sta dan gelijk klaar met de fles en help de overlevende, net als Floor Nachtegaal.
Goed, het prikt wel even op de blessure maar met een teug erna ben je zo weer op de been en met een slokje toe zo weer bij de mensen.

20-12-2003.
Onze Steinse comedy capers hebben weer lang vergaderd en daar mogen wij kortstondig blij mee zijn. Want in hun ongebreidelde fatamorganie krijgen wij van de winter misschien een vijftal ijsbanen in het dorp. De grondslag van dit glad ijs-idee is een stukje eigenheimelijke nostalgie, volgens de verzinner. De velden zijn er al. De brandweer zal ook meedoen als er niks anders nat te spuiten valt. Alleen onze Lieve Heer is de onberekenbare factor. Die moet het ouderwets laten vriezen.
Dit zul je altijd zien bij de verleden, tegenwoordige tijd. Nostalgie is vaak het verlangen naar een wezen dat er ooit geweest schijnt te zijn, maar als het er al was - het door nietsdoenerij ook liet afweten. Het is hetzelfde als een lot kopen in een willekeurige loterij. Daar schijt de duivel, als enige die iets doet, uit gemakzucht op de grootste hoop.
Onze Lieve Heer (behalve van mij, ik dien geen heren), heeft tegenwoordig heel wat krasse lotten te verzilveren. Amerika moet hij wekelijks blessen. Dat wil de plaatselijke Lord, Sjors dubble Joe. Diens wil is ijzeren wet. Die spreekt klare taal: Bind je als mijn broer niet snel in, dan gooi ik jou dra de hersens in!
In naam van een ander, tegengesteld nostalgisch verlangen worden in naam van een Lieve Heer bijna dagelijks een aantal mensen opgeblazen. Nostalgie geeft bij mij geen goed gevoel. Nostalgie is een ongezond lekker gevoel en verdringt het bittere nuchtere verstand, dat de dagelijkse realiteit onder ogen ziet.
Aan nostalgische gevoelens appeleren is hetzelfde als middeleeuws boerenbedrog. In de tijd van de blijde boodschap vergt het veel vocabulaire kunst om de slechte boodschap aan den volke kond te doen.
Met de balkende leus van terug naar normen en waarden veeg ik dus gevoeglijk mijn kont af. Normen en waarden dienen steeds andere Lieve Heren. Lieve Dames en Heren die straks verwacht worden de zittende norm- en waardebenoemers in hun nostalgisch verlangen naar macht te herbevestigen. Daar zijn onze plaatselijke comedy capers slechts playbackende amateurs bij.

19-12-2003.
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciao Ciccio.
Het is zo zeker als de hemel! Zij die niet meer hier zijn - zijn daar en kijken met veel plezier op ons neer.
Natuurlijk komen wij, ongelovigen, in een hemel. Die is er, dat weet ik zeker.
Het is daar gezellig en lekker warm, er wordt brandewijn geschonken en daar wonen mensen zoals Jan Steen en Prokofiev. Ik zou er namelijk niet aan moeten denken dat ik in de hemel alleen de vleugelveren van de engelen zou moeten afstoffen of al hun bas bazuinen poetsen.
Om het even over boffen te hebben het mes snijdt hier aan twee kanten. Het is sappelen in Italië en om bij te spijkeren moet er af en toe wat vertaald worden en dat gaat dan op zijn Duits - waar ik overigens geen hekel aan heb. Het is werk voor de rechtbank. Echt leuk? Nee, en het levert ook niet meer op dan hooguit een kg verse vis, het gewicht hangt van het aantal pagina's af.
Mijn man is mijn oma dankbaar, dat zij mij altijd van de straat heeft gehouden door mij muzikaal, met een stok achter de deur, vijf jaar piano bij te laten brengen. Net genoeg om een eenvoudige rondo te begeleiden of een nummertje samen maken, zoals I've you think I'am sexy.
En ook omdat zij mij voor Iickmädel heeft laten leren, want van mijn vader hoefde ik het niet te hebben. Voor hem was niets nodig en wij konden en mochten altijd van hem morgen eten en iederen was welkom als ze maar niet zijn laatste biertje uit de koelkast namen of zijn laatste sigaret oppaften.
Het podium mag ik niet op want dan zouden wij uitgefloten worden.
Oh ja, zingen doe ik ook heel graag.
Wij leven hier zoals Nederland in de jaren 30. Alles moet van de ouders komen. Kinderbijslag bestaat dus nog niet, je kan wel iets aftrekken per jaar. En muziek maken doet bijna iedereen hier, dat is niks bijzonders. Vooral in het Zuiden. Daar is een violist blij als hij op het gemeentehuis de aktes mag opbergen want op zo'n manier heeft hij nog kans om bij een trouwerij het Ave Maria te mogen spelen. Van je muziek moet je het immers hebben.

18-12-2003.
Tussen de lengte van het daglicht en het gebruik van normaal gezond verstand meen ik een verband te hebben ontdekt. Dat is eigenlijk ook heel logisch, denk ik zelf als houder van enige eigen mening. Als de dagen korter zijn heb je minder tijd om na te denken. Je moet sneller beslissen want de mens moet het licht zien voor lumineuze ideeën. Dat er altijd in deze tijd van het jaar een aantal blacklight beslissingen waren is dus volop begrijpbaar.
Als je, als van elders komende, hier op Schiphol gesnapt wordt met minder dan drie kilo cocaïne ben je ongrijpbaar. Grijpen kost veel geld en in de nieuwe staatsverlichting van waarden en normen moet alles voor niks of nog minder.
Als je als drijver van een automobiel gesnapt wordt met 3 kilometer te veel ben je wel grijpbaar. Dat is goed begrijpbaar want dit graaien brengt veel geld op omdat het prima geautomatiseerd is. Het recht moet immers zijn loop hebben! Waar zou het met ons landje naar toe moeten als iedereen 's nachts, als er geen verkeer is, gratis door een rood verkeerslicht gaat rijden. Ik moet er niet aan denken, was een oude Donnergedachte.
Zes hectaren bomen hier in de buurt werden zogenaamd getopt om AWACS vliegtuigen met volle tanks te laten opstijgen. Toppen willen zeggen, 30 meter hoge bomen worden bij de grond afgezaagd. De Schinveldse bossen zijn een erg waardevol natuurreservaat. Honden bijvoorbeeld mogen er niet in. Veel zeldzame levensvormen hebben er hun thuisbasis. Niks mee te maken, de Jankezen hoeven geen slappe dollars uit te geven om Nederlandse natuurwaarden niet te verwoesten. Euro's en dollars zitten in hetzelfde achterlijke politieke gekonkel en gefoesel stevig bilateraal verenigd.
Minister Dekker van VROM had minstens een donkere nachtbril op deze donkere dag op, toen ze dit kappus besluit ”Snoei doorgroei” nam. Onwillekeurig moest ik aan mijn wijze vader denken. Die zei soms: ”Jongen berg je als een Sybille zich met het kappen gaan bemoeien.” Heel vroeger, in ons oude dorpje, leurde ene zekere Sybilla met paard en wagen langs de deuren en verkocht slik, kolen en brandhout. Tijdens plaatselijke voetbalderby's liet ze duidelijk van haar parate kapkennis blijken.
”Dat snel het nieuwe licht moge doorbreken”, zal ik straks bij een flesje sterke bes aan de lippen prevelen.

17-12-2003.
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciao Ciccio.
Mijn geheugen is op de loop.
In mijn gedachten heb ik veel, maar wat er uit komt is geen fluit waard. Hoe heet zo iets ook alweer?
Jullie, die op het psychische vlak goed bij de pinken zijn weten beslist wat zo iets betekent!
Ik niet en ga mij er ook niet in verdiepen want bij een test die een vriendin uit Holland mij ooit eens liet doen vanuit de Volkskrant, kwam ik er uit als een salonsociliste.
Dat ik er niet mee zit, dat weten jullie ook wel, maar het idee alleen al.
Mocht de gemiddele vrouw van een jaar of 55 in Holland mij zien zitten, dan krijgt zij gelijk een inzinking en moet in therapie. In mijn salon kan een ameublement van Ikea niet eens eens een plaatsje vinden.
Als ik een ontvangstdag zou houden, zoals mijn grootje deed, dan zou ik een plek in een hotel moeten huren. Deze verplichtingen zijn er gelukkig niet meer en een kop thee kan iedereen van mij krijgen en een bord spaghetty zelfs van mijn man.
Zou het met ouder worden te doen hebben? Vandaag heb ik maar vijf minuten in de keuken gestaan. En ondanks dat hebben wij zalig gegeten. Pasta e fagioli. Gisteravond had ik de bonen in de week gezet met een beetje zeezout. Vandaag in de snelkookpan gekookt en de roselaria, uien, knoflook, peen, peterselie, rozemarijn, salvia en als je een spekjodin bent een beetje gerookte ham in een koekepannetje ernaast even gefruit. In vijf minuten klaar, toen door de bonen gehusseld en met een beetje water aangelengd - aan de kook gebracht en de pasta er in. Na acht minuten koken was alles gaar op het bord en smullen maar met wat oud brood. Daarvan had ik dikke pillen gesneden en ingesmeerd met knoflook, olijfolie een flinke laag geraspte kaas ervover. Daarna even in de oven.
Jullie hebben dus wel in de gaten dat wij nooit bij Mac Donalds aan gaan, ook al zitten wij in tijdnood. Dochter heeft nog nooit een trui van Benneton gehad want die heb ik altijd met de hand gebreid. Ik wist niet eens wat Nikes waren! Dochter heeft in haar kinderjaren wel met Barbie gespeeld, daar kon ik niet onderuit. Zij had haar gewonnen hier in het dorp, in een winkel waar ik altijd wol, garen en band kocht.
De dames verkochten Lego en daar heb ik af en toe wel eens een doosje van gekocht, ik speel daar nu nog graag mee als de gelegenheid zich voordoet.
Het fruit wat bij mij op tafel komt kopen wij via de buurman, hij vervoert de produkten die zijn broer en buren in Calabria verbouwen. Tot nog toe is dat altijd, vers, zuiver en betaalbaar geweest. Hoef daarom nooit bij Delmonte of Dole mijn zuurverdiende eurocenten uit te geven. Maar ... zal dus mijn verdere leven, als Haagsche verbannen trut moeten slijten via de Volkskrant in dit Noord-Italiaans Lombardijse dorp.
Kreeg vandaag van mijn lagere schoolvriendin, Rijkje, een zielige brief en zij eindigde met een spreuk van Leo Vroman.
Liever Heimwee dan Holland.
Ik bijt, na het souper vananvond, zal rond een uur of 24.00 zijn, dus door een zure goudrenet uit Zuid-Tirol heen om het ochtendglore morgen boven de bajes van Como waar ik om 8.00 moet zijn, te zien.

16-12-2003
Tis wel de pakjestijd, vind je ook niet? Eerst was het Sinterklaas. Toen hadden ze Deetman te pakkken. Die liet zich trots fotografereren met een hitstig iemand, die zijn onversneden tong - plenair - uit de broek had hangen. Toen werd Balkenende voor schut in zijn hempie gezet en uiteindelijk kreeg Sjors dubbel Joe de zwarte schoppenaas uit zijn poepdoos. Wat denkt je? Niemand blij! Sinterklaas, met zij staf tussen de oude benen, terug naar het overvolle Majorca. Deetman was al bij de rechter. Jan Peter overweegt naar de ombudsman te gaan en Schoppenaas komt voor een, nog te uit vinden, court. Komt tijd komen kuren, ik weet het zo zeker als zeker.
Jij kunt het niet met mekaar vergelijken? Zeker weten, ze hebben allemaal haar - en mannen met veel haar zijn volgens de overlevering niet slim. Lees er het Oude Testament maar eens op na. Samson is niet alleen van de shag en Douwe maar ook van Delilah. Voor de zekerheid en voor de juiste informatie (ik ben geen politicus), over het Oude Testament kun je niet bij de notaris terecht. Voor het O.T. moet je in de bieb zijn. Daar hebben ze ook veel over Sjors, Sadammetje, Jan Petertje en Deetmannetje. Old liars ... never die. Nietwaar? Zij zijn veel verlezen!
In deze zware pakjestijd moet ik natuurlijk ook zware inkopen doen. Samen met mijn lief moeten wij het verzwaarde 03 einde doorstaan om het vernieuwende 04 begin te smaken. Daarvoor moeten wij eerst veel in huis en dan uit de kast halen. Op neen verkopen rust een negatief aanraadadvies. De beste wensen immers gelden voor minimaal de eerste 04 uren. Ik ben dus zonder aftrek veroordeeld tot follow leader-ship.
In de tegenwoordige tijd is dat volgschaap beperkt tot het schoferen van slecht sporende winkelwagens. Daar kun je veel van leren. Vandaag leerde ik zelfs een nieuw Nederlands woord van een uitheemse lotgenoot.Hij stond met een Euro in de hand en wilde een koude gemakszak! Jemig de pemig, Ik fantaseerde over wilde, exotische taferelen. Hij wou slechts een isolerend boodschappenzakje om zijn vriesproducten stijf thuis te krijgen.
En wij maar praten over die stijve Hollanders. Temperamentvolle, van elders afkomstige lidgenoot moet je zijn om niet met een slapjanus thuis te komen. Welwaar, mijnheer Heetman !

14-12-2003
Had het met mijn kleinkind bij de valse kunst-kerstboom over het naderende kerstfeest. Je praat dan opgettogen in de kerstkamer bij de juist opgetuigde boom, over van alles en nog wat met rooie kerstoortjes en een aanstaande kater.
”Opa, wat zijn engelenscharen, eigenlijk? Zijn dat speciale scharen om makkelijk engeltjes en sterretjes uit kerstpapier te kunnen knippen?”
”Opa, wat is een heiland?”
”Is dat door zee omgeven land met purper struikgewas? Het is toch niet Jamai, hopelijk?”
”Opa, wat is een kribbe?”
”Wat denk je?”
”Nou,ik denk dat het een zeldzaam zwemdier is. Zo'n soort mossel of zo. Of is het zo'n zakje waar ze bij Mac Donalds's het happy meal in doen?”
”Opa, wat is mirre”
”Is dat beschuit met muisjes uit Marokko of India? Als je dat eet krijg je dan zelf tweelingen?”
”Opa, wat zijn schalmeien?”
”Is dat erge jeuk beneden, met van die enge blaasjes of zo?”
”Nee meid, dat zijn heel ouderwetse muziekinstrumenten.”
”Oh, ik snap het al. Daar deden de herders hun ringtones mee, niet?”
”Opa, wat is een onbevlekte ontvangenis?”
”Is dat 3FM zonder ruis?”
”Nee, de maagd Maria kreeg het kindje Jezus zonder sex.”
”Och, opa toch, nou snap ik ook wat ze met een droogkloot bedoelen!”
”Opa, een eunuch is dat een versneden jongetje? En kan die zielepoot daardoor niet meer pielepoten?”
”Opa, waarom stonden een os en een ezel bij de geboorte van Jezus? Normaal is er toch een vader?”
”Opa, doen ze in de kerk aan groepsex?”
”Hoezoe?”
”Ze zingen voor ze de kerk uit gaan - Wij komen tesamen ...!”

12-12-2003
Van dat vroege donker heb ik nu wel genoeg gehad. Ik wil weer wat laat licht. De gezellige lange avonden bekoren mij niet langer gezellig. Voor pils is het te natkoud. Ik ga te veel letten op wat ik lees en wordt melig.
PSV opnieuw gewipt!
Heb die wedstrijd op de TV gezien en kan je met een hand op het hart, hard verzekeren dat bij PSV niemand gewipt heeft.
Limburg stevent af op griepepidemie!
Dat is ook al niet waar. Limburg ligt heel stil langs de Maas. Onze beste stuurlui, die overigens aan wal staan voor zover ze niet aan lager wal geraakt zijn, hebben slechts een vaarbewijs voor de badkuip. De vorige badmeesters hebben per abuis de stop uit het afvoerputje getrokken met als resultaat dat er bijna geen water in de Maas staat. De onderste Maasstenen komen nu boven en het Limburgs putje begint vies te stinken. De Graaf haalt bakzeil!
Wat is een bakzeil? Waar moet je dat halen? Wie is De Graaf eigenlijk? Hij is helemaal geen graaf maar noemt zich wel zo. Is dat soms geen misleiding? Die man heeft een rothekel aan burgemeesters. Wil van ze allemaal in een keer af. En dan weer, in een tweede zitting, allemaal nieuwe. Krijgen wij een hoop zeik mee. Ik ga in alle geval niet meer op afroep stemmen. Mijn ervaring is dat ik iedere keer weer, dat ik stemmen hoor, opnieuw besodemieterd word. Ik graaf straks nog liever diep in mijn tuin dan dat ik naar dat hoogdravend gegraaf van De Graaf luister.
De NAM heeft een nieuw gasveld gevonden. Denk daar eens over na. Volslagen onzin. Een gasveld lijkt in niks op bv. een grasveld. Je kunt het zelfs helemaal niet zien of ruiken. Wat een gebazel over veldgas.
Gratis tip, als je een dezer dagen een evaluatiegesprek met je baas hebt!
Ik heb nog niet het perfecte bereikt, maar ik zal het wel proberen. Zet dat meteen ook boven in je CV, als je daarna ontslagen wordt.
Gedenk!
Waar een wil is, is ook een omweg!

10-12-2003
Ik ben een oude vent en zal dus maar weinig bevallen. Dat is maar goed ook, want hoe ouder ik word hoe minder me bevalt. Ik laat me bovendien ook niks meer gevallen maar val wel steeds meer over mijn eigen brekebenen, merk ik. Godju ...
En dan lees ik in de krant dat de Nederlander steeds harder wordt. Over een paar jaar, zichtbaar gedragen indentificatieplicht voor iedereen boven 10 jaar. Kan ik me nu al goed voorstellen, wordt een melkkoe. Er komen per wijk geheid flitspalen waarbij je een plastificeerde Pietencard (á la Bushspel) moet laten zien. Een seniele opa of oma met een rollator is verplicht zich door een famlielid te laten legitimeren. Kaartje met foto en digitaal c.v. vergeten? Wij schrijven 50 Euro of zoiets automatisch van Uw pensioentje af.
Oude besjes en / of opaatjes controleren is risicoloos. Krijgt de politie een dagtaak aan en een excuus om de grote boeven wegens tijdgebrek te laten beunen.
Tandarts moet je wezen! Hun beroepsgroep legt geen sancties meer aan beroepsklungelaars op. Dat is een hele vooruitgang want het spaart hun een hele hoop kosten. Kiezensmid wordt dan wel een erg vrij beroep.
Bovendien wordt het sliptongetje ook nog een maat groter. Daar moet de consument met de verprutse kiezen maar aan wennen. Beklag is niet mogelijk!
Ikku heppu effu een probleem. Wat bedoelen ze hier precies met een sliptong? Zouwen ze denken dat het tongetje, dat ik mijn slip bewaar, in de nabije of verre toekomst te consumeren valt? Dan hebbu ze het royaal mis. Dat gebeurt alleen bij onze ruwe oosterburen. De maatschappij kan dan wel schreeuwen om harde jongens maar ik lever mijn jongen niet uit aan een stelletje inlandse lidnappers.
Maar ook één goed bericht, we maken winst! Volgend jaar gaan geen 33000 armoedelijders kreperen, maar slechts 28000. Dat is goed geteld een winst van maar liefst 5000. Onze behoeder van de normen en waarden, de spijkerkop uit het oude kopspijkerskabinet heeft dat toch maar mooi voor elkaar gekregen.
Inderdaad het is helemaal waar, de christelijke normen en waarden zijn terug op het niveau van tijdens de kruistochten. Keihard en onmenselijk zwaar.

09-12-2003
Wij zijn toch maar bofkonten, tenminste als ik Balkenende goed begrepen heb. Want wij hebben erfopvolging en dat is een groot goed, volgens diezelfde goed nieuwsbrenger. Het grote nadeel van taal is dat ze te vaak gebruikt wordt om te liegen. Jan met de korte achternaam heeft meestal geen erf, vaak slechts een klein balkonnetje. Meestal is ook nog verboden om daar de vuile was uit te hangen. Vrijwel geen enkele ingeburgerde staat te trappelen om hier iets op te volgen. De erfopvolging daar is uitbesteed aan uitheemsen.
Gelijke kansen voor iedereen! Dat is ook zo'n geuzenleugen. Ligter helemaal aan wie je ouders zijn, hoe oud je bent, of je gezond bent, hoe groot je bagage is. Als je kansarm geboren wordt heb je weinig kans op gelijke kansen. Als je echter als Oranje-miljonnair geboren wordt krijg je de voorgebakken kansen à la carte. Zou Balkenende dat als professor niet weten? Dan geef ik hem weinig kans op een plekje in de hemel.
Jan met de grote P zou zich wat meer moeten interesseren in de dagelijkse problemen van zijn echte klanten. De gewone Nederlandse staatsburgers, de mensen waarvoor hij zegt op te komen. Met woorden zeggen is in de taal ook weer iets heel anders dan het praktische doen. Menige armoedzaaier zou graag het middelpunt van een satire zijn als hij daarvoor in een paleis mocht wonen, een lakei had om zijn jas te halen en zijn autootje, uit de koninklijke stallen, te rijden.
Ik denk aan mensen die al jaren mantelzorger zijn. Die zelfs geen week-end meer kennen, die niet meer weten wanneer ze de laatste keer een weekje op vakantie waren. Op die mensen wordt nu ook nog bezuinigd, iedereen moet pijn lijden zijn JP.
En die 101 saluutschoten dan? Waren die soms om de kraaien weg te jagen? Ik hoop van wel maar weet zeker dat er nog meer konijnen op af komen!

06-12-2003
Het laatste nieuws van onlangs ging over een verschrikkelijk oud stukje dat ondanks alles in de dagelijkse praktijk nog steeds erg in trek is. Het ligt gewoon door de eeuwen heen stevig in de markt en gaat daarbij ook nog eens door vele handen. Punt aan de lat.
Bezitters ervan mogen zich erkende marktblijvers noemen, want hun marktaandeel is groot.
In de loop der tijden is er een hoop zin en onzin over geschreven, over gefantaseerd, verhemeld en verguisd, maar hij is er nog altijd. En zoals de wetenschappers nu onomstootbaar hebben vastgesteld, hij staat ook nog altijd zijn mannetje.
Je kunt je nieuwsgierigheid niet meer bedwingen? Dan ben je hoogstwaarschijnlijk een vrouw en zal ik vertellen wat ik gelezen heb.
Oudste penis ter wereld ontdekt: Godju, 425 miljoen jaar oud.
Gadverdepielekes ... !
Wetenschappers hebben in het Engelse graafschap Hertfordshire de oudste penis ter wereld ontdekt.
Het gefossiliseerde orgaan van een vijf centimeter is 425 miljoen jaar oud en kreeg als koosnaampje Colymbosathon ecplecticos, in het Nederlands "Zwemmer met grote penis", zeggen ze die denken dat ze wat moeten zwammen.
Een en ander bericht het vakblad Science in een uitgave.
Het fossiel geldt als een wetenschappelijke sensatie: zowel de grootte als de vorm van het weke orgaan laat zich gedetailleerd reconstrueren. De grootste verrassing bij de ontdekking is dat de oeroude penis amper verschillen vertoont met het voortplantingsorgaan van de huidige lichting. Het ding is nog altijd een ding om mee te dingen, als je snapt wat ik bedoel.
"Een bewijs van ongehoorde stabiliteit", zei de Amerikaanse geoloog Tom Cronin van Geological Survey in Reston, Virginia. "De evolutie heeft op deze kereltjes absoluut geen indruk gemaakt".
Tis eigenlijk voor mij geen verrassing. - Hij - stond bij de wieg van alle leven en volgens mij istie nog veel ouder, maar dat is een nieuwe speculatie in de nu al weer oude speculaastijd.

Hij kan niet naar buiten
zou in de modder zakken tot ver boven de kuiten.
Piet heeft te hooi en te gras
een taart gebakken van peen en hasj-gewas.
De ruif was leeg in een moment.
Het paard wel aan peen maar niet aan hasj gewend
dacht gister dat hij Pegasus was
en wilde gaan vliegen over de plas.

Door het venster ziet Sint een druppel gelijk een cherubijn,
die lustig breeduit hangt aan de waslijn.
Hij kijkt brutaal, schalks en knipoogt
omdat Sint's wasgoed op het rekje rondom het fornuis droogt.
Met de drogerij in de keuken wordt er dit jaar geen kruidnoot gekneed
en de cherubijn maar lachen om Sint's taaie leed.
Bij Berlusconi durven ze nooit aan de lijn te hangen
daar worden ze subiet voor zijn netten gevangen

Piet werkt steeds voor twee
gaat dadelijk stampen in de puree.
Zingend en zwetend in de keuken
aardappelen pitten en in de ketel beuken
met een klont boter, plas melk en nootmuskaat
als toespijs bij het zwijnsgebraad.
Dit kan je nu nog eten.
Volgend jaar misschien niet, wie zal dat weten?

Allah's volgelingen zitten vol met flauwe streken
en als er een foute profeet gaat preken.
Dan is het met Sints feest gedaan
en je komt er bekaaid vanaf bij volle maan.
Geen gemijter meer met een witte baard.
Nee, dan is zijn feest geen pepernoot meer waard.
Maar wij Hollanders, zullen dat de Talibanen gepeperd geven.
Zonder Sint kunnen wij niet leven.
van bella Italia Pieta

04-12-2003
Een politiepet past iedereen, heb ik ooit gehoord. Dan zou dus iedereen, die zo'n pet opzet, blauwe kunnen zijn?
Vergeet dat maar. Dat mag niet. Zelfs als er bij jou ingebroken wordt, iemand bij jouw vrouw in bed kruipt of er met je auto vandoor gaat. Op onpassend onrecht mag je slechts passend geweld gebruiken! Je mag de vuile, vieze, gemene, veelpleger zogenaamd niet mishandelen. Dat betekent in de praktische misdaad dat je hem hooguit een schouderklopje mag geven. Ook als hij een drol in bed gedeponeerd heeft, wat bij een kennis gebeurde.
Effu ter zijde. Ik zou nooit advocaat kunnen zijn. Ik zou mijn clienten met hun zogenaamde kruis aan het kruis nagelen. Zeker weten dat dan de misdaad zou afnemen. Is het misschien niet zo, dat de misdaad zo welig woekert omdat de advocatuur zich hoofdzakelijk gespecialiseerd heeft in het recht praten van wat eigenlijk recht gesproken zou moeten worden? Voor veel hoort ook veel, in naam van het rechte onrecht? Welwaar !
Effu terug naar het blauwe scherm. Iedereen hier, met een computer, kan nu online aangifte doen. Komt er meer blauw op straat, is de motivering. Hoeft geen agent op het bureau aanwezig te zijn om je klaagzang in ”Word of Kladblok” te zetten. Ik weet als eigenwijze beterweter dat dit weer niks wordt. Ben de laatste jaren een paar keren op het politiebureau geweest. Mijn auto was opengebroken, in ons huis was ingeslopen, papieren gejat en noem maar op. Wat denk je? Iedere keer computerstoring, komt U nog eens keer terug!
En stel je voor dat die agent echt de straat op moet. Wie zal dan jouw e-mail lezen? Tis het zoveelste lapmiddel als laptopje voor een blauw oog. Ik heb niks tegen agenten. Ik ken er een paar heel goed. Weet dat het ijverige kerels zijn die zich inzetten als een paard. Maar wat baat een sterk paard, achter of voor de wagen gespannen, als de wielen vierkant zijn? Het praatparlement dat vierkant maakt wat rond zou moeten zijn, dat steeds opnieuw koeien in de oude sloot rijdt, dat economisch straft degene die het al niet breed heeft, dat overbeloont die al schatrijk is. De rode, groene paars-grijze kletspettendragers, die zouden de straat op moeten. Op weg naar de woestijn .. om tot on-line inleving te komen.

02-12-2003
We graven ons graf met onze tanden!
Gotsie, wie zegt dat?
Staat in onze krant onder het artikel dat Nederlandse vrouwen grotere borsten krijgen.
Wat moet je met het een en wat kun je met het ander ?
Ons kletsertje staat over het algemeen helemaal vol met halve onwaarheden, maar stel je voor dat dit eens de hele ware uitzondering is?
Moet je dan je tanden toch nog drie keren daags poetsen en flossen? Vragen, vragen ...
In het grafgraver geval ben je eigenlijk het best af met tand- en kiespijn. Dan komt jouw kuil immers nooit gereed.
De mens zou het best gedijen op een dieet van vlees of gevogelte met verse bladeren, noten en fruit met veel water.
De naam van dit brr kostje?
Het paleolitisch dieet!
Het recept is van Eva en Adam.
Dat waren bij nadere beschouwingen dus een soort vleesetende geiten. Het hele bijbelse scheppingsverhaal kan hiermee voor de zoveel honderdste keer in de GFT-ton.
Het zijn ontzettend knappe Engelse wetenschappers die dit ontdekt hebben en als Balkenende er de lucht van krijgt heeft de opvolger van Zalm het binnen de kortste tijd in zijn begroting op onze menukaart staan.
Ik lust anders wel een gepocheerde zalm met wat gekraakte, harde noten uit de Troonrede.
Die droogkwijlende wetenschappers dus, menen dit ontdekt te hebben - in, of uit de skeletten van de oermensen - omdat die vrij waren van alle hedendaagse kwelkwalen.
Dat vind ik toch zo kolossaal knap dat ik denk dat die wetenschappers aan het sterk water zaten toen ze dit opschreven.
Die arme oermens die werd hooguit maar twintig jaren. En dan heb je nog geen hardvet hart, stijve reumatiek of een lekkende blaaspijp(je).
Hooguit een rammelende maag en kromme benen van de Engelse ziekte.

terug naar Tikkies