Tikkies, januari 2004

31-01-2004
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciao Cicco,
Het middagmaal is door iedereen verorberd en de vaat moet nog gedaan en opgeborgen worden ... door mij.
Het kabaal van een vaatwasmachine is voor mijn, nu amechtige, huisgenoten te luidruchtig.
De vaatwasser is na kort samenleven waaruit een bezoek aan het gemeentehuis voortkwam met ”Oor” (man) al vrij snel stop gezet. Het ding maakte veel te veel kabaal, begon zo'n kleine dertig jaar geleden en nu nog, schijnt het.
Een grotere woning bracht uitkomst, heeft echter maar twee jaar geholpen om de vaat voor 24 uur te verstoppen. Daarna moesten we hem laten spoelen omdat er geen bord en glas meer in de kast stond. Enfin, de wasser ging lekken en de borden kwamen er ook nat uit, het was niet de waterleiding zoals bij jullie in Stein.
De garantie was voorbij, geld voor een nieuwe was er niet en op de lat gaan is niets voor mij en ik wil ook niet dat mijn man een Lat heeft. Ik deed het weer een tijdje gewoon met de kwast.
Wij verhuisden weer naar een andere plaats en er was inmiddels ook een kind, dat met het geluid van de stofzuiger begon te dreinen. Dus moest er ook weer geveegd worden, waar ik geen moeite mee heb, alles gaat in ene moeite door.
Trouwens, stofzuigen, zuigen tot daar aan toe ... maar stof?
In de meeste Italiaanse familie's (heb mij aangepast) wordt er in de keuken geleefd, gewoond en gezuigd. De kinderen maken daar hun huiswerk en spelen er met hun schoolkameraadjes (als de ruimte het tenminste toelaat). Zij kunnen zo aan tafel gaan en hun huiswerk is zo opgeborgen als het -plastikkie- uit de tafellade te voorschijn komt.
Ik hoef niet zo'n eind te lopen naar de mooie kamer want dat dekgedoe op tafel, komt mij ook niet altijd gelegen. Kortom elektrisch rumoer en kabaal kan niemand hier thuis velen. Gevolg dat ik altijd vaatsoliste mag blijven. Laat het hierbij anders ga ik er ketelmuziek bij maken.

30-01-2004
Een enkele keer overkomt het mij dat ik sprakeloos ben. Dat overkwam mij gisteren op het moment dat ik hoorde dat er geen gat in de dijk van het Julianakanaal zit. Dat het een gewoon pest waterleidingetje van acht centimeter doorsnee is, weliswaar zeventig jaren oud, maar overigens zo goed als nieuw gepraat, waarvan de ligging bij iedere crisismanager tot op een onzekere afstand bekend was en waar toevallig een klein gaatje in zit. Geen enkele duur betaalde crisismanager was op het idee gekomen dit als mogelijke veroorzaker van alle ellende in te schatten. Een kritische journalist had die mogelijkheid geopperd maar was door een waterspecialist afgezeken. Als je naar je navel staart wil je niet over een wratje op je rug horen. Water loopt immers niet berg op. Nu, een dag later schijnt water plots wel berg op te kunnen. De wonderen zijn ons Stein nog niet uit.
Als je zo'n persconferentie gadeslaat zie je hele rare processen zich ontrollen.
De tot nu toe geplaagden, glunderen. Hen treft geen blaam meer. Zij zitten links van de burgemeester. De nieuwe kwaaie pieren, van WML (waterleidingbeheerders) rechts. Hun blikken staan bedrukt, maar hun uitstraling is vastberaden. Hun vermeend gelijk zullen ze voorlopig duur verkopen.
Het geluk was met de dommen. Per geluk bij het ongeluk zag de RWS man de uitstroom verminderen toen WML gevraagd werd een waterleiding, onder het kanaal door, af te sluiten. Een werkje van niks, duur een paar minuten tegen een kostenpost van niks. Niemand van RWS had overwogen dit als mogelijke oorzaak, in het begin van alle toestanden als mogelijkheid, uit te sluiten door die handeling toen uit te laten voeren.
De al veel geplaagde RWS man verdedigde zich als een duivel in de wijwatersbak. Probeerde kromme redenaties recht te praten. Wat voor hem pleitte was dat hij twee dagen zijn uiterste best had gedaan, maar op het verkeerde paard gewed.
Toen was de beurt aan de pieren van WML. Het is een prima leidingtje dat er ligt. Jaargang 1936. Stalen pijp, wordt soms wel honderd jaar. (Gaat ook soms na tien jaren stuk, weet ik.) Nee, WML heeft geen idee als er ergens een lek zit. Pas als een dorp zonder water komt te zitten of een huis wegspoelt vermoeden zij dat er iets met hun water mis is. Neen, niemand van hun duur management was op het idee gekomen dat, toen alle pogingen van RWS het lek te stoppen faalden, een mogelijke oorzaak bij hun WML zou kunnen liggen. Daar praat je niet over. je gaat geen slapende honden wekken.
Waar ze wel over moeten praten, hoop ik, zijn de schadevergoedingen. Tegen zoveel narcistische nonchalance, zoveel minachting richting gemeenschap, zijn die niet meer dan zeer rechtvaardig. En dan niet verhalen op ons, de waterbetaler. Neen bij de watermanager! Gewoon korten op zijn salaris. Het mechanisme van de verwatermarkt zijn werk laten doen. Lekwater is niet alleen kwelwater voor de degene die laag woont, maar ook voor degene die hoog zetelt.

29-01-2004
We zijn nu zo'n beetje van de ergste schrik bekomen. De dijk van het Julianakanaal zal het hopenlijk houden. Politie en brandweer, allemaal in keurig zwart gekleeed, staan paraat om in het ergste geval iets te gaan doen. Wij, de niet meer werkenden, stonden alleen maar de zwarte, aanstaande werkers in de weg en we besloten ook wat te gaan doen. Maar wat zou je eigenlijk kunnen gaan doen als je officieel niet meer werken mag? Laten we er eentje gaan pakken, stelde iemand onzer anoniem voor. Zijn voorstel werd zonder tegenspreker aangenomen.
Aan de tap, op de kruk pakten we er eentje en spraken over het naderende carnaval. Wij zijn niet erg somber van aanleg. Zolang het kalf niet verzopen is kun je altijd zelf nog wat drinken. Gegist schuimwater smeert de tong en scherpt de geest. De beste talks worden nog altijd aan de bar geshowd, dat is een zekerheid zolang er pils is. Een andere zekerheid is dat een pilsje sinds de invoering van die vermaledijde Euro vreselijk duur geworden is. We spraken er hardop onze schande over uit. Soms helpt dat en schrijft de tapster niet alles op. Vandaag dus niet. Waarschijnlijk was de dame verkeerd wakker geworden. Niet goed wakker geworden vrouwen kunnen knap lastig worden als ze eenmaal uitgeslapen zijn. Dit was zo'n typisch voorbeeld.
Ze wist uit een man-onvriendelijk geheugen, voor ons plenaire zitters, een bijzonder groot voordeel van de Euro te formuleren. Ze kende iemand die vroeger in vijf verschillende valuta alimentatie had moeten betalen en nu nog maar in een.
In sommige landen op deze aardkloot mag je vrouwen stenigen. Hier mag dat niet. Maar met carnaval hebben wij wel het appelsiene sjmiete (sinaasappelen gooien). Ik zet in op vijf siene treffers!

28-01-2004
Het is of een waterduivel er mee speelt. We hebben iets met water. Normaal is het de Maas die ons parten speelt, nu is het Julianakanaal dat lekt. En niet zo'n beetje. Zeer royaal, koninkijk, haar naam waardig. En geen prins in velden of wegen te zien die zijn vinger in het gat stopt. Prinsen studeren tegenwoordig, als tijdverdrijf, wel watermanagement maar als er een subiet lek is zoals in dit (ons) geval baten geen praatjes. Praatjes hebben nog nooit gaten gevuld. Met een fonetische eyecatcher trek je hooguit tranen, maar dicht je geen dijk. Daar heb je vrachtwagens en mannen voor nodig. Mannen die bereid zijn om over te werken. Bereid zijn de Arbowet met de voeten te treden bij het gas geven om vulzand in een kletsgat te rijden.
De oorzaak is als bekend nationaal gegeven onbekend. Koeien en schapen in dit land verzuipen regelmatig door zogenaamde onbekende oorzaak. Ik durf nu al te wedden dat ik het weet. Achterstallig onderhoud. Het mag allemaal niks kosten. The Dutch Crazy Business. Geen geld uitgeven aan hetgene dat we hard nodig hebben. Miljarden Euro's over de balk gooien aan straaljagers die we nooit nodig zullen hebben. Rijkswaterstaat gaat in de nabije toekomst ook afslanken. Heeft ook teveel vet op de ribben, zeggen de budgethouders in Den Haag.
Je zult maar de boodschap krijgen om meteen je boeltje te pakken. De beesten voor de beesten te laten. Gewoon je huis uit zonder boeh of bah. Je kinderen op school opvangen en vertellen dat ze voorlopig niet meer naar huis kunnen.
Niet in een derde wereld land. Gewoon in ons Nederland. Je zou er een natte nachtmerrie aan overhouden.

27-01-2004
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciao Cicco,
Berlusconi is voor een lift naar Lugano geweest en uitgestreken terug gekomen en wij moeten de belastingpapieren, dat een zeer vervelend klusje is, bij elkaar gaan schoffelen. In Nederland is het geen lolletje maar op de een of andere manier toch redelijk geformulierd. Hier, is een doffe ellende. Ieder jaar verandert er weer iets en dan komen wij - in de testament maken staat. Dochter Eva helpt, maar als dan alles netjes is ingevuld en mijn man zijn handtekening moet zetten - dan moet alles nog eens van haver tot gort en van voren naar achteren uitgespeld worden.
Ik heb er tabak van en zou het liefste alles de Po (rivier) in willen smijten of de pot op laten gaan. Dit gezellige administratief huiselijk gebeuren geldt ook voor mijn schoonmoeder. Twee keren per jaar, waar ik ieder jaar steeds meer tegenop ga zien. In Holland heb je geloof ik een belastingconsulent, of een sociaal werker die die klusjes voor een zacht prijsje voor je opknapt. Hier zijn ze ook, helaas maken ze zoveel fouten dat het de moeite niet loont om in de rij te gaan staan. Zodoende zijn wij al jaren zelf-invullers geworden.
Het is zolang goed gegaan totdat die gladgestreken Silvio aan het bewind kwam. Op Sicilie zijn er zelfs andere belastingregels dan in Lombardije. Ik word er krankjorum van en ben met mijn man overeengekomen dat er voor mij nog een ding is dat mij kan redden - de gifbeker! Als die niet helpt, want ik heb een sterke maag, dan maar met een lege knapzak en een carnavals-paspoort, het trouwboekje mag mijn man houwen, op pad naar Waternietisland.
Ciccio, wens je een prettige bieravond en wij gaan haarfijn kijken of er nog wat af te trekken valt, daar kan je donder op zeggen.

26-01-2004
Deze tijd is eigenlijk de mooiste tijd van het jaar. Niet omdat ik een masochistische liefhebber van de winterse kou ben, maar omdat het over een paar weken carnaval is. Wij zitten nu midden in ons vijfde seizoen. Als je geen carnaval viert heb je er maar vier en leef je in principe korter. Simpele rekensom, vijf is immer meer dan vier.
We praten vaak, met een pilsje in de hand, als verstandige mannen onder mekaar. Peter is zijn rijbewijs kwijt. Had geen Bob aan boord. Probleem is dat het in het buitenland gebeurde. In onze regio hebben we nog wel een noodoplossing. Eentje onzer is politieagent. Die kon nou niks gladstrijken. Hij probeerde Peter te troosten.
”Je hoeft slechts een paar maanden met de bus te rijden”, troostte hij de looser van het roze papiertje.
”Dat gaat helaas niet”, weerlegde die pilsdroevig.
”Waarom niet?” wilde stille Wil, wellens en willens weten.
”Omdat mijn garage te klein voor een bus is”, treurigde Peter na.
We hebben ook nog ene Jacques (ingekort door ons tot Jacq).
Jacq heeft na een paar pils aanleg tot aangedronken zwaarmoedigheid naast zijn aangeboren zwaarlijvigheid. Ze zijn thuis nog gelovig, hebben het zelf niet te breed, een rits studerende kinderen en zijn ouders zijn binnenkort ook nog 40 jaren getrouwd. Reden voor Jacq om Onze Lieve Heer een bedelbrief te schrijven met het dringende verzoek op de een of andere manier honderd Euro over te maken.
De post wist zich schijnbaar geen raad met het hemelse adres en bezorgde uiteindelijk de brief op het belastingkantoor. De inspecteur die de brief las kreeg natte ogen en ging spontaan met de pet rond. Die rondgang leverde 70 Euro op. Als Pseudo Lieve Heer, stuurde die goede man dat geld naar onze Jacq.
Notre Jacq klom meteen in de pen om een passend dankwoord te formuleren.
Beste Lieve Heer, schreef hij. Dankje voor het geld dat ik mocht ontvangen. Maar zou U in de toekomst nog ooit geld willen sturen, doe het dan alsjeblief niet via de belasting. Die graaiers hebben meteen 30 Euro achtergehouden.
Het was een vermoeiende morgen en middag, ik ga vanavond vroeg pitten.

25-01-2004
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciao Cicco,
Vanavond is iedereen thuis en we maken er een Siciliaans avondje van. Moet wel, hoor net op de radio dat er 62 (uit een familie) zijn gearresteerd. Dus kunnen wij ook maar beter binnen blijven.
Het menu ziet er zo uit:
1) Siciliaanse antipasta (olijven, polipo-salade).
2) Primo; spaghetti con pesto à la Trapanese. Hier even het recept.
Gepelde amandelen, twee pitten knoflook, gedroogde basilicum (verse is beter maar niet te betalen), kleine geschilde tomaten (geen verse, neem gewoon een blikje) een flink stuk pecorino, ouwe geitenkaas.
Dit alles doe je in de keukenmachine, heb je die niet dan moet je alles schaven of handshake doen. Is dat klaar dan doe je er een flinke scheut goeie olijolie door. Dit gaat allemaal verdraaid snel en dat doe je pas als het water op staat. Voor de spaghettie duurt het, als je een weeshuis hebt, even voor het aan de kook is. Is de pasta beetgaar, een flinke scheut water en afspoelen. Een beetje kookwater achter de hand houden.
Terug in de pan, of als je chique wil doen in een schaal en het sausje er door doen. Opdienen met flink veel geitenkaas voor de liefhebber, en opeten.
3) Secondo; gegrillde tonijn met sausje van peterselie, knoflook, zout, olijfolie en citroen.
Groene salade, fruit, noten en Cassata à la Siciliana (gekocht bij cosa nostra banketbakker) met een glaasje Marsala (secco) of Zibbibo (dolce) of een flesje Moscato uit Pantelleria , soort Spumante maar dat moeten ze zelf maar opentrekken.
4) Koffie toe.
Gebruik weggooi bestek, borden en (glazen) bekers, en als er meer blijvers zijn dan verwacht dan moeten ze even een kermisbedje opmaken.

24-01-2004
Zeker en gewis is het goed mis in ons Limburg van het bronsgroene eikenhout. Er zijn niet genoeg kandidaten voor Miss Limburg. Bovendien vindt deze vleeskeuring ook nog plaats in het Belgische Limburg.
Als bewijs van de wet op het behoud van ellende wordt het rookverbod in jeugdhonken niet voldoende nageleefd. Ik wil helemaal niet weten wat er behalve roken zich nog meer afspeelt op zo'n honk. Het zullen vast geen honkeigen Limburgse zeden of tradities zijn.
Tot overmaat van ramp is er op onze Steinse weekmarkt van een vrouwtje de zak gerold. Wat er met de gerolde zak gebeurd is kan niemand zeggen want er waren geen bekende getuigen. Eventuele getuigen wordt verzocht onbekend te getuigen. Het is maar voor de statistiek van de wethouder van veiligheid. Hij moet een reden hebben om zijn hoofd te schudden.
Agressie is binnenkort niet meer van deze wereld. We moeten alleen effu anders gaan ademen. Dat kan door een gespecialiseerd instituut eenvoudig aangeleerd worden. Uiteraard tegen intensieve betaling. Als ik het goed begrijp ga je door anders te ademen je bewust worden van vriendelijkheid en tolerantie.
Als gewone wantrouwende en verder als vergevorderde achterdochtige heb ik daar over nagedacht. Dat moet te controleren zijn. Alleen wat jezelf ervaren heb kun je beoordelen. Ik kwam na een uurtje experimenteren tot de volgende conclusies:
Met een vinger in de neus wordt het moeilijk handtastelijk te worden.
Met twee vingers is dat zelfs onmogelijk.
Godju, dat is hem! Zo'n gebazel heeft zelfs de oudbruin bakker Tsjakka nog nooit gebazeld.

23-01-2004
Una cozza van ”La Zotza”.
Buon Giorno Ciccio.
Mijn beste Siciliaanse vriendin, de vrouw van de kruidendokter is ziek. Ouwe wijvenkwaal, daar is geen kruid tegen gewassen en zelfs hij heeft met zijn dure onkruiden geen oplossing. Hij heeft nergens last van en is al 55, zei hij vanmorgen. Was giftig op ons vrouwen omdat wij OP zijn met ons 50ste en als het aan hem zou liggen mogen alle vrouwen op die leeftijd naar het het Valalla delle donne (vrouwenwalhalla).
Hij is een kletsmeier en het meest agigatore, opgewonden standje in onze vrienden- en kennissenkring. Hij zegt bijna altijd wat hij denkt en dat mag je in Holland of in Belgie misschien zelden, maar in Italie is het altijd een taboe geweest. Mijn man (gewend aan mij) en ik kunnen dat wel hebben en menig gezellig week-end en avondje met hen doorgebracht. Zij roken niet en mijn vriendin kan bovendien niet tegen alcohol. Ik heb te rijden en wij blijven nuchter, dat heeft zo zijn voordelen. Breng ze, wat hij niet wil maar zij wel, veilig thuis. Dat er tijdens zo'n rit wel eens een knoop valt hoef ik niet te vermelden!
Hij kan nooit zijn mond houden. Hij is net als mijn man Siciliaan, komt uit Trapani. Sicilie is qua oppervlakte net zo groot als Nederland, er is dus verschil tussen de eilandbewoners. Vooral de Trapanezen, die hebben een Noord-Afrikaans georiënteerd karakter en als vrouw heb je helemaal niets bij deze mannen in te brengen. Zij des te meer, bij mijn vriendin bracht hij drie jongens en een meisje. Toen nummer drie kwam zei haar vader, een moderne Trapanees en vrijdenker: ”Mijn dochter is zeker in haar vroegere leven een konijn geweest en heeft niet goed haar best gedaan”. Daar had haar vader (dat hij moge ruste in vrede) wel zijn reden voor. Mijn vriendin gelooft in namelijk reïncarnatie.
De eerste keer dat wij elkaar ontmoetten, op een muziekavondje zei ze: ”Elisabetta ik weet zeker dat wij in een vorig leven elkaar al gekend hebben”. Gelukkig hoefde ik niet direkt met haar te converseren. Het strijkje zette in. Na het kwartet kwam er nog een duo, daarna werden aan de muzikanten en toehoorders een koud-buffet aangeboden. Omdat stokjes, standaardjes, knijpers en weggewaaide partituren dan wat makkelijker op te bergen zijn trok zij mij even terzijde aan mijn rok. Ze had net als ik geen zin in dat geouwehoer.
Haar man wel, lag met iemand in de clinch terwijl hij aan tafel stond. Mijn man hoorde een Siciliaanse geagiteerde tongval en schuifelde op stoïcijnse manier naar zijn richting. Het buffet werd zonder knokken gered. Dat was twintig jaren geleden.
Sinds die tijd zijn wij we goed bevriend. Zij had in die tijd een soort Poonha-kransje en wilde mij daar graag in opnemen. Het waren allemaal lieve en aardige mensen en met elkaar zouden wij wel uit de problemen komen. Hij als kruidendokter, zou alle ziektes uit de wereld helpen. Helaas nuchter als wij zijn, weten wij dat het allemaal grote onzin is en dat veel mensen bij iets willen horen als ze wat verloren hebben. Omdat hij nooit een blad voor zijn mond neemt, deed ik dat ook niet en hem gelijk voor zijn voeten gegooid dat hij er eigenlijk een vergroting van zijn patientenbestand in zag. Ik als nuchtere Hollandse er bij bleef dat het vlees beter dan de benen is.
Ze zijn er in die 20 jaar nooit meer op terug gekomen. Zij heeft nog steeds haar krans en onze kinderen hebben er ook wel eens aan mee gedaan maar waren er vrij snel van genezen. Aura's hier en daar, reïncarnatie, daar koop je geen fluit voor. Van je studie en huiswerk doen moet je het hebben, je bord leeg eten en iedere dag onder de douche. Toch?

22-01-2004.
Als ik het goed begrepen heb moeten in de toekomst de zwarte scholen dicht. Je leert er niet genoeg Hollands en dus zijn ze door een commissie op een zwarte lijst gezet. Als je op een zwarte lijst terecht bent gekomen deug je niet. Kunst is dus om op witte lijsten gezet te worden. Witte scholen geven Hollands onderwijs en je leert er, onder andere, witten. Wit is altijd goed in de zwart-wit redenatie. Zwart geld dat gewit is kun je overal kwijt. Zelfs aan de belasting. Tis effu raar rekenen. Zwart geld kun je witten, wit geld kun je niet zwarten.
Voor ongewit zwart geld hebben we een aparte belastingdienst. De Plukze Teams. Die hebben hun kunstje wel weer effu op een zwarte school geleerd.
Of je op een zwarte of een witte school je best doet, maakt volgens mij niet veel uit. Met rekenen wordt veel gelogen, met doorrekenen nog veel meer. Balkenende heeft als prof wit onderwijs gevolgd, neem ik aan. Hij had uitgerekend dat de gehandicapte oudere er hooguit een procent op achteruit zou gaan. Inmiddels zijn het er al drie. Ik weet dus, zwart op wit, zeker dat Janpieter geen pientere vent was tijdens het witrekenen. Op de zwarte school zou hij het als verrekenaar echter niet slecht gedaan hebben.
Ik voelde me al vroeg belazerd door mijn witte school. Als knaapje leerde ik dat alles waar een gat in zat, stuk was. Als knaap besefte ik dat alles dat een stuk is, ook een gaatje heeft. Dat was zeer interessant.
Overigens, vanmorgen merkte ik dat de lente in aantocht is. Niet op school geleerd, pure eigen wijsheid. Vijf vliegen in de keuken. Twee mannetjes en drie vrouwtjes. ”Hoe wil je dat nou weten?”, zei mijn lief, nog witjes zonder opsmuk.
”Omdat er twee op een bierfles van mij zitten en drie op jouw telefoon”, wist ik uit zwart humeur.

21-01-2004.
Hollander vraagt asiel aan in België.
Een moment denk je: ”Dat is een carnavalsgrap”. Ishut niet, tis menens. De goeie man heeft de buik goed vol van ons klote kikkerland. Klein probleempje, onze buren willen hem voorlopig niet. Man is niet voor een gat te vangen en tekent beroep aan. De gebelgde Belgen zijn nu verplicht de man in afwachting van een uitspraak onder te brengen in een asielzoekerscentrum. De man is nog steeds boos. Het betreffende AZC ligt te dicht bij de Nederlandse grens, zijn voorkeur is iets in de buurt van de Franse grens.
Als je er over nadenkt. Heeft die man geen gelijk? Immers in dezelfde krant lees ik dat de Maas veel smeriger is dan tot nu toe werd aangenomen. Dat is helaas geen nieuws. Slecht nieuws is dat zelden. Dat was al lang bekend maar niet bekend gemaakt. Er bestaan meer dan honderduizend chemische stoffen. Slechts van een paar honderd zijn de effecten bekend. Wat we dus iedere dag via ons drink-Maaswater drinken is ook een sluimerend slecht nieuws geheim. Mijn lijfspreuk met carnaval was altijd al: ”Het drinken van water, alleen in beperkte hoeveelheid, is niet meteen schadelijk”. De carnaval zal dus aangelengd moeten worden, zowel naar voren als naar achteren. Voor Duits bier geldt zelfs een Reinheitsgebot.
En zag je de koningin in Thailand? Godsalmemakrele! Ook net carnaval, nog veel heftiger en deftiger dan hier bij ons. Echte glitter, echt goud en echte glimmer. 21 Echte kanonschoten, het leger schuttert daar als schutterij. Hier mag een haan niet kraaien, daar kraait er geen haan naar. En wat een pief, die zoon van haar. Dat zijn moeder iets aan haar armen had wist ik niet, kan best een tennisarmpie zijn en ze wordt ook langzaam een wat ouder mens. Kan me dus wel voorstellen dat ze geen grote paraplu meer kan dragen. Maar dat had hij toch zeker kunnen doen? Tis toch zijn moeder niet? Hij had toch wel iets voor zijn rekening kunnen nemen. Het is toch al erg genoeg dat de rest van de rekening op ons bordje komt.
Ik ga vanmiddag ook eens in België kijken. Het is hier de brug over en dat is geen brug te ver.

20-01-2004.
De commissaris moet de burgemeester iets gaan vertellen. Hoe het kan dat het publiek weet dat de wethouder vreemd gaat. Dat de wethouder dat zelf aan een schrijfdame van de krant verteld heeft, wil de burgemeester niet weten. De waarheid moet wel een beetje leuk blijven, anders is het roddel over de privésfeer - is de nieuwe norm van de waardige burgemeester. En politieagenten mogen niet uit de krant citeren, dan lekken ze. En de burgemeester als bijklussende loodgieter, dicht lekkende wethouders.
De PvdA houdt er nog steeds rare heiligehuisjes op na. Dertig jaren lang mocht er niet over vreemdkomers gepraat worden, dat was toen discriminatie en leverde veel ongeletterde stemmen op. Per slot van rekening telt iedere stem voor een. En stemmen stelde toen niks voor. Gewoon een rondje rood inkleuren. Nu zijn de geachte andersdenkenden lastige overstemmers geworden, zakkenvullers die het recht hebben om voor niks op de eerste rij te zitten. Het was de PvdA die ze de weg gewezen heeft.
Het was de PvdA wethouder die het K-woord bedacht en het de burgemeester voorspelde. Er zou met hem een nieuwe wind door Mokum gaan waaien. Zijn poepie stinkt inderdaad verdomd erg. Rioollucht in de hoofdstad. Tijd dat een echte loodgieter komt? Of zijn we niet anders gewend? Wordt snuiven niet al decennia lang als exportartikel gedoogd?
En als je het over waarden wil hebben. Als je wethouder bent. Als je geloofwaardig wilt zijn ... Dan moet je ook een fatsoenlijk voorbeeld zijn. Niet de leer aanhangen dat alles dat weliswaar onfatsoenlijk is maar niet door de wet verboden, een privézaak is. Dan ben je een vreemdganger in de eigen leer. Dan probeer je ook van andermans leer dikke riemen te snijden.
Bij de volgende verkiezingen hoeft niemand mij iets te komen vertellen of te vragen want ik zal zelf van leer trekken. Daarvoor hoef ik geen lid te zijn van een Oudkerks genootschap.

18-01-2004
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciccio Caro.
Hier was net een rondo aan de gang waarbij een Turk zijn neigingen gaat verliezen. Had een nieuwe CD gevonden op de ouwe stapel, eentje van Dave Brubeck om het er met Take Five easy van te maken. Er was geld zoek en zie jullie al weer met pretoogjes glunderen van: Daar ben jij toch aan gewend in het land van zon en liefde. Wij horen en zien niets anders op TV. Hoe een paar gladde Italiaanse jongens bij diverse banken in de E.G. zelfs tot in het gedogen en gedegen Nederland toe, er aan mee geholpen hebben om dat te verdonkeremanen.
In mijn geval niet, ik had het namelijk in een ouwe grijs-witte enveloppe gedaan en tussen de dozen met spelletjes gestopt. Niemand doet die meer bij mij thuis, kan de briefjes van vijf die hier zeldzaam zijn, tussen die dozen verstoppen en in een jaar heb ik dan een achterdeurtje. Had deze week twee lapjes van vijf met sappelen over kunnen houden. Daar loop ik dan wel mijn hakken voor scheef over de markt om uit te vissen waar de penen en rapen niet alleen het goedkoopste, maar ook nog van redelijke kwaliteit zijn. Dolblij, dat kunnen jullie je wel voorstellen, was ik om die briefjes in het couvert voor een uitspatting te kunnen opbergen. De enveloppe kon ik met geen mogelijkheid vinden. Had danig de dampen in.
Tot Eva mij kwam vragen waarom ik zo fel zat te tikken. Heb haar verteld waarom, voor mijn dochter heb ik geen geheimen. Weet je wat ze mij antwoordde: ”O, die paar briefjes, die heb ik in het casino verspeeld, dacht dat het speelgeld was van de kaartpot”.
Moeten jullie je voorstellen dat wij hier in het Noorden de laatste keer ver voor de Euro gespeeld hebben. Zij en mijn man willen altijd winnen (ik ook wel maar verlies altijd) en dan het liefst via een spelletje dat Sputo nell occhio, In je oog spugen heet. Ik vind het geen leuk spelletje, daar moet je nu eenmaal Siciliaans bloed voor hebben. De troef verandert namelijk tijdens het spel en dat kan ik niet bijbenen. Het is zuiver gokken.
Nu hadden wij wel ooit een kaartpot met Italiaanse munten, die loodzwaar was zonder wat waard te zijn, en mijn dochter dacht dat ik zo achterlijk was geweest om die munten om te wisselen voor briefjes van vijf.
Ze had gewonnen en er een leuke avond van gemaakt! Logisch toch. En voor mij die CD van Dave Brucbeck gekocht, kon dus niet echt boos zijn.

16-01-2004
Soms zijn we verbijsterd. Begrijpen de wereld niet meer, zeggen we. Als het dicht in de nabijheid gebeurt. Als het verderop is halen we de schouders op. Wat kan ik er aan doen? Wat moet ik er mee? Als je erg veel ongeluk overkomt en je hebt geluk, krijg je veel medeleven. Als je per ongeluk veel geluk zou mogen smaken, vang je geheid een hoop nijd en afgunst. Waarom? Omdat we alles dubbel hebben?
Soms denk ik daar wel eens aan. We hebben een rechtse en een linke hand, voeten, ogen, oren. Als je rechts goed bent, ben je links meestal slecht. Onze dubbele uitrusting is schijnbaar niet helemaal in balans. Als je rechts bent en een spijker wilt inslaan, houd je links de spijker vast. Dat levert dan gewoonlijk een mooi stukje handelen op. Probeer je het andersom, mishandel je jezelf. Je slaat dan de plank finaal mis en raakt de duim zeer pijnlijk. Het is bekende onzekerheid, maar wat doe je er mee?
We oefenen niet graag met onze onzekerheden. Woekeren veel liever met onze talenten. Staat zelfs in de bijbel. Is een veel geprezen Westerse zekerheid. Westerse zekerheden worden vaak geëxporteerd in linkse Oosterse handen. Wat goed voor ons is, moet dat ook voor hen zijn.
AU!

15-01-2004
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciccio, wij worden oud als wij in foto's gaan grasduinen. Ik ben sinds de eerste dag van mijn huwelijk van plan een familiefoto album te gaan aanleggen maar dat heb ik tot nog toe niet gedaan. Want ik kwam in de doos van de huwelijksfoto's niets (bijzonders) tegen.
Wij zijn getrouwd op de gratis dag. Voor tienen in de Haagsche Indische buurt. De getuigen waren de werkster en de portier van het stadhuis. We zijn heen gegaan met de tram en terug met een taxi omdat het zo regende. Anders waren wij verzopen in het alcoholvrije koffie-patathuis aangekomen waar de eventuele onuitgenodige gasten een bak koffie met saucijzen-broodje konden krijgen, want zo krenterig waren wij nu ook weer niet.
De eigenaresse mevr. Kanis, was heel aardig, misschien kwam dat omdat zij mij kende vanuit de tijd, dat mijn vader het eten altijd uitstelde tot morgen. Wij hoefden niets te betalen, kregen de receptie van haar cadeau. Kon ze makkelijk want uit de hand lopen was er bij haar niet bij, in die tijd hadden die koffie-patathuizen nog geen vergunning en werd er ook nog geen joint bij de koffie of thee gepaft. Overigens, wij zijn na al dat hangen en bijna wurgen nog steeds bij elkaar.
Ben vroeg vandaag met pikheet, het is mooi weer en het is heel jammer dat zij haar koffietent niet meer heeft anders had ik je daar uitgenodigd om weer een beetje bij te komen van je katzenjammer want met haar zure bommen en zoute haringen zou ze je zo weer een nuchtere Ambrasser zijn.
Dank zij de strijkpartij van mijn man, afgelopen week-end in Dresden - twee concerten en 2000 km., is de huishoudpot met 420 Euro gespekt. Het is weliswaar nog geen vetpot maar volgende maand zitten we alvast niet zonder gas.
Bacione.

13-01-2004
De bedenker en eerst gebruiker van het woord kut-Marokkanen is zelf getraceerd als bedenkelijke bezoeker van een kut-site via de gemeente computer en gebruiker van kut-cocaine. Dat is allemaal kut, daar hoeft niemand blij mee te zijn.
Je bent so wie so al geen groot licht als je als rooie wethouder zonder achterlicht rijdt en de verbaliserende agent op zijn verbale tekst wilt aanspreken. Schoenlapper blijf bij je leest, zei men vroeger. Tegenwoordig zou je dat kunnen weergeven als: ”Huisarts blijf bij je recept. Bewaar je respect, want politiek kun je niks voorschrijven!” Maar ja,wat is al niet gek genoeg als je in de kijker wilt?
Uiteraard wordt door de betrokkene wethouder (hij houdt de wet?) geen commentaar geleverd. Het zijn immers zijn eigen privé dingetjes. Niets is minder waar. Dat is typische collegepraat van het niveau stalwauwel. Daarmee kom je niet meer weg. Je bent gewogen en als windbuil te licht bevonden. Jammer voor de partij, de PvdA. Jammer voor degene die nog enig vertrouwen had in een greintje integriteit van zijn aangekruiste kandidaat op het stemformulier.
Volgende keer gaat hij niet meer stemmen. Hij zal zich niet meer verschrijven. Hij laat zich geen tweede keer verneuken. Rood is alleen echt rood als je niet kleurenblind bent.
De echte praatjesmakers zitten niet bij Jochem van Gelder op een kist maar in de diverse raden op een pluche zetel.

12-01-2004
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciccio Caro.
Mag ik het merk van dat pilsje en het adres van de cursus Stuurvrouw op een zuipschuit? Met jou als Ouwe lijkt het me heerlijk om over de wilde baren te gaan. Dat wij ergens schipbreuk gaan lijden zal er wel inzitten maar .. een eiland in de Pacifische Oceaan is er altijd te vinden en uit volle borst zullen wij Onda sul Onda van Paolo Conte aanheffen.
Op zo'n eiland hebben wij geen Aswoensdag en nepeuro's nodig, haringen genoeg om in te bijten, zelfs gratis. Met een beetje melk van een cocosnoot lessen wij onze dorst en om kleding zitten wij niet verlegen, het is daar lekker warm. In ons blootje kunnen wij dag en nacht elkaar nazitten, onze gevoelige plekken bedekken wij met wat bladeren en cocosvet omdat de bijbel dat nu eenmaal voorschrijft.
Dat wij er anders over denken weet je, maar wij willen niemand kwetsen .. wij passen ons overal aan.
Een hutje voor de eventuele regenval timmeren wij zo inelkaar met hulp van enkele macacao's.
Het kan .. er ook inzitten dat wij op een soort Love Boat terecht komen. Dat lijkt mij helemaal een feest, van varen komt niets meer terecht met jouw Fanfare in top. De eenzame dames worden geanimeerd, zij hebben nog wel een ouwe sok. Van zeurkousende ouwe eenzame heren hoeven wij het niet te hebben. Die heeft geen sou meer. Wij houden hen gewoon vijf minuten met hun hoofd kopje onder in het dekzwembad, een zeemansgraf is toch bij de hand.
Hun familie zal er er blij mij zijn. Hoeven ze geen geld voor de teraardebestelling op tafel te brengen en krijgen wij nog een fooi'tje toe.

11-01-2004.
Het zal wel de aanstaande carnaval zijn die het hem doet. Wat is er nu nog echter dan echt? Een vals Eurobiljet! Een vals Eurobiljet ziet er zo echt uit dat een echt een vervalsing lijkt. Kun jij dat nog vatten? Ikke krijg er hele slecht gedachten door. Als ik nu Jan Peter was, het dus voor het zeggen had in dit land en dus als Premier Lord met de collegae Sjaak en Tonie een vorkje mocht prikken, dan zou ik er die eentje opscheppen zeg.
Ik zou die op een heel ander etentje tracteren dan onze mariniers in Irak deze week, als Lord Wanhoop. Weg met de krentenkakkerij, de betutteling, besparingen, snoeidisciplines. Leve de echte valslapperij. Niemand ziet het immers meer. Vals is echter dan echt. Nederland heeft weer een begrotingsoverschot. Nepeuro's lijken echter dan echte Euro's. Ik ga mijn hypotheek meteen aflossen en koop onderweg ook nog een nieuwe voiture. Ga een grote pint vatten en geef de kastelein 100 Euro tip.
Stop, effu terug naar de kroeg.Want ik las ook dat er een nieuw pils is dat de rimpels verjaagt. Als je maar genoeg drinkt krijg je weer een strak velletje. Godju, nu zal het druk worden aan de tap. Zelfs de allersjagrijnigste blauwkous zal zich nu inschrijven voor een cursus stuur-man/vrouw op de zuipschuit. Dit wordt het beste carnaval van de laatste eeuwen!
Drink je echte pilsjes als je droge dorst hebt en laat je nep Euro's rollen zolang als ze vals zijn. Zing je lied zolang als het niet vals klinkt ... ennu jaag je valse partner in de nepgordijnen. Met aswoensdag is toch weer alles voorbij. Die dan nog leeft heeft weer alle tijd om deerlijk en nuchter te worden.

10-01-2004
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciccio Caro.
Met de bijgesloten, vurige groet van de Etna hoop ik dat je wat makkelijker van je wintertenen af komt maar voor de zekerheid geef ik je de volgende raad. Doop je tenen even in de gloeiende lava. De lava doodt alle bacterien. Het is een Spartaanse kuur en je voeten en tenen zullen er een paar dagen geblakerd uit zien. Je zal een kleine week moeilijk uit de voeten kunnen en je blijft wat langer liggen. Je doet verder alles zonder haast zoals aardappelen schillen, de penen raspen voor de winterhutspot en alle zitklusjes in de hut. Zoals het tafelzilver en de koperen traproeden poetsen en alle knollen in de sokken stoppen die het afgelopen jaar zijn blijven liggen. Dan schiet je zo met een vaart door je wintertenen kuur heen.
Hier is het jaar weer op 6 januari 's middags met volle stakingslust begonnen. Het is dan Drie Koningen, een nationale feestdag en wij moesten terug van Sicilië naar het Noorden. De vakbonden hadden geregeld dat de bij hen aangesloten machinisten die dag slechts met horten en stoten spoorden en af en toe zelfs achteruit reden.
In Messina, daar wordt de trein helemaal uit elkaar gehaald en dan verdeeld op een veer gezet, hebben wij zittend in de coupe staan wachten met een spelletje scopa veloce (vlugvegen) kaarten en een beginners-kruiswoordpuzzelboekje. Het stiefkwartiertje is uitgelopen tot 4 uur.
De medereizigers wonden zich vreselijk op en opmerkingen dat de Italiaanse Spoorwegen slechter de duur betalende reizigers nu vervoeren, dan Hitler destijds de Joden gratis, waren niet van de lucht.
Vandaag en morgen staakt ook het luchtvervoer. Vanwege onze muzikale werkzaamheden in Dresden moet er vannacht om 4 uur dus vertrokken worden met de auto. Weet nog niet of ik moet rijden. Dat hoor je later nog wel.

09-01-2004.
Als simpele ziel houd ik me hoofzakelijk bezig met eenvoudige dingen. Die zijn meestal toch al ingewikkeld door hun meervoud. Wat dacht je van een brievenbus? Wie zou die bedacht hebben? Hoeveel brieven krijg je eigenlijk nog? Alleen slechte berichten komen nog per post. Ongewenste reclame per kilo. Dus de naam kan rustig veranderd worden in reclameklep, of niet soms?
Waarom moesten toen de bus er eenmaal was en goed funktionneerde, de maten in een Europees dictaat worden vastgelegd? Over eenvoudige dingen gesproken! Een brievenbus is dat niet meer. Zo'n ding is gedeformeerd tot duur Jan des Bouvries onding met CE keur. Dat CE keur staat er voor in dat de desbetreffende Janus in de aard van zijn wezen niet gevaarlijk is. Hij kan je dus niet zo maar aanvliegen. Wie dat heeft verzonnen, wil je weten? Ik zou dat niet weten! Is te ingewikkeld.
Hier in het dorp moesten op last van TPG Post een aantal brievenbussen vervangen worden. Verticale sleuven zijn voortaan taboe. Vraag ik me af waar TPG zich mee bemoeit? Dat de belastingsdienst maar ziet hoef ze hun bedelbrief bij mij achter de deur krijgen. TPG is gewoon een handlanger van de fiscus, lijkt mij. Het TPG argument was dat hun postbodes een pianopols van horizontale sleuven konden krijgen. Navraag bij de diverse postbodes leverde een medelijdend lachje op. Als simpele ziel moet je niet alles geloven wat er geschreven wordt, was hun teneur.
Wilde van de week een iets dikkere brief (floppy naar de belasting) posten. Dat gaat dus niet meer. Tante TPG heeft haar eigen sleuf verkleind. Heeft een risicosleuf gekregen. Krijg je alleen nog maar een vistiekaartje ingestopt. Je moet je envefloppy dus nu binnen op het agentschap afgeven. Simpel comme bonjour, nietwaar?
Maar waarom moet Jan met de korte achternaam zijn eigen sleuf uitwijden en ze zo goed bereikbaar maken dat onverlaten er zelfs door kunnen plassen? Goed voor de gezondheid? Goed voor de intermenselijke contacten? En een ”Ja - Neen” sticker houdt soms wel reclame tegen maar zeker geen wildplasser. Waarom houden die druktemakers uit Brussel hun Manneke Pis gewoon niet thuis? Export mag dan wel goed voor de economie zijn, maar je moet geen zeik exporteren, lijkt mij!

07-01-2004.
Bij het begin van een nieuw jaar gaat iedereen die meent iets te zeggen te hebben zijn zegje doen. Daar is in principe niks op tegen. Praten is hier nogal vrij en dat is heel goed te merken. Er wordt heel wat onzin uitgekraamd. De moderne nationale en of regionale toespraken zijn volgens de ouderwetse hierarchie. Van boven naar beneden. De koningin zet de toon. De rest valt daarna in. De eerste alt was dit jaar niet zoet gevooisd. Integendeel, zij bespeurde dissonanten, zei zij. Er werdt te veel, te snel, te hard, te vals over de koninklijke gevalletjes gevallen. Natuurlijk, vrijheid is een verkracht woord als het slecht uitkomt.
De diverse commissarissen zijn dan weer wat praktischer van aard. Die kunnen wat meer uit de praktijk vertellen. Wllen man en paard noemen, veelplegers desnoods met picture en cv aan de schandpaal in de supermarkt nagelen. Mag ook weer niet. Stel je voor, iemand die al tientallen keren gevat is heeft recht op privacy. Zijn slachtoffers moeten niet zeuren. Zeuren is weggelegd voor de upper class. Ik zal handhaven, is tenslotte geen Frans! Of, toch wel?
Dan hebben wij nog een aparte commissaris, van de koningin zelfs, gekregen. Hij is gratis, niemand heeft om hem gevraagd. Hij komt voort uit Van Voorst en gaat tot Voorst. Hij gaat echter helemaal niet voor. Integendeel, hij zingt na. De pers moet Gedeputeerde Staten niet zo scherp controleren, is zijn grote boodschap. We hebben het over persvrijheid. We sturen onze soldaten over de hele wereld om geknechte volkeren de blijde vrije boodschap te brengen. Hoort, zegt dat voort, mijnheer Van Voorst tot Voorst. Houd aub niks achter.
Van een heel ander kaliber is dan de burgemeester van Maastricht. Leers heet die goeie man. Die deed zijn naam alle eer aan. Die trok flink van leer tegen de arrogante, zelf voldane, ambtenarenkliek. Die zei effu de simpele waarheid. Die jongens zijn er voor ons, volgens hem. Wij zijn niet om die koekkoeksjongen te fourageren. Hij krijgt tzt beslist een standbeeld. De nieuwe Mestreechse Geis. Het ister helaas maar eine !

06-01-2004.
Voorwaar, ik zeg U. Ons land, Nederland, de Lage landen, alias voor aan lager wal geraakt. Gisteren werd ene Jaap, lord Hoop en zei in het journaal dat hij bruggen over de Atlantische Oceaan wilde gaan bouwen. In hetzelfde journaal de heuglijke mededeling dat de koningin op 30 april naar Groningen gaat. Zaklopen kijken, koekhappen doen en nog veel meer van die Hollandse waardevolle folklores en gebruiken. Als je als multi-miljonair geboren wordt ... kijk je ver vooruit om het kliekje veilig te stellen.
In hetzelfde journaal zag ik mensen die zeer hulpbehoevend zijn en de thuiszorg nu niet meer kunnen betalen. Hun rest alleen nog maar een simpel doodgaan. Voor hun is de koek op. Ik schaam me diep, in dit verbouwde krentenkakkers land. De rijken worden steeds rijker van de belasting die bij Jan met de korte achternaam gestolen wordt. Nieuwe rechtvaardigheid. Uitgevonden door ene Gerrit. Die van: ”Ik steel als de raven!” Hij doet zijn naam alle eer aan.
Er worden nu echt spijkers met koppen geslagen. Zoals altijd wordt de balk weer flink misgeslagen. Van dun hout worden dikke planken gezaagd. Dat is de typische Dutch Crazy Business.
Veel praten, nog meer beloven, niks oplossen en dagen tellen.
Keek ook naar Spoorloos. Inderdaad, mijn oude vertrouwde land!

S 05-01-2004.
Een gewaarschuwd man telt voor twee. Druk dus niet meteen op de DEL knop, als je een vent bent. Vrouwen hoef ik niet te waarschuwen, die zijn nieuwsgierig naar alles wat voor de GUM zit. - Mannen - dus, ik wil jullie waarschuwen voor je onderbroeken stijl. Die moet je niet abrupt veranderen. Dan maak je jezelf verdacht! Dat is hetzelfde gegeven als dat je vrouw twee keer in een week naar de kapper stapt. Dan houd je iets prils achter de hand dat je nog niet meteen in het felle daglicht wilt hebben. Onze onderbroekstijl verraadt namelijk ons karakter heeft een kenau ontdekt en meteen wereldkundig gemaakt. Het zit volgens haar zo.
Een driehoeksslip desnoods met haakse ingang, dat dragers beste stuk(je) goed verpakt en makkelijk bereikbaar houdt, behoort toe aan een oer-konservatief, voorzichtig type. Iemand die veranderingen haat, want zijn vrouw koopt steeds zijn onderbroeken. Draag ie pastelkleuren dan hebtie wel nog enige aanleg voor romantiek.
Draag je boxer dan ben je van het opener type. Boxershorts geven een gevoel van vrijheid. Je bent niet bang dat je beste dingetje er meteen vandoor gaat. Alles wat leeft heeft ruimte en lucht nodig. Alleen witte boxers zijn een beetje conservatief opgevoed. Laten zich niet zo vlug door een vreemd handje in hun nek vatten.
Draag je tanga die je achterwangen royaal vrijlaat, dan wil je de nadruk leggen op je voorkant. Je zelfs nadrukkelijk op de voorgrond werken. Maar dat is slechts camouflage, je maakt jezelf alleen maar wat wijs. Schone schijn bedriegt ook in dit tragische geval. Je hebt waarschijnlijk last van een minderwaardigheidsdingetje. Je wilt blitsen maar wordt zelf snel verblind. Klein maar fijn, is voor jou een vreemde lokroep.
Draag je een enge pant dan ben je een creatieve, zelfbewuste en goedgeefse man. Je weet wat je wilt, namelijk de vrouwtjes behagen. Je koopt je pants steeds zelf en bent verder onberispelijk gekleed. Je bent geen fopspeen in een verleidelijke verpakking. Je bent een coole hot vent. Een ventje om af te likken. Dat is erg gaaf en vet!
Je wilt weten wat ik draag? Ooit was ik mijnwerker. Die stijl heb ik bewaard.

04-01-2004.
De kop is er af en nu beginnen we echt. Aan ons vijfde seizoen ! Godju ...
Hier bij ons in het Zuiden hanteren wij een andere seizoensindeling. Het vijfde komt altijd voor het eerste. Eerst de carnaval en dan pas de lente. Kwestie van inleven en overleven en daarmee geestelijk gezond blijven. Wij echte carnavalisten, krijgen nou geen tijd meer om nog te piekeren. De zorgen over bijverzekeren voor het ziekenfondspakket kunnen pas eind februari hun opwachting maken. Nu gaan de belangrijke dingen voor. Alaaf !
De oude Prins moet eerst aftreden. Bij ons is dat Han, de melkman. Een jaar lang heeft hij middels zijn rijdende melkwinkel de scepter door ons Bokkenrijk gevoerd. Nu wordt hij het Houterend uitgestuurd, de vetwei op! Wij van Ambras zullen hem daar flink bij helpen. Ik heb al een oud laken gereed liggen. Klets- en kliedernat zal ik dat straks in een vuliniszak onder mijn galarok opbergen en op het moment dat onze geliefde Han aftreedt luid wenend te voorschijn halen en klagend uitwringen. Omstanders zullen met emmers komen aanrennen om mijn tranenvloed op te vangen. Wij noemen dat grienlachen en dat is niet te vertalen. Dat is gevoel.
We hebben wel een lang laantje dat Han doorlopen moet. Het begint 'smorgens en zal tot laat in de avond duren. Het is geen continuewerk maar meer een ploegendienst. Niemand weet wanneer en niks is af te spreken. Het enige dat zal heersen is chaos. Het verbindende element in de wanorde is de lol in humor. Een beetje alcohol als katalisator versnelt dat proces. Carnavalisten die nog nooit muziek gemaakt hebben of gezongen ontpoppen zich als wereldsterren. Je moet er bij zijn om het mee te maken. Ik zal niet veel missen. Mijn enige probleem is een zwakke blaas. Blazen kan ik gelukkig nog heel goed hoewel mijn specialiteit het slagwerk is.
Nu moet je niet denken dat carnavalisten geen zorgen hebben. Die hebben we wel zeker. Het costuum namelijk. Hoe ga je dit jaar met carnaval? Posthuum? Incognito? Als man, vrouw of travestiet ? Wat wil je uitbeelden? Wat of wie wil je op de korrel nemen?
Daar lig je nachten van wakker, meestal met een kater en dat komt een koene besluitvorming niet ten goede. Bijna ieder jaar gebeurt het weer dat je op het laatste moment, de morgen voordat de optocht trekt, je de ingeving krijgt. Dan is er grote paniek, maar kunnen wij Limburgers laten zien wat we waard zijn als het op improviseren aankomt.
Geloof me, wij zijn wereldkunstenaars! Desnoods gaan we verkleed als ooit die vriend van Deetman, maar dan niet met de tong uit de broek, maar bijvoorbeeld met een schaamlapje voor het gezicht.

03-01-2004.
Sinds begin van dit jaar mag er niet meer gepaft worden in dit rare snuitersland. Wie toch nog de kucher wil schrapen moet dat doen in de verbanning. Nog voor de eerste stinkstok in het nieuwe jaar was gedoofd, werd de laatste strijd aangestoken. Die tussen de roker en niet roker. Zogenaamd op weg naar de nieuwe waarden en normen. Iedereen zijn eigen recht op zijn eigen vrijheid.
In dit kader zijn intussen al een aantal nulopties gehaald. Het nieuwe ziekenfondspakket is de uitgebrande peuk van minder regels en voorschriften. Gewoon alles afschaffen, de nuloptie als totempaal van de nieuwe christelijke politieke naastenliefde. Vele niet te begrijpen Haagse rituelen worden steeds vaker van het predikaat Nieuw Erfgoed voorzien. Veertig jaren premie betalen wil niet zeggen dat je ook nog rechten hebt. Recht is plots eindig, onrecht zoals voorheen - oneindig. Intussen is er bijna niks goeds meer op het Hollandse erf overgebleven.
In naam van de alles zaligmakende wereldeconomie probeerde Alle en Man snel bij de nieuwe rijken te geraken. Met als resultaat dat zelfs het huidige Hollandse woonerf vergelijken met een Poolse landdag, een mankende vergelijking zou zijn. Daar werd immers maar een taal gesproken. Behalve alle talen van de Balkan worden op ons Balkenende erf tegenwoordig ook nog alle folkloristische dialecten met en zonder keelklanken, met scherpe en zachte gees, met rollende errs en lellende ells gekakeld.
Ooit werd je zalig als je geloofde, nu ben je politicus als je denkt dat anderen zullen geloven wat jij voor hun zaligheid beleidt. Geloof doet wonderen, wil men ons ongelovigen doen geloven! Behalve als zo'n wonder je treft. Als je een nacht met stekende kiespijn wakker ligt, omdat de tandarts eigenlijk niet in het budget past. Als je om dezelfde reden niet naar de fysiotherapeut gaat.
De slimme Hollander gaat nu aan vaker vakantie denken. Neemt een doorlopende reisverzekering en laat in het buitenland zijn gezondheid repareren. Wordt een gezondheidstoerist. Heeft ook nog een voordeel voor de thuisblijvers die in de nationale bijslaap zitten. Voor hun wordt de wachtlijst een beetje korter.
Rookverbod? Aan mijn hoela! Nog nooit hebben wij zoveel sigaren uit de eigen doos gepresenteerd gekregen.

02-01-2004.
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciccio Caro.
Bij ons werd veel gekaart. Wij hebben het met de paplepel ingegoten gekregen. Daar stonden de Roomse families om bekend. In Den Haag was klaverjassen of rikken troef, en omdat er een zekere Engelse invloed heerste werd er ook nog gebrugd met de buren. Hier in het Noord-Italië bij vlagen, op Sicilie weer iedere dag. De vrouwen komen vaak bij elkaar en ze blijven scopare, vegen.
Heel lang geleden woonden wij in Rome gewoond, in een pension even buiten de muur van Parioli. Ik werkte overdag voor een reisorganisatie. Daar heb ik nog met Lola, uit de Ruhrpot, samengewerkt. Een ouwe fascist met een kale kop had haar daar als amante, neergeplant en dat vond ze wel handig. Hij had heel veel geld. In dat pension woonde een oud echtpaar. Hij werkte bij de film en zag er nog goed uit als ouwe Latin Lover. Zijn vrouw, een dikke dame van een meter vijftig bij een vijftig, had dat vroeger ook gedaan. De film moest haar nu niet meer hebben omdat ze op een wandelende Jack Daniels fles was gaan lijken.
Ze hadden een paar honden en je weet hoe het gaat. In de schommelende lift of aan het ontbijt heb je wel eens een praatje. Op een dag zat zij zonder auto en vroeg aan mij of ik haar niet even bij het Vaticaan kon afzetten want ze moest daar haar broer gaan opzoeken. Die was geestelijke met een luchtje en werkte daar. Ik reed in een eend en dat was voor Rome een gekke auto. Daar hadden ze alleen 500'tjes. Toen ze naast mij ging zitten zakte dat ding behoorlijk in aan haar kant en de hondjes achter ons schrokken er flink van. Het waren schatten van asbakken, een heette Fortunato, geluksvogel en de ander Trovatore, vondeling.
Tijdens de rit vroeg ze me of ik kon kaarten want ze zat af en toe om een vierde verlegen. Het was cannasta of bridge wat ze deden. Ik heb het geweten. Was geen moment meer vrij want om de haverklap tikte ze op de deur. Aan tafel zaten dan drie ouwe dames, alle drie met een fles Giacomo Daniele en ze rookten Engelse sigaretten. Het zag er zo Engels uit dat ik dacht dat ze ook Engels zouden spreken. Dat deden ze echter niet.
Ze vond het jammer dat ik niet van whiskey hield en niet rookte maar ze zorgde wel voor een biertje voor me. In die tijd moest ik er wel voor oppassen dat ik niet te dik werd want ze wilde mij ook nog vol proppen met grote hompen kaas. Alles werd belastingvrij in het Vaticaan (soort nieuw aards paradijs) gekocht.
Wat zij verder naar binnen en buiten smokkelde zal mij een zorg geweest zijn. Zij was een lief mens. Een half jaar na haar dood is haar man betrapt met een lading cocaine en daar is nog een groot schandaal van gekomen. Wij woonden toen niet meer in Rome maar gingen wel langzaam begrijpen waarom de paus zo vaak naar Colombia moest.

01-01-2004.
We hebben het nu wel gehad!
De vroege kater heeft een dikke staart. Vanmorgen begonnen met de vuurwerktroep op straat op te ruimen. De lucht hing nog vol met de resten van verbrande cordiet. Lekker gezond beginnetje. Als ik nu een wandeling van een uur zou maken zou ik net zoveel troep inademenen als de komende rest van het jaar. Gesteld dat ik het haal. 365 Dagen is toch een hele diepe zucht. Moet er niet aan denken nu, met al die volle flessen nog in de voorraad. Die zullen toch eerst leeg moeten. Stel je voor dat Petrus vraagt: ”Wat laat je achter?” En ik moet antwoorden: ”Een schap volle flessen”. Een helse nachtmerrie!
Tijdens het nabuiken op de bank voor de TV naar het Nieuwjaarsconcert gekeken en geluisterd. Dan ben ik met vier dingen tegelijk bezig want ik moet ook nog zorgen dat het schap leegkomt. Dat was eigenlijk te veel van het goede. Ik besloot het luisteren te laten varen en keek alleen naar het schansspringen. Snap niet wat die jongens daar leuk aan vinden. Ik word al kitserig van het kijken, of komt dat neerslachtige gevoel van het besef dat ik mijn goede voornemen moet gaan uitvoeren ..? Ik zal dan die oliebol maar laten liggen en doen alsof hij oud vuil is.
Ik ken echter figuren die als een Nostradamus kloon, aan de hand van de vorm van zo'n misbaksel, het komende jaar kunnen profetieën. Heel veel journalisten kleunen er heel druk mee. Weten niet met hoeveel gekheid ze hun krant moeten volstoppen. Het schijnt dat klare onzin goed verkoopt. Net zo goed als de bladen, die niemand leest en waarvan iedereen weet wat er in staat. Zijn er dan zo veel Nostradamussen tegenwoordig? Godsalmemakrele! Ik zie het wel, maar weet zeker dat het Nederlands elftal geen Europees kampioen wordt.

terug naar Tikkies