Tikkies, april 2004

24-04-2004
Ik ben niet zo'n fan van de professor met de haarknip van Harry de Pot. Hij weet alles beter en vindt het nu zelfs beter dan toen hij er niet was. Hij praat over veel dat beter moet, maar tot nu toe is het niet best met zijn toko. Hij zal vroeger wel niet gespijbeld hebben, daar zie ik hem niet voor aan, maar veel wijsheid heeft hij niet opgelopen.
Als uitgesproken Oranjeklant heeft hij weinig kennis van die kant. Hij liet zich zelfs voor de TV voorspreken om zich niet te verspreken. Bij de Mabel bedstee sliep hij met de ogen open en de oren dicht. Hij had niet gehoord dat de koningin zei dat Mabel intelligent was. Later zei hij dat hij bedonderd was. Mabel en Friso mogen op de TV zeggen dat alles dat gezegd werd, gelogen was en dat hetgeen dat niet gelogen kon worden, naïef was. Toch zit al die klets in zijn portefeuille.
Zo'n verhalen heb ik in de goeie ouwe tijd van ”Joop” nooit meegekregen en die had het toch ook niet makkelijk met de toenmalige Prens der Nederlanden. Die heer voer toen ook wel op min of meer gegist bestek. Niet toch? Toen Joop den volke kond deed van het feit dat de Prens uit de snoeppot van Lockeed gesuikerd had, deed hij dat met zeer omfloerste stem. Dat was een zeer stemmige stemming, niet die hoge valse C die JP zo onstemd.
Het ergste van alles is dat zijn beste vrienden, de Jankezen, hem ook nog een oor aangenaaid hebben. Toen Balkenende onlangs de VS bezocht, lazen we in de krant dat de universiteit van Princeton hem op 15 maart de ”Abraham Kuyper-prize” had toegekend. In de Vrij Nederland van 10 april werd duidelijk dat het eerste deel van die mededeling onwaar was. Gerard van Westerloo schreef in zijn rubriek JPdeMP dat de prijs niet was ingesteld door de Princeton University maar door het Princeton Theological Seminary. Dit instituut is onderdeel van een strenggereformeerd kabouterkerkje en ligt weliswaar vlak bij de universiteit, maar heeft er niets mee te maken. Toch stond in het persbericht van de Rijks Voorlichtings Dienst en het dankwoord van de minister-president dat de prijs hem was toegekend door de Princeton University. Een leugen en niet zo'n kleintje ook.
Inderdaad, het liegen is tegenwoordig beter dan vroeger. We zullen het goed onthouden en niet liegen tegen de tijd dat er weer ronde hokjes gekleurd moeten worden.

23-04-2004
Als beleefde optimist zie ik voor mijn pielgenoten de toekomst toch bijzonder somber. Voor mij maakt het niet zoveel meer uit. Lang geleden al, is mijn beste beentje in een sliding getackled. Op is op, daar moet je niet lang over zaniken. Maar als het begin al op is voor het begonnen is, is dat natuurlijk een bitter eind. Het einde plaatst zich tegenwoordig steeds vaker voor het begin. Dat is heus niks om de lolbroek effe uit te trekken. Die kan volgens mij straks definitief aanblijven om in grote trekken te aanvaarden dat van leer trekken ... ?
Japanse wetenschappers hebben namelijk een muis zonder vader gecreëerd. Het vrouwelijk muisje met de naam Kaguya is het eerste zoogdier ter wereld dat door een vorm van maagdelijke voortplanting is ontstaan. Het is gevormd uit een eicel die het erfelijk materiaal bevatte van twee vrouwelijke muizen ...
Die Jappen zijn volgens mij gemene gemenerikken. Door deze flauwe kul kunnen wij straks ons stokje niet meer doorgeven. Hooguit in een hoge wilgenboom hangen. Straks is iedere del een onbevlekte maagd en kunnen wij, mannen, onze kroon van de schepping schuins achter een oor steken.
Het scheppingsverhaal moet opnieuw geschreven worden. Dat van die slang met die appel is niet zo erg. Dat was toch al een fuckverhaal. Maar dat de ombevlekte ontvangenis noges inplaats van de achterhaalde interruptus zou gepraktizeerd worden. Dat beneemt mij de juiste woorden ...
Verder kunnen alle Viagraklanten en leveranciers stoppen met de instandhouding van hun zaakjes. Dirty boekjes worden museumstukjes voor ”Kunst en Kitsch”. Geen vent hoeft meer aangespoord te worden om zijn beste best te doen. Het oerinstinct kan bij Moeder Natuur worden ingeleverd, is gedegeneerd tot instinker.
Een hele rits woorden moet uit of anders, in het woordenboek. Een instapper b.v. moet opnieuw uitgelegd worden. Uitstellen is definitief en niet meer tijdelijk. Je kunt rustig tot na het zingen in de kerk blijven, als er tenminste nog zangers zijn. Iedere vent wordt een suikeroompje.
Wie weet, misschien wordt Nederland dan wel misschien nog ooit wereldkampioen voetballen. Want in 1974 is het door de vreemde slidings misgegaan.

19-04-2004
Op onze wekelijkse kaartavond praten we ons ook altijd helemaal bij. Per saldo gebeuren er steeds meer rare dingen in deze wereld die je niet meteen in (of is het uit?) de krant leest. Eentje van ons heeft nog een eerste DAF-je. Hij is ervan overtuigd dat hij daarom nog nooit gevraagd is om te blazen. Meestal moet hij te voet naar huis, omdat zijn Daffie tegen de huiswaartstijd een nachtmerrie heeft.
Gisteravond verscheen hij wel erg laat.
”Of tr-iets gebeurd was”, informeerden wij meelevend. Hij stond voor het verkeerslicht met achter zich een dikke Mercedes. Omdat die patser zijn airco liet lopen, kwam hij niet weg toen het licht op groen sprong. En omdat hij niet weg kon, bleef die patser ook hangen en toen werd het licht weer rood, enz.
Eentje van ons werkt in een ziekenhuis. ”We kregen er van de week eentje binnen”, zei hij - terwijl hij harten troef maakte, ”die werkelijk van alles had - syphilis, herpes, kanker, cholera, hepatitis .. ”
”Wat geven jullie dan zo'n vent?” vroeg een ander eentje van ons.
” 's Morgens knackebröd, 's middags pizza en 's avonds omelet”, antwoordde hij en sloeg zijn hartenslag.
”Helpt dat?”
”Nee, maar we kunnen het onder de deur door schuiven.”
Toen we naar huis gingen liep weer een andere eentje van ons de daken van alle geparkeerde auto's af te tasten.
”Waarom doe je dat?”
”Omdat ik mijn auto, zoek.”
”Heb je niks aan, alle autodaken voelen hetzelfde aan.”
”Dat dacht je maar, op dat van mij staat een blauw zwaailicht.”

18-04-2004
Wij leven hier nu eenmaal in een denderende streek. Hier is altijd iets aan de hand! Zelden of nooit is hier geen stront aan de knikker. Of bij DSM ister een malheur, maar dat wordt meestal als een geluk bij een ongeluk verkocht met gratische leereffecten waarmee overigens de lik-me-reet wordt afgeveegd, of er is een aardbeving met omvallende schoorstenen. Verder hebben we nog regelmatig een onregelmatige hoge Maas die voor een hoop natte commotie garant staat. Onlangs is aan dat ellendemenu ook een problematische hoogspanningsmast toegevoegd.
Nadat die mast eerst in een inferno van brandende pallets gestaan had werd besloten er voorlopig niks aan te doen. Nadat besloten was er wel iets aan te doen werd besloten er zo weinig mogelijk aan te doen. Ik schrijf geen kreupele taal, ik geef slechts de geschiedenis weer. En geschiedenis is jammer genoeg geen voetbalwedstrijd. Je kunt haar niet overdoen omdat de uitslag je niet bevalt.
De mast viel uiteindelijk van ellende om. Wie schuld is aan de ellende durf ik niet op te schrijven. Wat ik wel weet is dat toen de mast omviel hij op een zogenaamde geheime kerosine leidig viel. Die was zo geheim dat ze zelfs niet in gebruik was. Hoe dan een kilometer Limburgse grond vervuild raakte is een gedrenkt geheim. Daarna werd het allemaal simpel. Omdat in kerosine benzeen zit en benzeen een kankerverwekker bij uitstek is, maar in dit geval geen gevaar opleverde, werd toch besloten de vervuilde grond naast de spoordijk spoordijk zsm af te graven. Ere wie ere toekomt, in dit geval ons gemeentebetuur.
Ik ging de voortgang van die werkzaamheden inspecteren. Het is wat verder van huis, dus ik deed het per fiets. Met een van mijn dikke tenen aan de grond aanschouwde ik de diepe voortgangssleuf naast het spoor. ”Godskanonne, niet te geloven, wat afgegraven wordt omdat er niks aan de hand is.” De kleine man naast mij vond het allemaal ook zeer diep tleulig. Hij had vooruitstekende, gapende voortanden. Een bovenvoorbijter, in die categorie rangschikte ik hem onwillekeurig. Ik behoor er ook toe, ben echter geen felvente voolstandel van lijst, hou het op piepels - bij voolkeul Maaskentse bintjes.
”El ligt veel ijzel op het baanvak”, sprak hij bij op de eerste dag dat het twintig graden was.
Wie vel fietst kan veel veltellen! Nietwaal? Welwaal!

16-04-2004
De beste werkers zijn de niet meer werkers, vind ik. Niet meer werkers zijn immers vrij van vrijblijvende beoordelingsgesprekken, verplichte avond-afdelingsfeestjes, onderdanig hielenlikken en achterlijk kontkruipen. Die werkwoorden zijn uit zijn vrijetijdsvocabulaire geschrapt. Niet meer werkers kunnen, puttend uit een lange werkervaring recht voor de raap, zeggen hoe het met de hedendaagse wel werkers werkt.
Omdat de laatste paar dagen de buitentemperatuur boven de kamertemperatuur kwam besloot ik enige hier in de buurt gelegen grote werkzaamheden te inspecteren. Je kunt immers niet altijd je kont drukken, soms moet je ook je smoelwerk durven te vertonen.
Met mijn handen nonchalant diep in de zakken ging ik bij de januariese dijkverdwijning op inspectie. Wat denk je? Geen kloot te doen? Het enige dat achter de gestapelde bigbags te zien was, was een ... verplaatsbaar toilet. Ik weet dat zo'n schijthuis een aardige som huur per week kost. Dat is echt geen kattenpis en dat ding staat hier al maanden en blijft nog maanden staan. Ik vrees dat de gemeente de rekening straks weer gedeeltelijk door mijn brievenbus duwt. Het is weer eens de omgedraaide wereld. Als je erg moet en de benen niet meer snel genoeg zijn om het thuis te doen en als je dan na wat afknijppogingen besluit het niet langs de benen te doen maar langs een boom, ben je duur uit als wildplasser. En hier staat zo'n prima privaat afgesloten achter een bordje met ”Verboden Toegang.”
Blijft natuurlijk de interessante vraag: ”Waarom, waartoe, waarvoor staat een gemak in een wei achter een potentieel gat?”
Als niet meer werker, die normaal met de handen in de zak toch een mond vol woorden heeft, stond ik nu ... sprakeloos.

14-04-2004
Ik gebruik niet vaak vieze woorden. Dan is meteen het hek van de Joep. Mijnheer van het Joepse Hek is namelijk het voorbeeld van een linke salonsocialist. Praat links en casseert rechts. Punt aan de pislat !
Ik zou het nu eigenlijk over een echte pispot willen hebben. In mijn woordenboek staat dat je dan het woord nachtspiegel moet gebruiken. Dat is een pot waarin 's nachts afgewaterd kan worden. Maar, wat als het overdag gebeurt?
Wij zagen het op klaarlichte dag gebeuren. Wij, dat waren mijn buurman met twee honden en ik met dito. Dan kom je, snel geteld, op ongeveer zes persoonlijkheden. Dat is een hoop geld aan hondenbelasting dat over straat de dag spiegelt.
Wat we zagen was een autootje met klaarblijkelijke panne. Het stond opvallend en onbeholpen, schuins geparkeerd. Godju.
Van een afstandje af bekeken leek het of er een stelletje pinquins in en uit schuifelden. Van dichtbij bleken het nonnen te zijn. Van nog dichterbij vertelden zij dat ze op de terugweg van Rome waren. Hadden de Roomse klokken echt horen luiden, zeiden ze. Maar ik vreet een bezem als ze ook niet weten waar de klepels hangen, dacht ik ad interims Joeps.
Ze hadden een kleine panne, hun peut was opgeraakt, maar de eerwaarde zuster Elise was op pad gegaan om dat malheur te compenseren en die zou weldra wel weer verschijnen. Wij waren vriendelijk bedankt voor onze bereidwilligheid en de Heer zou ons beslist verdenken.
Verdomd als het niet waar is. Daar kwam zus Elise om de bocht bij de struikjes. In haar handen een nachtspiegel, gevuld met een bruine vloeistof. Mijn buurman is een rustende automonteur, hij spreekt normaal heel vloeiend Steins maar hakkelde nu: ”Dat kan helemaal niet”
Soeur Elise trok zich niks van mijn hakkelaar aan en goot vriendelijk lachend, voorzichtig de inhoud van het handvat in de tank van hun voituur. Mijn buurman kreunde tegen mij: ”Ik zou willen dat ik hun geloof had!”
Tien seconden later snorde het motortje van de Rome-gangsters weer als een tevreden poes en in een blauwe, pseudo hemelse wolk stonden we weer als beteuterde mannen onder elkaar.
Wij zijn bij het tankstation gaan vragen. Inderdaad had er een verklede vrouw met een pispot een paar liter benzine getankt. Daar was toch zeker niks mis mee?
Helaas niet nee, ik had zo graag een wonder meegemaakt.

13-04-2004
Tegenwoordig stelt Pasen niks aparts meer voor. Het is verworden tot een gewone koopzondag. Hooguit zijn de files op de woon- tuin- meubel- auto- en doe het zelfboulevards wat langer dan op een enkele zondag. Overigens snap ik ook het nut van zo'n dubbele zondag niet. Vroeger moest je tenminste naar de kerk. Ging je vroeg kon je onder de preek uitslapen. Sliep je uit en ging je laat moest je onder de preek wakkerblijven. Vroeger was alles veel duidelijker dan nu. Vroeger wist je niet dat mijnheer pastoor loog als hij fabelde. Je wist gewoon dat hij gelijk had en je peinsde niet waarom. Kijk dat was duidelijk, duidelijk.
Vroeger had je geen levensverzekering nodig. Van mijnheer pastoor wist je dat je aansprak had op het eeuwig leven. Wat moest je dan met een dure polis? Moet je nu mee aankomen. Het is zeker dat de hemel, wegens gebrek aan belangstelling na de dood, gesloten is. Onze hemel ligt nu ergens hier, in iedereens buurt of in de vakantietijd ver weg en erg warm. De hemelse vakantie van tegenwoordig is eigenlijk de ouderwetse hel. En iedereen die je daar vindt, behalve ”Onze Vader”, die is zijn rijk ontvlucht en ondergedoken.
Pasen en vrede bracht men vroeger symbolisch met elkaar in verband. Was natuurlijk niet zo, maar er was geen TV.
Pasen en wrede brengen de ongeluksprofeten ons nu life in breedbeeld bij het slagveld van de ontbijttafel. De duidelijkheid laat niets te wensen over. Duidelijk is dat het nooit vrede zal zijn. Zelfs niet op een lang Paasweekeind.

10-04-2004
Mijn opa had een beer, hij was beerhouder. In ons dorp waren slechts een handjevol beerhouders. De aldaar gestalde beren hadden, afhankelijk van het seizoen, vaak een dagtaak. De beer van opa had zelfs een zekere reputatie. Regelmatig kwamen berige bezoeksters, uit de andere woonkernen van Onderbanken - in zijn stal - naar zijn gunst dingen.
Verder was de presterende beer van opa altijd een roulerend exemplaar, zodra zijn kruit verschoten was, werd hij zonder veel tamtam vervangen. Veel dankbaarheid voor bewezen diensten oogstte hij echter niet. Neen, hij werd gewoon op een morgen gekeeld, met stro gefakkeld en vervolgens tot worst vermalen. Vele meters pittige worst leverde hij op. Echte mannenworst, met een scherpe reuk en zware smaak. Je moest er liefhebber van zijn. Zijn genieters waren bij uitstek te vinden onder hen, die ook de Rommedoe (Limburgse kaas) op hun favorietenlijstje hadden staan. Ik lustte die worst niet, ik was nog te jong. Mijn smaakpapillen waren nog niet zo ver ontwikkeld dat ik die penetrante aroma's op hun exclusiviteit kon waarderen.
Verder lezen ...

09-04-2004
Het stond gewoon te kijk in de krant:
Batterijboeren raken hun eieren niet kwijt ... en dat is zuur voor die boeren.
Getronics wil gouden handdruk terug omdat het niet meer noodlijdend is.
China moet illegaal kopiëren tegengaan omdat DSM daar last van heeft.
De top van de Eurotunnel is naar huis gestuurd.
Nederlanders eten steeds meer vis uit de ... diepvries.
Cannabis verhoogt kans op psychose.
Amsterdam wil hennepteelt legaliseren, de psychose is daar dus al chronisch.
Politie moet meer vertrouwen wekken, maar wil niet vertrouwelijk wekken.
Tot en met Pasen te koud, daarna wordt het weer afgeschaft.
Ik zet te kijk:
Zalm sluit niks uit. JSF kwart duurder.
Overheid doet stapje terug. Zalm rekent dat door aan de belasingbetaler.
Deze zalm is geen vis die stroomopwaarts zwemt, maar een eurokakker op laag water.
Zijn boodschap was ooit: ”De Euro is van ons allemaal.” Hij brengt die van ons straks naar Amerika.

08-04-2004
Het is maar hoe je het bekijkt en dan kun je alles uitleggen. Een bijzonder uitgelekt voorbeeld daarvan is de bok die onlangs op de Veluwe geschoten werd. Zoals iedereen weet is het jagen op wild in ons beschaafde land verboden. Gejaagd mag alleen nog worden op het werk en in de bebouwde kom binnen de zogenaamde, ”30 km zones.” De vele vergeten bloembakken, vol met inmiddels meters hoog onkruid, zijn verleidelijke plekken voor wildplassers geworden.
Ik vind dat je niet altijd overal op moet kankeren. De bijkomstige, niet geplande, gemakken bij de plaatselijke wel geplande ongemakken mogen best ook een keertje vermeld worden. Na de wekelijkse kaartleesoefening van mijn stamkroeg naar huis maak ik er als oriënteringspunten dankbaar gebruik van.
Terug naar de harde feiten. Bij uitzondering mocht er eventjes op de Veluwe gejaagd worden. Door de gulle speling van moeder natuur waren er teveel bokken doorgeschoten en dat meent de mens regelend te moeten optreden door ze af te schieten. Een onschuldige jogger die ”Reebok” op zijn zweethemdje had staan werd er het slachtoffer van. De jager was namelijk verziende en schoot de jogger van korte afstand, mede door zijn plusbrilletje, van de wereld.
Hoe het met de vermeende bok is afgelopen, weet ik niet. In het ergste geval ligt hij ook nog met een spelfout opgebaard. Stel dat hij het niet meer navertellen kan. Dan rust hij op het kerkhof, zegt en schrijft men. Dat is een flagrante spelleugen. Ik ben op vele kerkhoven geweest. Alleen in zuidelijke landen wordt er op een kerkhof gerust. Daar legt men zijn dierbaren in een soort la boven het maaiveld.
In ons beschaafd land begraaft men gestorvenen in een diepe kuil. Volgens mij dus - in het kerkhof - en moet het ”begraven op” als een doodschrijversfout beschouwd worden.

07-04-2004
Als opa is mijn kennissenkring niet zo divers. Opa's staan meestal als lastige pottenkijkers aan de zijlijn en zoeken als een soort verlate roeping hun geluk bij het opvoeden van de laatste generatie. Die is meestal het minst kritisch. Een collega opa, hier uit de buurt, meende ter gelegenheid van het aanstaande Paasfeest zijn kleinkind klare wijn in te moeten schenken.
”Timmetje”, sprak hij. ”Omdat je binnenkort acht wordt ... wil ik je toch enige dingen uitleggen. Sinterklaas en de Paashaas bestaan niet echt. Dat was ik ... altijd.”
”Weet ik al lang, Opa. Maar de ooievaar ... dat was jij niet. Dat was ... ome Karel!”
Ik was vanmiddag bij buurman opa op bezoek. Heb hem proberen uit te legen dat je kinderen, net als ouwe opa's, niet erg serieus moet nemen. Hij was tamelijk zwaar op de hand. Wil komend weekend geen eieren meer verstoppen. Integendeel, wil de eieren van Timmetjes ome Karel zelfs vertrappen.
Eieren en Paashazen, ik heb het verband nooit helemaal doorzien. Het is weer, als zo vaak, een ingewikkelde week. Donderdag vliegen de klokken naar Rome en komen zaterdag vol eieren geladen weer terug, vertelde een mijner opa's mij ooit. Ik vond het een raar verhaal en vroeg aan mijn andere opa een bevestiging. Die keek of hij een klok zonder klepel hoorde luiden en mompelde iets over een witte donderdag.
Ik dacht er een dag en een nacht over na en vroeg aan mijn vader of hij gisteren niet vergeten was om iets te witten. Mijn ouwe heer werd vreselijk boos en zei dat hij geen geld had om te witten, maar zelfs op zwart zaad zat. Wij aten hem de oren van het hoofd.
Net als ik, ik heb het van geen vreemde, was hij gezegend met een royaal stel zijkleppen. Maar het stond hem goed. En dat vind ik niet van ome Karel, van Timmetje. Ik vind dat die een eierkop heeft.

06-04-2004
Binnenkort gaan we een gekleurd leven lijden heeft onze regering beslist. Ons dagelijkse lijden nu, is schijnbaar te kleurloos en daarom wordt het wat opgefrist. Straks leven we in een groene, oranje of rode periode.
Dat gaat enorme vergissingen opleveren, let op mijn woorden. Ik zie het al gebeuren dat er hartje winter, bij tien centimeter sneeuw, de boodschap verkondigd wordt dat alles ”Groen” is. Bij ”Groen” mag je alles doen. Lekker met je kont in het gras zitten, de eendjes voeren enz. Ik zie het al voor me. Honderden schadeclaims omdat het ministerie van BZ (Blinde Zaken) toevallig kleurenblind is en een half dorp aan de bankjes in het plantsoen was vastgevroren.
En wat dacht je van een ”Oranje” situatie op Koninginnedag? Zorgen de oranjevlaggetjes dan voor massahysterie?
Jammer Oranjevereniging, maar de kleur gebied ons vandaag bijzonder oplettend te zijn op verdachte pakketjes en andere rare dingetjes. Ik geloof nooit dat mevrouw van Oranje daar blij mee is.
Is dit misschien de gelegenheid om het koningshuis voor de bewezen diensten te bedanken omdat hun huiskleurtje niet meer van deze tijd is?
Moeten de grondfakkels van Sabic dan gedoofd? Immers die kleuren vaak de avondhemel rood. En dan is het grote gelazer daar. Dan moet je binnenblijven, naar de zwengelradio luisteren, veel mineraalwater drinken, noodrantsoenen eten. Dan moet ik mijn honden leren op het toilet hun uitlaatje te doen. Zie je het al voor je? ”Luck, til je poot hoger en doe eerst de deksel omhoog!”
Ik wel. Er komen weer honderden uitzondering. Er wordt weer verschil gemaakt tussen Oranje en oranje. En rood is niet erg rood als er nog geen onheil gebeurd is. Trouwens alle rampen ontstaan toch in de groene periode, want degene die waarschuwen moest was toevallig stekeblind of blauw aangelopen van een spiritueel gebeuren. Een bekende Hollandse ziekte, de Dutch Crazy Business.
Een paar maanden geleden verdween hier zo de halve, geheel grasgroene, dijk van het Julianakanaal.
Vorige week viel in een groene wei een hoogspanningsmast gewoon om. Omdat het geheim was ging een kerosineleiding spontaan mee in het rampenscenario. Er was en er is nog altijd niks aan de hand. De leiding was niet in gebruik. Dat er meer dan honderduizend liter peut is uitgestroomd, vooruit ... het was pas de eerste mast die omviel.
Alleen moet een kilometer grond worden afgegraven omdat er benzeen in kerosine zit.
En de kleur, je raadt het ongetwijfeld is ...
Je kunt gerust gaan slapen als je maar je ogen, oren, mond en neus goed gesloten houdt. Vergeet ook niet de bel af te zetten want de post komt toch geen ramp aangetekend bezorgen en de Postcodeloterij beroept zich op overmacht.

05-04-2004
”Taalgebruik is te slecht,” lees ik als weekendkop in onze zaterdagse krant. De krant moet vol, op het einde van de werkweek met veel sensatie voor de drukke rustdagen. Omdat ons alfabet maar 26 letters en slechts een punt en komma heeft en de krant op hergebruikpapier iedere keer opnieuw vol gefantaseerd moet worden, lees je dus veel onzin in de volzinnen. Als losse polsschrijver ben ik het ook helemaal niet eens met de kop van de krant. Volgens mij is ze niet goed bij haar hoofd.
Ons taalgebruik is veel te goed, vind ik. Nog effu en onze taal is zelfs versleten. Je kunt niet eindeloos iets blijven gebruiken zonder dat er de sleet in slijt. En als de sleet ergens goed ingesleten is, is het versleten. Dat weet je zelf wel, niet? Wel! Zie je, ik zei het toch.
Zet de radio of de TV maar aan. Eindeloos taalgebruik in de vorm van geleuter, reclame, documentaires, reportages. Soms op Engelse noten, vaak op hoge toon toon gezet. De betweters weten het zelfs nog beter dan de waarheid. De waarheid wordt vermomd als vogelverschrikker. De eigenschap van een vogelschrik is dat geen vogel er meer van schrikt, integendeel als de zogenaamde waarheid maar genoeg sensatiegehalte bevat kun je er poen voor vangen. En wie wil niet door de poen, gepoend worden?
Loop je op straat, zie je hele volksstammen aan je voorbij trekken met een lulapparaat aan hun oor. De gebezigde taal is onverstaanbaar, maar het gebruik is hoog. Heel logisch, want de kletsmeier wordt per seconde gemeijerd. Per zoveel tijdsdelen wordt er een meier van zijn budget verbruid.
Tot overmaat van alles gebruikt mijn bruid zelfs de taal in haar slaap. Kan ik overdag nog een gevorderde lawaaidoofheid voorwenden, in de stilte van de nacht is spreken geen zilver maar ... slaapbruioverlast. Je geeft dan gewoon de brui aan de slaap.
De remedie? Opstaan en kijken of de krant al in de bus ligt.

04-04-2004
Een van mijn kaartkennissen, hier uit ”De Vaart”, kletst altijd te veel onder het kaarten. Dat komt omdat hij maar weinig pils meer kan verdragen, maar dat dringt niet tot hem door omdat hij ook onder het pilsen kletst. Omdat wij de goede afspraak hebben dat degene die het kaartavondje verliest de drank moet betalen, is hij de financier van het wekelijks drinkgelag. Gegeven het feit dat hij toch zoveel als mogelijk van zijn inleg terug wil hebben zitten wij dus met een katerende papegaai. Tenminste als je begrijpt wat ik bedoel.
Hij was net terug van een cruise, vertelde honderd uit over zijn averijen en wist al vlug niet meer wat onze troef was. Financieel was onze avond binnen boord realiseerden wij ons en zetten ons rantsoen alvast koud terwijl we naar de nieuwste bootsmaat luisterden.
Zijn kruisboot voer onder een vreemde, low budget vlag. Hij kon zich niet herinneren zo'n smerige lap ooit eerder gezien te hebben. De bemanning sprak slecht Duits, waren waarschijnlijk buitenlandse Duitsers of gebroken Engelsen, had hij sterk vermoed.
's Avonds dineerden zij met de smoking kapitein aan een en dezelfde gala tafel. Goulash met wilde paprika en rode kaperswijn. Toen was het gebeurd. Toen was zo'n slecht Duits, sprekende matroos in een buitenadem bij de kapitein langszij gekomen met de boodschap dat ze een blindganger aangetroffen hadden en wat ze er mee aan moesten.
”Meteen over de reling zetten”, had de kappie bevolen.
Toen ze met kaasplankje en een cognackie zaten was die rare matroos weer opgedoken en wilde weten wat ze nu met zijn blindengeleidehond doen moesten ...
Omdat klaveren troef was, werd zijn harten gebroken die hij in mijn ruiten wilde schoppen.
Volgende week spelekaarten we verder, ongeacht low budget of vreemde vaan.

03-04-2004
Ben blij dat de week om is. Ben ik altijd na proefwerkweken. Nou moet je niet denken dat ik, als ouwe gek, nog ergens een schoolbankje druk. Dat is alweer effe langer dan een halve eeuw geleden. Nee, ons kleinkind weet je ... had economie. Taak over een bierbrouwerij en dan moet opa effe een natte vinger tegen de moutketel houden.
Ze had aan alles gedacht. De edele grondstoffen, de warme en koude energie, het transport vice versa, de flesjes, de etiketten, de kroonkurken. Ook de personeelskosten. Zelfs aan een ruime bonus voor de directeur. Ze kwam uit op een drinkebroersprijsje van 25 eurocenten per flesje en vroeg mij als veelgebruiker of dit een slikbare prijs was.
”Dit kan natuurlijk nooit”, is de eerste verslik die je dan ter wereld brengt. Het kind moet zich ergens vergist hebben. Waarschijnlijk staat de komma verkeerd, kon ik me van mijn historische verrekeningen herinneren. Mijn komma's vroeger waren sloddervossen, namen het niet zo nauw met hun eigen plekje en zo kwam de waarde van mijn rekennormen enorm in de inflatie.
Drijvende komma's, enige gelijkheid met de tegenwoordige tijd, peinsde ik terwijl ik de handleiding van mijn zakjapannertje zocht. In onze tijd van de rekenlat was je tenminste nooit zeker van de komma, herinnerde ik me nog.
Godju, heb alles nagerekend. Als ultieme controle zelfs met ouderwetse staartdelingen, dat bij mijn kleinkind grote hilariteit veroorzaakte. ”Opa wat jij in tien minuten doet, kan ik met mijn Casio in 10 seconden.”
Ik dacht dat haar vriendje anders heette, maar dat was een kleine afwezigheid mijnerzijds.
Alles klopte, was de uitkomst van een avond ingewikkeld zwoegen.
Ik heb twee nachten geen oog dicht gekregen. Gewoeld, gesmakt en gedraaid. We worden genaaid waar we bij staan. 25 Eurocenten. Je betaalt er grif het tienvoudige voor en je hebt geen alternatief. In water zit geen vitamine B.
Heb er twee dagen thuis over gekankerd. Het is toch bij de wilde konijnen af zoals we gepakt worden ...
Mijn dochter heeft de directeur van de school opgebeld en om persoonlijke redenen dringend gevraagd, de leerlingen niet meer met zo'n bezopen opdrachten op te zadelen.

02-04-2004
Onze Nederlandse taal is een (nu) nog levende taal. Dat brengt op termijn met zich mee dat ze dood zal worden. Er zullen dan geen nieuwe Nederlandse woorden meer verwekt worden. Woorden als ”harmoniemodel” abusievelijk als historische TMF reclameclips gedacht worden. Alleen nog zal bestaan uit een aantal annecdotes cq. dramatische vertellingen van zogenaamde Neerlandici. Die stel ik me voor als een soort beschaafde Neanderthalers. Zij kunnen dan nog navertellen dat - Er in een groen, groen knollenveld van twee parmantige haasjes er eentje neergeknald werd. Ennu omdat onze toekomstige taal het Amerikaanse Engels is, ligt het dus voor de hand dat de Yankezen van die pafferij de schuld krijgen.
Een ander scenario zou ook kunnen. Onze autochone halfbroers vermenigvuldigen zich zo snel dat het Arabische schrift wordt ingevoerd. Arabische cijfers hebben we immers al. Het zou niet geheel ondenkbaar zijn, maar ik wil er toch niet aan denken. Liever een hete aardappel in de mond dan een kakelende kip in de keel.
Maar voorlopig is ons taaltje nog zeer acrobatisch. Voor velerlei uitleg vatbaar. Toppen is bijvoorbeeld zo'n elastisch woord. Wat voorbeelden?
Als in de Schinveldse bossen duizenden, meer dan twintig meter hoge, bomen in ambtelijk Nederlands getopt zullen worden, betekent dat in de praktijk dat ze een meter boven de grond omgezaagd worden. Een VVD minister heeft alvast het ge-nimby'd. Limburgers hebben geen achtertuin nodig. Wat belangrijk is, is dat buiten alle luchtvaartwetten vallende, Amerikaanse toestellen de belangen van onze Bush-friends veilig kunnen stellen. Uit vertaald Amerikaans kom ik niet verder dan dat Bush-friends toch niet mijn bushfriends zijn.
Als de salarissen van topmanagers getopt worden, gaan ze niet in beloning achteruit maar stijgen minder spectaculair. Daarmee zou je een link kunnen leggen met de kap van de Schinveldse bossen.
Menige Eurotopper is een debacle voor onze, zo geprezen Eurodemocratie. Een malafide Eurotopper interpreteert zijn roeping als van God gegeven en topt zijn salaris frauduleus op. Controle is er geen. Als je er in het openbaar over tobt wordt je letterlijk getopt.
Voorzichtige conclusie: ”Waarden en normen tellen alleen voor het onderste stukje van de getopte Schinveldse stam?”

01-04-2004
Op 1 april zegt de hij van het psychologen-stel na de sex tegen zijn zij: ”Voor jou was het dus erg lekker, maar vertel mij eens hoe het eigenlijk voor mij was!”
Twee blondjes praten over het jaarlijkse afdelingsfuifje. ”Had jij ook nog sex?” ”Ja, zelfs twee keer.” ”Wat, slechts twee maal?” ”Ja, een keer met het het orkest en een keer met onze bedrijfsbrandweer.”
”Wat een idioot medicijn heeft die pil me voorgeschreven”, schold onze buurman vanuit de badkuip. ”Drie druppels per dag in warm water innemen, wat een onzin.”
Twee van mijn vrienden waren op eendenjacht. Eentje legde aan, mikte en schoot. Een dooie eend viel voor hun voeten. ”Ennu?”, vraagt hij zijn vriend. ”Was dat geen meesterschot?” ”Klopt” zegt de ander, ”Maar volkomen overbodig, die val zou het beest nooit overleefd hebben.”
Wij vieren ons blikken huwelijksfeest. Blikken huwelijksfeest? Daar heb ik nog nooit van gehoord! Hoe noem je dan 20 jaren uit blik eten?
Op het perron foetert hij boos tegen haar: ”Door jouw getreuzel hebben we onze trein gemist.” Zij bits: ”Als jij niet zo gejaagd had hoefden we nu niet zo lang te wachten.”
”Dokter, is mijn ziekte erg gevaarlijk?” ”Wat noemt U gevaarlijk, als ik U kan genezen zal ik wereldberoemd zijn.”
Hij zit voor de TV en kijkt naar Studio Sport. Zij zegt: ”Ik zou ook graag wat meer interesse in sport stoppen maar ik kan helaas al dat bier niet verdragen.”
De poetsvrouw vraagt de sleutel van de kluis, aan de directeur. Hij wil weten waarom. Omdat het zo'n gedoe is om iedere keer voor het poetsen, met een veiligheidsspeld het slot open te peuteren.
Weet je waarom bouwvakkers maar zes maanden per jaar metselen? Omdat in die andere zes maanden het bier te koud is.
De onderwijzer zegt tegen de klas dat 50 procent van hen geen procentberekeningen kan maken. Zegt de ene leerling tegen de ander: ”Met zovelen zij wij helemaal niet!”
Het pas gehuwde vrouwtje komt huilend bij haar moeder. ”Beeh ... hij heeft tegen me gezegd dat ik naar de duivel moest lopen ...!” ”En dan kom je uitgerekend naar mij?””

terug naar Tikkies