Tikkies, juni 2004

30-06-2004
Of je een prakkizerende gelovige bent of een thomaserende ongelovige, het maakt niet uit. Sprookjes bestaan nog. En helemaal niet ver hier vandaan. Heel dicht bij huis en gewoon in een wei. Als je het niet gelooft ga maar op het eerste of het tweede schuttersfeest kijken bij je in de buurt. Je zult het met eigen ogen zien, sprookjesfiguren! En je kunt er gewoon mee praten, eten en drinken, ze aanraken en als je geluk hebt een potje mee sjansen.
Meestal heb ik pech, maar nu eigenlijk ook weer niet want ik was er met Ambras. Ambras is een rekbaar begrip heb ik begrepen. Wat het precies betekent heb ik nog niet begrepen, maar het zit er aan te komen heeft men mij doen begrijpen. Hoewel ik slechts een beginnende begrijper ben heb ik alvast begrepen dat Ambras kan staan voor een hoop onnodig gedoe. Dan zeg je: ”Wat een Ambras!”
Als je echter zegt: ”Daar komt Ambras!” ... Dan komen wij er aan. ”Wij” ... zijn een cultureel verschijnsel dat prettig in het gehoor ligt. We treden zelfs regelmatig op als hofkapel en dat kunnen veel koninklijke harmonieën of fanfares niet van zichzelf zeggen. Dat is op zich al een sprookje, nietwaar? Welwaar, want wij zijn ook nog heilig verklaard omdat we soms ook nog Sint voor onze naam voeren. Dat ligt aan het jaargetijde, dat is altijd als de Steinder Bök ook lopende zijn.
Maar ik dwaal verschrikkelijk uit de schutterswei. Een echt schuttersfeest vindt altijd plaats in een wei omdat het een weidefeest is en daar is altijd ook veel Ambras bij. We waren er nou om wat mee te schieten op de bölkes. Bölkes zijn kleinen houten blokjes op een hark, hoog in de lucht. Niet wat jij dacht. Op een schutterswei zie je die niet. Daar zie je alleen overmaatse DD böl en daar schiet je niet op. Daar droom je alleen van.
Sommige van onze Ambrassers zijn verwant aan elkaar via hun familie. Dat is typisch Ambras maar doet er verder niet toe en komt in de beste families voor. Wij hebben bijvoorbeeld ook een hoop Ambras met twee Ambrassers. De een schoot altijd raak, dat wil zeggen - bölke af. De ander schoot altijd - bijna raak. Wat ze gemeen hadden was dat ze samen door de koeienpoep liepen en het door gezegende omstandigheden, niet wisten.
Met veel honger kwamen ze thuis en werden met schuttersfrietjes en fricandellen verwend. Hun poepvuile schoenen hadden ze inmiddels schoongelopen op een hoogpolige berber. Die schijnt speciaal voor zo'n doel neergelegd te zijn. Want toen de koningin des huizes op haar knieën de berber van een schrobbering voorzag, tutoyeerden de dauwtrappers haar grootmoedig als ”Onze Assepoetster!”
Sprookjes bestaan dus nog en ik weet dat ze nog lang en gelukkig zullen duren!

29-06-2004
Onze schutterij bestaat honderd jaar dus vieren ze feest. Ga me nou niet aan de kop zaniken of ik weet of ze als eeuweling een telegram van de majesteit gekregen hebben. Ik was op hun feest en voel me nog hondsbelabberd. Dat is bijzonder positief voor de kwanti- en kwaliteit van de schuttersdrank en dan maakt een telegram meer of minder niks uit. Bij onze schutterij maakt alles überhaupt niks uit. Het zijn mannen met stalen zenuwen, roestvrijstalen kelen en enorm grote blazen. Bij aanvang van de aanvang, j.l. vrijdagavond waren er geen consumptiebonnen en ook was de geldkist zoek. Onze schutters zijn dan zo inventief dat zelfs niemand van de dorst verdorst is. Integendeel!
Ik sprak er met twee olifanten. Ze voelden zich ook erg gammel. Maar wat wil je, als je van een mug gemaakt wordt?
Een muggenzifter vertelde me toch een sterk verhaal zeg. Op weg naar huis - na afloop van de eerste dag, voor de niet ingewijden, dat was de dag toen ze met de gouden koets die de koppeling verbrand had, gereden hebben. Toen was hij gestruikeld over of door een bloemenbak die hem de weg afsneed. Doet er verder ook niet toe. In de laatste stralen van zijn uitdovend licht zag hij hoe Jan Linders door twee olifanten overvallen werd en verloor daarna het bewustzijn. Toen hij weer bijkwam was hij geboeid en zat tussen twee agenten. Hij zei tegen mij dat hij tegen hun de waarheid gezegd had, maar ze geloofden hem niet en sloten hem op.
's Morgens mocht hij weer zeggen wat hij gezien had. Hij zei dat hij gezien had dat een olifant met zijn slurf de deur van Jan insloeg en de ander met zijn slurf de slabakken jatte.
De cops wilden persé weten of hij wist wie de olifanten geweest waren.
”Hoe kan ik dat nou weten?” had hij geantwoord. ”Ze waren immers gemaskerd. Bel eens naar Soestdijk, of ze daar geen olifant missen”.


28-06-2004
Morgen wordt de Zet Kaa Haa 93 jaren jong. Dat is meteen een spietsje waard op de jaarlijkse barbecue van de huidige beleidsleiders in Den Haag. Die willen immers dat we langer gaan werken, want langer werken is goed voor het land. Deden de mensen vroeger ook. Werkten tot ze er dood bij neervielen en dat noemden ze trots de ”Gouden Eeuw”. Het leverde een hoop voordelen op want levende, niet werkende, oude mensen zijn onbetaalbaar. De prens is een schoon voorbeeld hoe het dan wel moet!
De hoogheid staat vroeg op, drinkt een glaasje, leest krantje, belt wat vrienden, gaat een tukkie doen, lees ik in de krant. Ik ken oude mensen die het anders doen en hebben.
Ik ken mensen die meer dan veertig jaren lang, meer dan veertig uren per week, in de bouw gewerkt hebben. Die mogen nu niet op hun zestigste stoppen. En ze komen ook niet in de WAO omdat ze niet meer kunnen. Die moeten gewoon hun paleisje opeten.
Het gaat zelfs zo slecht met ons land dat we voor tientallen miljarden Euro's nieuwe straaljagers kunnen kopen. Wat we daarmee moeten weet niemand. Waarschijnlijk worden ze straks eenmaal per jaar door iemand van Dietsen bloed geïnspecteerd! Dat is wel een erg hard labeur!
Ik ken mensen die met klinkeren hun rug en knieën versleten hebben en die nog nooit in een Italiaans buitenverblijf tussen de olifantjes gespeeld hebben. Ik heb nog nooit van iemand gehoord die van lintjes doorknippen of uitreiken RSI heeft opgelopen.
Ik heb een hekel aan mensen die beweren dat mensen die op zijn, best nog wel even kunnen.
Kortom, ik heb een hekel aan mensen die beweren dat het niet waar is waarvan anderen verdomd goed weten dat het wel waar is.

26-06-2004
Wat is eigenlijk de tegensteling van een tegenstelling, vroeg ooit iemand mij. Dat is heel simpel, dat is een voorstelling! Dat is makkelijk als je dat weet tijdens het krant lezen. Als ik dus vandaag in de krant lees dat de gemeente Sittard geen huur int op het woogwagenkamp, dan snap ik dat dit geen tegenstelling is aan de geldende waarden en normen maar dat dit conform de koninklijke voorstelling is. Jij snapt hem niet? Kalm aan maar, ik zal het uitleggen.
Huur betaal je als je in een huis woont, dat is heel begrijpelijk. Nietwaar?
Als je echter in een paleis woont, betaal je geen huur. Sterker nog, zelfs het onderhoud wordt voor je betaald. Welwaar!
Paleizen en een chaletten zijn echter geen achterstallige tegenstellingen in de voorstelling van mensen die in een chalet huizen. Begin jum te snabpun? Is niet moeilijk als je het koppie er effu bij houdt.
Mijn persoonlijke voorstelling is dat niemand voor niks mag wonen en dat iedereen een fatsoenlijke woning moet kunnen bewonen. De steeds vaker voorkomende tegenstelling is dat ik steeds meer paleizen zie verschijnen en steeds meer mensen die op of onder een bank huizen. Zelfs onder een zeiltje of in een doos. Maar ja, wie ben ik? We zitten toch maar mooi opgescheept met een nieuw systeem van waardeloze waarden en ongenormeerde normen.
De nieuwste norm is dat je straks twee duizend woorden moet kennen om hier binnen te komen. Maar kun je met de kennis van twee duizend woorden straks je voorstelling van onze tegenstellingen eigen maken?

25-06-2004
Het is de week van de tegenstellingen. Wie gisteren tegen was is vandaag voor. Wie vandaag voor is kan zaterdag weer tegen zijn. Voor en tegen is als tegenstelling amper nog te onderscheiden. Voor tegen is hetzelfde als tegen voor, hebben foetbalinsiders mij uitgelegd. Ik heb niks in de pot ingelegd. Aan foetbal geld besteden - is geld tegen zijn doel besteden en dat is een financiele tegenstelling. Het geld valt meestal naast zijn doel. Als het doel een goal is hebben velen geen goal in hun leven en toch heeft iedereen verstand van foetbal. Grotere doelstelling als tegenstelling kan ik niet bedenken. Maar wie ben ik?
Sommige flauwe grappenmakers beweren dat er leven na de dood is. Andere ongezouten waarheidzeggers vragen zich weer af of er leven is voor de dood. Als je gepensionneerd bent is dat het geval, als je nog aan het spel deelneemt heb je kans dat het je dood wordt. Je raakt opgebrand als je als dwarswerker je best doet.
Toch schijnen de grappenmakers gelijk te krijgen. In Kerkrade is namelijk een uitgestorven vlinder levend gezien. Bij de gemeente zat, wat heel begrijpelijk is, iedereen zonder reactie. Wat moet je zeggen als je hoort dat een purperstreepparelmoervlinder in het rijk van ”Rode” is gekomen? Moet je dan de Luchtmacht voor een verkenningsvlucht bellen? Ik zou het ook zo gauw niet weten.
Wat ik wel weet is dat de paus tegen het gebruik van voorbehoedsdinges is. Die dingen moet je voor het gebruik over je kop trekken en dat wil hij niet. Hij is voor de pure natuur als je vlinders in de buik krijgt. En dat ben ik voor deze keer helemaal met hem eens. Mocht bij mij de purperstreepparelmoervlinder herleven dan trek ik helemaal geen dinges aan. Zeker weten, zonder onzekere schroom!

24-06-2004
Ik heb geen verstand van voetbal, daarom trap ik ook niet na. Ik tap vandaag alleen wat na-moppen.
Twee Hollandse, vreemdelingenlegioenen, twistten om de oranjekoe. Het ene legioen wil dat de aanval gezocht wordt en het andere dat de verdediging terugtrekt. Ondertussen wordt de koe gemolken door een advocaat.
Nu Völler, met lege handen, moet opstappen bij de Duitsers kan hij misschien een beroep op een advocaat doen om zijn zakken te vullen.
Davids doet wel soms als een rare Henkie, maar hij heet echt niet Heintje met zijn voornaam.
Pas een paar dagen geleden werd Advocaat nog afgebrand. Als hij andere week het EK wint wordt hij misschien wel in de was gezet.
Zelfs een wassen Advocaat zal door zwarte Willem de oren gewassen krijgen. Want Willem weet wat Oranje oren willen horen.
Ich habe jetz fertig ...

23-06-2004
Nu, tegenwoordig, is wel een groot verschil met oud vroeger. Was vroeger om deze tijd de komkommertijd, tegenwoordig is nu de tijd van de kwelduivels. Ik heb het niet over Advocaat. Ik lust dat goedje niet, doet me denken aan babypoep. Dat is een tussenvorm van kak en stront. Bekakte TV reporters die uit naam van de vrije nieuwsgaring emmers stront iedere avond in de huiskamer menen te moeten poepen, zijn in dezer dagen mijn vermaledijde kwelgeesten.
Twee jaren lang hebben een stelletje kletsmalloten een min Oranje tot Oranje boven geprezen, terwijl ieder normaal mens zag en wist dat het kleurrijke Oranje al lang verschoten was. Uitgeschoten in vetbetaalde buitenlandse competities, dan kun je niet meer inschieten in een after all for noppes toernooi. Als je al ooit eerder een kater van Advocaat heb meegemaakt is het dan de verslaving aan de nationale gekte die de tweede mogelijk maakt?
Oranje is te vergelijken met onze Limburgse Maas. Overwegend weinig diepgang, maar wel veel dieptepunten in zijn historie. Het beteugelen van die geringe diepgang kost karrevrachten geld en levert verder niks op. Regelmatig staat de omstaander tot aan zijn nek in de nattigheid. Daarbij het oude pingelspelletje, veel mediaal kabaal zonder verder resultaat.
Na ons de volgende hoge nood is het credo van de eerst hooggewaande en daarna uitgehoonde boboos.
Zoals de tegenwoordige smalle stroom der Maas, keutelend zeewaarts vloeit, zo zal het hooggeprezen Oranje naar het volgende doemscenario trekken.
Desnoods doen vader en zoon Mulder het zelf. Bij hun staat de tijd stil. Zoals de oude bleert, blaat de jonge ... !

22-06-2004
We zitten in een nationale indentiteitscrisis. We zijn wel altijd duidelijk hoorbaar aanwezig maar als we ons moeten profileren zijn we net effu niet goed te zien. Dat is waarschijnlijk een kwestie van timing, we pieken te vroeg. Wij zijn onze tijd ver vooruit. We zijn al kampioen voor het toernooi gaat beginnen. De nuchtere Hollander is verworden tot een sensatie beluste, uit de zegekar gevallen dilettant. We zijn nu eenmaal toffe jongens en dat salso blaive.
Vroeger en ook nu kwam dan de revolutie. Koppen moet rollen!
Je ziet het meteen. Sla de krant open en wat sien ik als grootste gemene mening?
Helft top Shell moet worden ontslagen.
Statiegeld wordt afgeschaft.
Vertrekgeld asielzoeker verdubbeld. Als je een paar keren hier komt kun je daar ginds aardig van rondkomen.
Zwerfafval in Nederland wordt ouder. Afbreektijd van een blikje is onderhand al 50 jaar.
Paus mist God in de Europese grondwet! Het is dus een internatonaal probleem.
Advocaat wordt nergens meer besteld. De zwarte kip is out nadat hij het gouden ei uit de ren gehaald had. Dutroux zegt dat hij oneerlijk behandeld is en kiest voor castratie.
Blair vreest verlies maar wil dat niet incasseren en stelt de verkiezingen uit.
En de Duitsers zitten er ook helemaal doorheen. Letten nu, nadat ze de Letten niet konden pletten, op de kleintjes. Halen vrachtwagens vol kleingeld uit Oostenrijk.
Wie het kleine niet eert, is de roem niet weerd? Nietweer?
Welweer!

21-06-2004
Onze schutterij bestaat 100 jaren en is dus niet meer zo piepjong. Van de andere kant bekeken, voor een eeuweling is ze nog bijzonder aktief. Geen andere vereniging die nadoet wat zij voordoet. Zij schiet prijs op bölkes en op de vogel voor de lol. De schutter die de vogel afschiet heeft prijs en wordt meteen geprezen als koning voor een jaar. Die schutter schuttert koninklijk. Kun je van onze adelborsten, zelfs als Oranjefan, niet altijd beweren.
Nou zijn er mensen die zeggen dat ik ook regelmatig de vogel afschiet. Dat is allemaal roddel. Ik ben nog nooit koning geweest, ben zelfs nog nooit in een echte schutterij geweest. Wel is waar dat ik ooit met een geweer gesleept heb. Toen was ik nog jong en zat als filler in de schieterij van de koningin. Voor de vorstelijke beloning van een pakje sigaretten per dag en vrije kost (noodrantsoen) en inwoning (gat in de grond) voorkwamen ik en vele andere schieters met mij, dat de rooien zich toen hier als vorst nestelden. Nu zijn die ouwe berooide, rooien onze beste vrienden en blijkt dat wij voor nop jarenlang aan de schietstang geweest zijn.
Waar ik wel bijzonder succesvol in geweest ben is die andere schieterij. Bokken schieten! Op mijn hoogtepunt heb ik zelfs een stal gebouwd om ze allemaal in te stallen. Een stal vol stalbokken! Kom daar nou eens mee aan, mensen kijken je meewarig aan en houden hun neus op. Iedereen schiet nu mis. Een bok wordt niet meer geschoten maar meteen naar de beurs gebracht. Daar wordt hij voor veel geld door anderen gekocht. Dat noemen ze stalopties, geloof ik. Als je daarmee een bok schiet is iemand anders miljonair. Raar is dat toch zo'n nieuwerwetse schutterij.


20-06-2004
In onze oude buurt gaat het vaak nog ouderwets toe. Hier staat bijvoorbeeld nog een kruisbeeld langs de weg. Een dezer dagen wordt het zelfs ingezegend door onze nieuwe kapelaan. Het stamt uit 1902 staat onder op de sokkel, dus waarschijnlijk zijn zegeningen (net als mensen) vergankelijk en moeten om de zoveel tijd vernieuwd worden. En een groene kapelaan laat je met eenvoudige culturele dingen beginnen, denk ik dat de pastoor denkt.
Er is een heel programma omheen geweven inclusief optocht en toespraak van gasten door gastsprekers. Dat zullen wel gemeenteraadsleden zijn die alvast als buikspreker oefenen, wantrouw ik. Daarna is het hoogtepunt van de avond. Koffie met Limburgse knapkoek. Ik zal er niet bij zijn. Lust geen knapkoek. Van die koek knap ik knap af.
In onze oude straat wordt natuurlijk ook veel geroddeld bij het leven voor de dood. Daarna word je minimaal zalig verklaard. Ik hoorde dus de roddel dat de nieuwe kapelaan op onze lokale TV was geweest. Dat bleek waar. Men had met hem geintervjoed. Dat is hier kletsen onder elkaar, over elkaar, met elkaar en door elkaar. Kan nooit erg kwaad.
Ze hadden hem over het scheppingsverhaal gevraagd.
Wat ik niet geloof is (maar wie ben ik?) dat Adam aan God gevraagd zou hebben, waarom hij Eva zo bekoorlijk had gemaakt.
God zou hem geantwoord hebben, omdat hij wilde dat hij haar mooi vond.
En waarom hij haar zo verleidelijk gemaakt had?
”Omdat ik ook wil dat je van haar houdt”, zou God gezegd hebben.
”Waarom heb je haar dan zo dom gemaakt?”, was Adam uit de bocht gevlogen.
”Omdat ik wil dat zij ook van jou houdt!” zou de nieuwe versie van het scheppingsverhaal van onze nieuwe kapelaan zijn.
Zo'n verhaal is natuurlijk knap kletskoek.
Ik ga naar het vogelschieten van de schutterij kijken. Daar is geen koffie leuteren en knapkoek slikken. Daar staat, nadat de kruitdampen zijn opgetrokken, echte blonde pils en zwart brood met heudvleisj op het menu. Dat is pas een echte ouderwetse, Limburgse koffietafel.

19-06-2004
Om binnen de termen van de insiders te blijven: ”Wij, de jongens, waren nog even blijven hangen nadat onze jongens met de Duitse schrik waren vrijgekomen”. We keken elkaar aan wie het laatste rondje zou bestellen. Dat is belangrijk voor de toonzetting, je gaat de sponsor niet tegen het hoofd stoten nog voor het proosten. Pas als de bodem in zicht komt kun je van je paraat inzicht praat maken, is onze bodemprocedure. Nadat onze Haike dus met zijn rechter wijsvinger een jawoord naar de tapbaas gewezen had (wij zaten rechts van hem), mocht hij ook de inleiding van het nawoord aanzetten.
Hij is een man van weinig woorden maar zei overduidelijk: ”De bezem moet erdoor!” Als wij drinken zeggen wij ook niks, dus het bleef effe stil. Daarna bleef het nog langer effe stil, want waar moet de bezem door? Door het algemeen, bijvoorbeeld het systeem, de spelers, de leiding? Door het detail, in het bijzonder de aanval, de verdediging, de vleugels?
Als een ingespeeld team schoven we onze lege glazen richting tapper, Jeu die helemaal linksbuiten zat wees ook met zijn rechter wijsvinger rechtsom. ”Er moet vers bloed in Oranje”, commandeerde hij vanaf de linker vleugel.
”Ik mot geen tomatensap!” zei Harie verontwaardigd. ”Ik verdraag alleen helder pils!” Hij hoort niet meer zo goed. Hij heeft jarenlang ondergronds gewerkt en is lawaaidoof van de kolenratel. Ook heeft hij volgens eigen zeggen stoflongen en dat kan hij alleen overleven door veel te spoelen. Alleen met vocht bestrijd je stof, nietwaar?
Welwaar!
Ieder jaar heeft hij mot met de belastinginspecteur, want hij voert honderd liter pils per jaar op als belastingaftrek inzake medische indicatie.
Als hij op rapport moet bij ”die penningenpoeper” zoals hij hem noemt neemt hij nooit zijn hoorapparaat mee. Hij beweert wel altijd na afloop een goed gesprek te hebben gehad. Minstens vijftig liter zijn dan als panachee geaccepteerd.
Dus mijn tip. Als we dan toch niet kampioen worden, heb je misschien wel nog een opsteker voor je aangifte van dit jaar. Smartegeld wegens vermeend geestelijk lijden in verband met geleden verlies, als aftrekker bij de ontvanger.

18-06-2004
Ze hebben gisteravond nog lang tegen me gepraat. Willen ook een insider van mij maken want ze schamen zich voor mij als ik als offsider meeklets, zeggen ze. Ik heb goed opgelet tijdens het lesbier en de buitenspelval is geen mollenklem, weet ik inmiddels. Buitenspel spel speelt zich altijd af op het speelveld van de anderen. Dat buitenspelers altijd supporters waren, was ook een domme vergissing van mij. Buitenspelers doen hun beste best om binnen de buitenste lijnen te blijven. De naam is niet erg logisch, vind ik.
Je kunt wel buitenspel staan of lopen, maar niet vallen. Maar als je ligt kun je ook buitenspel staan, is weer een uitzondering. Een keeper kan niet buitenspel (behalve als hij Rus is) en een eigen speler ook niet. Als ik het goed begrepen heb, maar wie ben ik, kunnen slechts tien man tegelijk buitenspel. De andere twaalf zijn dus binnenspelers, maar spelen ook buiten want voetballen is nu eenmaal outdoor, nietwaar? En als je in slaap valt ben je een koning en hoor je in een schaakspel thuis.
Welwaar!
Daarmee, vind ik, is voetballen zoiets als muziek. Een noot moet soms met verschillende ventielen gespeeld worden. Ligt er aan of er een kruis of een mol achter de solsleutel staat. Dat schijnt het probleem van die dikke Advocaat te zijn. Omdat hij zo blind is als een zwarte kip, kan hij geen composities lezen en laat met zich sollen, volgens mijn insiders en zet hij linkse spelers rechts of omgekeerd evenredig.
Dan moet je een kruis of een mol slaan voor je aan de aftrap begint, denk ik nu. Dat heb ik vroeger ook Maradonna zien doen, herinner ik me nu. Maar ik dacht dat die bijgelovig was en geen verstand van mollen had.
En als je alles gelooft wat er geblazen wordt, dan ga je naar de donna maria van Fatima zoals de Kroaten doen. Die moeten tegen Frankrijk en die jongens zijn ook erg gelovig. Die hadden een haantje bij zich. Dat ruikt naar zwarte magie en die kun je tegenwoordig op de zwarte markt krijgen, verzekerde men mij.
Godju zeg, wat is het toch stom als je niks van foetbal weet. Je kunt dan toch moeilijk van beweren dat je algemeen specialist bent.

17-06-2004
Ik schijn een zeldzame, tragische afwijking te hebben. Komt slechts een paar keer op de vijftien miljoen mensen voor en ik zit er slecht mee opgescheept. Insiders hebben me zelfs verzekerd dat zij een grotere kans hebben om in de Voetbaltoto de pot te winnen. En dat is net mijn probleem, ik ben geen insider. Ik heb weinig tot geen verstand van voetbal.
Dat onverstand begon al heel vroeg toen ik vroeg of de buitenspelval een soort mollenklem was. Mijn vader was geen liefhebber van mollen in zijn knollentuin en ik heb hem vaak zware verwensingen aan hun adres horen richten terwijl hij druk bezig was als Ausputzer. Helaas, mijn vader overleed vroeg en kon mij niet onderrichten in de regels van het tactisch ontregelen. Bij hem was het simpel drop of dronder.
Bij voetbal ligt dat allemaal veel gevoeliger. Omdat zoveel miljoenen er veel verstand van hebben gaat het alleen maar over drop. En de man die dat niet snappen wil is dik van de advocaat. Dat vloekt hevig met elkaar want die zogenaamde kenners zuipen merendeels pils. Pils en advocaat gaan niet samen, weet ik wel uit ervaring. En laat die Advocaat ook nog helemaal geen gaven als advocaat hebben. Hij schijnt vroeger wat in het leger geweest te zijn want andere insiders noemen hem soms de ”Kleine Generaal”. Ook dat zaaide bij mij weer een hoop verwarring, ik heb er nog eens mijn ouwe geschiedenisboek op nagekeken.
Wat ik vroeger geleerd heb klopte wel degelijk. Die andere rare snijboon, ”Napoleon Bonaparte”, was de kleine generaal. Die had het ook altijd aan de stok met de Moffen en de Engelsen en de Fransen en de Italianen. Voetbal schijnt dus wel al heel lang bestaan te hebben, alleen noemden ze het vroeger anders. Gewoon bij de naam, ”Oorlog”.
Ik ben natuurlijk geen kenner, maar als duizenden politieagenten verspreid over een heel continent, ondersteund door drie Awacs vliegtuigen en nog duizenden andere Bobo's in touw zijn om een stelletje liefhebbers te managen dan snap ik wel waarom ze in Amerika niet aan de ”soccer” willen.
Mann-schaft es nicht!

15-06-2004
Rare dag gisteren. Was in de apotheek. Ooggel voor droge ogen bij schraal weer. Kan het niet helpen maar hou mijn ogen bij veel tegenwind niet droog en daardoor drogen ze uit en daarvoor is dan weer de gel. Niet dat het helpt maar voor het gevoel van, - ik heb gedaan wat ik doen kon -.
Was een heer voor mij aan de beurt. Hij had klachten meldde hij kordaat. Hij wenste een klachtenformulier. De wit gejaste dame achter de balie meldde terug dat zij geen klachtenformulieren voerden, maar dat zij desnoods in de aafternoen een afspraak met de grote baas kon regelen. De in drie delig pak gestoken man voor mij had geen oren voor een late baas. Het was nu of nooit en hij koos nu voor nu.
De dame achter de balie greep een Bic en zei dat ze alles nauwkeurig zou notuleren. Ik deed pro forma of ik stokdoof was maar spitse mijn lawaaidove oren. Dat is best een hele klus, al zeg ik het dan maar zelf.
”Ik heb hier voor het weekend een doos condooms gekocht”, zei de man. De dame achter de balie erkende dat het niet onmogelijk kon zijn, begreep ik uit haar verticale knik. ”Inplaats van 50 stuks zaten er maar 49 in”, zei de man en deed alsof hij behoorlijk op zijn pik getrapt was.
Als wij daardoor Uw weekend bedorven hebben, wil ik onze gemeende excuses aanbieden, zei de dame heel gerekt flexibel.
Toen ik aan de beurt was wist ik niet meer waarvoor ik kwam. Ik kon mijn ogen amper droog houden. Vijftig keer in een weekend. Daar kan ik met vocht inbrengende gel niet tegenop.

13-06-2004
Wat denk je dat gisteren nieuws was? Prinses Amalia gedoopt met water uit de Jordaan! Of je het zomaar uit een gietertje giet. Ik was wel aangenaam verrast en ook weer een stukje wijzer. Wijzer omdat ik nooit geweten heb dat er in onze Jordaan een heuse waterbron welt. Laat ik altijd gedacht hebben dat het Amsterdamse water alleen in stinkende grachten voorkomt en blij verrast dat onze kroonprins kiest voor een echt Hollands plasje bij de doop van zijn kind.
Wat ik eigenlijk nog graag toegevoegd had gezien was het aansteken van wat kaarsen met Olympisch vuur. Het enige vuur tijdens dit spektakel in de kerk kwam nu van een doorgebrande zekering. Blijkbaar was het toeval niet erg gebrand op een nu hartelijk uitgenodigde, maar eerder niet welkome oudgediende.
Water uit de Jordaan. Zoals ik het uitleg is op dezelfde manier als onze regering dat doet. Een keer is een zeker iemand ongewenst, de andere keer niet. Jordaan en Jordaan, dat zijn twee aparte stromen.
”Water uit de Jordaan tappen”. Het nieuwste Hollandse begrip voor oud onbegrip?
”Met water uit de Jordaan wassen”. Wast het de laatste restjes Calvinistische uitslag af?
”Water uit de Jordaan”. Was dat vroeger niet het pils van een zekere ome Freddy?

12-06-2004
De koningin heeft groot gelijk als ze stelt dat het Wilhelmus niet meer getoeterd mag worden als zij in de tegenwoordige tijd er niet bij staat. Het Wilhelmus moet weer haar lijflied worden en niet verworden tot een folksong die, door niet of maar half ingeburgerde vreemdelingen, als een bede voor de maaltijd beschouwd wordt. In onze nieuwe waarden en noten maatschappij is geen plaats meer voor ouwe hocus pocus. Dat is als mosterd na de McDonald's. Gewoon recht voor de raap zeggen waar het om gaat, is nu het gezegde onderwerp.
Het is toch ook eigenlijk te gek voor woorden dat, voor een Oranje interlandje, ene zekere Ernstige Daniel de hele lijdensweg van een van haar verre voorouders uitgebreid staat uit te dragen. Daar hebben we toch veel kleurrijkere figuranten en songs voor. Dat is geen werk voor een klokkenluider zonder klepel.
Voor mij is André Hazes de aangewezen persoon om, getooid met zwarte gleufhoed en zonnebril, voor de aanstaande wedstrijd tegen Duitsland luid kond te doen dat we eindelijk ”Soep met ballen!” willen. Kijk, dan maak je meteen duidelijk waar het om gaat. Dat snappen de Jungs met die zwarte kraai op hun verbleekte achtergrond, dan meteen. Die beseffen dan dat we niet in de penopauze zitten, maar dat we hen met gemak rauw lusten. Van de allertaaisten wordt desnoods bouillon getrokken. Punt aan de lat met dat gezever over advocaat.
En ... als we dan over een paar weken kampioen zijn laten we Leen Touwers opdraven met zijn ”Ouwe Taaie ... ! Juppie, juppie jee ... !” Dat is geen moeilijke tekst, daar zit ook geen dubbele boodschap in, dat kan heel Europa in een adem met ons mee zingen.
Als we echter verliezen zul je horen dat alle Deutschen, Brüder werden. Dat is dan weer van de ouwe kost. Een andere Duitser, ene zekere Beethoven, heeft daar vroeger al misprijzend van gezegd: ”O Freunde, nicht diese Töne!”
Buiten de tango ”Doe erme pappa ...” is er eigenlijk weinig nieuws in ons komische muzieklandje.

11-06-2004
Bijna was het gisteren een perfect weertje. Gestadige, druilerige regen is goed voor de groentjes en houdt meteen ook een aantal twijfelaars van de straat. Je laat je toch zeker niet drijfnat worden voor zo'n schertsvertoning als een Europees parlement. Onze Camiel kan hier wel veel vertellen maar in Europa krijgt hij echt niks te vertellen, is de oprechte rechtvaardiging van menige ongelovige gelovige. Vorig jaar kakelde hij van de abri's dat hij voor ons zou gaan knokken in Den Haag. Zonder dat hij daar een slag of stoot heeft uitgedeeld, alleen wat vocaal kabaal over locaal illegaals gedaan heeft, wil hij nu persé Europa in. Hij neemt daar, als godbullieft, plaats in een geriefelijke zetel van de EVP-ED.
In die fractie zitten oa. afgevaardigden van de Duitse CDU, de Engelse Condervatieve Partij van Thatcher - ja die niks met de EU van doen willen hebben - en de Forza Italia. Dat is de grote Pietenclub van Berlusconi. Als dat, met uitzondering van het CDU, iets met christelijk gedachtegoed te maken heeft, mag je mij een ezel noemen.
Ik ben zelfs zo'n ezel dat ik nu al weet dat onze Camiel daar niks in te brengen krijgt, of het zouden lege briefjes moeten zijn. Bijna zou ik ook zeggen dat Camiel nog een grotere hangoor is dan ik, omdat hij daar niks van gezegd heeft. Maar misschien wist hij het echt niet. Ook een ongewone Limburger kan niet alles weten.
Wat ik zeker weet is dat we in de komende jaren weer getracteerd worden op dubieuze declaraties en andere gemene gemeenschappelijke Europese spelletjes met nationaal gemeenschapsgeld.
Nog erger is dat ik durf te zeggen dat Europa helemaal niet bestaat. Waarom mag ik niet een goedkope auto in Duitsland kopen? Waarom mag de Maastrichtse woningcorporatie geen huizen in België bouwen? Waarom mag je hier wel (als zielepoot) drugs gebruiken en in de rest van Europa niet?
Waar begint Europa eigenlijk en waar houdt het op? Als straks Turkije er ook nog in zit kun je toch moeilijk over Europa spreken. Dan is Europa gewoon een grenzeloze vergissing. Daar heeft onze Camillo het in zijn Den Haag nog helemaal niet over gehad.

10-06-2004
Zag jij het ook? Een stelletje verdwaasde vrouwen op de TV! Een staatssecretaresse die haar onderbuikgevoelens over haar bazin naar buiten boerde. Hare excellentie ”Maria” die dat niet pikte en zei dat ze op moest rotten. En toen de plenaire kleuterklas om opheldering vroeg was er eigenlijk niks gebeurd. Hun dure, digitale, bilaterale betrekkingen waren helaas een groot misverstand. Er zat de worm in, om het in Bill Gates taal te zeggen.
”Ik zeg dat ik toegeef dat ik gezegd heb wat ik gezegd heb, maar dat het gezegde verkeerd is”. Dat was het onderwerp waar meer dan honderd volksvertegenwoordigers zich urenlang als meewerkend voorwerp mee bezig hielden. In de politiek, heb ik als buitenstaander ontdekt, is anders dan in taal geen leidend voorwerp aanwezig. Onze politieke leiders lijden met hun handen losjes in hun zakken en tellen intussen hun zegeningen.
Wat gezegd wordt is niet belangrijk, als je tenminste daarmee de media haalt. Je moet de talenten van een blikvanger hebben en je carriere gaat steil. Blikvangers maken is nu zelfs een boomende business. Tsjakka heeft als uitgebakken banketbakker heel wat linkmiechels geleerd hoe het aanvoelt als je je poten brandt en kunt zeggen dat je een kanjer bent.
Op zo'n dag als vandaag waarop bijna iedereen zich druk maakt over het Verenigde Europa, waarbij je overigens denkt als je het over voetballen hebt dat diverse stammenoorlogen op het punt van uitbreken staan, wil ik bij mijn blikje stilstaan. Blik is een heel dubbelzinnig woord. Blik op de weg kunnen auto's zijn. Maar de - blik weg - wil niet zeggen dat er geen auto meer is. Het is juist het tegendeel, door veel auto's is je blik weg. Je auto is dan niet gestolen, maar je moet naar de oogarts bijvoorbeeld omdat je alleen maar blik ziet dat alles anders aan je blik onttrekt. Hèhe, dat was een moeilijke.
En die Tsjakka waar ik het net over had, dat is geen blikslager. Neen, hij heeft meer van een blikken dominee. Dat is hetzelfde als een hopman bij de padvinders. Omdat je in ons land, door het zure milieu, bijna geen padden meer vind is de hopman ook uitgehopt. Jan Peter probeerde gisteravond nog effu tevergeefs als hopjesman zijn zegje te doen maar de beide excellenties troefden hem af door te beweren dat ze best hun blikken bruiloft zouden halen.
Ik ga een blikje pakken. ”Proost!”

09-06-2004
Wij Limburgers zijn oorspronkelijk best wel een braaf en beschaafd volkje. Vanuit onze gemene genen staan we ook niet meteen te trappelen om op de voorgrond te paraderen. Als er dan toch iemand voorop bij de harmonie of de schutterij moet lopen dan moet je hem dat minstens drie keren vragen. Ik ken zelfs iemand die ze al zeven keer gevraagd hebben voor carnavalsprins. Ooit vertrouwde hij me toe dat hij pas bij het elfde aanzoek zal toestemmen. Als het een beetje tegenzit zal ik dat zelfs niet meer meemaken. Ik heb hem gewaarschuwd dat hij dan iemand anders voor de lange roffel moet zoeken.
Maar we hebben ook paradijsvogels. Je herkent ze al meteen aan hun naam. Die zijn niet van hier. Onze echte namen zijn Joep, Sjeng, Frens, Piet of iets in die geest. Een echte Limburgse naam is kort en krachtig. Je moet de hele familie in een adem kunnen opnoemen. Dan mogen er hooguit een vijftal letters inzitten. Anders ga je hyperventileren tijdens de sociale omgangsvormen, muziek maken, kaarten en pils drinken omdat dat erbij hoort.
Als je dus namen hoort als Maxime of Camiel, dan zit er een bijklankje aan. Die jongens zijn aparte uitgaven. Een soort zeldzame postzegels die echter niet in ons album passen. Ze zijn hier zo vreemd dat ze zelfs denken dat ze het beter weten dan wij zelf. Pakhum beet, we hebben een miljoen Limburgers en slechts een handjevol slimmeriken. Zij dus himself, volgens hun zelf.
Camiel is zelfs helemaal de kluts kwijt. Die wil hier weg, die wil naar Brussel en daar zorgen dat we allemaal een plekje in Europa krijgen. Dat wordt nog heftig dringen, want zijn Europa is al bijna helemaal hier. Het wordt hier zelfs zo eng dat er nog geen plek meer is op het kerkhof. De eeuwige rust is al ingekort tot een jaar of tien, mits je niet meteen de pijp bent uitgegaan.
Ik ga dus morgen niet stemmmen, niet op een Camiel en ook niet op een andere slemiel.

08-06-2004
Wat een meevaller gisteren na de tegenvaller van Advocaat. Ik dacht al dat er geen slimme mannen meer waren in dit land maar we hebben er nog vier. Eerlijk is eerlijk, het waren vier mannen die de Spinozaprijs kregen. Ik zal wel weer van discriminatie beticht worden maar er waren echt geen vrouwen bij. Kan ook moeilijk anders want een gemiddelde vrouw heeft negen maanden nodig om uitgeteld te raken. Hoever ze dan gekomen is weet ik niet, nog nooit heeft een man dat nageteld. Wij mannen, hebben hooguit tien pilsjes nodig. In mijn beste dagen kon ik het drievoudige aan voor ik uitgeteld was. Ik heb dat van horen zeggen toen, want the day after was ik ook altijd de tel kwijt - moet ik nu ruiterlijk toegeven.
Ik heb ook geen verstand van voetballen dus de ruit van advocaat heb ik nog nooit ontdekt, maar nu Dickie beweert dat zijn opstelling het ook niet snapt twijfel ik openlijk of hij zelf wel verstand van meetkunde heeft. Ik meen me van heel vroeger te herinneren dat een ruit een scheef vierkant is. En vierkanten heb ik wel degelijk gezien in de laatste wedstrijden. Dikke vierkante speknekken, vierkante konten, vierkant spel, vierkante bewegingen. Vierkant samengevat vond ik dat het elftal (wie heeft dat nageteld) van Dickie druk bezig was door de ruit van Advocaat met zijn eigen ruiten vierkant in te gooien.
Persoonlijk als zodanig gesproken vond ik Frans Bauer de beste man op het veld. Hij vroeg netjes en beleefd of de mensen nog effu tijd voor hem hadden. Dat was heel iets anders dan die ernstige Daniel aan het begin. Die had me toch een noten op zijn zang zeg, of zong hij op noten? Ik heb ook geen verstand van zware zang. Ik snap ook niet waarom die Wilhelmus van Nassauwe iedere keer wordt aangeroepen uit zijn eeuwige rust als er een potje gewanpresteerd gaat worden. Hou die goeie man er buiten. Het is al erg genoeg dat de Leeuw alleen in zijn hempie staat.

06-06-2004
Het circus is weer in het dorp. Grote billboards geven het opzichtig aan. Als je het serieus neemt denk je dat de dag van het laatste oordeel is aangebroken. Als je nu de verkeerde keuze doet, als je nu geen eieren voor je geld kiest - dwz de aangeprezen kandidaat - zal het straks slecht met je aflopen. Iedere afgebeelde woordkunstenaar heeft zijn praatje al gereed. Als je voor mij kiest ... dan zal ik ... vul zelf maar in. De kiezer is nu koning, zou je bijna denken. Niets is minder waar! De kiezer is straks het kind van de verrekening.
Als je niet op dure woorden let, maar naar povere daden kijkt is de beloofde werkelijkheid meestal ontluisterend. Ook in de zogenaamde democratie geldt het recht van de sterkste voor de gekozen tijd. Realiseren en luchtfietserij zijn aparte dingen, maar wie gelooft niet heimelijk in een winnend lot? Wat nu alleen voor de jongleur telt is het aantal stemmen. Bij voldoende stemmen is weer aan de verslaving van een periode macht uitoefenen voldaan.
Bitter gestemd? Ik niet! Ik ga niet meer, zelfs nooit meer. Kun je schriftelijk van me krijgen. Ga niet achter de fluit van een rattenvanger aan. De kwakzalver en geestenbeweerder uit de middeleeuwen die de domme burgers, boeren en buitenlui een rad voor de ogen draaide is nog altijd niet uitgestorven maar zetelt nu duur in Brussel, Luxemburg of Straatsburg. Heeft sowieso al een halve dagtaak aan het invullen van zijn kostendeclaratie want het reizend circus is altijd onderweg.
Soms droom ik wel eens, als er weer eentje in een bejaardenhuis op strooptocht is. Stemmen probeert te winnen bij oudjes die het allemaal niet meer zo goed uit elkaar kunnen houden. Die door toedoen van dit soort weldoeners opgescheept zitten met pyamadagen en mantelzorgers. Die om half tien in bed gestopt worden omdat de stagiaire om tien uur afgewerkt is.
Godju, wat zou je allemaal voor fijne dingen kunnen doen voor deze mensen, met de miljoenen die door hun zogenaamde weldoeners verpatst worden.

04-06-2004
In het weekend gaat de temperatuur omhoog en kan het braadseizoen eindelijk weer beginnen. Niet het bakken in de zon bedoel ik nu, maar het barbecuen. Het allerfijnste gebeuren op een zomeravond. En ... helemaal alleen een mannenzaak! Vrouwen hebben niks te zoeken bij een houtskoolvuur.
Dan vraag je aan mij, waarom? Waarom mogen vrouwen niet beebeeën?
Eigenlijk simpel. Barbecuen is de laatste nog getolereerde aktiviteit van de nu moderne, ooit primitieve man. Alleen hierbij kan hij nog zijn restje oerinstinkt uitleven. De man aan het hete rooster voelt zich dan weer de jagende holbewoner. De fortuinlijke jager kan zijn lief en kroost, door het middel van het spit, van een heerlijke maaltijd voorzien. Het laatste restje sluimerend oerinstinkt is daarmee weer gewekt.
Als de beschaafde man van nu een bloederig stuk vlees op het vuur legt dan lichten zijn ogen op. De handeling appelleert aan zijn mannelijkheid en zijn historisch voedstervaderschap. Het in de hand nemen van rauw vlees is een onderdeel van het bereiden van de buit, die eigenhandig in de vrije natuur geslagen is. Dat was ooit uitsluitend een mannenzaak.
Daarmee wordt ook meteen de strijd om de macht beslist. Want alleen hij die vuur aansteekt, staat in de sociale hierarchie helemaal bovenaan. Sorry dames, maar snappen jullie nu eindelijk wie de baas is van de braadworsttang en het spies? Jullie taak zithum in de eenvoudigere zaken, zoals het maken van de salades, pils aanslepen, rooster reinigen en de rotzooi afwassen. Dat heeft niks met mannelijk oerinstinkt te maken.
Ik wens jullie alvast vele hete avonden.

03-06-2004
Wat doe je in 's hemelsnaam op zo'n dag als gisteren. 's Morgens te benauwd om iets in de tuin uit te voeren en 's middags, na een hoosbui, te nat en te koud om in een stoel te hangen. Dan loop ik niet lang mijn ziel onder de arm te kwellen maar breng haar naar hemelse oorden. Daar waar ze thuishoort, in het café van onze vermaarde Jan de Put.
Jan doet zijn naam de begeerde eer aan. Er zijn altijd meerdere Jannen paraat om veel moed mee te putten. De oorzaak daarvan is heel simpel. Op ons Houterend wonen veel zelfstandige ondernemers, echte mannetjesputters. Dus zodoende ...
De eerste, die hoef je nooit te bestellen. Dat komt pas later. Die staat er eigenlijk al, amper nadat jij er staat. Service van Jan, die weet wat een echte man toekomt.
Nadat ik om iets te zeggen, gezegd had dat het koud en nat was zei mijn droge buurman dat hij zijn golfsokken noodgedwongen had aangetrokken.”Godju, wat zijn dat nou weer?” vroeg ik handruggend mijn schuimbekkende lippen afvegend. ”Hoe zien die uit?” ”Gewoon, met achttien gaten ... !” zei de droge man droog. ”Niet te koud en niet te warm”.
Hij heeft een schildersbedrijfje. Onlangs, na lang aandringen van het CWI, een werkloze gynaecoloog aangenomen. De vroedvrouw neemt hem alle werk uit handen. Had hem zelfs niet nodig toen ze onlangs zelf een kleintje kreeg.
”Eerst dacht ik wat moet je met zo'n man aan ... dacht ik”, zei hij.”Die heeft alleen maar vrouwen uit ... gezien. Maar ja, er zat een flinke premie bij en dus zodoende ...
Maar nu zou ik hem nu niet meer kwijt willen”, vervolgde hij. ”Hij behangt een hele benedenverdieping door de brievenbus.”
Godju, bij ons moet ook behangen worden, maar wij hebben alleen maar een postbus op het postkantoor.

terug naar Tikkies