Tikkies, augustus 2004

31-08-2004
In het weekend hadden we hier een feestje. Er werden ook een paar pilsjes bij gedronken. Dat maakt de tongen schijnbaar losser. Ik heb de volgende sterke verhalen onthouden.
Karel is, net als ik, al opa. Zijn kleine kleinzoon had aan zijn vrouw gevraagd. ”Oma ben jij vroeger soms met een Indiaan getrouwd geweest?” ”Hoezo, hoe kom je daarbij?” had de oma verwonderd gevraagd. ”Hoe kom je dan anders aan die scalps, die op je nachtkastje liggen?” was zijn probleem.
Omdat we ook wat oude schlagers draaiden werd er ouderwets gedanst.
”Heeft al iemand de volgende dans bij jou gereserveerd?” wilde Tom van Annemie weten. ”Oh nee, ik ben nog helemaal vrij” vertelde die heel aangenaam getroffen. ”Wil je dan zo vriendelijk zijn om mijn glas vast te houden?” fleemde die flauwe Tom.
”Ik heb je vrouw al lang niet meer gezien”, merkte Hayke met zijn snor in het glas tegen Sjarel op. ”Man”, zei die: ”Ik zou willen dat ik dat geluk ook een keer had”.
Hein wist zeker dat de wensfontein in Rome ook daadwerkelijk werkt. Hij was er met zijn Annemie geweest en had een Euro aan het water geofferd bij een stille wens. Annemie wist niet wat hij uitspookte en had zich ver voorover gebogen om te zien wat hij in het water gooide ... en was er in gedonderd. Harie wilde heel geïnterresseerd weten of er misschien ook ergens een heel diep punt in die fontein was.
Frens was met een vriend een avond aan de zwier geweest en had hem uit oude vriendschap ook thuis gebracht. Zijn vriend wilde hem op een laatste pilsje onthalen, wist niet meer precies de weg in zijn huis en daarom waren ze samen op zoek naar een kratje gegaan. Frens kwam per ongeluk in de slaapkamer terecht en zag dat er een onbekend iemand bij de vrouw van zijn boezemvriend aan de boezem lag. Ontzet zocht hij zijn kroegenvriend op en deelde hem mee wat hij aangetroffen had. ”Psst .... praat niet zo hard! Ik heb maar twee pilsjes gevonden”, was diens antwoord.
Wat later op de avond wilde de vrouw van Sjeng gaan zingen. Sjeng was daar falikant op tegen. Hij was afgelopen week een half uur bezig geweest met de deuren beneden te smeren en wist niet dat zijn lief boven aan het zingen was.
Dat was allemaal op de laatste zaterdagavond van augustus op de barbecue van ”Oes Domleijn”

28-08-2004
Wat is dan eigenlijk echt nieuws, vraag ik me verbijsterd af. Een portie van het nieuws dat ik op het nieuws van de TV zie, is eigenlijk geen nieuws maar gewone dagelijkse zin in onzin. Want onzin, dat is nieuws. Onzin is schijnbaar de enige zin waarmee je kijkers of lezers zint. De consument is immers koning en de koning wil geamuseerd worden. Slecht nieuws is dus geen nieuws dat erg op prijs gesteld wordt. Goed nieuws moet een portie entertainment bevatten. En nu snap ik ook het nieuws van gisteren. Snabbelende Gijsen ... !
In mijn beleving is het als volgt gegaan. Snabbelende Gijs en collegae zijn al lang geleden tot de conclusie gekomen dat hun nieuws geen reet voorstelde als er geen gouden greep op toegepast werd. Het echte Nieuws moest pakkender ingepakt worden door middel van een soort mediaplayer. Dat moet je je voorstellen als iemand die 's morgens ergens als dagvoorzitter zit en 's avonds als hekkesluiter het nawoord presenteert. Overdag traint hij zijn avondgast in ... mediatraining. 's Avonds ontpopt die mediagast zich dan als een gewiekste player.
Populaire babbelkousen noemen zo'n constructie ook wel een win- winsituatie. Iedereen is er gebaat bij. De consument krijgt het nieuws gepresenteerd als de zoveelste Tokkieaflevering, waarvan hij niks hoeft te onthouden. De gast wordt niet afgeserveerd als hakkelende onbenul en de snabbelaar heeft zich als kundig interviewer geprofileerd.
Het enige onthutsende van zo'n voorstelling is dat de optredende Tokkies vaak onze volksvertegenwoordigers zijn. Dat moet je dan helaas letterlijk nemen.

27-08-2004
De laatste ”Nieuwe Waarden en Normen” van onze grote Jan Pet.
Ons land is wel degelijk voorbereid op rampen !
Daarom kunnen gevangenen, die zijn veroordeeld voor geweldsmisdrijven, eerder vrijkomen in het kader van de IVO regeling.
Gezond verstand kan afgeschaft worden in het kader van overbodige regels.
Meer dan 15000 mensen zijn uit de thuiszorg gestapt omdat ze die niet meer kunnen betalen.
Iedereen, niet alleen de rijken, zou recht op zorg hebben.
De foto van een winkeldief mag de winkelier niet ophangen. Winkeldiefstal zit schijnbaar in de nieuwe norm.
De minima moeten steeds meer inleveren. Er moet wel nog een sjieke naam gezocht worden voor minder dan mimimum. Armoedlijder is dus geen optie.
Jan Modaal mag niet meer dubbel sparen en moet zijn PC helemaal zelf betalen.
De ouderen gaan wel belasting over hun AOW betalen.
Wat Jan Pet vorig jaar de ouderen beloofde maakt hij volgend jaar niet waar. Welwaar !
De sterkste schouders dragen niet de zwaarste lasten. Dat is onchristelijk ... Wat is eigenlijk christelijk ?
De rooie rakkers waren vroeger, volgens mijn inzichten, meer christen dan de christelijke vernieuwers, maar de rooie haan is al jaren in de rui.

26-08-2004
Godsie, wat las ik nu weer in de krant? De Limburgse lieveheersbeestjes krijgen er een geduchte concurrent bij in de jacht op bladluizen. Het veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje (Harmonia axyridis) heeft zich hier in het zuiden gevestigd en marcheert nu in speedmars op naar het westen en noorden. De heer zij dus duidelijk met hen.
Inplaats van dat die jongens en meisjes van de krant met interessante informatie komen om ons lezers te binden, lopen ze er de kantjes van af met zulke beestjes om hun kantjes vol te krijgen. Ik vind het niks gek dat er bijna geen kranten meer verkocht worden.
Het maakt ook niet uit wat je leest, ”de Limburger” of het ”Limburgs Dagblad.” Ze worden in dezelfde fabriek door dezelfde operators gemaakt. Als product is het een gedrukte eenheidsworst. Iedere dag dezelfde drukworst ... wie houdt dan zijn krantenklep nog open?
Trouwens het zijn niet alleen de lieveheersbeestjes die in een zware concurrentieslag verwikkeld zijn. Onze Lieve Heer, himself, dito. Een aantal andere Lieve Heren heeft hier eveneens de laatste tientallen jaren zijn intrek genomen. Loeren niet zo zeer op de bladluizen maar meer op de krenten. Evenzo als de kranten zijn ze van dezelfde eenheidsworst, menen dat zij alleen het bij het rechte eind hebben.
Zonder aanvaarding van de heerschappij van hun heer, sta je er beroerd voor en kom je er bekaaid van af. Willen geloven of moeten geloven, anders ben je ongelovig. Wordt dat straks ook een nieuwe norm ... ?
Een volgende wijsheid uit de krant is dat de grote gezinnen in Limburgs schaars worden. Godsie zeg, dat is dan een meevaller. Ik maak me al jaren zorgen dat de zelfs de gewone Limburgers schaars worden. Van wat ik allemaal op straat tegenkom is hooguit de kleinste helft een echte Limburger. Volgens mij lijken ze toch echt meer op de uitheemse lieveheersbeestjes. En of het einde der tijden ook al nabij is ?
Het einde van België wel en als dat onverhoopt verdwijnt in het pas ontdekte gat in ons universum dan staan wij als nabije buren ook aan het randje van de afgrond. Godju, en ik heb zo'n hoogtevrees.

23-08-2004
Wij, echte Limburgers, zijn meestal bescheiden van aard. We weten dat anderen weten wat we waard zijn en hoeven dat niet met onze zachte gé van de daken te schreeuwen. Laat de Hollandse polder maar aan de de scherpe Haagse séha. Ons gouden pils met zijn schuimenende hopkrans doet het immers meer dan uitstekend tegenover het afgroomde Hollandse, slappe bakkie. Wij hebben het zuiver van de mond op mond reclame. Wij hoeven niet te leuren met dure accountmanagers die hooguit wat gekleurde zeepbellen blazen en vertellen dat het de nieuwe waarden en normen zijn. Het kaf scheidt zich automatisch van het koren. Een begrotingsbriesje straks is daarvoor al voldoende.
Ik las dus met genoegen dat Limburgs bier scoort in de Randstad, wat die plek dan ook moge voorstellen. Misschien dat de randstedelingen (buitengewone boeren) straks ook nog ons carnaval gaan waarderen. In het komende voorjaar misschien toch een paar dagen het paradijs hier in het zuiden?
Voorlopig zie ik JP nog niet in de buut. Hij mist de fijne toon om een carnavalistische wijsheid te zetten. Zijn toonzetting lijkt op die van een onheilsprofeet die ons komt vertellen dat het slechter moet om beter te worden. Daar zit geen optimisme en geen humor bij. Dat is azijnpisserij. Azijn en pils gaan niet samen.
Ook zie ik Bos hier nog niet de scepter van de hofnar zwaaien. De taak van de hofnar, Tijl Uilenspiegel was een bekende, is de mensen een spiegel voor te houden. Ik denk dat die meneer Bos eigen spiegelbeeld helemaal niet meer herkend. Hij is nu plots heel iemand anders dan een paar jaren geleden. Moet kunnen in Den Haag. Hier is dat not done!
En wat moeten we met een Guusje? Die vrouw remt in haar eentje de hele optocht af. Met haar oranje fases ligt onze bonte stoet straks op zijn gat nog voordat ze vertokken is. Achteraf zal dan wel weer blijken dat het oude koek is maar de optocht trekt maar één keer en mag niet afhankelijk zijn van een inlichtingendienst met Amerikaanse oren. Die zouden onze goedgemeende ”Allaaf's” wel eens abusievelijk kunnen uitleggen als overgewaaide strijdkreten uit de woestijn.
Wij, echte Limburgers, zullen wel moeten aanvaarden dat we altijd een beetje anders zijn dan de anderen. Wij weten allang waar zij nu pas achter komen en dat is dat het bier waar Limburg trots op is, ook best door zuurpruimen gepruimd kan worden.

20-08-2004
Het is regelrecht knudde in onze voormalige model polder. De nieuwe waard krijgt zijn normen niet aan de maten gebracht. Integendeel het pakt zelfs helemaal verkeerd uit. Onze taal is alleen met een paar nieuwe woorden opgescheept maar of dat een reden tot juichen is?
Turken halen nog vlug een bruid op voor een Verdonkhuwelijk. Eén op de vier immigranten komt naar Nederland om te trouwen, heeft het CBS uitgecijferd. De CDA verkiezingsleus dat het gezin weer de hoeksteen van de maatschappij moet worden, wordt dan wel erg serieus genomen. Maar dat is eigenlijk niet de bedoeling van mevrouw Verdonk.
Vroeger stond in Holland een ... huis. In de nieuwe norm staat het ”Holland House” plots in Athene. Een vlotte bezoeker is een zekere prins Pils. Onze nieuwe waard predikt dat de burger weer moet leren zijn eigen broek op te houden. Die is daar al voorbeeldig in geslaagd.
De witte werkster wankelt. Toch heeft ze niet in het Holland House aan Bachus geofferd. Haar subsidie wordt geschrapt. Ouden van dagen, waar zij de boel een beetje witwaste, moeten maar wat langer doorwerken. Iemand anders kan met die subsidie zijn broek nog veel hoger ophouden.
Brandweerlieden mogen toch eerste hulp verrichten. In bepaalde gebieden van ons land is de brandweer veel sneller dan de ambulance op een ongeluksplek. Wie ben je als minister om dan te bevelen dat er geen eerste hulp door brandweerlieden verleend mag worden? Ik heb altijd gedacht dat iedereen, minimaal moreel, verplicht was hulp te verlenen. Mijn norm is waarschijnlijk nog van heel oude waarde. Ik vrees zelfs dat niemand meer de zogenaamde nieuwe waarden en normen nog begrijpt.
Onze wijk is een zogenaamde 30 km zone. Dat wil zeggen, niemand van hier durft 30 te rijden want dan word je van achteren aangereden. De politie heeft andere prioriteiten, zeggen ze. Welke dan wel, zeggen ze niet. Tot gisteravond. Toen werd gecontroleerd en bekeurd op het gebruik van de ... gordel. Waarom kijkt zo'n agent dan ook niet de andere kant op ... naar het voetballen bijvoorbeeld. Is er een keer een goede wedstrijd op de TV staat zo'n snuiter te turven. Onbegrijpelijk.
Ook onbegrijpelijk dat de LPF niet failliet kan. De partij is bankroet, ze steekt tot aan haar nek in de schulden. Haar broek hangt inmiddels op haar enkels. Ze is geen penny weer waard en aan het geklets van haar nieuwe waard hecht niemand meer enige waarde. Zijn dat dan misschien de nieuwe waarden?

18-08-2004
Je bent nooit te oud om iets te leren, heb ik al jong geleerd. Wil niet als eigenwijze grijsaard overkomen maar soms vraag ik me toch of de slimme jongens van tegenwoordig dat ook wel weten. Er is wel veel wetenschap tegenwoordig op de markt, maar een feit is dat veel kennis vergeten is. Onderzoekers van de ”Animal Science Group” in Lelystad hebben namelijk na diepgaand onderzoek ontdekt dat ... een varken dat zich verveelt zijn staart laat hangen!
Godsalmemakrele, dat was de eerste stalwetenschap die ik van mijn opa meekreeg. En die had hem waarschijnlijk weer van zijn opa. Als we biggetjes gingen kopen, daar deden wij met zijn tweetjes een hele dag over, was het eerste gebod dat er een mooie krul in de staart van knorretje moest zitten. Ongekrulde biggetjes zag je trouwens helemaal niet op een markt. De krullenboer bedacht zich wel twee maal voor hij met ongekrulde koopwaar op de proppen kwam.
Godju, raadsel ik verder. Misschien hebben die slimme onderzoekers in hun prille jeugd ook nooit de Donald Duck ingekeken. Die biggetjes blonken zelfs uit met hun gekrulstaarte staart. Zo raar als het klinkt, maar soms besef ik dat heel veel wetenschap en kennis gratis in stripboekjes wordt aangeboden. Je moet het wel effu zien!
Je bent ook nooit te oud om met iets af te rekenen, weet ik uit eigen ervaring. Af en toe een nog openstaande rekening vereffenen werkt zeer verjongend. Een, nu eveneens gepensioneerde, oud chef bilateraal te onderhouden in een fris briesje op een terrasje is een persoonlijke weldaad.
De Amerikaanse ex-predikant die binnen drie minuten kans zag 39 telefoongidsen te verscheuren heeft zich waarschijnlijk gerealiseerd dat hij levenslang tegen dovemansoren gepreekt had en verbrak letterlijk de cijfercommunicatie. Hij heeft uiteraard volkomen gelijk. Op latere leeftijd moet je alleen doen wat je leuk vindt. Van dikke telefoonboeken snippers maken is er een van.
Persoonlijk zou ik best nog wel een paar oude katechismussen willen repen. Gewoon voor de oude lol omdat die dingen me in mijn jonge jaren veel onrust en angst bezorgd hebben.

16-08-2004
Sinds de regelgeving in ons land een afgeleide is van de ”Nieuwe Waarden en Normen” zou je soms denken dat het verloren Aards Paradijs hier opnieuw in de steigers gezet is.
Om miljonair te worden loop je nergens een groter risico dan hier, zeggen ze op de TV.
Uiteraard moet je dan wel voor veel geld aan bepaalde spelletjes, waarvan de meeste zo niet alle spelers verliezer zijn, meedoen.
Waar ter wereld maakt een advocaat zich zorgelijke zorgen over de financiële situatie van een spijtige prinses, wiens moeder met bomen praat ?
Waar ter wereld (na de ondergang van het communisme) verklaarde een regering de heilige oorlog aan de vakbonden? Dan moet je toch wel heel erg van je drammerigheid overtuigd zijn.
Waar (in de beschaafde wereld) worden demente ouderen straks thuis ook vastgebonden ?
En wie gaat dat doen ?
Komen daar nieuwe waardevolle banen door ?
En als daar een kamerbrede discussie over gevoerd is, gebeurt dat dan met mooi gekleurde scoubidou touwtjes ? De oppositie mag best ook een succesje boeken in het kader van het bejaardenbeleid.
Saddam Hussein was terecht geen vriend van onze grote roerganger Jan Pet. Hij gebruikte immers gifgas tegen onschuldige burgers. Je principes moet je zuiver houden, zegt hij ...
Zijn grote vriend is Sjors dubbel Joe. Dat die bommen gebruikt met koppen van verarmd uranium waardoor, tengevolge van de radioactieve straling duizenden onschuldige kinderen misvormd geboren worden of overlijden is geen hot item. Het paradijs kan niet overal tegelijk zijn.
Blijft slechts een vraag.
Wat is in ons paradijs eigenlijk de waarde van de waarde ?
Wordt die mischien net als elders in de hel, door de heersende macht bepaald ?

14-08-2004
Het paradijs op aarde! Wie wil er niet naar toe?
Bijna iedereen is er regelmatig naar op zoek en in deze tijd van het jaar wordt het vaak elders gezocht.
Reisbureau's proberen er hun slaatjes uit te slaan door het hier visueel te importeren via verleidelijke folders en onze portemonnnaie te exporteren naar hun uitheemse bankrekening. Mensen van elders zijn er echter van overtuigd dat het hier is en komen platzak in de hoop hun zakken te kunnen vullen. In dieventaal noem je zakkenvullers ook wel platvinken. In het taalboek zijn mensen vaak rare vogels, niet? Wel!
Als iedereen elders is, is mijn paradijs hier.
Lekker op een terrasje zitten en een pilsje pakken. Geen lange tap- of aanlooptijden. Binnen twee minuten een vers pintje tussen vingers en duim. let wel, je moet nooit een koel pulletje in de volle hand pakken. Haal je de kou eruit en slaat het schuim neer. Het schuim tussen lippen en neus moet je met de rug van je andere hand wegvegen. Nooit in je snor laten zitten. Dan lijk je op een bouvrier die met zijn bek in een pan melk gehangen heeft en dat ziet niet proper uit.
Tijdens al die hitte van de afgelopen periode ben ik veelvuldig in mijn paradijs geweest. Heb heel wat koele blondjes ter verkoeling door mijn keel in mijn lichaam laten stromen.
Schijnbaar begint mijn ouwe dag zich aan te kondigen. Zonder serieuze waarschuwing werd ik plots gedwongen een aantal dagen in de onmiddelijke nabijheid van een WC pot te terrassen. Het is een droevige situatie als het in die omstandigheden zelfs niet meer loont om je eigen broek op te houden. ”Scheisze”, zeggen dan onze oosterburen en daar ben ik het voor deze keer helemaal mee eens.
Enfin, aan alles komt eens een einde en na veel vies, lauw water en afgekookte rijst als regeneratieproces, kon ik vanmorgen weer mijn plaatsje in mijn paradijsje opzoeken.
”Soms problemen?” vroeg de zichtbaar opgeluchte notulante.
Het deed me effu goed dat er toch nog iemand geweest was die zich om mijn welzijn bekommerd had.
”Neen, eigenlijk niet”, meldde ik me stoer terug. ”Maar doe vandaag maar een glaasje warme chocolademelk, mijn darmen zijn nog wat bleekjes van kleur”.

13-08-2004
Vroeger zag je een onweer in augustus al lang van te voren aankomen. Waarom ?
Omdat we dan de oogst van het land haalden ! Daarom ...
's Morgens meldde een voorziende volwassene dat het in de middag fout zou gaan.
De zich werd dan extra gehard. De zich was een groot plaatstalen slagmes dat een korte steel had en waarmee het graan gezicht (afgeslagen) werd. Daarna moest het in busselle (bossen) gebonden en gehoopt worden. Dat was dat vier busselle rechtop tegenelkaar gezet werden, met de aren naar boven. Dat moest allemaal droog gebeuren. Een fiks onweer kon voor dagenlange vertraging zorgen.
Er werd dan verbeten doorgewerkt, geen luimige verhalen meer verteld of tussendoor gegeten. Hooguit een slok koude thee gedronken.
Ik vond onze Lieve Heer in die tijd al een matennnaaier, hoewel ik het woord nog niet kende.
Het was vlak na de oorlog, ons dorpje werd aan drie kanten door Duitsland omsloten en zoals alle onheil in die tijd, kwam onweer ook altijd van die kant. Zware wolken trokken zich dan ergens in de middag dreigend samen tot een zwarte samenzwering. De leeuwerikken stopten hun paternosterzang en lieten het luchtruim aan de zwarte, zware elementen; bliksem, windvlagen, hagel en stortregen.
Maar eerst moest het nog windstil worden. Op dat moment werden alle bezigheden gestopt. Bello het paard, dat al eerder voor de kar gespannen was werd wakker gemaakt met een schop onder zijn buik en iedereen kroop in de kar onder een zeil. Zo lang als Bello lopen moest en dat was best een dik kwartiertje werd alvast, onder zeil, een benepen Onze Vader gepreveld.
Wat heb je eigenlijk aan een hemelse vader die je konstant in de problemen brengt, was een van mijn erge zondige gedachten.
Voordat het onweer losbarstte en het provisorische einde der tijden aanbrak moesten we thuis zijn. De heer des huizes moest immers zijn ”Habe und Gut” met kroetwusj en wijwater tegen de duivelse demon, die nu elk moment kon losbarsten, zekeren.
Een van mijn taken was de kippen in hun hok te jagen voordat ze op een windvlaag het hazenpad kozen. Een andere taak daarna was, alle metalen delen uit het zicht van de bliksem te halen. Daar loerde hij op. Messen en vorken moesten in de la. Emmers en teilen in het schuurtje.
Tussen de bedrijven door moest ik een gezegende kaars aansteken. Je kunt er nu mee lachen maar al die rituelen luisterden nauw. Mijn Pa was een godvruchtige gelovige en duldde geen gerommel of geritsel met zijn geërfde principes. Ik stak een keer de verkeerde kaars aan. Het was de trouwkaars, die was ook wel gezegend maar als symbool van de voortplanting niet geschikt als afleider voor onweer.
Tijdens de zegening van woonkamer, keuken en achterkeuken, bij het prevelen van vrome spreuken, zag hij mijn heidense wandaad en tracteerde mij in een moeite met een GVD en een ontwijding van mijn zitvlak.
Ach, een onweer kwam vroeger nooit alleen in augustus. Je kon ook in juni of juli al een godsdienstig pak op je satan krijgen.
De goddeloze vaders van tegenwoordig zijn gelukkig niet meer zo godvrezend tijdens onweer. God zij dank.

12-08-2004
Weet je waarom augustus van oorsprong de vakantiemaand is? Nee?
Omdat vroeger dan de oogst van het land gehaald moest worden en wij, de kinderen daarbij moesten helpen. Oogsten betekende voor ons als kleintjes, piepers rapen. Was je ouder werd je aan het barebinje gezet. Koren- en tarweschoven via een eenvoudige knoop, die je echter wel eerst moest eigen maken, binden.
Bij het krieken van de dag werd al begonnen, want vroeger was het altijd warm en 's middags smolt de vlijt. Meestal werd ergens in de schaduw een siesta gehouden. De volwassenen gingen pitten. Wij kinderen, gingen kattekwaad uithalen. In een poel kikkers vangen, een strootje in hun kont duwen en opblazen ...
Echt, ik schaam me nu diep. Sorry, arme kikkers.
Rond half augustus moesten we de kroetwusj plukken. De kroetwusj was een bos van een zevental kruiden, die op Maria Hemelvaart in de kerk gezegend werd. Daarna werd hij gedroogd en het hele jaar door bewaard. Als het zwaar onweerde riskeerde de heer des huizes ('s nachts in vrome, lange onderbroek) met doodsverachting zijn leven door met een takje kroetwusj - gedrenkt in wijwater - de stallen en het huis te zegenen.
De bliksem kon dan niet inslaan, geloofde men. Als hij wel insloeg deugde, of het wijwater of de kroetwusj niet. Mijn ouwe heer controleerde dus streng of ik met Pasen wel het wijwater voor het hele jaar uit de badkuip achter in de kerk schepte en niet onder de dorpspomp tapte. Die was veel dichterbij.
De kroetwusj moest ook van de goede samenstelling zijn. Een tak van een notenboom mocht er beslist niet in ontbreken. In ons dorp waren helaas maar een paar notenbomen en die reikten niet uit om het hele dorp te voorzien.
Pa, nu al lang in de hemel, liet me in het organiseren daarvan helemaal de vrije hand. Als ik door een notenhouthouder gesnapt werd tijdens de snaai en een pak rammel kreeg, werd dat thuis nog een dunnetjes overgedaan. Hij die zijn zoon liefhad enz ...
Tijdens de mis van Maria Hemelvaart zat ik meestal op de knieën wegens ongemak aan mijn zitvlak. Misschien, dankzij die massages van vroeger, heb ik nooit last van aambeien gekregen, denk ik nu schijnheilig ...
In de kerk was het ook nog altijd een heel gedoe. Iedereen pochte met zijn kroetwusj. Iedereen vond dat hij de mooiste, de dikste, de meest geurende had. Er zat immers boerenwormkruid tussen. Het ontaardde altijd in meppartijen. Tussen en met de beste kroetwusjen werd de strijd om de mooiste uitgevochten. Het resultaat waren geknakte stengels die onmogelijk voor de bescherming van huis en haard konden dienen. Je moest thuis het bewijs leveren dat hij gezegend was door de wijwaterdruppels te tonen.
Ik was al vroeg een deugniet. Behalve opgeblazen kikkers, maakte ik ook nog twee kroetwusjen waarvan ik eentje na de Hemelvaartsmis zelf onder de dorpspomp zegende. Ik was wel altijd doodsbang als mijn brave, dappere Pa met mijn heidense kroetwusj door huis en hof doolde tijdens een hevig onweer. Als hij door de bliksem getroffen zou worden zou ik in de hel branden en hem nooit meer zien.
Als ik hem ooit weer tegenkom hoop ik dat hij me dan, met een bos vergeet mij nietjes en een bottle hemels sterk water, verwelkomt.

11-08-2004
Zucht ... wat is eigenlijk politiek?
Een zoon vraagt het aan zijn vader: ”Pap, wat is eigenlijk politiek?”
Zijn vader zegt: ”Jongen, dat is heel eenvoudig. Het gaat ongeveer zo. Ik breng het geld thuis, dus ben ik het zogenaamde kapitalisme.
Je moeder beheert het geld, dus is zij de regering.
Opa ziet er op toe dat alles her en der ordentelijk verloopt. Hij is dus de overheid.
Het dienstmeisje is dan de arbeidersklasse.
Wij hebben allen maar een doel voor ogen namelijk -jouw welzijn-. Daarom ben jij het volk.
Je kleine broertje die nog in de luiers loopt is de toekomst. Denk daar eens over na en dan vraag ik je wel of je het allemaal begrepen hebt.”
De zoon zegt dat hij er een nachtje over moet slapen om dat allemaal te verhapstukken.
´s Nachts wordt hij wakker omdat zijn kleine broertje in zijn luier heeft gepoept en vreselijk te keer gaat. Hij weet niet wat hij moet doen en gaat naar de slaapkamer van zijn ouders. Daar ligt alleen zijn moeder en die slaapt zo vast dat hij haar niet wakker kan krijgen. Hij gaat naar de kamer van het dienstmeisje, waar hij ziet dat zijn vader bij haar in bed ligt en ze zijn met hele vreemde dingen bezig.
Hij ziet dat Opa stiekem door het raam gluurt. Ze zijn allemaal zo druk bezig, dat niemand merkt dat hij voor hun bed staat. Daarom besluit de jongen van lieverlee maar weer te gaan slapen.
De volgende ochtend vraagt vader aan zijn zoon of hij nu met zijn eigen woorden kan uitleggen wat politiek is.
”Ja,” zegt de zoon: ”Het KAPITALISME misbruikt de ARBEIDERSKLASSE terwijl de OVERHEID toekijkt en de REGERING slaapt. Het VOLK wordt volkomen genegeerd en de TOEKOMST ligt in de STRONT.”
Met vriendelijke dank aan de wijze man, die me deze wijsheid vertelde.

09-08-2004
Als goed verstaander zou je aan een half woord genoeg hebben, zegt men. Ik zeg dat je als goed verstaander een grote fantasie moet hebben. Bijna alle woorden moet je geestelijk vertalen om ze in de juiste context te plaatsen. Neem als voorbeeld de huidige hittegolf. Er is geen golfje te zien, je loopt of zit in een warme föhn. Dat is de waarheid maar die begrijpt weer niemand.
Dan de warme maaltijd met dit weer. Ik neem dan altijd een koude salade en een koud toetje. Zeer raar.
Een warme buurt is ook al zo verneukeratief. De hele buurt is hier inmiddels al dagen goed warm, maar ik ben nog niemand van het horizontale gilde tegengekomen.
Er warmpjes bijzitten, dat is nu welwaar! Nietwaar?
Warmbloedig is ook gelogen. Je bloed is altijd even warm, maakt niet uit of het warm of koud is. Gewoon een bakerpraatje uit de tijd dat ze nog geen roddelbladen hadden. Tegenwoordig lees je zoveel heets dat je er zelfs niet meer warm van wordt.
Warmoes is groente. Dat weet bijna niemand. Vraag maar niet aan de groenteboer want die weet het ook niet. Dat moet je aan een warmoezenier vragen.
Weet je wat ik ook zo'n mooi woord vind? Warmwaterpolitiek! Dat was een lelijke zonde van de oude Russen, vonden de oude Amerikanen. De Russen wilden namelijk door expansie, dat is het uitzetten door middel van verarming, een haven binnenpikken die altijd ijsvrij was. Hoefden ze hun marine niet zoveel vorstverlet te geven, raadsel ik.
Als goed verstaander weet je waar ik nu naartoe wil?
Juist de Jankezen willen zelfs nog onze havens inpikken als hun dat toevallig zo uitkomt. Van je warme vrienden moet je nu eenmaal geen warmte verwachten. Het enigste wat ze voor je over hebben is de kilheid van hun kapitalisme. Zelfs in een hittegolf.

08-08-2004
Wat is gewoon? Ik zou het echt niet weten. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg, geeft al aan dat gewoon doen vaak van ongewone doen is. En, als je dan zogenaamd gewoon doet ben je binnen de korste keren een gewoontedier. Een aap die zich vlooit doet gewoon, daar komt die uitdrukking vandaan. Als een mens zich vlooit is hij dus eigenlijk gewoontegetrouw maar dat gedrag wordt niet als gewoon aanvaard. Zucht ...
Als je iedere morgen een glas water drinkt ben je een gewoontedrinker. Gewoon is gewoonweg een beetje gewoontjes, niet spannend. Het woord zou dus eigenlijk gewoon uit onze taal kunnen verdwijnen. Punt aan de taallat!
Ik vind dat een hele hoop rare woorden in onze taal geslopen zijn. Ze veroorzaken alleen maar misverstanden. Over dat woord moet je effu nadenku. Wat verstand is weet wel iedereen, maar als je dat mist ... ben je dan een misverstand?
Ik heb vaak heel zogenaamde verstandige mensen zonder verstand horen praten. Luister wel eens op een lange, vervelende winteravond in de keuken naar een kamerdebat. Daar praten alleen maar misverstanden die het weer zogenaamd goed met ons voorhebben. Jemig ...
Gezagdrager is ook zo'n misverstand. Ik heb nog nooit een gezag iets zien dragen. Integendeel iedere gezagnemer zorgt het eerst voor een eigen limousine en laat zich vervolgens uitgebreid rondkarren. Logisch dat je dan meteen een gezagscrisis binnenrijdt en gezagsgetrouw een vreemd woord is.
Onze gezagsvoerders zitten momenteel met hun gezagsorgaan ergens op een warm reces en eigenlijk verkeren we in een gezagsvacuüm. Omdat dat zo gewoon is heeft niemand er last van. De last onstaat echter weer gewoon als straks de Hollandse stamboekezels in koor beginnen te giegagen dat we ons allemaal nog een keertje aan dezelfde steen moeten stoten door op hen te stemmen.

07-08-2004
We hebben een groot probleem in ons land. Tenen likken is nog niet strafbaar!
Iemand mag ongestraft iemands tenen likken. Zie je het al voor je ... ?
Godju, er zijn rare kuitenbijters onder ons.
Ik lust best wel een blokje Maaslander of brie, maar tenenkaas wil ik niet op mijn plankje. Van de andere kant realiseer ik me ook dat wat de boer niet kent, hij ook niet vreet. En heb ik niet ooit in Franrijk kaas met maden, als delicatesse verorberd?
Patienten met een eetstoornis worden steeds jonger, las ik op dezelfde bladzijde. Misschien weet die tenenlikker dat al een tijdje en houdt op deze manier de oude dag van zijn lijf, gis ik maar wat rond. Mensen doen immers de raarste dingen om lang jong te lijken. Als je ouder wordt vallen je haren uit.
Dat is logisch, zul je denken. Maar ik snap dan weer niet de logica van een acute kale knikker. Er moet meer achter steken en dat zal met dat tenengedoe ook het geval zijn. Misschien is het wel een spion en snuffelt hij aan onze geheime ... ?
Omdat een geheim altijd een geheim moet blijven weet ik natuurlijk niet wat ik schrijven moet, snap je?
Ik ken wel een echt geheim dat er helaas ook niet meer is. De Zalmsnip! Die heeft nooit bestaan, is het geheim. Een Zalm heeft ons wijsgemaakt dat hij een vlucht snippen had. Dat was heel eigenwijs van hem. Je kreeg hem namelijk niet te zien, die snip. Hij, Zalm dus, zei wel dat je hem had. Ik heb jarenlang in de lucht gezocht, nooit een snip gezien. Dacht soms dat hij ze vliegen zag. En nou is het beestje afgeschaft omdat het geheim, ongeheim geworden is. De geheime snippen van Zalm waren plots helemaal op. Uitgegeven aan subsidies op stinkende zaakjes ed.

06-08-2004
We hebben nu de hondsdagen, las ik in de krant. Wat me wel is opgevallen is dat je bijna geen hond op straat ziet. Waarschijnlijk te warm voor het baasje of het baasje is op vakantie en Basje pruilt in het asiel. Een hondse asielklant heeft een voordeel. Hij kan niet uitgezet worden. Voor veel geld mag je hem wel afhalen en dan kun je hem inzetten bij de mollenbestrijding van je gazon, om eens een dwarsstraat te noemen.
Wist je dat een mol een bedreigde diersoort is, die je geen haarbreed in de weg mag leggen? Als de mol in je gazon huist mag je geen domme dingen doen, geen platte schop of riek grijpen ... maar moet je een masterplan bedenken. Als je dus een Fikkie met een mollenneus uit het asiel haalt, zit je al een eindje in de goeie richting. De natuur moet immers wel haar loop kunnen hebben. Wij hebben drie honden maar geen mollen. Het verschil tussen een mol onder het gazon of drie honden boven het gazon is minimaal. De natuur, weet je wel ...
Emiel Tsjakka heeft een huis voor de Tokkies gekocht, las ik. Eerst wist ik niet meteen wie de Tokkies waren. Ik dacht dat het een soort kippen waren, mischien wel parelhoenders, maar na een half uurtje Googelen was de aap uit de mouw. Tsjakka zeg, is het enigste wat ik er over kwijt wil. Waarom gaat Emiel zelf niet op een verre vakantie? Is hij misschien al aan het stemmen werven voor zijn eigen partij bij de volgende verkiezingen? Dan heeft hij er nu acht, zeven Tokkies en ik, want ik stem de volgende keer ook op hem. Bij hem heb je het zekere van de zekerheid. Je weet dat hij met vuur speelt en dat je bij hem je poten letterlijk verbrandt en dat hij daar geen doekjes omwindt. Met Tsjakka kom je al vlug een heel end, als gelovige Tsjakkist.
Waarom zou ik mijn ”Tikkie” van vandaag niet eens een ”Tokkie” noemen? Tsjokkie ... !

05-08-2004
In onze nieuwe democratische dictatuur van waarden en normen speelt het prestatiecontract een bijzondere rol. Punt aan de lat !
De afspraak is opnieuw gedefinieerd. Simpel !
Moesten vroeger twee partijen het over iets eens worden voordat er van een afspraak sprake was, tegenwoordig wordt een afspraak eenvoudig van bovenaf opgelegd. Dat is erg makkelijk.
Alle echte, vorige afspraken zijn door onze Jan Pet gewoon afgeschaft.
Is teveel rompslomp en iedereen moet zich voortaan maar zelf leren redden. God zegene U!
Agenten moeten een verplicht aantal bonnen uitschrijven.
In Amsterdam en Rotterdam worden agenten verplicht driehonderd bonnen per jaar uit te schrijven, wat ongeveer neerkomt op anderhalve bekeuring per werkdag. Dat meldde De Telegraaf vrijdag. En de hoofdcommissarissen zijn streng op het halen van het quotem bekeuringen per agent.
Wanneer een agent hieraan niet voldoet kan dit gevolgen hebben voor zijn of haar positie binnen het korps. Agenten zouden daardoor voor de kleinste zaken een bekeuring uitschrijven. De Amsterdamse Politie Vakorganisatie pleit voor het verlagen van het boetequotum.
Bijzonder flauwe, flauwe kul.
Anderhalve bon per week is een kattepisje !
Een agent moet makkelijk het tienvoudige kunnen halen. Hoeft maar bij ons in de wijk te komen koekeloeren. De gebraden bonnetjes vliegen hem/haar bij wijze van spreken in de mond.
Wat is namelijk het geval?
Voor heel Oud-Stein geldt een 30 km zone. Geen hond die zich er aan houdt. Ik durf zelfs te wedden dat er regelmatig honderd gereden wordt.
Dubbel parkeren, parkeren op het trottoir? Allemaal geen probleem.
Dealen bij de kerk? Je moet een neusklem gebruiken en zwaar verkouden zijn om het niet te ruiken.
Als die anderhalve bon per week niet gehaald wordt ister iets anders aan de hand voelde ik vroeger aan mijn, onlangs gejatte, klompen. Dan heeft zo'n agent misschien wel geen boekje, of geen potlood of misschien zelfs wel een hekel aan eenzijdige afspraken. Eén agent is immers ook maar een mens.

04-08-2004
Wat is waarheid? Kun je die kopen? Kun je ze maken?
Zoja, dan is de waarheid koopwaar, iets dat gemaakt en gepromoot wordt en vervolgens aan de vrouw c.q man gebracht wordt.
De paus is beslist voor in zijn tegen, tegen vrouwen. Wil geen echte rokkendraagster op het altaar. Geeft de voorkeur aan namaak rokkendragers als echte voorgangers. En omdat de paus de broek aanheeft in zijn Roomse pausenrijk, is dat een waarheid. Punt aan de paapstok!
Kerkbezoek blijft dalen, las ik onlangs in de krant. Natuurlijk, want wie zoekt nog iets in een kerk? Er is al tijden niks meer te vinden. Zelfs geen oude koek en je moet er ook nog je plas ophouden als je in het godshuis voor een blijde boodschap komt. In ieder koffiehuis is dat beter geregeld. Dat is de waarheid.
Het CBS heeft uitgerekend dat minder dan 10 procent van de Limburgse katholieken slechts geregeld in de kerk komt.
Nietwaar zegt het bisdom, het aantal geregistreerde katholieken is veel hoger.
Papier is geduldig, weet ik. In naam van de vele enige waarheden is al eeuwen lang royaal gelogen, weet ik ook als eigenwijze nikser.
De waarheid van het oneindige is achterhaald door de waarheid van het niks. Waarschijnlijk ligt dus de waarheid tussen de waarheid en de warheid als een soort ... beleving.
De waarheid is ook graag gehoord als voorspelling. Als feit is de waarheid slechts vaak een gegeven om snel te vergeten.
Het feit dat bijna alle kerken 99% van hun tijd leegstaan is een gegeven dat de clerus niet als waarheid onder ogen wil zien. Inplaats van de kerk aan te passen aan de nederigheid die ze zelf predikt, wordt ze nog steeds amechtig gehandhaafd als een buitenaards instituut.
Geen wonder dan toch dat de beminde gelovige van vroeger de ongelovige Thomas van tegenwoordig geworden is, niet?
Wel!

03-08-2004
Met het warme weer van de laatste dagen is het 's middags in de tuin niet vol te houden. Ik vul dus de drinkbak van de krielen 's morgens en schrijd decent na de noen naar het terrasje hier vlak in de buurt. Terrasjes in de nabije buurt zijn erg handig met erg warm weer, kan ik je vertellen als je dat nog niet weet. In de zomer heb je namelijk altijd kans op een onverwacht onweer en dan kun je aan de tap schuilen en naar huis opbellen dat je slechts een paar minuten van huis bent. Anders kom je van de regen in een hoosbui en loop je kans dat je nek met een uitgewrongen dweil hardhandig gedroogd wordt.
Wat je tijdens zo'n onweer hoort is bijna niet op te schrijven. Mijn medeschuiler wist me aan de avond duidelijk te maken waar de jeugd van tegenwoordig haar vuig vocabulair sprokkelt. Tijdens het spelen op de parkeerplaats van het belastingkantoor horen ze de meest helse uitdrukkingen, had hij zelf geconstateerd! Godju, wie ben ik om dat tegen te spreken?
En naast hem was een pas getrouwd stelletje komen wonen. Hij had met eigen oren gehoord hoe de bruidegom de bruid over zijn heb- en onhebbelijkheden had geinformeerd. 's Morgens om 7 uur moest het ontbijt gereed staan. Maakte niet uit of hij thuis was of niet. Is dat duidelijk? 's Middags om 13 uur staat ook het eten gereed. Maakte niet uit of hij thuis is of niet. Is dat duidelijk? En 's avonds om 19 uur staat ook het eten gereed. Maakt niet uit of hij thuis is of niet. Is dat duidelijk? Mooi! Buiten viel een harde donderklap en ik stond paf-stijf aan de tap.
En dan kwamen nog wat eigen regels, had hij zijn liefje uitgelegd. Op maandag, woensdag en zaterdag had hij sex. Maakte niet uit of zij thuis was of niet. Is dat ook duidelijk? Ik verwachtte weer een klap maar het bleef stil en luisterde verder.
Vroeger was dat toch anders. Hij kon zich nog de eerste avond herinneren. Hoe verlegen en schuchter ze waren. Ze hadden afgesproken om zich, met de rug naar elkaar toe, uit te kleden. Ik zag het met de ogen dicht, voor me.
Zij had haar met plooitjes bezaaid nachthemd uitgepakt en gemurmeld:
”Kort, rossig en vol vouwen.”
Hij had zich verontwaardigd omgedraaid en gezegd: ”Jij hebt stiekem geloerd ... ”.
Wie ben ik om met heet weer en koud bier, warme verhalen te mogen aanhoren?

01-08-2004
Gisteren in Einighausen naar de ”Oude Ambachten” gaan kijken.
Kun je een koe, bijziende, zien.
Kun je zelfs met eigen ogen zien dat een koe door andermans handen gemolken kan worden.
Een koe geeft namelijk melk ! Niet te believen ...
Melk komt niet uit de melkfabriek ! Neenee ...
Dat is iets wat tegenwoordig niet op iedere school bekend is. Net zo min als dat eieren door een kip uitgepoept worden en niet uit een doosje komen. Getver, wat een smeerlapperij.
Ambachten leerde je vroeger op een ambachtsschool.
Alle ambachtslieden waren daar begonnen en deden hun ambacht dan meestal de rest van hun leven.
Dat gaf een hoop rust aan hun bestaan.
Tegenwoordig leer je geen ambacht meer en daardoor zijn veel mensen knap onrustig. Tegenwoordig studeer je voor iets waar je later meestal niks aan hebt, want bijna iedereen doet bij voorkeur iets waarvoor hij nooit geleerd heeft. Flexwerker, weet je wel ... ?
Daarom is tegenwoordig bijna iedereen een gestreste manager. Druk, druk bezig om iemand te vinden die nog een klusje kan doen. Bij de Gamma- en Karweiwinkels zijn alle klanten account managers. Dat zijn mensen die eigenlijk niet goed weten waarmee ze bezig zijn, omdat ze zo onhandig zijn.
Op de ambachtsschool (vroeger) was je onhandig als je eenhandig of links was.
Tegenwoordig is links een soort politiek overtuiging en er zitten ook wel wat handige linkmiechels bij, maar ze zijn overwegend net zo (on)handig als de rechtsen. De rechtsen zeggen van zichzelf dat ze het beste met ons voor hebben en schaffen alles af dat van linksaf voor ons was. Wat dan overblijft zouden de nieuwe waarden moeten zijn. Zoals de nieuwe waard is, wantrouwt hij zijn oude partijgasten en begint een eigen fractie.
Een van de nieuwe waardes is dat de koeien uit de wei moeten verdwijnen. Het risico en de kosten dat een oude koe uit de sloot gehaald moet worden is niet meer van deze tijd. Dit is de tijd van, dat het gras naar de koe brengen goedkoper is dan de koe naar het gras te laten gaan.
Het is raar maar waar - maar de veehouders die, decennia lang het stemvee van de rechtse christelijke partijen waren, zijn door hun handig stemgedrag straks hun bontvee kwijt en zullen dan de rest van hun leven moeten slijten als onhandige hobbymanager op een ”Oude Ambachtstreffen”.
Sie joe neks jieër in Einighausen, ... die onhandige man met dat pilsje in de linker hand.

terug naar Tikkies