Tikkies, oktober 2004

31-10-2004
Eigenlijk had ik er niks over willen zeggen. Sommige dingen zijn nu eenmaal te gek voor woorden en alleen maar in de politiek bruikbaar. Politiek is de enigste business, die ik ken, waar veel reclame voor onbruikbare producten gemaakt wordt zonder dat de firma omkiept. De politiek zet vaak, welbespraakt, een hoop valse hoop. De nieuwe waarden en normen zijn eigenlijk fabeltjes uit de oude doos en daarom doen ze het een tijdje goed. En dan willen meer soortgelijke instanties een eigen, goedlopende fabel. De Grootste Nederlander aller tijden, is er het laatste gillende voorbeeld van. Het merendeel van de voorgestelde kandidaten heeft zelfs nooit les in geschiedenis gehad. Geschiedenis is immers een gepasseerd station. Nu oogsten is vet.
Wat weet de doorsnee Nederlander van zijn geschiedenis? Eerlijk gezegd hebben we ook niet veel om trots op te zijn. De geschiedenis die ze ons tot zestig jaren geleden als grote heldendaden voor ogen hielden, bleek plots alleen maar geschikt voor dovemansoren. Slavenhandelaars, zeeschuimers, uitbuiters ... op je nationaal cv staat het erg slordig. Zelfs ons eigen zuidelijkse stukje werd eeuwenlang als wingewest beschouwd. Joop den Uyl heeft pas veertig jaren geleden hier de slavernij afgeschaft. Tegelijk werd het woord mijnwerker uit de omloop genomen.
Ik erger me enorm als ik de voorstellen zie, die de grootste Nederlander aller tijden moeten nomineren. Vrouwen staan nog altijd bij het aanrecht. Een figuur die het lieten afweten toen het om de worst ging, een zekere Johan Cruijff. Pim Fortuyn als vertolker van het nationale ongenoegen. Waarom niet Gerrit Zalm? Die vist, als niet vis, zo zeker als wat achter het net. Die laat de grote vissen naar het buitenland zwemmen en fileert de sprot. Daar was de uitvinding van Jan Pieterszoon Coen, de uitvinder van het haringkaken, niks bij.
Voor mij is het meer dan duidelijk. De KRO moet voor de Grootste Nederlander aller tijden in Kirchroa (Kerkrade) zijn. Op de markt, om precies te zijn. Daar staat de Joeppeman, het nationale symbool voor de welvaart die de Nederlander van nu geniet!

30-10-2004
Na een ernstige ziekte kom je altijd anders terug dan je voorheen was, weet ik uit eigen waarneming. Ik was dus aangenaam verrast toen ik onze Jan Peter gisteren opgewekt, te midden van andere stille drinkers, proostend met een blond pilsje in de krant zag. Met de plane op weg naar Rome. Lekker een dagje boeren bij vriend Berlusconi. De nieuwe waarden en normen, eindelijk zijn ze operationeel geworden. Weg met pessimistisch geneuzel over samenleving en verdraagzaamheid, maatschappelijke draagvlakken en intercontinentale breukvlakken. Voortaan gewoon, dat we hem nog lang zullen lusten, straalden ze uit.
Ik lees de krant vroeg, argwanend, met zwarte koffie en begin gewoonlijk wat later pas opgewekt aan de pils, maar nu ... ik was toch zo verrast en blij gemotiveerd. Ik nam om half tien al ... een pilsje uit de koeling. Goed voorbeeld doe je niet saboteren en als het landsbelang dat vraagt wil ik best iedere dag om deze tijd het happy hour openen.
Verbazend hoe onze Jan Peter, als herboren waard, plots invulling geeft aan zijn zo geliefde nieuwe waarden. Bij de gevangenissen vliegen de deuren wijd open. Niet de zware jongens worden de hort opgestuurd, maar hun bewakers. Een flink aantal kan naar de reclassering want de nieuwe waarde is veel minder waard dan de oude, maar heeft wel een oude naam, bezuiniging. Bij de gasten wordt voortaan om 17.00 uur de lamp uitgedraaid. Geen geleuter meer over ontspanning, gewoon nablijven tot naar bed, deur op nachtslot en de bewaker heeft tijd voor een mooie sollicitatiebrief ergens anders in de horeca. Want gedwongen ontslagen zijn natuurlijk niet uitgesloten.
Nieuwe waarden. Wie in een grote auto rijdt is plots een aso. Groen Links is er ook mee begonnen. Ferme uitspraken leiden de aandacht af van hun waarde. Als je in de asobak van je man rijdt pas je heel goed in het profiel van een kleurenblinde. Ook dat is plots een nieuwe norm. Je man heeft zijn eigen asobak en waarom zou je daar als volksvertegenwoordiger geen verkeerd gebruik van maken?
Plots is de hele regering en de de berijders van de voitures uit de koninklijke stallen, volgens de nieuwst defenities van normen en waarden, ingeschaald als aso. Grote Volvo's, Mercedessen, BMW's en een enkele Ferrari.
Ik geloof nooit dat onze Jan Peter tegen een vroeg pilsje kan. Laat dat nou over aan de echte mannen. De jongens die gewoon van acht tot vijf op de steiger staan en een goed oog hebben voor voorbijgaand vrouwelijk schoon. Die gasten zijn als waarden altijd en eeuwig aan de goede norm.

29-10-2004
Vroeger las ik veel, vaak nieuwe, dikke boeken. De klad is er in gekomen, ik lees nu hooguit nog wat belegen kranten. Kan ik meteen controleren of ze de waarheid schreven. Papier is mij te geduldig. Zwart op wit staat te vaak wilde fantasie. Wist je dat de meeste leugens schriftelijk gedaan worden? Nee? Moet je eens een oud verkiezingspamflet lezen.
We hebben een nieuwe vertaling van de bijbel. Dat ruikt al meteen naar onraad. Zat aan de vorige vertaling, die decennia lang als de waarheid gold, misschien een akelig luchtje? God mag het weten, alhoewel diens bestaan, als waarheid, ook in twijfel getrokken wordt. De koningin las, als breed gehoede leesmoeder, het beginstukje voor. "In het begin schiep God de hemel en de aarde ... ". Bijna niemand gelooft dat, bijna iedereen weet dat het bijgeloof is en dat het heel anders gegaan is. En toch geloven, dat het zo goed is.
Iedereen, die wat macht in eigen huis heeft, gelooft er nog wat bij. Gelooft in zijn eigen wijsheid en wijst om die te legitimeren naar een oud boek als de bijbel. Daar is de wereld zelden vrolijk van geworden. In de Amerikaanse bijbel van Sjors dubbel Joe staan vrijheid en democratie als hoogste goed, dik gehighlight. Nergens in de wereld wordt er op dit moment zo bijgelogen en gefoezeld. Bush en Kerry laten hun God overuren maken in het blessen van honderd miljoenen Amerikanen. Medeburgers die het straks zelf moeten uitzoeken hoe ze kunnen overleven in een vrije democratie, zonder werk, zonder ziekenfonds, met het grootste leger aller tijden, betaald op de pof.
Een schrale troost is dat het meeste papier gerecycled wordt. Uiteindelijk eindigt het als rolletje om je ... gat mee af te vegen. Als je vrij wilt zijn kun je de bijbel op de WC lezen. Dan is het begin meteen ook het einde.

28-10-2004
Wat van ver komt, was vroeger altijd goed. Nu is het zelfs niet meer het verre goed dat goed, is maar de koop is ook nog eens goedkoop. Een goede koop en goedkoop! Dat is echte Dutch business. Als je nu een goed, ver-goed koopt, heb je waarschijnlijk een goedkoopje. Nog beter is als je het kunt declareren. Dan krijg je het goede, goedkope verre goed zelfs vergoed. En dat is het goed, te geefs. Jassus!
Als je hier een goedje koopt kan dat echter heel duur uitvallen. Sommige dure landgoedjes zijn zelfs domeinen. Over enkele dure domeinen hoeft ook geen belasting te worden betaald en toch zijn het geen goedkoopjes. In de Nederlandse taal komen rare zetfouten voor, vrees ik. Als je woordspelletjes niet goed speelt, maak je goede spelfouten realiseer ik me.
Zo kan een vakantie alleen maar goed zijn als hij naar ver weg is. Je kunt niemand wijsmaken dat je een goede vakantie hebt gehad in Valkenburg aan de Geul. Dat kan ik ook bewijzen, want de mensen die op een goed domeintje wonen gaan vaak ver op vakantie. Je zou goed gek zijn als je in zo'n goed land als het onze op vakantie ging. Want dat we een goed land zijn kan ik ook bewijzen, immers de goede mensen die elders goed voor ons goedkoop maken willen hier graag voorgoed altijd blijven. Willen hier ook tijdens onze laatste uitverkoop goed inkopen.
Ik was in de petshop, voor ... hondenbrokken. Er was ook een exotische vogel aan het petshoppen en vroeg aan de petmevrouw of zij een sprekende papagaai in de aanbieding had. Dat kon niet zei die mevrouw want exotische vogels zijn nu beschermd goed. Ze kon hem wel een goede inlandse specht leveren. Maar die kan niet praten zei de van elders afkomstige, vreemde vogel.
"Neen", zei de petmevrouw, maar onze bonte spechten hebben wel kennis van morse ... !

27-10-2004
Jaren heb ik mijn beste best gedaan om leuk over de Duitsers te denken. Jaren ben ik bezig geweest om me niet te herinneren hoe ene Gerd Müller in 1974 met een kontje ons het WK Voetballen verknald heeft. Jaren heb ik de flauwe mop, dat ze de fiets van opa eindelijk moeten terugbrengen niet meer verteld. De laatste jaren lukte het me zelfs om, met enige inspanning, de parkeerplaats die ik vrijmaakte aan een oosterbuur over te laten. Bijna was ik de verhalen die mijn vader me vertelde, hoe ze hem als krijgsgevangene behandelden, vergeten. Me dunkt, ik heb me best tüchtig uitgesloofd.
Godverju, nu komt dat gehannes met die Hannes. Ik kan het niet helpen, maar ik heb iets met honden. Hier lopen er drie, waarvan er een ook aspiraties als zeehond heeft. Hij plonst (als het warm is) regelmatig tussen de karpers. Wij Nederlanders, zelfs die van boven de rivieren, dat is dus in het " Sjoene Zuude" hebben iets met Hannessen. Vroeger was hier in ons Stein zelfs een Dolfinarium, maar dat is door dom gehannes verhannnest.
De Duitse Hannes vond het waarschijnlijk ook een enorm gehannes in sein groszes Vaterland en heeft een tijdje terug de kuiervinnen genomen. Gewoon zum "Städelte hinaus" und rein ins schöne Holland. Half Mofrika ins Panik. Kan ik me best voorstellen, als ik een van mijn jongens mis ben ik ook niet in visserslatijn aanspreekbaar.
Gegeven het gegeven dat wij een zelfkazend vissersvolk zijn, een gegeven waar de Duitsers veel kaas van eten maar weinig vanaf weten, vroegen ze aan Harten Lenie om Hannes te vangen. Lenie zei: "Jawohl, aber ... wir lassen am Ende Hannes laufen". Tis natuurlijk mijn bekrompen vis-visie, maar ik kan het me niet veel anders voorstellen. Die Damen und Herren, van de vissentuin zeiden: "Jawohl" !
En daarna zeggen ze weer als vroeger: "Wir haben es nich gewusst! Hannes darf nicht baden gehen. Hannes musz zurück ins Reich !"
Zucht.
Oud Duits spreekwoord: "Kommt Zeit, kommt Rat!"
Hollandse vertaling: "Komt tijd, komt fiets !"
Werkelijkheid.
Gutes Rad ist teuer !

26-10-2004
Geluk moet je eerst verdienen, als je niet het geluk had het te erven. Meestal houdt het in dat je eerst 40 jaren moet werken voor je mag gaan rentenieren. Laat je niks wijs maken door mensen die zeggen dat ze graag voor iemand anders werken. Echt gelukkig ben je pas als je geen baas meer hebt met wie je over je persoonlijk funktioneren moet roddelen. Of, als je 's morgens kunt blijven liggen omdat het nog donker is, of omdat je gisteravond een pilsje teveel gedronken had en nu echt de kater wilt koesteren.
Een werkzaam leven is als een sneltrein die maar eens per dag stopt om wat onderhoud te plegen. Effu naar huis, slapen en nieuwe boterhammen ophalen. Je ligt altijd achter op je tijdschema, en in de herfst heb je last van een reorganisatie. Je moet goed opletten dat je bij een wissel niet uit de laan vliegt en ondanks dat alle seinen op rood staan ga je op topsnelheid door.
Na de eerste 25 jaren hoor je, dat men je wil toespreken. Je wordt voor één keer de hemel in geprezen. Jouw chef prijst de oude personeelschef, die toevallig ook aanwezig is, voor zijn wijsheid 25 jaren geleden jou in dienst te nemen. Je krijgt een horloge, een dasspeld, een maand extra en je geeft en feestje dat je drie maanden salaris kost. Per slot van rekering ben je maar een kéér 25 jaren bij je baas en dat je het kind van de rekening bent is puur een kwestie van geluk. Ik heb dus niet gemopperd toen het mij overkwam.
Volgend jaar hebben we nationaal een gelukje. Onze koningin is dan 25 jaren de baas, om het zo maar eens te zeggen. Eigenlijk heeft ze niks te zeggen, staat in de grondwet geschreven. Maar zeg zelfs eens, wie leest die nog tegenwoordig? Ik zocht er in de bieb naar. Noppus, geen grondwet in het rek. De dame van de catalogus wist ook niet in één, twee, drie waar ze hem kon uithalen.
Ondanks dat ik hem nog altijd niet gelezen heb, heb ik er wel anderen uit horen vertellen. Het schijnt dat iedereen in dit land voor de wet gelijk is. Nou heb ik over wetten niet zo'n hoge hoed op. Het ligt er maar helemaal aan waar je bent, of de wet min of meer toevallig van toepassing is. Wetten zijn als het rad van avontuur, je moet er maar net zijn om pech te hebben. Op de autoweg loop je meer kans op een wetprijs als je tien kilometer te hard rijdt, dan hier bij ons in het dorp in de 30 km zone. Hier wordt zonder consequenties soms 100 km te hard gereden. Heb ik dan geen gelijk, als ik zeg dat er veel ongelijk is?
Ik snapte vanmorgen dus gelijk niet waarom er voor het zilveren jubileum van de koningin volgend jaar al meteen 8,4 miljoen euro gereserveerd is. Dat men haar leuk toespreekt, dat men haar nog een lintje geeft, dat men op de receptie een oranjebittertje schenkt, dat moet allemaal kunnen. Maar bijna 20 miljoen echte oude guldens uitegven, is mij een raadsel. Is dat een kwestie van geluk of ... geërfd ongelijk? Als ik ongelijk heb, heb ik het van mijn vader ...

24-10-2004
Wij als trotse Zuid-Limburgers zijn eigenlijk rare Nederlanders, vind ik.
Eigenlijk horen we er helemaal niet bij. Als je ons boven Sittard afsnijdt ziet de kaart van Nederland er veel symetrischer uit.
Waarom bengelen wij er dan eigenlijk aan?
Waarom kunnen ze ons niet missen, vraag ik me soms af.
Is het omdat de treinen die ergens in een verre randstad aankomen uit een onbekend niemandsland moeten vertrekken?
De intercities uit Maastricht en Heerlen hebben hier maar een halte ... Sittard. De kans op vertraging is hier dus miniem, daarom zie ik altijd lege treinen als ik aan een overweg moet wachten. Dat is heel raar, want in de rest van het land schijnt het gewoon heel anders te zijn.
Intelligent als we zijn, spreken we ook meerdere eigen en vreemde talen.
Ik las van de week in de krant dat de Belgen ons plat heel sexy vinden.
Ik heb niks tegen Belgische heuvels en het zou mij niet slecht uitkomen als we een stukje België zouden worden. Bijvoorbeeld in het weekend.
Raar als het klinkt, maar dan zijn rechte en kromme wegen niet verstopt met Abrahams op weg naar ... België. Waarschijnlijk wordt er dan geen Belgische mosterd verkocht.
Als ik de echte Hollanders in hun eigen realty-life showleven op de TV zie, hoor ik die een heel andere taal spreken dan wij vroeger als Algemeen Beschaafd hebben moeten ondergaan. Nog raarder vind ik dat die lui daar heel veel poen voor vangen. Goede smaken verschillen duidelijk en omdat wij er maar aanhangen ... zijn wij raar.
Ook omdat wij een hoop gelul over klisma's in een TV-soap not done vinden. Naast nieuwe waarden en normen hebben ze daar ook nog een nieuwe cultuur. Lekker naast de pot kakken. Het verstand Spoorloos ! Ontspanning in Opsporing Verzocht ! Een het Weer werd weer mogelijk gemaakt door weer iemand zonder verstand van het weer. Je went aan alles, dus ook aan ... Hollanders.
Water stroomt naar het laagste punt. Dat is niets raars, dat is gewoon. Toch heeft onze Maas er een hekel aan. Amper is ze in het land en heeft ze in de smiezen dat ze - naar boven de rivieren moet - krijgt ze de smoor in.
Het pleit natuurlijk ook niet van een hoge intelligentie als je in volle ernst beweert dat je diepste punt ... ergens boven is. Ik heb er veel literatuur op nageslagen, nergens in België kent men een soortgelijke uitdrukking.
Alleen in het Duitse "Fantasialand" stroomt water bergop. Dat komt daar door een trucje. Dat land ligt niet waterpas. Bergauf is daar bergab!
Daarom probeert onze mooder Maas in Stein haar lot te ontsnappen en stroomt terug naar haar oorsprong, het zuiden. Ik vind dat helemaal niet raar.
Maar ja, ik ben natuurlijk een zonderlinge uitzondering met een hekel aan kouwe kakkers

22-10-2004
Het is eigenlijk niet te geloven. Twee vrouwen hebben bij dierenwinkel Pet's Place in Drachten woensdagmiddag een tien weken oude babypapegaai gestolen. Dat heeft de politie donderdag bekendgemaakt. De daders zijn spoorloos. In bargoens, de vogels zijn gevlogen.
Dat mannen rare vogels zijn is algemeen bekend, maar vrouwen? En waarom verkopen ze in een pet shop papegaaien en geen petten? Steekt die papegaai nu ergens op een hoed? Of, komt het doordat de pil uit het ziekenfonds verdwenen is en die vrouwen hun nu hormonaal verstoord moederinstinct volgen? Kunnen ze hun ei thuis wel, of juist niet, bij hun grijzeroodstaart kwijt?
In mijn beleving kunnen die beide vrouwen geen bijdehandjes zijn. Handige vrouwtjes dulden geen hanige papegaai om zich heen. Die zetten zelf de toon en hun Toon mag hooguit een toontje lager neuriën. "
Oh Freunde, nicht diese Töne !" schreef Beethoven al ooit op noten.
Op de noten uit de notenboom van buurman Hayke staat dit jaar niks geschreven. Mijn buurman is overigens ook niet erg muzikaal. Zijn noten voert hij aan de eekhoorns en dat zijn wel handige bijdehandjes.
Ennu ... De Christen Unie is vies van soep en moet niets hebben van de nieuwe reclameserie van Cup-a-soup. Waarschijnlijke reden, ze lusten er alleen maar pap van. En dat maken ze nou weer net niet bij Cup-a-soup.
Ik heb ooit wel eens zelf soep gemaakt. Ik maakt dan eerst een soort moes. Doe ik wat heet water bij en ik heb soep. Rijst, rijstsoep en rijstepap is eigenlijk allemaal dezelfde pot nat. Christen Unie, godswoord, de waarheden van Bush, de nieuwe waarden en normen van JP.
Ik hou niet van kouwe pap. Geef mij maar een hete bliksem met een koel blondje in deze tijd van het jaar.

21-10-2004
We leven bij de gratie van het nieuws, hebben lepe nieuwsverkopers ontdekt. Nieuws is dus vaak geen gebeurd gebeuren meer, maar vooruit bedachte show. In een goed lopende nieuwsshow wordt zowel aan slecht als aan goed nieuws, goed geld verdiend. Dit wist je als intelligente "Tikkie" lezer natuurlijk al lang. Ik vertel nooit iets nieuws, ik vind slechts regelmatig mummies in oude en nieuwe kasten waarover ik dan meen mijn verbazing te moeten uiten.
Het was een nieuwe verbazing voor mij om te horen dat in Amerika de verkiezingen al begonnen zijn. Ik dacht dat die pas over twee weken zouden beginnen en dat de Yankezen dan ook nog eens een uurtje of zes, zeven op ons achterlopen. Toen viel ook al meteen weer een lijk uit mijn Floridiaanse kast. Knoeipotterij, kloterij met stemmachines, verkreukelde ponskaarten. Notabene in het land dat de democratie met vuur en zwaard aan de verdwaalde man/vrouw brengt, wordt de presidentsverkiezing georganiseerd ongeveer op dezelfde autoritaire manier als in de oude, verfoeide Oostblokstaten.
Zeg me wie je vrienden zijn en ik weet wie je bent! Dat is geen goed nieuws, dat is een oud spreekwoord.
Gelukkig zijn oude spreekwoorden in onze moderne maatschappelijke orde vervangen door nieuwe waarden en normen. Het specifieke van deze nieuwe nieuwigheidjes is oude middeleeuwse hebberigheid. "Ik ben de baas en blijf de baas en ik zeg jou wat goed voor je is".
Vertaald naar goed Hollands gebruik betekent dat als drie honderd duizend mensen hun ongenoegen in een massademonstratie uit de kast halen, onze volksvertegenwoordiging twee weken op reces gaat.
Goed nieuws, slecht nieuws, goede tijden, slechte tijden. Nova, Achter het Nieuws, het Journaal, Spoorloos, Kassa, Kopspijkers, de Ster, Opgelicht? The show must go on.

19-10-2004
Als je er maar lang genoeg naar blijft kijken snap je de samenhang. Alles is van te voren, in eigen voordeel, geregeld door de grote regelaars. Ik keek voor de zekerheid in mijn woordenboek. Een regelaar is iemand die iets regelt. Punt, volgens mijn "Standaard Woordenboek". Regelaars maken regelgeving in hun kostbare tijd. Ze doen dat zelfs heel goed, want regelmatig kennen ze zich onder elkaar gulle bonussen toe. Ons kent onze regels toch zeker, nietwaar? Welwaar, want als we onze zin niet krijgen gaan we naar het buitenland en regelen het van daar uit ... maar van een graaicultuur is natuurlijk geen enkele sprake. Dat is zelfs zo'n vies woord dat het niet in de de "Standaard" vookomt. Nee, graaien doet alleen een bijstandsmoedertje dat haar koters met Sinterklaas een avondje de armoede wil laten vergeten en daarom zwart ergens een witwasje doet.
Dat de internationale, miljoenen snaaiende regelaars intussen zowat de hele wereldeconomie in de vernieling gesleept hebben mag slechts als incident beschouwd worden. De nationale belasingbetaler bloedt immers netjes voor de verdampte Spielereien van grootmongolen.
Zeer excellente regelaars hadden onlangs geregeld dat de pil uit het ziekenfonds kon. Kwestie immers van een liberale eigen vrije keuze en verantwoording. Dat doet het goed in je cv, als je onverhoopt over enige tijd wegens onbegrip, niet opnieuw gekozen wordt. Intussen zijn dertig duizen vrouwen in dit land met de pil gestopt. Hoe doen die het dan nu, wil je weten?
Gewoon als vroeger, voor het zingen halsoverkop de kerk uit! In tijd van nood leert iedereen bidden, zei mijn gelovige vader vroeger tot zijn ongelovige zoon. Mijn ouwe heer had het helemaal mis. Zelfs onze voorbidders bidden zelf niet meer, zijn regelaar geworden en hebben iets anders in handen genomen dan een slappe wijwaterkwast. En dat heeft natuurlijk ontregelende gevolgen, op het eerste gezicht.
Parochies moeten, wegens gebrek aan bemanning en pecunia gaan samenwerken. Het begrip - bevrouwing - komt immers in het "Oude Testament" niet voor. Daar moet je je niet te zeer over verwonderen, want er waren toen nog geen notarissen.
En er gaan dus nu ook uiteindelijk een stelletje kerken plat. Eigenlijk is dat de wet op het behoud van ellende, hoor ik je al hardop denken. Nietwaar! Want wat welwaar is, dat als er maar genoeg kerken afgebroken worden er uiteindelijk niemand voor het zingen meer uit kan. Vat jum? Juist, dan krijg je meer moetjes die uiteindelijk ook iets moeten worden. Pastoor bijvoorbeeld ... want het meeste werk is dan naar de lage lonen landen uitbesteed. De voorzienigheid was en is een ... kiene regelaar.

18-10-2004
Ik prijs met erg gelukkig een gelukkige Nederlander te zijn, want het "Historisch Nieuwsblad" heeft daar onderzoek naar gedaan en gevonden ... dat we het zeer met ons zelf getroffen hebben. Aan die drie honderdduizend mensen die verleden week in Amsterdam demonstreerden was toevallig niks gevraagd. Ook was toen nog niet bekend dat de smerigste lucht van de hele wereld toevallig boven onze kop hangt. Frappant is dat 92 procent van de ondervraagden zichzelf tolerant vindt.
Ik zit dus bij die andere 8 procent, zul je inmiddels al begrepen hebben. Ik vermoed namelijk dat luchtvervuiling en liegen hand in hand gaan. Waar de lucht slecht is, wordt industrieel veel aan de lopende band gelogen. Als het moet leest zelfs de koningin uit de Troonrede voor dat ons milieu steeds beter wordt en dat heeft ze echt niet van zichzelf.
Om een lekkere, frisse neus te halen moet je dus ver hier vandaan. Niet naar onze blanke top der duinen, dat is levensgevaarlijk zonder zuurstoffles, maar ergens naar een oord waar vroeger onze asielzoekers vandaan kwamen. Tegenwoordig laten die ons luchtig rechts liggen en doen alsof wij slechts lucht voor hen zijn. Mijnheer Dittrich probeerde het van de week in Cuba maar kreeg een zware sigaar uit de koker van Fidel, want die zit bepaald niet op gepiepelde underdogs in zijn paradijs te wachten. Met een aangebrand humeur kwam Boris hier terug en moet collega Bot nu de Cubaanse kastanjes verder poffen.
Wel ben ik gelukkig met het feit dat je hier, in ons beschaafde land, een hond niet meer zijn staart of oren mag couperen. Dat koeien en andere eetbeesten een kolossaal groot oormerk aangehangen krijgen heeft weer iets met die lopende leugenband te maken. Honden eet je immers niet. Aaibeesten worden gechipt, anders verkopen ze niet. Bij eetbeesten schijnt daarover nog niet nagedacht te zijn.
Over mensen ook nog niet, anders was het besnijden van jongetjes gewoon verboden. Historisch feit of ritueel wil niet zeggen dat je daar luchtig, bij voorbaat al, gelukkig mee moet zijn. Ook dat is een leugen aan de lopende band.

17-10-2004
Eigenlijk ister weinig verschil tussen Sjors dubbel Joe en de Maharishi. Omdat het geen van beiden slechteriken zijn, heb ik zo bedacht. Integendeel zelfs, het zijn hele goeieriken want ze hebben immmers het beste met deze wereld voor. De een wil de wereld veiliger en de ander wil ze vreedzamer ennu ... wat die beide jongens voorhebben, hebben ze nog lang niet achter. Het resultaat is ook gelijk. Waar beiden geweest zijn blijft slechts een puinhoop over en daar zitten ze toch behoorlijk mee in de war. Sjors heeft zijn war in Irak en de Maharishi in Vlodrop. Het oude Sankt Ludwig College ziet uit of een Stealth er op geoefend heeft en dat alleen omdat het een paar graden verkeerd in de Vedicse leer ligt.
En nu is ons balkonnetje van Europa plots in rep en roer. De Maharishi heeft notabene het Drielandenpunt gekocht, het laatste hoogte- puntje dat we nog over hebben. God mag weten, wat hij er mee voorheeft. Hij heeft zijn reputatie natuurlijk niet voor. Brave Limburgers zijn in het verleden vaak genoeg besodemieterd door mooie verhalen vertellers en laten zich nu geen ezelsoren meer aannaaien door gewiekste matennaaiers. De Sint-Pietersberg is inmiddels al door de Belgen vermalen en getransformeert tot een groot gat. Den Observant wacht hetzelfde gatenlot. De korenwolven zijn een snelle snack voor de uit Duitsland afkomstige reinaards en ... nu onze laatste topper naar een Indische sloopgoeroe.
En we hebben best hele leuke dingen in de aanbieding. Het Fortuna-businesspark bijvoorbeeld. Al tien jaren een nagel in de aardappelkist van het Sittardse gemeentebestuur. Uiteraard geen topper, maar een bodemloze put die als Augiuswerk door die Maharishi gedempt kan worden. Dat zou dan eindelijk eens een trancedente climax zijn. Geen moeilijke raadsvergaderingen meer over een eroscentrum ja - of - nee. Dan zou eindelijk, na tien jaren afwerkplek, het stadion afgewerkt kunnen worden.
Helaas, pindakaas, de maharasjors werkt niks af. Laat alleen maar anderen piekeren hoe het af moet.

16-10-2004
Ik ben echt ontroerd, wat is die Jan Peter toch een goeierd. "SNIK." Terwijl hij ernstig ziek tussen smetteloze witte lakens lag, demonstreerden wij, kwieker dan ooit en pils en cola lurkend, in oranje protest tenue van de bondgenoten onder elkaar. Wij hebben het daarmee schijnbaar behoorlijk bont gemaakt want Jan Peter verklapte gisteren, toen hij uit het ziekenhuis kwam, dat hij zich zorgen gemaakt had over de situatie in het land. "Het was een aanblik van een verdeeld Nederland en dat is niet goed."
Ik heb nog net niks aan mijn voeten gekregen, maar de klomp is mij nu finaal gebroken. Zou JP nu echt zo dom zijn dat hij nog nooit van oorzaak en gevolg heeft gehoord? Als je een wind laait zul je een bullshit ruiken, is toch al een oud normaal spreekwoord dacht ik zo.
Balkenende liet verder weten blij te zijn dat hij iedereen weer kan zien. Godju, dan heeft de RVD weer gelogen, die zeiden dat hij iets aan zijn voet had. Over zijn ogen hebben ze niks gezegd, maar ik realiseer me nu wel dat hij misschien wilde zeggen dat hij ziende blind is geweest. Het zou me anders ook niks verwonderen dat hij ook nog selectief Oost-Indisch doof is en vaak faut ingefluisterd wordt door valse profeten. Of ze daar in dat ziekenhuis ook iets aan hebben kunnen doen of moeten laten, moet de late toekomst nog leren.
Maar wij Nederlanders zijn nooit te oud om te leren. Straks zal iedereen boven de 65 opnieuw hoofdrekenen moeten doen. Alle pensioenen en uitkeringen worden zodanig markt conform in overeenstemming (in mindering) gebracht dat het oude "tafeltje dekje" een parabel uit het Oude Testament is. Alles wordt concurrerend zo duur gemaakt dat het minimum loon als compensatie omlaag kan. Als je dit niet begrijpt moet je een inburgeringscursus Nederlands gaan volgen, want ik hoor zulke geluiden iedere avond op de TV. Alles wat je hoort is echter niet waar, zolang als het niet gerealiseerd is zegt dan een geus en als het toch gebeurt en we de straat op gaan hebben we het niet begrepen en krijgen we het opnieuw uitgelegd. Dat is een gewone nieuwe norm


14-10-2004
De griep staat weer aan de buitengrenzen van het koninkrijk. Verschillen in griep zijn zullen er ook wel altijd zijn, nietwaar? Welwaar! Lees maar eens het verschil tussen een zij- en een hij-griep.
Zij:
8.00 uur. Stelt bij het ontwaken een vage hoofd-en ledematenpijn vast.
8.05 uur. Maakt een hete citroenthee klaar en verslikt die met een paar paracetamols.
8.10 uur. Neemt vervolgens een warm bad met een speciaal dennennaaldenextract.
8.45 uur. Belt een collega en meldt alvast dat ze waarschijnlijk te laat zal zijn.
8.55 uur. Is de eerste klant in de apotheek en koopt flinke voorraden hoestbonbons, drop, kauw vitamines en een mega pak tissues.
9.20 uur. Komt 20 minuten te laat op de zaak en begint haar werkdag met het zetten van een grote beker hete thee met honing.
19.00 uur. Gaat zoals gewoonlijk naar de fitness.
9.00 uur (Twee weken later). Stort, ten gevolge van een verwaarloosde kou, met een acute griep volledig in.
Hij:
8.00 uur. Stelt bij het ontwaken een vage hoofd-en ledematenpijn vast.
8.02 uur. Vraagt zich af of hij de vorige avond buitensporig gezopen heeft en stelt vast dat het geen kater kan zijn.
8.03 uur. Kreunt diep, denkt dat hij waarschijnlijk al koorts heeft, draait zich om en valt in een onrustige, verhitte slaap.
9.45 uur. Sleept zich tot bij de telefoon en meldt op de zaak zijn levensgevaarlijke toestand.
9.46 uur. Doorzoekt het badkamerkastje op eventuele pijnstillers om zijn lijden enigszins draagbaar te maken.
9.47 uur. Belt zijn vriendin om, na werktijd, iets voor hem in de apotheek te halen.
9.48 uur. Belt zijn moeder en vraagt haar dringende inkopen voor hem te doen.
9.50 uur. Sleept met een laatste krachtinspanning zijn gamecube de slaapkamer op en doet in bed de Prince of Persia.
11.55 uur. Kan op het nippertje de gamecube onder bed verstoppen als zijn moeder met de boodschappen en een versgetrokken kippensoep op ziekenverzorging komt.
15.55 uur. Moederlief is vier uren druk bezig met het bemoederen van zoonlief, poets zijn appartement, wast de ramen en maakt alvast een lichte avondmaaltijd gereed. Spuit uitgebreide kritiek op de aanstaande schoondochter met betrekking tot diens poets- en zorgvaardigheden.
15.58 uur. Probeert de Prince of Persia nu definitief af te maken.
18.25 uur. Kan op het nippertje de gamecube in de woonkamer terugzetten om vanuit bed zijn vriendin jammerend en klagend te begroeten.
18.30 uur. Laat zich de rest van de avond uitgebreid door zijn vriendin bemoederen.
Opmerking.
Hij doet het goed. Krijgt na twee weken geen inzinking en heeft bovendien een opgeruimd en schoon appartement.

13-10-2004
Wat is het verschil tussen ons en onze beste vrienden? Dat was een nagedachte die mij wel wat ontnuchtering bezorgde. Ik heb namelijk geen vrienden, was mijn vaste vaststelling. Vrienden willen altijd iets van mij en als ik een enkele keer iets wil, hebben zij geen zin in mijn wil. Mijn bijna vrienden hebben nooit tijd, zijn altijd ingewikkeld, smoezen als een Tom Poes bakker. Ik lust alleen speculaasjes als het avondrood de lucht kleurt. Van gebakken lucht word ik winderig.
Sinds onze bovenbaas de nieuwe waarden en normen in onze kleurrijke samenleving tracht te verankeren zijn wij dikker dan ooit de maatjes van de Jan-Kezen. De grote Sjors beveelt en wij volgen ... braaf. In buitengaatse negorijen waar wij eigenlijk niks te zoeken hebben en ook weinig normen cq waarden kunnen inbrengen. Die mensen weten zelf wat ze willen en dat zijn wij meestal ... niet. Dat is erg jammer als je een late roeping als missionaris hebt. Wij bedoelen het toch zo goed met jou, is een trap tegen anders voelende zielen.
Geoogklepte missionarissen willen bekeren, dat is al eeuwen zo. De kruistochten, missies in de Congo, in China, in Zuid Amerika. Het resultaat is dat de mensen die wij met de beste bedoelingen wilden bekeren ons niet meer moeten. Ligt dat aan ons of aan die mensen?
Onze beste vrienden, zullen ons zelfs aanvallen als wij iets doen wat hun niet zint. Dat hebben ze duidelijk gemaakt. Als wij Amerikaanse oorlogsmisdadigers voor het gerecht zouden dagen worden we behandeld als de oude "Alte Kameraden".
Heeft onze - commander in chief - dan wel binnenlandse vrienden, vraag ik me verontrust af. Als ik zie wat er regelmatig naar het Binnenhof oprekt, als ik zie wat stoute burgers op GeenStijl kouten, als ik zie dat overmorgen de verhoudingen in dit land naar de Filistijnen zijn. Een CDA fractie alleen het Monopolyspel als beleid verkondigt ....
En onze Jan Peter van zijn fruitmanden en bloemstukjes geniet ...
Eigenlijk zijn wij de Amerikanen van Europa. I Love you, maar het interesseert me geen reet hoe het verder met je gaat! Typisch het nieuwe "Going Dutch"

12-10-2004
Eigenlijk ister ook weinig verschil meer tussen voetballen en politiek of omgekeerd, heb ik bedacht. Het gaat alleen maar om de ballen. Dat zou eigenlijk niet zo moeilijk moeten zijn, dacht ik verder. Maarru buiten de ballenjongens heeft de andere rest er de ballen verstand van. Tenminste, denk ik als ik naar de ballengoeroes op de TV kijk.
Bijna iedere dag zie ik daar dezelfde bitterballen die zogenaamd overal verstand van hebben, die het op afspraak nooit met elkaar eens zijn en toevallig nekkletsen zols de waaiwind staat. De kennis, de macht en het verstand in dit land ligt schijnbaar bij een paar dozijn ballenbozen. Wat goed is voor de kijkcijfers is ook meteen goed voor het algemeen belang. Het algemeen belang is inmiddels beursgenoteerd. Politiek is een manipuleerbaar mediagebeuren. De mol is nagenoeg overal geinfiltreerd.
Ik heb niks met mollen, die niet op een notenblad staan. Zodra de mollen noten op hun zang krijgen, bijvoorbeeld onder mijn gazonnetje, ben ik onverbiddelijk. Platte schop en klaar. Mollen zijn piereneters, pieren zijn levende stukjes spierweefsel. Mollen zijn in mijn beleving dus heel nare wezens, een soort minikrokodillen. Vanuit de onderaardse duisternis slaan ze onverwachts toe.
Mollen heb je in allerlei gradaties. De grote Mol heeft nu het voetballen in zijn muil. Wil je straks voetbal kijken moet je bij de Mol zijn. Helaas voor de Mol, is de prestatie van de voetballende pier niet om te vreten. Eerder om bitter te huilen. Zelfs onze beste profs weten er amper de ballen van, schoppen de bal royaal mis en de match eindigt als een bal masqué. De opvolger van Advocaat, Bast dat de bal nu eenmaal rond is en overal naar toe kan. Wat een mol, zeg.
De grote Mol wil straks, om de aandacht van de slecht geplaatse ballen af te leiden, camera's in de kleedkamer installeren. Gokt op de het donkerste molinstinct van de big-brother watcher. Het spel alleen is immers niet meer bepalend. Het gaat straks om de eventuele dissonant van het klokkenspel. Is de buitenspeler links of rechts dragend?
Zelfs in onze degelijke volksvertegenwoordiging zitten tegenwoordig mollen. De LPF is het toonbeeld van een mollenkolonie. Een stelletje ballen die politiek erg bijziend zijn. Die politiek tot triktak en buitenspel gedevalueerd hebben, die niet willen snappen dat wie kaatst de bal moet verwachten.
Alles zou anders moeten, de bal van het gras en de politiek van het pluche. En waar het dan wel op zou moeten gebeuren? Gewoon op de ouderwetse balatum, dan wordt het behoud van balbezit weer een techniek die het huidige balen van mollleninfiltraties doet vergeten.

10-10-2004
Als gemiddelde man van het doorsnee type doe ik op zaterdagmorgen enkele repeterende commissies. Ordinaire boodschappen doe je door de week. Op weekse dagen laad je brood, aardappels of pils in een te diepe kar. Eigenlijk zouden we aan winkelwagens geen boodschap meer moeten hebben vind ik, persoonlijk als zodanig gesproken. Op de moeilijkste etage van het winkelwagentje, dat is altijd onder het boodschappenjuk, moet je de zwaarste spullen stapelen. Toch weet iedereen dat je door een verdraaide, tillende rug in de WAO terechtkwam kwam, toen die nog tilbaar was. Toch is die ontilbare boodschap nog steeds niet bij de ontwerpers van de boodschappenkar geboodschapt.
Ik was dus voor mijn commissies bij de drogist. Op zaterdag sla je iets lekkers voor het week-end in. Uienbrood in plaats van zwart brood, een gekleurd sterk drankje in plaats van slappe, blonde pils en paracetamol om alles van de voorbije week te vergeten. Er was immers niks dat de moeite waard was om vast te houden. Wat ik op zaterdagmorgen vasthoud moet in een een plastic zakkie passen.
Toen ik langs het schapje met de discrete spulletjes kwam werd ik getuige van een stukje hedendaagse informatieverstrekking. Een vader gaf antwoorden op de vragen die zijn (pak hem beet) tien jarige zoon stelde.
"Pap, waarom zijn er verschillende verpakkingen condooms? Waarom pakjes van drie, zes of twaalf stuks?"
"Juist, ahum, ja zie je. Het pakje van drie is voor vrijgezellen tot 20, 22 jaar. Eentje voor de vrijdagavond en twee voor de zaterdag.
Het pakje van zes is voor de vrijgezelle mannen tot dertig. Twee voor de vrijdag, twee voor zaterdag en twee voor de zondagmorgen.
Het pakje van twaalf stuks is voor getrouwde mannen. Eentje voor januari, eentje voor februari .... "
Het jongetje deed beleefd een stapje terug, dacht dat ik ook iets uit het schap wilde nemen.
Ik vulde de informatie van zijn vader verder aan. "Op mijn leeftijd koop je hier slechts in de schrikkeljaren. Jammergenoeg was ik het dit jaar vergeten, maar ik zal mijn best doen om er in 2008 aan te denken ... "

08-10-2004
De Belgen hebben het radicaal mis met ons. Wij zijn niet de Chinezen van Europa, heb ik gisteren ontdekt. Dat zijn de Zwitsers. En eigenlijk had ik het kunnen weten, want die lale Zwitsels platen bijna net zo heidies als Chinezen. Als een Zwitsel jodelt is het net of je een Chinees hoolt vloeken, nietwaal? Welwaal, want heel vaak hool je iets dat lijkt op "hieehaa hondepiel" en dat heeft een heleboel intelnationale velwalling geschapen tijdens onze nationale velbloedelingsfeesten en dat was die knullige hoolfout van de Belgen. Belgen zingen namelijk een toontje lagel dan wij. Onze Angelsaksisch getongpielcte, lappels hebben geen last van hoge bescheidenheid. Daalvandaan dus, als je beglijpt wat ik denk gehoold te zijn.
Wat is namelijk aan het handje?
BERN - Monniken van het klooster op de Zwitserse Sint-Bernardspas willen hun Sint-Bernardshonden verkopen. De honden, die bekend staan om het opsporen van verdwaalde of onder de sneeuw bedolven reizigers, zijn overbodig geworden omdat helikopters en warmte-sensoren hun werk hebben overgenomen. Punt aan de priklat.
De Sint-Bernardshonden zou de afgelopen eeuwen meer dan 2500 reizigers hebben gered, maar de afgelopen vijftig jaar heeft het bergras niemand meer opgespoord. Bovendien leven nog maar vier monniken in het klooster, voor wie de verzorging van de honden teveel tijd en energie kost. " Misschien moeten we meer tijd gaan besteden aan mensen die ons daarom vragen", aldus een monnik.
De Sint-Bernardshonden zijn het symbool van Zwitserland en bovendien historisch verbonden met de bergpas. De nieuwe eigenaars worden daarom zorgvuldig uitgezocht. Zij moeten bereid zijn hun honden elke zomer naar het klooster te brengen, zodat het ras zich dan kan blijven voortplanten. Ook zullen de monniken ervoor zorgen dat de Sint-Bernardshond niet in handen valt van Chinezen, die het dier als delicatesse beschouwen.
Ik zit weer met nare vragen. Waarom planten die monniken zich eigenlijk niet voort? Mensen kunnen het toch ook doen als hondjes. Goed honds voorbeeld verdient toch zeker wel navolging ? Of moeten de honden eerst van huis zijn voor de poes uit de zak gelaten kan worden? Lale Zwitsels, toch?

07-10-2004
Het is niet alleen in ons lage landje allemaal kommer en kwel. Ook in den vreemde liggen de waarden met hun rare gasten in de knoop. Dit vond ik op het internet.
Een man heeft zich in Duitsland vrijwillig bij de autoriteiten gemeld om in de gevangenis opgesloten te worden. Hij zei dat hij zijn tijd liever achter de tralies doorbracht dan thuis bij zijn vrouw te blijven wonen.
De 47-jarige man uit het Noord-Duitse kuststadje Itzehoe had een boete van 80 euro gekregen omdat hij de politie had beledigd. Toen hij de boete niet wilde betalen, dreigde de politie hem tien dagen in de cel te stoppen. De veertiger stelde dat hij dat laatste liever had dan het constante gehakketak thuis met zijn vrouw. "Ik kijk uit naar een beetje vrede en rust", aldus de man.
Een Roemeen is op de spoedafdeling van een ziekenhuis opgenomen nadat hij per ongeluk zijn eigen penis had afgehakt. Daarna voerde hij zijn voortplantingsorgaan aan zijn hond. De 67-jarige Constantin Mocanu zei tegen de artsen dat een luidruchtige kip hem uit zijn slaap hield. Nog half slapend liep hij in zijn ondergoed naar buiten om de kip te slachten. Bij de onthoofding van de kip moet hij naar eigen zeggen zijn penis hebben genomen in plaats van de nek van de kip. Toen hij van de pijn bekomen was gooide hij uit frustratie het stuk penis naar zijn hond die het meteen opat. (De hond is al eeuwenlang onze beste vriend).
"Het was na middernacht toen die kip zoveel lawaai maakte. Ik kon er niet van slapen en was vastbesloten om de kip te koppen. Ik weet niet hoe ik mijn klabanus heb kunnen aanzien voor de nek van de kip", zei de man vanaf zijn ziekbed tegen een Roemeense krant. Nog voor de vrouw van Constantin Mocanu de ambulance belde, had de man uit frustratie al het geamputeerde stuk naar zijn hond gegooid. "Wat kon ik in hemelsnaam doen met een stuk penis?" vroeg hij zich af.
De man is buiten levensgevaar maar ligt wel nog altijd in het ziekenhuis in de Roemeense stad Galati. "Onze patiënt zal na de operatie kunnen urineren, maar voor de rest kunnen we echt niet veel doen", verduidelijkt chirurg Nicolae Bacalbasa, die trouwens erg weinig geloof hecht aan het kippenverhaal. &Waarschijnlijk heeft Mocanu bewust zijn penis afgesneden."
Ik sla dan altijd aan het fantaseren. Het zal toch niet waar zijn dat onze Jan Peter zich in China drukt omdat de troonrede hem in het Catshuis op zijn lange tenen gevallen is?

06-10-2004
Omdat mensen verschillend zijn gaat mijn lief 's avonds laat, vroeger naar bed dan ik. Gewoon omdat ik het principe huldig: "Wie de avond niet eert is de pils niet weerd". Eerlijkheidshalve moet ik wel toegeven dat zij in de morgenstond weer eerder van de koffie geniet dan ik. Vroege vogels zijn voor de poes luidde een vroeger, tot voorzichtigheid manend, spreekwoord. Ik heb het dus niet op ochtendkaters. In de huidige 24 uurs economie is het een hele poespas om als blijde vogel verjaarde spreekwoorden te kwelen. Fuck the duck schijnt, als clock-arounder, beter van toepassing te zijn. Dit als vrijblijvende mening van mijn late kant.
Ik had dus net een pilsje ontkoelkast en een zakje te kraken aardappelschijfjes, met paprika en zout, naast mijn voeten op de tafel neergezet toen Jeroen Pauw tegen een zekere mevrouw Ayaan zei dat de volgende beelden schokkend konden zijn. "Godverdepielekes" zeg, dat was niet alleen schokkend. Het was pure mishandeling wat ze lieten zien. De trots van onze toekomstige pensioenzekerheid werd met minimaal vijftig procent klinisch weggesaneerd. Kleine jongetjes werd de piemel ingekort en niet zo zuinig ook! Besnijding, noemen ze dat en die mevrouw Ayaan was er als klokkenluidster vierkant tegen.
Het is onderhand drie jaren geleden dat ik geen pilsje op de late avond dronk. 11 September 2001 was die laatse dag. De late avond van 4 oktober 2004 zal ik me ook als droog blijven herinneren. Dat was de avond dat een stelletje verdwaasde mannen vertelde dat besnijdenis van jongetjes een groot goed is dat al 3800 jaren bestaat en niet meer uit hun beschaving weg te denken is.
Godsdiensten zijn schijnbaar onaanpasbaar, onbespreekbaar en niet meer te begrijpen. Eeuwenoude rituelen, die vroeger misschien hun nut hadden maar nu onduldbaar geworden zijn, worden als starre dogma's verheerlijkt. En dat alles in de naam van een heer, uit wiens kruis nog steeds munt stevig geslagen wordt. Een eeuwenoude en nog niet verjaarde praktijk!
Het ergste dat me aan die mannen opvalt is dat ze allemaal ... geen pils drinken. Als ze dat wel deden viel er misschien mee te praten. Ik heb eigenlijk altijd wel onbewust geweten dat water drinken, slechts in beperkte mate niet, schadelijk is.

05-10-2004
Bijna iedere dag is een bijzondere dag als we de makers van de feestkalender mogen geloven, geloof ik. Omdat ik niet bijzonder gelovig ben wantrouw ik alles wat me ongevraagd aangeboden wordt. Meestal is het een dure sigaar uit de eigen doos die ik als nietroker zou moeten opsteken. Het begint al in februari, vlak voor of na de carnaval. Een Valentijnsdag! Niemand heet Valentijn, iedereen is wel een potentiele Valentijn. Het is natuurlijk een afleiding om mijn tegenstander beurs te rollen en die van een middenstander te vullen. Als je iemand een attentie wilt geven hoef je dat toch niet persé op een van te voren afgesproken dag te doen waarop de prijzen ook nog afgesproken hoog zijn. De NMA zou er beter op moeten letten.
Ik ga willekeurig verder. Op iedere vrijdag moet je werken, hoewel de naam iets anders suggereert. Dan heb je koninginnedag, een bijna vrije dag. Ook als hij op vrijdag valt, moet je de vlag uitsteken, moet je de step van je kleinste kleinkind versieren, moet je achter de muziek aan lopen, moet je met krijt op de stoep tekenen. Waar slaat dat allemaal op?
In de tussentijd heb je nog wat verjaardagen moeten zien te overleven, Heb je bij de bloemist een rij emmers leeggekocht en bij de slijter een schap "Jonkies of Ouwen". Laatte wu uffu eerlijk zijn, maar een bosje bloemen ligt wel al binnen een week in de GFT-ton en als je een gekregen fles Ouwe niet snel vacuüm trekt, maken vreemde kostgangers hem soldaat. Hoe ouwer je zelf wordt, hoe meer ouwa's je krijgt en des te slechter je alles verdragen kunt. Afschaffu die hap dus. Als je doorsmeren moet, kun je dat op je gemak zelf, in de kroeg en een gesprek afstemmen met ouwe, gelijkgestemden.
En dan had je onlangs nog dierendag. Moet je die altijd dominerende huisvrienden nog extra verwennen ook. Met een extra hapje, gerookt varkensoortje, stukkie gedroogde bullepees, gekookt runderhart, kippenlevertjes of iets anders uit het slachthuis. Zelf neem je er natuurlijk een lekker carbonaatje of, als je op je buik let, een bieflappie bij.
Op zo'n bijzondere dag als DD (dierendag) eet ik als ongelovige geen vlees. Ook een dier dat ik nooit gezien heb heeft een beetje recht op affectie. Als je van dierendag iets maken wilt moet je op die dag de slachthuizen mesvrij houden.

04-10-2004
Om een denkbeeld uit te beelden moet je vaak in beeldspraak spreken, heb ik ontdekt. Natuurlijk kan een denkbeeldig beeld nog niet voor zijn eigen denken en ook nog niet palaveren. Gekleide kletsmeiers, die je bij de Gamma of zo koopt, hebben een ingebouwde buikspreker. Dat moet je je voorstellen als een soort zakjapannertje. Een stelletje onnozele nullen en enen, die hun zegje via een lulchip aan de vrouw/man proberen te brengen. Niet meer dan dat. Het visioen dat zo'n beeldje oproept is dat je naar een vreemde vogel luistert. Het denkbeeld dat er achter steekt is, dat je aan onnozelheid geld kunt verdienen. In de meest uitgebreide illusie noemt men dat ... het gat in de markt.
Ik ga iedere week naar de markt. Kijken of ik mijn gat kan plaatsen. Mijn denkbeeld is een lekker lopend waarzeggerijtje. Gewoon een donker, knus raadhoekje, in de buurt van ons bouwvallige raadhuis. Snurkende boxer met donkere bril in zijn mand, shih-tzu met zijn Gremlinkoppie naast de vissenkom op tafel. Dat geeft cachet aan het consult.
"Mevrouw, Uw man is een ordinaire smeerlap ... Pardon, U bent weduwe? Geeft niet, hij doet het nu astraal met een voormalige, maagdelijke engelse. Voor tien euro extra kan ik Petrus een tip geven."
"Mijnheer, U hebt een gat in Uw hoofd", hoor ik je al denken. Klopt, wie heeft dat niet? Zonder gat in hoofd, hand of broek loopt niemand meer rond. Gaten zijn zelfs in. Menigeen laat zich zelfs een paar extra gaten aanbrengen om er zijn ijzerwinkeltje aan op te hangen. Menig gat is zelfs het gat in de markt gebleken en brengt veel geld op. Sterker nog, uit welingelichte bron weet ik dat je op je gat liggend, met een gewild gat, een smak geld verdienen kunt.
Daar is het ozongat vergelijkbaar mee. Iedereen wil er voor betalen, zonder het ooit gezien te hebben. Het denkbeeld van enkelen wordt een obsessie voor de massa.
Neem het gat van Zalm, hij wil het kleiner dan drie procent. Maar zijn excellente collega´s gooiden ons dure geld in bodemloze gaten. De Betuwelijn, de JSF, de HSL en andere buitenaardse stokpaardjes. Waarheidsvinders, pappenheimers en onheilsprofeten raadplegen vervolgens hun zakjapanner en schilderen in zwart wit het einde van de welvaartstaat. Het gevolg, een massademonstratie in Amsterdam. Alvast een gat in het land gevuld.

03-10-2004
Iemand kreeg onlangs een gouden kalf. Vraag me af wattie met zo'n beestje moet. Melk geven doet zo'n dingetje niet, zelfs niet voor één bakkie en zeker is hij ook niet van goud. Gewoon een kitschdingetje voor wat bekakte beeldopsmuk? Kunstenmakers flikken zich onder elkaar graag kunstjes. Mekaar de bal toespelen, in hun beeldafspraak. En ik zag toch me toch een hoop ballen op het bal van dat gouden kalf zeg! Gewone slappe ballen, bitse etterballen, ouwe glitterballen en fake siliconenballen. Hoe hou je het allemaal uit elkaar? In de roddelbladen, die ik bij wijze van uitzondering iedere week lees, las ik dat ze het daar zelf ook moeilijk mee hebben. Geregeld schijnt de ene bal bij de verkeerde andere bal te ballen. De buitenspelval als overval, afvalspelletjes overal? Overspel preekten de anti-praktikanten vroeger!
Een gewoon beeld kan eigenlijk helemaal niet spreken. Het woord beeldspraak komt volgens mijn onbescheiden mening van de oude, witte doek kunstenmakers. Tegenwoordig hoor je alleen surround gekreun en wordt de rest karig ondertiteld. Als de verbeelding spreekt kan de spraak best gecensureerd, is een veelvuldig beleden denkbeeld.
Het frappante van bekende denkbeeldenaars is dat ze zelf niet denken. Hun persoonlijke adviseurs worden daarvoor in een speciale denktank opgesloten en ontwikkelen, als waanidee, de een of andere beeldenstorm. Daarna wordt die door voorlichters tegen het licht gehouden. Geheid ziet er eentje dan altijd wel wat spoken, ze heten niet voor niks - spokesmen. Film, fictie, kunst, politiek en godsdienst. Gouden kalveren, beeldspraak, denkbeelden, wanen, moord en doodslag. Het beeld van de gewone dagelijkse opspraak?

01-10-2004
De erre in de maand istur weer duidelijk in de dagelijkse omloop en de eerste verstopte loopneuzen, dichtgeklapte oren en zere kelen hebben hun recrutentijd alweer achter de rug. Met andere woorden, het is levertraantijd. Ik weet niet of er nu nog levertraan bestaat, weet wel dat het vroeger een van de vele kwellingen van de donkere tijd was.
Eerst de katechismus van buiten leren en devoot verplicht laten afvragen. Daarna alle onvrije oefeningen van geloof, hoop, liefde en berouw tegen het alles in de gaten houdende heilig hart beeld, in de hoek van de kamer, kwezelen. Op de blote knietjes op ruwe cocosmatten. Daarom weet ik nu al, dat ik straks in een hemel kom, waar lieve engeltjes me zullen verwennen, als het tenminste lekkere meisjes zijn. Anders wil ik naar de erge duivelinnen in de hel.
Dan was tot overmaat van ramp de oktobermaand ook nog eens de rozenkransmaand. Godju, wat heb ik dat beeld in de hoek van de kamer vervloekt, dat me zo nietszeggend aankeek, als ik als voorbidder mijn verplichte werken opvoerde. Mijn pa was dan in de waskeuken bezig met het zweet uit zijn aanschijn te boenen, de krant te lezen en controleerde of ik niet de boel besodemieterde en stiekem wat "onze vaders en weesgegroetjes" verdonkermaande. Ik mocht de rozenkrans niet afraffelen, moest de woorden helemaal uitspreken en mocht de afsluitende "Litanie van Alle Heiligen" niet updaten. Omdat hij Juup heette, had ik Sint Juup in de toenmalige hall of fame opgenomen.
Hij prevelde een week vroom : "Bid voor ons!" na en werd toen kregelig. Alleen de paus kon mensen heilig verklaren en ik was zelfs geweigerd als misdienaar omdat ik zogenaamd een hond in de kerk gelokt had.
Dat was natuurlijk niet zo. Die hond rook dat ik een stukje gerookte worst in mijn zak had. Mijn pa slachtte ieder half jaar een varken en was een echte rookmeester. Ik wist dat je in die tijd met een stuk worst al minstens door het halve land kwam. Daarom ben ik ook nooit blijven zitten. Ik ging over met gerookte metworst.
Toen op het einde van de oorlog de Duitsers weg waren, waren de Engelsen er een tijdje en toen die weg waren was er de Engelse ziekte en daar was die levertraan voor. Ik begreep van mijn vader dat je van de Engelse ziekte kromme benen kreeg, maar begreep niet waarom die Engelsen dat niet hadden. En ik had de Tommies nooit levertraan zien drinken. Jezus nee, die zopen heel wat anders. Ik heb met mijn eigen jongensogen gezien hoe die water, dat ze uit een platte fles dronken, ook in de fik staken. Ik ben een dag bezig geweest om onze pomp in de hens te krijgen, maar dat lukte pas nadat ik er een paar jerrycans benzine had ingegooid. Buurjongetje en ik waren toen de eerste skinheads. Zelfs mijn wenkbrauwen waren verbrand en zijn nooit meer teruggekomen.
Op school hing een grote plaat van de Willem Barentz. Dat was onze eigen nationale walvisvaarder leerden wij en daar moest je trots op zijn. Godju, wat hebben wij een sloot tranen gelaten over die vreselijke levertraan. Door al die flauwe kul zit ik nu met een droge lever en drink veel te veel Scottisch drank.
De Engelse ziekte, een kromme buik ... , slappe knie , en een vluchtig geheugen.

terug naar Tikkies