Tikkies, november 2004

30-11-2004
Door onmacht gedwongen zat ik gisteren in de auto. Op de fiets kun je namelijk geen meters lange planken vervoeren. Per ongeluk stond ook nog de radio aan. Denk je? Onze mieterse Jan Peter heeft het helemaal niet druk met regeren. Heeft het waarschijnlijk al met mijnheer Zalm op een kerstaccoordje gegooid en was met een stelletje pieffies aan het PR-voetballen tegen een pieffiecluppie van mijnheer van Basten. Stonden al met vijf tegen één ergens voor, in een onder AP-polder. Natuurlijk was er ook weer een, kippig haantje de voorste, reporter bij om intelligente vragen te stellen. En onze bondscoach voetballen sprak me toch een wijze woorden zeg. ”Je moet het met elkaar doen!” zeidie.
Ik heb me de hele avond zitten af te vragen, met wie moet je het anders doen? Je kunt toch moeilijk de Belgen of de Duitsers vragen? Dat kan alleen in het betaalde schuldvoetbal, daar doen ze het onder elkaar en ... om eerlijk te zijn: ”Ik vind niet dat ze het daar erg mooi doen”. Lekkere jongens zijn het zeker wel, want regelmatig moet een wedstrijd platgelegd worden omdat er stront aan de knikker is.
Jan Peter sprak voor mij dus helemaal in raadsels toen hij zei dat het bovendien positief is dat het voetbal ”iets terugdoet voor de maatschappij”.
Godskanonne, zeg ik dan maar.
De koningin wil ook niet op de koffie komen bij Hirsi Ali. Dat gaat heel ingewikkeld. De koningin zelf mag niks zeggen want het schijnt dat de koningin niks te zeggen heeft als er wat te zeggen valt. Mag alleen maar zeggen: ”Sesam open U”, op die blauwe dinsdag in september. Jan Peter voert officiëel het woord van de majesteit maar laat zijn zegje weer doen via zijn woordvoerder. Godskanonne.
Gelukkig zijn er ook nog erg ergere dingen in ons land. Als je dacht dat het met die enorme dinges van Georgina na de foto's nu goed zat, zit je goed fout, want het zit er helemaal mis mee. Volgens een artikel over Ioniserende straling van de Kernenergiewet mochten er geen opnames van de boobies van Georgina gemaakt worden, beweert ene mijnheer Felderhof.
Godskanonne, zoudie zo erg jaloers op zijn stralende collega zijn?

29-11-2004
Ik vind de zondag geen gezonde dag. Vroeger al niet en nu ook nog niet. Vroeger moest je vroeg op, omdat alleen de vroegste misjes kort waren. Tegen tienen begon de hoogmis en die nam, met boetepreek, de rest van de morgen in beslag. Zonde van de zondag. In de middag viel het lof samen met het de tweede helft van het voetballen. Voetballen op zondag was toen nog zonde. Het enige voordeel van de namiddagse kruisweg was dat ik de RK Schinveldse Boys niet zag verliezen.
Nu ik op zondagmiddag geen zonden meer omhanden heb, ga ik toch niet naar het voetballen kijken want dat is inmiddels de kruisweg geworden.
Tegenwoordig heb je koopzondagen. Extra georganiseerd om je met iets extra's op te schepen waar je totaal geen behoefte aan hebt. Heel ongezond, je maakt ruzie om een parkeerplaats, schuifelt in een lange rij om binnen te komen. Een kop koffie, waarvoor iedereen wil voorkruipen, kost een fortuin en een plas de helft. Als je halverwege bent gaat het alarm en moet de tent ontruimd. Tel uit je zegeningen.
Geef mij dan maar de gewone doordeweekse koopdag. Alhoewel, van de week was er een fikse fik in ons winkelcentrum. Het begon met een vlam in de pan en toen rook plots iedereen rook. Waar rook is, is vuur en waar vuur is, is meteen ... onze Steinse brandweer.
Weer brand in Stein, was het eerste dat ik dacht toen ik de brandweer hoorde sirenen. In mei nog is de toren van de kerk afgefikt.
Nu moesten het winkelcentrum en de apartementen er boven ontruimd worden. Eigenlijk niks bijzonders voor onze bijzondere spuitmannen. In een wip stonden een ladder tegen het raam van een oud omaatje dat er al helemaal op gekleed was en stond te trappelen van ongeduld. Een beetje rouge op de wangen was ze zelfs niet vergeten. Ouderdom heeft immers ook zijn eigen charmes.
Karate Pie (dat is een brandweerman zonder vrees, inclusief hoogte-, engte- en smetvrees) snelde haar naar boven tegemoet.
”Omaatje”, zeitie, ”Effe op de tanden bijten en dan zijn we zo beneden.”
”Och jong ... good das ze dat zaes, ich mot flot nao binne, mien tenj ligge nog op het dressoir”.
Mit de tenj in de henj, haet Pie dat Bèsjke nao oenge gedrage.

28-11-2004
Ik kijk soms nog eens terug, bijvoorbeeld op het einde van de dag. Was dit nou wat ik eigenlijk wilde? Heb ik het verkloot, of was ik een kei?
Op het einde van de week kijk ik in de krant. Altijd hebben een aantal iemanden een foute preek afgestoken. Zo zeker als het “Amen” in de kerk.
Bestaat Sinterklaas nu wel, of niet? Hij bestaat niet, maar je moet er wel in geloven.
Als je het geloof in Sinterklaas verliest, verlies je meteen het geloof in de waarheid. Wat dat dan ook moge zijn. De waarheid is zo zeldzaam als de echte Sinterklaas. De waarheid is vaak de overtreffende trap van de leugen. Het bewijs kun je ook in de diverse kranten vinden.
Donner verbood het slaan van kinderen. Wat is dan nog de toegevoegde waarde van de Zwarte Piet? Als vader niet meer de Zwarte Piet is, wat is dan de rol van moeder?
Als vader slecht bij kas zit, is hij meteen de Zwarte Piet, want moeder zou graag Sinterklaas zijn. Zucht ...
Bisschop Muskens zei: ”Wees niet bang. Schaf het celibaat af!”
Volgens deze bissschop is een derde Vaticaans gedoe erg musked, want de priesters moeten ook hoognodig. Ik weet zeker dat Sinterklaas het goed deed! Maar wie ben ik? Ik had vaak een Zwarte Piet, maar was het nooit! Zucht ...
Slaan komt voort uit onmacht. Weet Sjors dubbel Joe dat ook? Kan Donner hem dat zwart op wit geven of desnoods per iemeel expres? Waarom heeft Sjors geen oren voor mensen die het anders menen te menen?
Wat mooi dat gebaar van die heren uit Arhem en Nijmegen om in de schoenen van Moslims, die in de moskee aan het bidden zijn, kleine cadeautjes te stoppen, als teken van onze echte vriendschap.
De ministerraad had van de week niet veel omhanden. De situatie in het land is going Dutch (dat is niet bijster ... in het Dutch) maar ze heeft met de vlaginstructie ingestemd. Op de verjaardagen van prinses Amalia wordt op alle gebouwen en instellingen van de rijksoverheid de Nederlandse vlag met Oranje wimpel gevoerd.
Ik voer alleen mijn krielen en honden. En godskanonne - het kan niet op, er zijn ook weer een paar koninklijke iemands in verwachting.
Ze kunnen mij nog meer vertellen, maar ik laat me niks aanlullen. Nederland aan het vergrijzen? Eerder aan het meniën!

27-11-2004
De donderdagavond is eigenlijk onze ouwe jongensavond bij uitstek. Dan heerst er de minste stress want op de woensdagavond moeten mijn uitslovende vrienden sporten en op de vrijdagavond boodschappen doen. Op de donderdagavond kunnen we als jongens onder elkaar, met elkaar een pilsje drinken, een kaartje leggen, bijkletsen en als het serieus is, biljarten. Het hoort zich ingewikkeld aan, maar als je het eenmaal onder de knie hebt is het stramien erg duidelijk. Ieder ding heeft zijn eigen plekje, er is geen plek voor alle dingen.
Vóór de woensdagavond is de week nog te jong om uit te gaan, zitten enkele laatbloeiers achter het huiswerk van hun laatse lichting nazaten en op vrijdagavond zitten ze met een verplichtend week-end. Een week heeft dus eigenlijk maar één echte avond. De rest gaat verloren aan rituelen en in dwangarbeid.
We wachten op elkaar zonder dat we dat afgesproken hebben en drinken, zonder dorst te hebben, om de tijd te krimpen een pilsje. Mijn vriend Hayke zat jongstleden moeilijk, zag ik. Holle rug, scheve blik boven het glas, benen links en rechts over elkaar. Dan vraagt hij om communicatie, weet ik. Ik vroeg voor het kaarten beleefd wat er aan scheelde. Als je dat tijdens doet, legt hij geen kaart goed. ”Aambeien”, zeidie. ”Dat kan toch niet zo'n heel groot probleem zijn”, veronderstelde ik gemaakt optimistisch .”Een tubetje zalf, hooguit twee”.

De manier waarop
, zei Hayke. ”'t Is zo onpersoonlijk. Laat je broek zakken”, zei die dokter. ”Omdraaien, bukken, ik heb het al gezien, aambeien!”
”Godverju, waarom durft hij me dat niet in mijn gezicht te zeggen?”
Hayke is geen man van veel woorden. Het is dat het telegram niet meer bestaat, maar hij zou het alsnog zo kunnen heruitvinden. Hij is de typische man met gouden handjes. Een deuk uit de auto is bij hem niet meer dan een paar tikjes op de goeie plek. Hij draagt daarom nooit vingerdinges. Zat nu plots met een brede glimmerd om zijn linkste pink. Of zijn lief dat nu in een bepaald kader wilde, wilde ik graag weten. ”Neen, gewoon gevonden”, mompelde Hayke afwezig.
”Man, dat moet je bij de politie melden, dat is een trouwring”, verontrustte ik de halve kroeg. Ik zag dat uit diverse ooghoeken geloensd werd.
”Ksou niet weten waarom”, zei Hayke. Schoof de ring van zijn vinder en liet ons de inscriptie zien. ”Voor eeuwig de jouwe”.
Is letterlijk ook altijd de waarheid? vraag ik me vrijblijvend vrijdags af.

26-11-2004
Dat algebra over die nieuwe waarden en normen kan ik maar niet machtig worden. Vandaag is het dit en morgen iets anders, niks is zeker. Het enige dat wel zeker is dat we er flink op achteruitgaan. Onze roerganger, ene Jan Peter, kan niet goed tellen of heeft een andere verteller dan het gros van ons. Als verteller zelf zegt hij een stapje terug te willen doen, naar de tijd dat het leven nog goed en simpel was. Geschiedenis kun je echter niet opnieuw als tegenwoordige tijd opvoeren. Over de geschiedenis kun je conclusies trekken, voor de toekomst moet je visie hebben. Visie hebben is iets anders dan achter je zogenaamde vrienden aanrennen.
Een norm vroeger was dat je door je vrienden te laten zien, toonde wie jezelf was. Laat ik daar niet aan tornen. Dan is het scenario deze week dat Poetin als vriend hier rondhuppelt en Chirac bij zijn vriend Gadaffi op de thee is. Nog niet zo heel lang geleden ... Ach, wat heb je aan oude koeien, laat ze rustig in de sloot. Zelfs als je er worst van maakt, blijft het worst om oude balkenbrij.
Het enige dat deze week bijzonder interessant was, was de kwestie of die dingen van Georgina nou echt zijn of niet. Stel je voor dat het ook nog neppies waren geweest. Bijna iedere vamp loopt tegenwoordig los met overgewaardeerde vormen. Vroeger kwam dat alleen voor bij onbeschaafde heidenen. Vandaag de dag is het nivo van beschaving het omgekeerde van toen. Dat is toch algebra, niet toch?
In algebra is er voor de liefhebber een bewerking die integreren heet. Maar algebra was vroeger al een moeilijke en is in de loop der tijd alleen nog maar moeilijker geworden. Van integreren zal dus weinig terechtkomen. Differentieren zal het resultaat zijn van al die vrijheden die we zo hartstochtelijk tonen.

25-11-2004
Makkers staakt Uw wild geraas is eigenlijk mijn gewenst Sinterklaascadeau. De ene dag gaat het vervelende geraas over het grote goed dat de vrijheid van godsdienst betekent. Zodra de bijbehorende ceremonies buiten de betreffende kerk komen is het de vrijheid van het woord dat met nog meer geraas moet preveleren. Zodra echter een vent met een baard zegt wat hij denkt is dat vloeken in de Hollandse kerk. Toch was die vent uitgenodigd door een brave kerkvader om op de TV zijn persoonlijk zegje te doen. Als je iemand een doel toont moet je je niet verbazen als hij in een reflex de bal inschiet.
De tijd van de vallende bladeren is altijd verwarrend. Het is het rituele demasqué van de natuur. Zodra het beschermende bladerdak verdwenen is zie je ook de gebreken van de stam, er valt niks meer te plukken en je kunt bij de buren binnenkijken. Allemaal dingen om niet echt vrolijk van te worden. Plots is iedereen boswachter, weet waar gehakt moet worden, maar is vergeten dat waar gehakt wordt spaanders rondvliegen.
Rondvliegende spaanders zijn de brandstof voor de instandhouding van de vrije media. Mijn indruk is dat de media flink bezig zijn met het opleiden van partime houthakkers. De geslepen bijlen worden in royale aantallen in onhandige handen gedrukt. Hoe meer spaanders hoe hoger de kijkcijfers, hoe groter de oplagen. De nuchtere Hollandse afstandelijkheid is al een tijdje geleden op het hakblok van de vrije verslaggeving in hokjes gehakt. Wat telt is sensatie en de een zal de ander proberen te overtroeven.
Dragers van Lonsdale jacks deugen niet, volgens de symboliek. Het antwoord daarop is nu het oranje polsbandje. Jan Peter heeft al een doos gekocht om vrijdag in de ministerraad uit te delen. De sfeer in Nederland is behoorlijk slecht. Er is angst, wantrouwen en onbegrip, meent hij. Het is wel erg simplistisch gedacht dat je dat met een gekleurd polsbandje verhelpen kunt. Waarom niet inzien dat we in een situatie terechtgekomen zijn, die we al decennia lang zelf gekweekt hebben?
Waarom een oranje polsbandje in een land waar de kleurblindheid op de ene dag een groot goed en op de andere dag een plaag is? Het gaat allemaal om respect dat is zeker, maar wie van ons weet wat respect precies betekent en inhoudt?
Iemand een hand toesteken als je kunt weten dat hij die niet kan aannemen?
Is vrijheid dan het mechanisme om hem dat kwalijk te nemen?

24-11-2004
Er gebeuren altijd al rare dingen in onze contreien maar ik geloof dat, zodra Sinterklaas in het land is, er een duidelijke toename te bespeuren valt. In Brunssum werden een tijdje geleden Argentijnse nonnen geïmporteerd om de lokale godsvruchtigheid een impuls te geven. Laat ik me haasten met te verklaren dat daar niks mis mee is. Bidden is een gewone commerciële business, iedere jaar krijg ik zelfs als ongelovige nikser een acceptgiro van een plaatselijk kerkbestuur. Die jongens zitten ook met een heer die zich niet meer zelf bedruipen kan en waar de regen door het provisorische dak druipt.
Terwijl die Argentijnse nonnetjes, van de week in hun kapel, vroomdruk bezig waren met het doorgeven van hun verlanglijstje aan Onze Lieve Heer forceerde een onverlaat de voordeur en jatte hun televisie en wat kleingeld. Je vraagt je af waar onze Lieve Heer mee bezig is als hij zoiets gedoogt. Hier past toch werkelijk een zero tolerance beleid. De handen meteen afhakken is misschien te crue, maar een acute tennisarm was natuurlijk een afblijvende oplossing, dunkt me zo. Als het waar is wat allemaal in de nieuwe bijbel over hem geschreven staat, zou dat een makkie moeten zijn. Omdat ik teveel makkies heb gezien waaraan hij niks deed en teveel maxies waarbij hij deed of hij niks zag, geloof ik geen barst van die bijbelverhalen. Wat ik zeker weet, is dat bidden een dure aangelegenheid is. Eigenlijk alleen maar rendabel voor mensen die het ook van hun belasting kunnen aftrekken.
Zuster Montserrat van het ”Mensgeworden Woord” heeft er als privé mens geen goed woord voor over. Zij en haar collegae hebben tien jaren in de achterbuurten van New York hun hemelse boodschappen verstuurd en zijn nooit bestolen. In Nederland hadden ze zo'n jatpartij dus echt niet verwacht. Komt ervan als je geen notie neemt van onze waarden en normen. Hier is jatten pas zonde als je er niks mee kunt doen, geld bijvoorbeeld in het water gooit.
Ik wil hun alvast waarschuwen voor de naderende kerst. Let dan maar goed op jullie kindje in het kribje. Een moment van onoplettendheid en het is televisie kijken! In de bijbelse scenes van goede en slechte tijden is er altijd wel een big brother die bijsnabbelt.

23-11-2004
Amper heeft Sinterklaas een reumatisch been over zijn schimmelrug gehesen of het gaat al mis met een pepernoten Piet. Een zwartwerker van de Sint mepte in Groningen een automobilist met een hersenschudding het ziekenhuis in. En in Rotterdam gaan ze zwarte scholen witten, las ik in de krant. Als ze daar toch bezig zijn kunnen ze ook meteen de Pieten doen. De winterschilder is met korting in de weer.
Alles witkalken, zal dat de oplossing van onze kleurrijke samenleving zijn? Krijg je zo meer eenheid in de verscheidenheid? Of zal het alleen maar meer predikende Farizeeërs opleveren?
Voorlopig is onze samenleving nog behoorlijk bont. Pas als er stront aan de knikker is, komen we in een gekleurde alarmfase.
Iedere allochtoon is verplicht Nederlands te doen, maar wie legt mij “prakkizerende Nederlander” uit wat ik bv. in de fase “Oranje” mag verwachten, of moet laten? En hoe wordt dat aangegeven, komt er misschien een oranjewimpel aan het gemeentehuis of een dito lichtkogel uit de haven?
Er moet meer blauw op straat, hoor ik regelmatig. Het blauw dat mij het meeste opviel dit jaar, was de kleding van de koningin en Maxima op Prinsjesdag. Het blauw dat eigenlijk op straat zou moeten zijn heeft ... watervrees. Zie je nooit met slecht weer.
Van de zomer wel, toen reed de wijkagent soms in zijn hemdsmouwen op zijn scootertje door de wijk. Pistool op zij, handboeien op de rug. Indrukwekkend! En in Sittard heb ik zelfs een bike-team gezien. Pistool opzij en de indrukwekkende rest op de rug. Dat was ook op een stralende dag.
Nee, het is geen lolletje om met dit weer politieagent te zijn en aan een prestatiecontract vast te zitten. Dan ga je eigenlijk vanzelf op slakken zout leggen. Als je blij op een bekende kennis toetert, aub. 95 Euro als bijkomende onkosten aan de plaatselijke bromsnor. Na twee keren drukken sta je als toeterkennis ... rood.
Hier in Stein word je met slecht weer zelfs thuis opgebeld dat je een bekeuring krijgt als je je auto niet wegrijdt. Met de betreffende auto was niks mis, stond niet verkeerd geparkeerd, was niet gestolen, was niet overmatig vuil. Er was gewoon niks mee aan de hand. De politie was namelijk getipt. Getipt door een nette witte man, die geen andermans blik voor zijn deur geparkeerd wilde zien.
Ook onnozele, witte mensen kunnen het erg bont maken en de politie een blauwtje laten bellen.

22-11-2004
De hang naar zekerheid is vaak een reden tot geloof. Daarom geloven veel mensen in een hemel. Goed gelovigen zouden dus in hun goed geloof een zeker plekje in hun nadagen kunnen reserveren, dunkt mij in die vergelijking. In een vergelijking moet voor en achter het is gelijk (=) teken hetzelfde staan, heb ik vroeger geleerd. Nog nooit heeft iemand het laatste stukje van de vergelijking kunnen bewijzen. Geloof is dus ook onmacht, vermoed ik. Vroeger werd daarom vaak hard gebeden. Tegenwoordig is de bidder vaker de gebeten hond. Zelf hoop ik dat de tegenwoordige bedes niet ouderwets verhoord worden, maar gewoon nieuwerwets - niet aangehoord.
Een gelovig nonnetje kwam ooit zonder benzine te staan. Zeker van haar eigen geloof in kunne, zette ze haar voiture in de berm en toog te voet verder. Ze kwam bij een boerderij en vroeg om benzine. De boer had nog een vat peut staan, maar had niks zo vlug bij de hand om het in te vervoeren. Praktisch aangelegd nam het nonnetje een paar liter mee in een oude pispot, die ze ergens op het erf zag liggen.
Juist op het moment dat ze de benzine in haar auto aan het gieten was kwam er een trucker langs die, toen hij het zag uitriep: ”Zustertje ik wou dat ik jouw geloof had!”
Soms geloof je dingen te zien, die heel anders zijn dan ze uitzien. Van dingen die duidelijk te zien zijn wordt vaak geloofd, dat ze er niet zijn. Dat geloof verzet bergen, is een leugen. Wel kan geloof een zware aardbeving veroorzaken. Geloof in links wekt de overtuiging dat rechts fout is. Kan ook omgekeerd.
Zucht ... ik geloof bijna dat geloof de zekerheid van de tegenstelling is. En de tegenstelling van de tegenstelling is een voorstelling. Dus moeten de huidige voorstellingen de tegenwoordige onzekerheden voorstellen. Als je een andere voorstelling hebt, wil ik ze graag weten ...

21-11-2004
Het houdt maar niet op. Alles dat niet goed is, en dat is tegenwoordig bijna alles, komt ook nog eens in de herhaling. In slechte tijden schijnen slechte dingen bijzonder goed in de smaak te vallen. Nu las ik weer een bar stukje over de lidnappers in de krant. Als je niet weet wat lidnappers zijn, ik zal het nog eens een keer uitleggen.
Lidnappers zijn mensen die het op ons mannelijk lid voorzien hebben. Een eventuele valse hoop moet ik bij deze meteen de kop indrukken, het zijn meestal mannen. Niet de vrouwen maar juist de Klazen vergrijpen zich het vaakst aan ons dierbaarste stukje. Bijna alles heeft de mens dubbel, maar dit unieke stukje juist niet. Ongetwijfeld een ernstige fout van moeder natuur. Dat was natuurlijk een vrouw, niet toch?
Na al het gekrakeel deze week over de vrijheid van belijdenis en van mondvaardigheid blijkt dat we met zijn allen de besnijdenissen van jongens lappen. Gewoon via het ziekenfonds, omdat de lidnapper als reden een medische opgeeft in plaats van een religieuze. Ik heb nog nooit een vertegenwoordiger van de betreffende, ingekorte overtuiging zijn beklag horen doen over vermeende onterechte declaratie.
Als, ongelovige, ongeknipte, nikser voel ik me zwaar genaaid. Hoeveel kortingen heb ik, na een halve eeuw premie, tegen mijn overtuiging in gefinancierd? Kan ik dat om psychische reden terugvorderen? Ik ben fel anti-verminking, ben ook tegen oorbellen, om over piercings en andere ijzerhandel maar niet te schrijven.
In vroegere tijden kon je, als het allemaal zo tegenzat als nu, nog een kaarsje branden. Dat gaf dan een beetje licht en warmte. Licht en warmte samen, is hoop. Die hoop blijkt nu ijdel en kun je gelijk op de grote vergeethoop gooien. Krijg je namelijk de kanker van. Je kunt bij wijze van spreken nog beter een zware pijp opsteken, voor je de grote pijp uitgaat.
Het is een wrange bijgedachte dat je met gezellig kaarsjes branden al de eerste stappen in het eeuwige niks zet. Ik vind dat maar helemaal niks, dat eindeloos ... niet ophouden.

20-11-2004
Ik vat hem weer helemaal niet. Als je in ons vrije landje een uitgesproken mening hebt ben je tegenwoordig snel vogelvrij. Dat is al een paar keren overduidelijk gebleken. Een kerk, een school, een moskee blijken plots erg brandgevaarlijk te zijn. Met de veiligheid in ons koninkrijk is iets mis, dacht ik voorzichtig.
Met die mening is nog geen probleem, de kamer praat er dagelijks over. Heeft er ook zware kopzorgen over, wil zelfs de godslastering daarvoor opofferen. Veel moeilijke epistels schrijven de ministers zich onderling. Papier is ouderwets geduldig, daden mogen nieuwerwets niet veel kosten. Op heterdaad betrapte daders mogen slechts als vermeend worden benoemd. Soms ontaardt fatsoen in ontfatsoen. Hoe zwaarder de misdaad des te zachter de vattende handschoen. Zou dat met vrijheid te maken hebben?
We hebben een leger, luchtmacht en marine, dacht ik onthouden te hebben. Kun je die niet 's avonds met een jeep wat rondjes laten rijden? Waarom moeten die ergens ver in het buitenland op stage? Hier kun je gewoon de praktijk in, de stadsguerrilla alvast oefenen. Gewoon bij ieder dorp en stad een bivak. Ik snap niet dat er nog niemand opgekomen is dat het opsluiten in kazernes eigenlijk een vorm van discriminatie is. Jan Soldaat heeft toch zeker ook nog recht op wat aanspraak, toch?
Behalve het vaste land, bestaat ons land ook nog uit wat drijvend koninkrijk. We hebben een aantal drijvende forten, die zogenaamd van de majesteit zijn, maar door ons belastingbetalers gefinancierd worden. Daar aan boord gelden de gewone Nederlandse wetten. Er zijn natuurlijk wel wat uitzonderingen, er zijn bijvoorbeeld geen snelheidscontroles en pijpje blazen doen ze er ook niet. Je kunt er 's avonds rustig op rondkuieren en er zijn geen koffieshops of tippelzones. Het Hollandse paradijs op hoge zee! Wie zou er niet zijn oude dag op willen doorbrengen?
En juist daar, op dat laatste stukje echt vrij Nederland wilde oud minister Kamp kruisraketten stationneren. Doet net of we al geen vijanden genoeg hebben. De marineschepen moesten volgens de minister voor ruim honderd miljoen euro een 'lange arm' krijgen om ver landinwaarts zware maar precieze klappen uit te delen.
Wat bedoelt hij daar eigenlijk mee? Worden we straks ook nog vanuit zee beschoten?

19-11-2004
Een ongeluk komt nooit alleen, zei ooit een ver familielid. Dat is al heel lang geleden en ik was er toen nog niet en nu ben ik al bijna voorbij. Hij was zijn tijd dus ver vooruit, nietwaar? Welwaar!
Naast moord, aanslagen, uitslagen, fik, keuringen en bekeuringen, Jan Peter van de drup in de regen, zitten we zelf midden in een schijtnatte moesson. En, het valt me op dat we in ons land alleen maar last hebben met goed weer terroristen. Alleen hondenbaasjes gaan nu nog de straat op.
Mijn boxer is tamelijk kerks. Hij wil meestal in de omgeving van de oude kerk een rondje patrouilleren. Daar is het vaak heel gezellig. Een gedeelte van onze Steinse spes patria verdoet daar hun late tijd met patat en fricandellen eten en - erger. Mijn boxer maakt geen onderscheid zoals mijnheer Donner dat doet. Iedereen die hem een stukje fricandel laat happen is zijn amie. Hij heeft er velen, met goed weer.
Regen-gisteravond viel er niks te happen en omdat er ook, volgens mijn ver familielid, dan ook niks op de TV zal zijn nam ik hem mee naar mijn stamkroeg. Daar is altijd een stam en ook wat te happen, kun je over het weer praten, de vrouwen, de krielen en de politiek. Eigenlijk te veel om allemaal goed te verhapstukken. Soms kom ik zelfs met een witte snor thuis. Kun je ook voorstellen dat er altijd een borrelworstje voor een boxer van het aanrecht valt?
Buurman Hayke zat er al breed te drogen met een kleintje in de grote rechterhand. Was terug van een verre reis met de trein, wist ik. Was ergens naar computers gaan uitkijken. Is ook de wet op behoud van ellende, volgens mijn ver familielid. Computers zijn digitale terroristen, doen altijd alles anders als verwacht, zijn onvoorspelbaar en altijd onschuldig want je kunt ze nooit wat bewijzen, je krijgt er vanzelf een hekel aan en ze discrimineren want je moet een Amerikaans toetsenbord hebben om Nederlandse taal goed te kunnen becijferen.
Maar ik dwaal weer weg, moet bij Hayke blijven. Hayke zat dus vanmorgen al vroeg in de trein en tegenover hem zat een jongeman met een rood-rooie hanenkam. Niet gewoon rood maar ongewoon rood, zoals je hier nooit ziet. En met steek-stekels die je hier ook nooit ziet. Niet verwonderlijk dat Hayke dus heel goed zijn ogen uit zijn kop gekeken had.
Dat was eigenlijk bij die punter niet goed gevallen. ”Plotseling viel hij tegen mij uit”, zei Hayke. Had ”Opa” tegen hem geblaft en geaaskt of die brave Hayke in zijn jeugd nooit een jeugdzonde begaan had.
Hayke is 's morgens heel los van de tongrem. Kon dus heel goed uit de NS-coupee-hoek komen. ”Natuurlijk” had hij tegen het geverfde nepstekelvarken gezegd. Ik heb het in mijn jeugd met kippen gedaan en vraag me nu af of jij misschien een zoon van mij kunt zijn ... ?” Mijn boxer zit nu in de tuin bij het krielenhok en denkt, zo te zien, diep na ...

18-11-2004
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciao Ciccio,
Jij niet alleen verbaasd over Pim en Theo, wij hier in het -Roomse- ook.
Onze Italiaanse journalisten hebben dag- en nachtwerk, op radio en tv., ongeacht hun kleur.
Waarin een klein landje ook groot kan zijn, Mijn Oor komt er niet over uitgepraat.
Onze journalisten zijn inmiddels zo knap, dat ze op se Hollands - van Gogh en Fortuyn - kunnen zeggen.
Ciccio nog even en wij hebben er hier nog een bedevaartsoord bij, in de Veneto het Campo Santo, met de botten van een Nederlandse verzetsheld. Zijn ze in Nederland nu echt zo fel geworden en zitten ze echt achter ieder, die niet in hun straatje past, aan?
Wij hebben het Haagsche Laakkwartier uitgebreid op de RAI gezien. Dat is altijd een rumoerige buurt geweest. Toen ik klein was deed de bereden politie er al dag- en nachtdienst. Er woonden toen nog geen buitenlanders! Net als in de Haagsche Schilderswijk. Daar maakte het witvolkje het zo bont met Oud en Nieuw, dat er een waterkanon door de wijk moest.
Weet je waarom? Die wijken zaten vol kroegen, bezocht door volk dat ook bij de A.A. liep. Ze gingen altijd net iets te ver, dan kwam hun ware aard boven en sloegen ze de ruiten van de buren in.
Waren ze daar dan allemaal aan de drank? Natuurlijk niet, er woonden ook alcoholbestrijdende oudere dames, die fel tegen waren en waar nooit een drup in huis kwam. Zodoende moesten hun echtgenotes en zonen het gedwongen buitenshuis innemen.
Als hun horloges echter achterliepen en zij rond avondklok, er moest bij die dames altijd rond 18.00 gegeten worden, nog niet thuis waren dan liepen deze dames met de prak naar de betreffende kroeg en leegden hun potje op het hoofd van de patronas familiae.
Maar toch waren deze dames niet slecht hoor! Zij regelden alles in de wijk en in de familie. Waren de eerste oma's met een rijbewijs. Reden bij nacht en ontij omdat ze het beloofd hadden. Op en neer naar bos en hei, of als het moest tot daar waar de zon scheen met de klein- en buurkinderen erbij. Opa lieten ze, met de ballen en runderlappen onder het vet, een maandje sudderen. Hij was allang blij, kreeg tenminste de pan niet over zijn kop.
Moet er mee stoppen mijn broer staat voor de deur.
bacione

17-11-2004
Het is de november giller, hebben ze Pim Fortuyn gekozen als grootste Nederlander aller tijden. Wie zijn die ze? Enge lolbroeken, zwarte humoristen, kromme kopspijkers of een nieuwe lichting klepzeikers? Ik weet het niet. Vermoed wel dat in ons onderwijs vermoedelijk het vak geschiedenis inmiddels zelf ook geschiedenis is. Dan kun je niet beter weten en klets je maar wat na of rond.
Ik keek in de bieb of ik nog een recent geschiedenisboek vond. Noppus, alleen nog maar biografieën, dat zijn opsommingen van de diverse maitresses van voorbeeldmensen zonder vaste gewoontes. Met uitzondering dan van de beschreven liefhebberijen. Eigenlijk bestaan uitzonderingen niet, weet ik. Alle mensen zijn gelijk. Iedereen rijdt wel eens een scheve schaats. Daar heeft de klimaatsverandering niks mee te maken. Skaten en klunen kun je tegenwoordig hartje zomer en je hoeft geen inwoner van de Elfsteden te zijn.
Vroeger was dat heel anders geregeld. Voordat er postzegels waren om iemands hielen te likken waren er al de sigarenbandjes. Als je iets bijzonders gepresteerd had kwam je om een sigaar. Dat is nu wel anders, als je een sigarenbandje laat zien ben je de sigaar.
Een vriend van mij, die een psychologieboek uit de bieb gelezen heeft, zegt dat het een fallussymbool is. Ik geloof dat niet, want van het sigarenbandje van Clinton heb ik nog nooit gehoord. Bill was, zoals iedereen weet die wat geschiedenis heeft, een grote liefhebber van sigaren. Als amoureus goochelaar kon hij ze zelfs in de vreemdste ovale dozen laten verdwijnen. Pas geleden heeft hij er nog een boek over geschreven, natuurlijk weer een biografie en als exacte geschiedenis van weinig waarde. Alleen in leer, als fetish in de boekenkast van de verdampende sigaristen.
Het is een feit dat ongeveer 1,5 miljoen mensen in ons land onvoldoende kunnen lezen, schrijven en rekenen. Wordt het niet hoog tijd dat daar iets serieus aan gedaan wordt? Hoe kun je als volksvertegenwoordiger je mandaat serieus nemen als het draagvlak alleen emotie en ritueel is? Scoren in de geschiedenis is iets anders dan scoren in de media. Zijn daarom de sigarenbandjes in het verdomboekje geplakt?

16-11-2004
Wie gelooft er eigenlijk nog wat? En als je in niks gelooft, wat geloof je dan?
Omdat ik dat niet weet geloof ik weinig. Van weinig tot bijna niets. Dat geeft tenminste maximale zekerheid. Punt aan de zekerlat.
Al die betweters die zelf niet beter weten, moeten ik die dan soms wel geloven? Zeg zelf ... nee.
Ik geloof dus niet in het laatste nieuws, dat is morgen toch weer anders.
Niet de weersvoorspelling, om dezelfde reden. Niet in beursgoeroes, sinds Nina Brink en niet in een hiernamaals.
De kille feiten wijzen steeds opnieuw uit dat alle geloof in zekerheden achteraf enige bijstelling nodig heeft.
Ik geloof wel aan het geluk en in pech. Dat zijn zekerheden. Als je geen pietsje geluk hebt, heb je grote pech! Iedereen krijgt zijn eigen portie pech en geluk. Daar is geen democratie voor nodig en daar hoef je ook niet voor te stemmen. Het is soms erfelijk en komt in de bepaalde families nogal eenzijdig voor. Het is in principe gratis, maar je kunt het beïnvloeden. Het is beslist geen godslastering en je hoeft er niet godsvruchtig voor te zijn. Je kunt er gewoon voor leven en het dient zich vanzelf aan.
Nederlanders zijn van nature gelovig ingesteld. Geloven in Sinterklaas en dat Pim hun fortuin zou brengen. Bijna iedereen speelt mee in de een of andere loterij. Gelooft dat een bingo hem vroeg of laat in de schoot valt. Het merendeel van ons rookt nog steeds als een schoorsteen, overtuigd dat het kankerlot aan hem voorbij gaat.
Een van de weinigen die ook gelooft in het brengen van geluk is Sjors dubbel Joe. Als je er helaas niet voor open staat, heb je pech. De oude waarden en normen in Irak waren erg slecht, dat ze nu beter zijn geloof ik dus uit overtuiging niet. Kan Sjors op CNN nog zo vaak doen geloven dat zijn God Amerika zal blessen. Tot blussen, elders in de wereld, komt die inmiddels niet meer toe.
Tussen beloven en geloven zit niet zo veel verschil. Het is hoofdzakelijk een luchtige voorstelling van aardse zaken. Met doen en werkelijkheid zit het aardse geluk en pech opgescheept. Het zal je maar verkeerd treffen. Dan helpt geen Lieve God je! Dat is geen godslastering, maar eigen bittere ervaring!

15-11-2004
Heb ik toch een sterk verhaal gehoord!
Weet niet zeker of het allemaal waar is, want ik ben geen helderziende en was er ook niet met eigen ogen bij ... maarru onze buurvrouw is helderhorende en ik heb het wel met eigen oren uit haar rappe mond gehoord ...
Het kwam zo. Een andere, vrije dame hier in de straat, heeft een herder. Dat is niks aparts, de een heeft een Kees en de ander een wipstaart. Er zijn zoveel verschillende smaken als er snaken zijn. Kuche ... hier zijn veel rare smaken.
Die Rambo slaapt bij haar op kamer, want in deze buurt, in deze tijd met de lange donkere nachten is een scherpe herder op de kamer een must om een nachtje rustig door te brengen.
Dat kon die, weer te hebben, dame dus helemaal niet meer. Haar Duitse herder snurkte namelijk net zo hard als haar vorige weggelopen, vale, valse herder. Tussen haakjes, ik heb herders nooit vertrouwd en dat heeft niks met Duitsers te maken. Ook Belgische herders lijken op wolven. En wolven, je weet wel hoe het de grootmoeder van Roodkapje vergaan is.
Onze dame ging ten einde raad met haar decibelerende herder naar de dierenarts en deed haar probleem luid uit de doeken. De dierenarts keek op een duur scherm, printte de rekening alvast uit en zei dat haar probleem te verhelpen was door een paar laurierblaadjes om de staart van het herdersbeest te binden.
Of je het gelooft of niet, het werkte. De zaag werkte niet meer !
De geholpen dame belde blij haar vriendin en dat is van de andere kant de buurvrouw van de buurvrouw, snapjum? Neen ?
Ze zei dat haar herder geholpen was! Jezus ...
Die is een doordenkertje. Die dacht: ”Wat bij een hondse herder werkt, werkt misschien ook bij mijn afgewerkte herder”. Die werkt veel over, komt vaak laat hondsmoe thuis en valt dan meteen als een hondsvot in een snurkende zijslaap.
Om te weten of iets werkt, moet je het doen of laten doen en ook zij wilde van het gesnurk af. Zij deed het dus zelf en sliep die nacht als een roos en ook nog een verwelkt stukje in de dag.
Haar herder stond al onder de douche uit te dampen toen hij zijn versierselen bemerkte. Hij schrok zich eerst te pletter, probeerde toen een tijdlang lang na te denken en belde, toen dat niks opleverde, zijn beste vriend. Iedereen hier, heeft een beste vriend. Dat kan afhankelijk van de situatie, iedere keer iemand anders zijn.
”Ik kan me nog herinneren, dat we gisteravond samen in het bordeel waren”, zei hij. ”Maar kun jij mij vertellen hoe eigenlijk de huldiging van de kampioen in zijn werk ging?”
Vannacht zou het wel eens stevig kunnen vriezen. Ik haal mijn laurierboompje binnen.

14-11-2004
Plots leven we in een andere wereld. Waar je een paar jaren geleden nog niet stiekem over durfde te denken is nu alledaags gespreksthema. Zelfs echte zwarte Pieten op platte daken, voor Sinterklaas voet aan wal heeft gezet. Maria zal dit jaar van al dat gekloot wel een miskraam krijgen, vrees ik. En voor het geval het kindje nog op deze wereld wil komen, komen we het aan het bewaken voordat het gejat wordt.
De grote Kaa is de belangrijkste letter in ons vocabulair geworden. De Duitsers, waar ik overigens niks tegen heb, zijn onverwachts onze beste maatjes. Vraag me wel af of die dat al weten? Vanmorgen deed er tenminste nog eentje, in de wekelijkse strijd om een parkeerplek, zeer moeilijk tegen mij. Misschien moet onze Jan Peter ook eens een brief schrijven aan frau collega Angelika en haar uitleggen dat wij, sinds wij geen gebrek meer aan vijanden hebben, niet langer op hen boos zijn.
Hoe het inmiddels met onze oorlog gaat, weet niemand precies. Ik geloof dat degene die het eigenlijk zouden moeten weten, het ook niet weten en dat degenen die er niks van weten er de microfoon en mond vol van hebben. Dan heb je nog het overgrote deel die er gewoon niks van willen weten en er de buik van vol hebben.
Hier in “Os sjoene Zuudde” hebben ze de bui al lang zien aankomen en vergaande voorkomende maatregelen genomen. Onze bestuursvaders die toch ook regelmatig de weg kwijt zijn hebben nu, met een ongelooflijk verziende blik, aspirant boeven zand in de kraalogen gestrooid. Gezorgd voor een Babylonische streekverwarring. Wat hebben die slimmeriken namelijk gedaan? De plaatsnaambordjes veranderd! De verschillende plaatsnamen in ons bargoense dialect herschreven. Terroristen zullen nu eerst een platcursus bij Veldeke moeten volgen, voordat ze met enige kans op succes kunnen toeslaan. Tegen die tijd zijn ze natuurlijk al lang tegen de lamp gevlogen.
In een ritje hier door de regio zag ik: Baek in plaats van Beek, Eelse in plaats van Elsloo, Meas in plaats van Meers (dat is wel de beste), Wermundj in plaats van Urmond.
Aleen wij hier in Stein dreigen het kind van de rekening te worden. Stein blijft gewoon Stein, eenmaal een Steinder Bok altijd - een verschoten bok ?

12-11-2004
Veel televisie kijken is slecht, lees liever een goed boek zeiden mensen, die het beter wisten, vroeger.
In die tijd, dat ik veel las, zei men dat ik beter op de frisse lucht kon gaan. Ik werd dus zwerver.
Nu ik 's avonds soms nog op de frisse lucht ben zie ik veel mensen, in hoge huizen, die met een dik boek op schoot naar een schotel kijken. Maxime vindt dat bedenkelijk, zag ik gisteren dat hij zei op de TV. ... Zucht ... Jassus, Maxime!
Bijna iedereen op de TV nu, staat met een lang gezicht te kijk. Net heerboer/vrouwen met kiespijn. Nee, het zijn onze volksvertegenwoordigers met kies-pijn! Knijpen hem nu al dat ze over een paar jaren niet opnieuw gekozen worden?
Waarom knijpen ze hem/haar? Hebben ze hun verstandskiezers te vroeg laten vertrekken? Het zijn toch allemaal potente jongens en meisjes. In de kracht van hun leven, toch zeker bereid hun eigen evangelie uit te voeren, niet toch? Desnoods de handen uit de colbertjes te steken, niet op blauw pluche te blijven lummelen en aan te pakkken wat de ten hemel geprezen vrije markt hen biedt. Desnoods een baantje bij de gemeentelijke reiniging? Hoho, communicatiestoornis ... fuck, duck!
Wie heeft ons aangepraat dat alles hier moest kunnen? Dat we ons zorgen maakten over niks? Dat we niet overal bruine beren en versluierde spoken moesten zien? Dat iedereen hier in de hemel zou komen, terwijl het geloof in de hemel al lang was afgeschaft?
Luchtfietserij! De zogenaamde vrijheid van het woord en beeld, of het nu via drukwerk, radio en TV of internet verspreid wordt, is altijd als het niet gecontroleerd wordt een aanslag op onze vrijheid, die wij voorstaan. Dat is niks nieuws, dat is al zo oud als die media bestaan.
Een leugentje om bestwil, is vlug verdraaid tot de strijd om de nieuwe macht in de naam van een of ander ... imaginair opperwezen.

11-11-2004
Vandaag op de elfde van de elfde, om elf over elf is (was) het zo laat. Je hoeft daarvoor de klok niet te kennen, je zult het hier horen. Het carnavalsseizoens begint, ons vijfde jaargetijde. Het begint altijd met een hoop geknal en kabaal, in Maastricht wordt het Momuskanon afgeschoten. Dat gebeurt door vreemd uitgedoste mannen in lange gewaden, getooid met aangeplakte baarden en zwaaiend met kromme sabels. Ik hou mijn hart niet vast of dat daar allemaal goed gaat. Burgemeester Leers hoeft niet hard van leer te trekken of de ME in te zetten wegens vermeende terreurdreiging. Hij is van hier, heeft een goed gevoel voor carnaval en hier regeert vanaf vandaag - de enige gezonde gekte, de carnavalitus.
In het zogenaamde nuchtere noorden van ons land wordt altijd heel geringschattend gedaan over ons carnaval. Enerzijds begrijpen ze het niet, anderszijds zijn ze er jaloers op en proberen het te kopiëren. Ik heb gisteren weer bijna de hele dag achter de TV gezeten. Dat Haags gedoe leek in niks op ons carnaval. Wij sjoenkelen, hossen, zingen en gooien met appelsienen. Hier zie je veel einzelgänger, dat zijn aparte figuren die alleen aan de rol zijn en daarbij anderen amuseren. Wat ik daar in Den Haag zag waren rare mafkezen.
Ik vind het een gemiste kans van de politiek. In plaats van urenlang delebreren over gedane zaken die toch niet gekeerd kunnen worden zouden ze eens moeten peinzen over het organiseren van een Hollands carnaval. Het Malieveld omdopen tot het Mallenveld, is maar een kleine ingreep. Samen inlandse carnavalssjlagers en buitenlandse Koranteksten zingen. Dat zou toch moeten kunnen? Desnoods mag de koningin solo de toon zetten, zij heeft een goede stem heb ik zelf gehoord.
”Leev luuj, pak um nôg es in gen henj, de zwuungel van de kettekarroessel .... !”
Of ... misschien iets voor haar opvolger? Die is wat makkelijker in de omgang met het gemene volk, is me opgevallen.

10-11-2004
Jassus, het is nog lang niet Sinterklaas, maar ik weet niet meer wat ik geloven moet. Bestaat hij wel, of bestaat hij niet? En al dat gejas met Jasser, is hij dood of leeft hij nog? Zijn we nou wel in oorlog, zols de VVD beweert, of is het Haags gedoe slechts een veldoefening zoals JP bezweert? Fladdert Theo al stofwolkent rond in de engelse volière, die de hemel heet?
Als ik Sinterklaas zou zijn voorzichtig aannemende dat ik, als Sinterklaas verkleed door de IAVD, niet als terrorist beschouwd zou worden ... Je weet het immers nu niet meer, maarru als ik terrorist zou zijn zou ik me als Sinterklaas verkleden en een stuk of zes Zwarte Pieten als handlanger ... Jassus, ik moet er niet aan denken. Hoog op een dak, met mijn hoogtevrees. Herman Brood ... had die ook geen automatische piloot?
Ik krijg ook steeds meer leesproblemen met de krant. Vandaag lees ik dit, gisteren was dat iets heel anders. Kunnen ze bij de krant niet schrijven wat ik graag lees? Ik val niet op problemen. De klant is toch koning? Niet bij de krant? Waarom kopen we dan nog een krant? Alleen maar voor de recycling van oud papier? Er is toch zonder krant al genoeg ellende in de wereld, nietwaar? Welwaar!
Jassus, Nederlanders vinden Duitsers sympathiek, las ik gisteren. Ik heb uitgebreid aan de krant gesnuffeld voor ik hem bij het oud papier ... . Verdacht de redacteur van sterke bezopenheid. Dit is wel een heel nieuwe spelling! De helft van de Nederlanders vindt de Duitsers plots, sympathiek tot zeer sympathiek. In de ouwe spelling was dat heel anders. En let maar eens op over twee jaar tijdens het WK-voetballen. Als onze van Basten dan met zijn kluppie ten onder gaat in het oosten is het meteen basta met de vriendschap, ik zweer het je. Read my script, daar is niks Java bij!
Wetten opzij in de strijd om terreur? Is dat de waarheid opzij, of is dat de leesportefeuille van de media? Een tiental moorden zijn dit jaar in ons ”sjoene Zuude gepleegd.” Door gewone, ”sjoene Limburgers.” Moet ik dan geloven dat de zwarte Piet alleen maar e en moslim kan zijn ... ?
Kommt Zeit, kommt Rat ... zeggen onze beste Freunde.

09-11-2004
Ik denk niet dat ik een geheim verraad als ik beweer dat in deze sombere tijden mensen op de zenuwen van hun lange tenen lopen. Voor minder dan niks krijg je een bedreiging naar je kop geslingerd en als het een beetje tegenzit is die nog raak ook. Tis de tijd van de vallende bladeren en dan zien een aantal helderzienden al snel spoken. Mijn vriend Wim vertelde me gisteren nog een zelf meegemaakt spookstukje uit zijn eigen spokesmond.
Wim heeft een goed rijdend taxibedrijf. Al zijn chauffeurs rijden in dikke mercedessen. Zijn klanten dus meestal ook. Omdat ik nog nooit klant van Wim was rij ik vaak in een klein Fiatje. Dat is verder niet onlogisch niet? Logisch is dus dat als ik in een mercedes zou willen rijden ik bij Wim zou moeten zijn.
Wim heeft onlangs een nieuwe mercedeschaufeur aangenomen. Vorige week maakte die zijn eerste Wimrit.
Eerst ging het heel goed. De klant zat achter en de nieuwe chauffeur zat ook achter het stuur, voren. Sorry voor mijn momenteel slecht Nederlands, komt doordat ik een tik heb gehad van een vallend blad. En ook sorry voor mijn afdwaling.
Dus weer van voor af aan, die chauffeur zat dus voor en die eerste passagier achter. Voor is dus als je achter binnenstapt. Maar je begrijpt natuurlijk wel dat ik dat niet voorop bedoel.
Zoals ik al zei, ging het eerst heel goed. Toen ging het plots goed mis. De pasagier had vanaf zijn achter, de chauffeur voren op zijn schouder getikt. Die was helemaal vertikt geraakt, finaal van de weg geraakt, op een tikje na - een dikke boom net niet geraakt.
”Man, wat waren die geschrokken”, zei Wim - klaarblijkelijk ook geraakt.
Omdat ik de rode draad nog niet zag, vroeg ik Wim verder te gaan. Die klant was door al dat gedraai flink van zijn apropos geraakt en vroeg aan de nieuwe Wimchauffeur wat hem eigenlijk zo geraakt had, dat ze plots van de weg geraakt waren.
”Ik kan het niet helpen zei de chauffeur. Ik ben er nog niet aan gewend om van achteren aangetikt te worden. Ik heb 25 jaren een begrafenisauto gereden en ... komt U alsjeblief nu naast me zitten”.

07-11-2004
Vroeger zaten er in een bril van Anders twee glazen. Dat is nu niet anders, maar anders is wel bij Anders dat in die nieuwe van mij een scheurtje in een min vijfje zat. Ik dacht aan een tweedehandsje. Ik heb het wel eens in Luik op de vlooienmarkt gezien. Een bijziende zwakkere, die uit een stapel brillen er eentje uitzocht, die hem nog enig plus op het leven bood.
Ik vertelde de ruime broekemevrouw dat ik eigenlijk geen behoefte had aan zo'n schizofrene, multifocale lens. Gewoon als anders bij Anders, is voor mij goed genoeg. Ze vertrouwde me toe dat ik gelijk had en zij er helemaal niks aan kon doen. Ze zou weer ”Spoed” op de retourzending vermelden. Uiteraard was dat weer gratis.
Ik vroeg of twee keren ”Spoed” vermelden de afhandeling niet kon bespoedigen? Aan de blik in haar ogen zag ik dat ik in dit ogenblik mijn eigen glazen had ingegooid. Vroeger was dat ook anders bij Anders. Toen ze nog andere jasjes droegen hadden ze ook een ander gevoel voor humor.
Enfin na twee weken loensen, door een andere scheve bril van de ouwe Anders, besloot ik de geit bij de horens te vatten. Ik wachtte beleefd aan de veranderde Andersbalie. Men had mij voor de verandering geschoten als een lastige, andere klant. Men pleegde werkoverleg, iemand anders van Hans Anders moest mij helpen.
Die iemand anders kon er ook helemaal niks aan doen, dat moest ik toch zeker begrijpen. Ik maakte me zorgen of de mensen van Anders mij anders wel begrepen? Ik had toch drie honderd Euro's voorgeschoten en zat al vijf weken zonder nieuwe Anders, niet toch, wel ? Ik zou nu graag de helft weer terug hebben en de andere week, als dan nog niks te bezien is, die andere helft.
De lerenbroek mevrouw moest er bij komen om er uit te komen, want dat kon niet. Je kunt bij Hans wel storten maar zij kunnen niet terugstorten en daar kunnen ze echt niks aan doen, zeggen ze. Ik legde geduldig uit dat waar een wil is ook een weg is, en dat ik niet weg zou zijn voor zij hun wil getoond hadden. Anders dan ik verwacht had, het hielp. De regiomanager werd gebeld en die gaf zijn fiat.
Mijn eerste autootje was een Fiat en ik heb ook geen hoge hoed op over Fiatjes, maar ik dwaal af. De point van de zaak van Anders was, dat de vestigingsbaas de sleutel van de brandkast heeft en die niet wilde openmaken.
Er werd opnieuw werkoverleg gevoerd, waarbij de de regels van ouwe jongens krentenkoek anders dan anders geinterpreteerd werden. De broekevrouw ontpopte zich als een wijf dat de broek aan heeft en de baas stond in zijn figuurlijk hemd.
Met 150 euro in mijn hand verzekerde ik hen dat ik er echt ... niks aan kon doen, want vroeger was het heel anders bij Anders.

06-11-2004
Ik zeg het vaak: ”Alles is tegenwoordig anders”. Ik zag het nu ook op de TV, het is ook plots anders bij Anders. In de loop der tijden heb ik al een respectabel aantal speculeerapparaten van Hans versleten. Eigenlijk waren die niet versleten, maar omdat mijn ogen steeds meer verslijten moet ik om de zoveel tijd een nieuw optisch instrument. En als trouwe klant ga ik nergens anders, dan bij Hans Anders.
Vroeger dus toen alles anders was, ook bij Hans Anders, kreeg je niks extra's. Ieder extraatje moest je betalen. Wou je een ontspiegeling, of een leuk tintje, of extra dun glas ... Het kwam op de rekening. Het resultaat mocht er wel altijd zijn. Je had een fok waarmee je weer kon zien en ... gezien kon worden.
Tegenwoordig is dat helaas anders bij Anders. Een aantal oude extraatjes zijn nu de nieuwe usuals. Coating, ontspiegeling, ik kon het niet weer als special aangeven. ”Alles is nu standaard inbegrepen”, zei zij in de ruime leren broek. Effu tussendoor, dat was vroeger ook anders. Toen droegen ze bij Hans een witte jas en wisten waarover ze praatten als je vroeg wanneer het ding gereed kon zijn. Dat was altijd binnen een week en je hoefde niet aan te betalen.
Nu, in de alles is anders shop bij Hans Anders, is de levertijd als extra service aan de klant uitgebreid tot drie weken. Er kan zelfs op verzoek gratis ”Spoed” op het verzoek tot levering gezet worden. Uiteraard zonder verplichting !
De nieuwe usuals zijn ongebruikelijk duurder geworden en je moet van te voren aanbetalen. ”Slaan jullie met je nieuwe business as unusual niet jullie eigen glazen in?” wilde ik van de gelederde Anderse weten. Zij vertrouwde me, anders dan anders, een Anders geheim toe. Ze kon er helemaal niks aan doen.
Het liep allemaal een beetje anders. Na twee weken belde ze me op. Mijn nieuwste Anders-loot lag gereed. Gelukkig niks anders dan anders bij Hans Anders, dacht ik heel opgelucht. Het liep echter heel anders en dat andere stuk vertel ik voor de verandering morgen.

05-11-2004
Mijn opa, vroeger, rookte graag een pijp. Hij had er meerdere. Hingen aan een pijpenrekje, achter zijn leren rookstoel, op grijpafstand tegen de bruin geverfde muur. Dat was toen nog gezond, na een dag hard werken, goed eten en dan een pijp roken.
Die tijd stond, net als alle andere tijden, ook bol van spreuken en leuzen. De boodschap die toen in het plankje boven zijn pijpen gekerfd was, luidde:
”Een tevreden roker is geen onruststoker”.
Ik kon het net lezen, als ik opa zijn pijp aanstak. Ik besloot later ook een tevreden pijproker te worden en mijn kleinkinderen mochten dan ook de lucifers, waarmee ze net mijn pijp had aangemaakt, uitblazen.
Zestig jaren zijn omgevlogen, in rook verpijpt, soms lijkt het of er niks gebeurd is.
Kucke ... alleen, van slechte boodschappen hebben we weinig tabak meer.
Ben nu zelf opa, maar rook geen echte pijp meer. Dat is heel ongezond, het was een zware pijp die vier bypaasjes voor zeven jaren. Pijp alleen nog maar figuurlijk zwaar.
Het eten dat mijn opa toen at, bleek bij nader inzien ook erg ongezond. Daar heb ik een hele tijd ook weinig boodschap aan gehad.
De boodschap van tegenwoordig is dat alles dat lekker is, ongezond is.
M.a.w. als het leven lekker is, zit je even gemeen fout.
Op de bank zit ik zelden, die is gereserveerd door de hond. Ik ken mijn plek ... achter de computer en laat links, rechts en in het midden - met een pilsje in handbereik een ”Tikkie” achter.
Zal er over zestig jaren nog een zogenaamde democratie bestaan, of is die dan ook de pijp uit?
Gezonde rokers, heeft de praktijk bewezen, hebben geen lang leven.
Onruststokers hebben kiesrecht en als ze eenmaal met genoeg zijn, hebben ze geen boodschap meer aan ons en zal er hier naar hun pijpen gedanst moeten worden. Dan krijgen we pas echt met nieuwe waarden en normen te maken.
Met die boodschap zullen we het moeten doen of naar Israël of Amerika emigreren en zoals we allemaal weten, daar worden ook zware pijpen gerookt.


04-11-2004
Na de laffe moord op mijnheer van Gogh spreekt natuurlijk iedereen foei en schande. Terecht, en onze volksvertegenwoordigers gaan als ernstig kijkende voorgangers daar in voor. Ze zullen er waarschijnlijk ook in blijven, in dat voorgaan bedoel ik. Was dat met mijnheer Pim, enige tijd geleden, niet dezelfde voortgang? Iemand die hardop zei, wat hij dacht en wat hij er van vond? Dat is in een democratische rechtstaat, zoals men ons steeds voor ogen houdt, tegenwoordig een heikel ding.
Ik hoorde iemand beweren dat je in een democratie vrijheid van godsdienst hebt. Schijnbaar mag je echter niet godsdienstvrij zijn. En het einde van de democratie zal wel worden (want de geschiedenis herhaalt zich) dat er straks weer - de kerk op zolder - is. Alle katholieken, protestanten, joden, gedoopten en gedoogden samen stiekem op zolder. Tel uit je vrije zegeningen.
De andere kant van het verhaal is dat wij zelf ook pas sinds ruim een halve eeuw een democratie proberen te zijn. 60 Jaren geleden werden nog Nederlandse dienstplichtigen naar Indië gestuurd. Niet om Indisch te leren koken! Toen keek onze toenmalige regering ook niet op een paar duizend man meer of minder, voor de goede zaak.
Een parlementaire democratie is volgens mij geen echte democratie. Er zijn teveel tegengestelde belangen om iedereen aan zijn democratisch recht te laten komen. Dat is ook meebeslissen als je er zelf bij betrokken bent. Waarom moest een dienstplichtige zich democratisch laten doodschieten? Is dat een verschil met radicaal vermoorden?
Misschien voelde Theo van Gogh zich wel de laatste dienstplichtige aan de vrijheid. In alles, waarvoor hij verketterd is, heeft hij gelijk gekregen. Het is zo doodzonde dat gelijk altijd eerst bewezen moet worden. Het is bovendien een democratische erfzonde dat er verder niks meegedaan wordt. Daar kun je een hoop kabaal over maken, maar ik ben bang dat het verder niks oplevert. Wij zijn niet zo snugger als het over onze eigen toekomst gaat. Wij weten het veel beter voor anderen.

03-11-2004
Par avignon

Brief aan Arnold.
Hoi Arnold, ik kan je niet meer bereiken en hoop dat deze brief je per luchtpost bereikt door de woorden die nu gesproken worden. Ik zou je nog zoveel willen vertellen ... vragen ... met je willen delen ... en noem maar op.
Je bent altijd een goede broer voor me geweest, daar ben ik me heel goed van bewust. Behalve toen ik je vroeg om op mijn lepel te slaan die ik boven een bord tomatensoep hield. Toen je dus ruiterlijk mistte, omdat ik de lepel terug trok, wist ik meteen dat je ook heel hard kon lopen.
Voordat ik ging zwemmen schoof ik het schuifje op de schuurdeur, wetende dat jij hierdoor niet op het zwembad zou arriveren. Je zou het niet zeggen, maar dat vloeken had je niet van mij geleerd.
Lachen konden we ook goed samen. Ik zal nooit vergeten dat we van het lachen de bank af rolden, toen we op de televisie zagen hoe het fout ging bij het kunstschaatsen en de beelden die we zagen waren voor ons op dat moment zo hilarisch dat we niet meer bijkwamen.
In de tijden dat ik het niet wist ... of met mijn handen in het haar zat, was jij er voor mij. Ongevraagd, puur vanuit jezelf en dat streelt je.
Geen verstand van de pc en ... jij was er. In het ziekenhuis voor Peter ... en jij was er.
Ik kan zo nog wel door gaan maar je weet zelf ook wel wat ik bedoel.
Als we mekaar zagen bij mij, bij jou of bij pa en ma, hadden we altijd even samen tijd voor elkaar.
Even samen naar de zolder, of naar de tuin of in het computerhok. Even bijpraten en met weinig woorden wisten wij precies wat we bedoelden.
De koopjes die je deed, de vakanties, de kinderen, de programma's voor de pc, je wilde alles met me delen. En dat kwam allemaal puur uit je hart en je kon ook niet anders omdat je gewoon niet anders bent.
Ik vroeg om één film en ging met zakken vol naar huis. Over Disney weet ik nu waarschijnlijk meer dan de directie zelf, je vond het grandioos.
Ik zou je nog zoveel willen vertellen ... vragen ... en met je willen delen ... maar het gaat niet meer. Arnold ik zal je missen.

Je kleine broer Léon.

PS. Léon schreef deze brief nav het plotseling overlijden van zijn broer.

02-11-2004
Jezus, Mina!
Neem mij niet kwalijk, ik vloekte niet. Ik was effu van mijn stukkie. Sigarenbandjes en bierviltjes, weet je! Heeft allemaal met de laatste nieuwe waarden en normen te maken. Je mag ze nog wel sparen, maar je mag ze niet op een tentoonstelling laten zien. Tis slecht voor de volksgezondheid, zogezegd. Minder regels, minder papierenwinkel, intussen kan de regelgekte niet op.
Ben een kwartiertje bezig geweest om mijn kleinkind uit te leggen wat een sigarenbandje is en was. Ik zag aan de reactie van de Piep dat ze zich zorgen over Opa maakte. Waarschijnlijk het begin van de gevreesde dementie?
Sigaren kun en mag je (nog) gewoon kopen, daarvoor hoef je niet in een illegale legale grow-of koffieshop te zijn, legde ik uit.
Sigaren mag je (nog) roken. Is niet verboden, wel onbetaalbaar! Ruikt lekker en je wordt er heel tevreden van. Een tevreden roker is geen onruststoker, legde ik haar als oude spreekwoordenneuzelaar uit.
Goeie sigaren zitten in een mooi, kostbaar kistje. Dat mag je nu echter niemand meer laten zien. Bescherming van het regenwoud, snapju?
Om een sigaar zit een bandje, het zogenaamde sigarenbandje. Mag je nu aan niemand meer laten zien.
Hetzelfde geldt voor bierviltjes. Een bierviltje is eigenlijk niks anders dan een mooi dweiltje voor onder een koud pilsje. Krijgt Oma geen kringen op de salontafel. Snapju? Maarru als hier mensen op bezoek komen moeten de viltjes van tafel en leggen we gewoon een krant er onder. En de verzameling bierglazen van Opa, waar hij al 40 jaren druk mee bezig is, moet onderduiken. Net als in de oorlog de radio, in de tuin in een gat ingraven, en alleen stiekem laten zien als de VWA slaapt.
Ik krijg warempel een prop in de keel, nu ik de geschiedenis zich weer zie herhalen. Vroeger waren het de bubble-gum plaatjes van Esther Williams en Doris Day (in badpak) die een gevaar voor de volksgezondheid waren en vervolgd werden. Ik kan mijn Piep niet uitleggen wie dat dan wel geweest moeten zijn. Wat op de swingende kinderzenders als MTV en TMF te zien is, kan nooit een vergelijking aan met historische kauwgum. Ik stok in mijn betoog ... achter de deur.
Ga me morgen in België bedrinken en echt genieten van alles wat hier verboden is. Ga uitgebreid sigarenbandjes en bierviltjes bekijken en drinken uit verboden glazen. Dat ik daarvoor nog ooit het land moest ontvluchten? Komt tijd, komt onraad! Va Belge!

01-11-2004
Om de een of andere duistere aanleiding moest een tijdje terug de klok een tijdje terug, met als gevolg een vroeg donkere avond. Zuche ...
Je hebt er niks aan. Als je dan nog niet thuis bent kom je ook voor het donker niet meer thuis. Als je thuis bent moet het licht vroeger aan, wil je niet in het donker zitten.
Dat is niet het probleem. Het verborgen probleem zit hem in de automaten die ons leven zouden vergemakkelijken. De thermostaat moet opnieuw worden ingesteld. Waar ligt de handleiding? Shit, die is in het buitenlands, als je hem tenminste nog vindt.
De video, hetzelfde verhaal. ”Achter het Nieuws”, blijkt nu (achteraf) voor het nieuws opgenomen te zijn. Geschatte duur, één tot twee maanden voor alle malheurs door ingehuurde specialisten weer op tijd zijn gebracht.
Dan is er het capittel honden. Honden weten precies hoe laat het is zonder de klok te kennen. Onze dogs hebben ook geen boodschap aan zomer en/of wintertijd. Onze honden hebben gewoon op hun eigen tijd honger en ... schijt. De omgang met de honden heeft dus ook een looptijd van ongeveer twee maanden voor hij aangepast aan de wintertijd is.
Met andere woorden, voorlopig kijk ik dus niet op klokken. Klokken ontregelen voorlopig mijn zomers geregeld leven.
Eigenlijk is een deel van de mensheid altijd bezig met het bedenken van onzin. Ik ken personen die er van wakker liggen dat hun klokje op een miljoen jaren een seconde afwijkt. Ik ken mensen die nooit op tijd zijn omdat ze veel gevoel voor eigenwaarde hebben en als afwijking altijd willen opvallen, door te laat te komen. Ik ken personen die meerdere horloges hebben en geen gevoel voor tijd.
Ik heb voor alles één tijd.
Ik heb helaas geen tijd, voor alles.
Want naarmate ik ouder word gaat mijn klok steeds vlugger lopen. In zomer- en in wintertijd.

terug naar Tikkies