Tikkies, februari 2005

28-02-2005
Soms is nieuws erg verwarrend. Er wordt maar wat gezegd of geschreven en dan moet je daar als serieuze mens een conclusie uit trekken. Conclusies trekken lijkt op het wieden van het gazon. Je moet wat er niet in thuis hoort, verwijderen. Het probleem met onkruid en gras in het gazon is, dat het allebei groen en op elkaar lijkt en ook nog familie van elkaar is.
Zo iets zit er ook in het nieuws, eens stukje is waar, een ander stuk is bijna waar en een groot stuk is gefantaseerd of ijdele hoop. Dat noemen ze in een actualiteitenrubriek, het commentaar. Iedereen die ingewikkeld kan kijken, slecht geschoren of van afkomst is, is gastcommentator. Iedereen heeft verstand van nieuws en bijna niemand weet waar het eigenlijk precies over gaat. Is ook verder niet belangrijk, het enigste dat telt is dat het verkoopbaar is. Onverkoopbaar nieuws is boelsjit en daar krijg je allen maar stank van in plaats van dank.
Het nieuws van gisteren was dat de paus zijn eerste spraaklessen kreeg. Een infame leugen, want ik hoor die man al vijf en twintig jaar zeggen “Danke für die Blumen”. Dat was toch zeker niet de Heilige Geest in een rol van buikspreker? Die intentiteit, god zijn broer mag weten wie dat is, heeft ook de evangeliën laten schrijven. Nog wel in viervoud en dat was een hele klus omdat er toen nog geen carbon papier was. Ik vraag me plots af, hoe weet je eigenlijk dat je een “Tikkie” schrijft en geen gesouffleerd evangelie?
Terwijl het aantal armen in ons land met sprongen voorruit gaat en dat van de superrijken ook, dit is echt een beurs evangelie, ging Maxima naar Afrika om daar de kleine lening te promoten. Zij weet als financieel deskundige veel te goed dat pappen en nathouden in dit voormalig paapse domein geen optie is. Ook Nina Brink kent de klapjes van de zweep, maar die hoor je niet meer naar haar wonder met de World. Over wonderen kan ik me mateloos verwonderen, ze gebeuren mij nooit, dat is de wereldse werkelijkheid.
De Belgen echter, die gaan een echt wonder doen. Die gaan een referendum houden over hun ... nationaal voortbestaan! Die zijn zo op elkaar uitgekeken dat een partij naar de hemel moet. Die hemel is dan Frankrijk en/of ... Nederland!
Erg jammer voor die Belgen, die hemel op aarde staat niet meer open. Hoewel ik geen gesouffleerde evangelist ben kan ik ze dat zwart op wit geven. Onze Hollandse hemel zit al vol met deugnieten. Vraag Jan Peter maar eerst eens om een goed stemadvies, hij is al jaren bezig met een kruistocht voor de nieuwe waarden en normen zonder dat het hier opschiet. Zijn overtuiging is dat je voor niets naar de hemel moet kunnen. Dure medicijnen enzo ... Waarom ? Van een brave engel heb je immers de minste last.

27-02-2005
Ik voel me een soort vluchteling. Wat moet je met jezelf in deze tijd van het jaar? Het is geen winter, maar ook geen lente. Het vriest en het dooit en tussen de buien door regent of sneeuwt het. Logisch dus dat je na een stille omgang dan altijd nat thuis komt met een natte hond met een even natte snoet.
Vroeger had je hier in ons dorp verscheidene oude stammen, wat de nieuw gekomen stammers niet verdreven hebben is gebleven en dat zijn ... inderdaad de oude kroegen. Als schuilplaats is zo'n uitspanning perfect. Na een inspanning van een paar honderd meter is de eerste al in het bereik van een “Volledige Vergunning”, staat op het uithangbord boven de ingang. Wij gaan als voetvolk door de zij-ingang.
Ik laat er voor mijn boxer een zakje chips op de lat zetten want die heeft na een eerste track van twee honderd meter altijd zin in een hartige trek. Ik loop al een halve eeuw te tochten met honden en snap nog altijd niet waarom die steeds trekken naar een track. Waarschijnlijk om het woordje trektocht in de Dikke van Dale te houden, maar zelfs als dat geschrapt zou worden zou de dikke niet dunner worden. Maar breng dat eens een boxer aan zijn verstand!
Als ik mijn pilsje op en hij zijn zakje leeg heeft, gaat het in draf bergaf. Van pils en chips krijg je nu eenmaal drang en halverwege de Holen Weg maken we een sanitaire stop in de heg. Als het slecht weer is kun je dat met volle aandacht doen, er is dan geen goed-weer-handhaver op straat om een waterman te bekeuren. In de zomer moet je wel goed op je zegeningen letten, de wijkagent heeft de rare gewoonte om dan op zijn scootertje de dry te handhaven. Die kan je een hoop zeik maken over een plasje in de heg.
Nadat de druk van de ketels is, is het tot “biej Sjange”, slechts een kattesprong in schaaktermen. Linksom en de weg oversteken. Dan zit je dus rechts, in de richting van de ouwe kerk. Ook biej Sjange binnen houden we vroom ons gezicht kerkwaarts en zitten dan perfect aan de toog. Om weer warm te worden neem ik een ijskouwe “Ouwe” en Luck krijgt een fricandel van gisteren.
“Biej Sjange”, zitten ook vaak ferme motorjongens en die houden niet van flauwe kul, die motten geen geroosterd witte sneetjes en sneeuwwitjes, die willen stevige vulling in de vorm van kopstootjes (pils met een borrel) en een pannetje met spek. Luck is altijd bereid een afgestaan pannetje goed af te wassen. Als hij klaar is kan het zo weer opnieuw gebruikt worden.
Als we een paar rondjes gedaan hebben moeten wij verder, nietwaar? Welwaar! Als je een hond hebt zorg je ook dat die ook op tijd zijn rondjes krijgt. Na een pannetje spek een een fricandel wil Luck wel graag even uit de broek, het bosje onder bij de haven is daar uitermate geschikt voor. Bovendien verlicht hij daarmee aanzienlijk het werk van de wijkagent omdat er regelmatig het 's avond gedeald wordt. Niemand snuift graag in de aroma van een vertrapte drol, past niet bij wietsmaak heeft een ondeugende snaak mij verzekerd..
Na gedane arbeid gaat het dan langs het “Pittermenke” (oude gevangenis) full speed richting “de Paort”. Dat is behoorlijk bergop, dat vergt een flinke inspanning en levert een gezonde dorst op.
Eigenlijk ben ik dan wel tevreden ... Ondanks het slechte weer, de nieuwe zorg, de lange winter, de griepepidemie, de recessie, de massaontslagen, de ingestorte beurs, de waardeloze nieuwe waarden en normen. Het leven is wat je er zelf van maakt, laat het niet door anderen vermaken ...

26-02-2005
Ik heb zelden de hik, nu heb ik al een paar uren de hik! Ik krijg de hik alleen als ik me erg verwonder en dat doe ik als ik iets begrijp dat ik nooit geweten heb. Nu, plots weet ik dat je om als vrouw cariere te kunnen maken, moet kunnen ... buikdansen! God had me kunnen makrele, maar daar was ik nooit zelf opgekomen.
GRONINGEN - Nederlandse vrouwen die wat willen bereiken, zouden wat meer moeten buikdansen. Ze hebben namelijk het contact met hun vrouwelijke kracht verloren. Bovendien lijken de weinige vrouwen in Nederland die de top wel halen, vaak op half-mannen. Deze stellingen verdedigt dr. K. Darmoni binnenkort aan de Rijksuniversiteit Groningen, tijdens de 24ste Aletta Jacobs lezing op 7 maart. (De Telegraaf van 24-02-05)
Dat was in mijn werkzaam leven toch heel anders. Toen had je erkende kontenkruipers, dat waren zielige kereltjes die slijmerig deden. In het werkoverleg presteerden ze bovenmodaal. Roemden de chef om zijn verkeerde beslissingen. De chef om zijn beurt, stelde hen als voorbeeldig voorbeeld, aan ons. Dan was er nog het fijnere meubelmakerswerk. Je zaagde aan elkaars stoelpoten,ik kon langere tijd jaren zelfs, op twee poten balanceren zonder een ongeluk te krijgen. Nou ja ,,, vooruit - een hartinfarctje. Je moet niet op alle kleinigheden letten.
Ook had je in mijn tijd veel kontenknijpers. Dat waren de gasten die de billen tegen elkaar knepen en de lippen op elkaar. Als je hen op de man af vroeg hadden ze allemaal aambeien. Je kon het herkennen aan het kussentje op hun stoel. Ze zaten liever op de blaren dan dat ze hun mond verbrandden aan een ongewenste kritiek. In het beoordelingsgesprek beloofden ze ieder jaar weer opnieuw nog beter hun billen tegen elkaar te persen.
Waarom schrijf ik deze bittere tekst, vraag ik me af. We hebben onze kans verprutst, besef ik nu. We hadden bijna allemaal het puike figuur mee om te buikdansen. Helaas we hebben onze extra-ordinaire, gave bezitting, die uiteindelijk ook nog een fortuin gekost heeft, niet gebruikt. Dat is zuur, hik ik nu.
We hebben onze tijd verkloot met de stoelendans, weet ik nu. Toen iedereen een goeie zetel had bemachtigd, zakte de zetel als vestiging door de poten. Dat was geen aktiviteit van een boze collega, maar het gevolg van de ... beursgang. Beursgang, Nina Brink, fiasco, raar gevoel in de onderbuik, het komt me allemaal nog bekend voor.

25-02-2005
Ik had mijn vriend Hayke al een paar dagen gemist, dachtdat hij griep of een ander beletsel had immers de broekhoest heerst ook weer heb ik uit het niet belette circuit vernomen, maar gisteravond was hij weer present op ons toepavondje.
Toepen is een kolossaal leuk kaartspel, dat je aan een speciaal toeptafeltje doet. Dat heeft een dubbelblad. Op het bovenblad toep je, op het onderblad staat de pils. Als het potje uit is komt er een nieuw rondje (geen nieuw tafeltje). De rest van de regels is moeilijke bijzaak.
Hayke was naar een seminar voor topmanagers geweest, vertelde hij onder het troefmaken. Troefmaken is heel belangrijk, zonder goede troef ister niks met smaak te proeven.
Hij is al een paar jaren vutter en wil nu als prille laatstarter een nieuw begin maken. Kennis komt altijd van pas en als eigen baas moet je ook in ongewone situaties over goede kennissen kunnen beschikken, is het credo dat zijn Mie hem heeft aangepraat.
De eerste dag waren ze bezig geweest met inventariseren van de voorraden en hadden zwaar getafeld, vertelde hij maar dat moest ik voor me houden. Dus daar laat ik me ook niet verder over uit.
De tweede dag werd aan tiembuilding gedaan. Had niks intiems aan, begreep ik.
Ze kregen als complete groep een zware oncomplete opgave. Ze moesten de exacte hoogte van een vlaggestok vaststellen. Er waren van allerhande hulpmiddelen voorhanden, vertelde hij maar niks deugde eigenlijk. De ladder was bijvoorbeeld te kort. Het maatlint niet stijf enz.
Ze steken de koppen bij elkaar en halen na enig overleg een tafel uit de eetzaal en zetten daar de ladder op.
Godju, nog altijd komen ze hoogte te kort om uberhaupt tot meten te kunnen overgaan. Ze besluiten dan ook nog een stoel uit de eetzaal te halen en die op de tafel te zetten en daar de ladder op te plaatsen.
Godju, het lukt maar niet om tot meten te komen omdat steeds de boel omvalt of iemand er vanaf dondert. De verwarring stijgt, ze schreeuwen tegen elkaar, ieder heeft zijn eigen oplossing voor het probleem - dus gebeurt er gewoon niks.
Dan komt er een interieurverzorgster langs die meteen het probleem snapt. Zonder iets te zeggen gaat ze de ladder op en neemt de vlaggestok uit zijn houder, legt hem op de grond, pakt het meetlint, meet exact de lengte en schrijft die zonder iets tegen de mannen te zeggen op een briefje en loopt minachtend verder
Ik had ademloos geluisterd. Godju, dat was nog eens een kordaat wijfke.
“Wat hebben jullie toen gedaan?”, vroeg ik nieuwsgierig aan Hayke.
“Niks”, zei Hayke. “We zijn gaan evalueren”.
“En, wat is daar uitgekomen?”, wilde ik weten.
“Dat was weer typisch iets voor vrouwen”, merkte Hayke de toepkaart stekend op. “Wij wilden de exacte hoogte van die paal weten, maar haar interesseerde alleen de lengte ... ”
Daarom heb wij, als a.s. managers, besloten nooit een vrouw in de raad van bestuur van onze op te richten bedrijven op te nemen.
Ik heb niks met toepen gewonnen, was er niet meer bij. Denk dat ik ook een laatstarterseminar moet gaan bijwonen.

24-02-2005
In het kader van de bezopen nieuwe waarden en normen is er veel veranderd.
Jan Peter Pet heeft ons een lachspiegel voorgehouden en wat hij denkt dat wij moeten zien is eiegnlijk een oude fabel.
Langer werken en harder werken is his masters voice.
Dat in Nederland bijna iedereen vroeg of laat door een burn out geteisterd wordt is geen christelijke reden tot verlaging van de toonhoogte of de pensioengerechtigde leeftijd. Integendeel, van hard werken is nog nooit iemand gewoon doodgegaan is de christelijk/liberale slogan.
Dat is eigenlijk een heel oud liedje. Middeleeuwse lyriek uit die zogenaamde Gouden Eeuw, ... geeuw ... kuche.
Dat voor alle werktijdverkortingen en extra vakantiedagen via de CAO's salaris is ingeleverd, wordt voor het gemak door de kamer-raden van de academische discussie graag vergeten.
Dat 30% meer cash verlangt wordt kabinetsleden is voor een nuchter mens niet te bevatten.
De simpele piepeltjes een schuldgevoel aanpraten is, voor calvinistische, christelijke en liberale woordvoerders een kolfje naar de hand. Vergeten te vertellen wordt dat de managers, die het dure werk van hier naar zogenaamde lage lonen landen verplaatsen, in feite een nieuwe vorm van slavenarbeid beoefenen. Er is namelijk veelal geen Arbowetgeving en weinig sociale regelgeving, daar op die nieuwe goudkusten. Daar klaagt nog niemand hardop want de keus is erg klein, werken voor de honger tot je doodgaat, of doodgaan van de honger zonder werk. Iedereen is vrij in zijn keus, de persoonlijke verantwoording ligt volledig bij het individu. You know, al eens eerder, elders, gehoord? Kan alleen maar toeval zijn.
Nog meer rampspoed overspoelt ons. Stijgend zeewater, slechte landlucht, kippengriepgolf, biermoeheid!
Van het een komt het ander. De man uit de straat houdt de hand op de knip. Als zijn job niet meer veilig is, wordt zuinigheid van levensbelang. Jan Peter wil dat nog niet helemaal begrijpen, vindt dat me meer moeten besteden op het moment dat hij als overheid bezuinigt.
Het onvoorziene toppunt van al die ellende, de al eerder genoemde biermoeheid. Bierbrouwers wisten het al lang, we drinken als pessimisten steeds minder pils. Je zult het zien. Over een paar jaren is de bierpens verwaterd. Wildplassen is een dan oude folklore uit het culturele erfgoed.
Als zuipschuit vraag ik me dan af: “Waarom wordt er geen pils in de lage lonen landen gebakken en hier goedkoop aan de mond gebracht?”
Ik denk dat Jan Peter helemaal geen pilsjes mot. Misschien doet hij zelfs geen melk in zijn koffie.
Ik weet wel dat hij vaak en veel ... water in zijn wijn doet.
We zullen straks zijn zegeningen nauwkeurig uittellen. Ik denk dat ik dan maar een handje nodig heb. Een stemadvies is dan ook niet nodig, als persoonlijk verantwoordelijk vrij enz. blijf ik lekker ... achter mijn pilsje thuis.

23-02-2005
Ik kom er slechts sporadisch, in de kerk. Alleen voor een bekende. Helaas, het worden er steeds meer die onbekend gaan worden. Het is ook altijd weer aangrijpend ... de samenvatting van een leven. 50, 60, 70, Vandaag bijna 90 jaren in een paar minuten. Als je zijn in memoriam hoort zie je hem ook weer voor je, de kleine man op vakantie, in een kreukeloos wit hemd en een korte broek. Een grote sigaar in zijn mond, de kinderen die giebelen: “Pa, pas op dat je niet voorover valt ... !”
Het is niks aparts ... overlijden, iedereen maakt het vaker mee. Maar je went er nooit aan, het doet altijd weer opnieuw pijn. Pijn hoort bij het leven. Het leven begint met pijn, leven eindigt met pijn. Degene die achterblijven leren de pijn te plaatsen, begrijpen dat het contact voor altijd verbroken is, alternatieven zijn er niet ... ?
Het klinkt misschien raar, onlangs was de paus ook bijna gehemeld. Zat al bij Petrus in de receptie maar werd om de een of andere reden teruggefloten. En dan gebeurt er wat je vaker ziet bij mensen die erg ver weg waren. Ze veranderen ... De paus is plots fel voor het internet. Paus Johannes Paulus II wil dat priesters zich meer gaan begeven op het internet. Bovendien moet het woord van God meer via de media worden verspreid. Dat heeft de paus geschreven in een apostolische brief die maandag is verschenen.
Nee, vandaag dol ik niet. Wil het serieus houden. Zou de paus misschien straks bij zijn grote baas kunnen regelen dat er ook een internetverbinding met de hemel komt? Liefst een breedband-verbinding en e-mail alsjeblief. Zou ik mijn ouders een e-mailtje kunnen sturen? Vragen, hoe ze het maken. Worden ze goed verzorgd? Kennen ze daar echt geen pijn meer? Zijn ze me niet vergeten? Of zij ook mijn oude honden, Wendy en Ulco, kennen? Snurkt Wendy ook zo hard in zijn hemelmand? Bijt Ulco ook steeds hemelse fietsenbanden lek?
Zou er misschien een chatkanaal met de hemel kunnen geopend worden, of een webcam? Zou werkelijk heavy heavens zijn!
Zelfs als je alleen maar vanuit de kerk verbinding kon maken, zou ik graag weer gelovig worden.
Error 404 ! Not Found ! Ik vrees dat dit het leven is.

22-02-2005
Iedere dag gebeurt er iets nieuws, alles wat gebeurt is immers nieuws. Amalia heeft haar eerste geeuw gegaapt, of ... is het nu gaap gegeeuwd en haar vader heeft dat trots als “Nieuws” aan de wereld kond gedaan. Effu tussendoor, kond doen is iets anders dan kontjes doen. De volgende dag is dat wel geen nieuws meer, maar lees je het wel als nieuws in de krant. Dat Lubbers wel eens kontjes (of is het konten?) doet was al lang geen hot nieuws meer, maar als je dan op internet leest dat hij opgestapt is, is die ouwe knijper wel plots hot. Helaas was het zondag. Op zondag doet iedereen alleen wat hij graag doet en leest dus helaas niet de krant, want die verschijnt niet omdat ze bij de krant op zondag niet willen liegen, maar blijven liggen. Op zondagmorgen smaakt de koffie nooit lekker, omdat je geen bevestiging kunt krijgen van wat je al wist. De smaak van koffie is pas op zijn best bij de aroma van de drukinkt. Drukinkt is een zwaar vergif, leg een stuk krant bij de hond in de mand en hij krijgt geen vlooien. Ik beweer hiermee niet dat vlooien lezen kunnen, ook al vlooien veel mensen de krant uit.
Ik stond gistermorgen een half uurtje eerder op om de eerste verse krant van de week te proeven. Denk je? Godju, we hebben een griepepidemie! We waren huishoudelijk al aan het particuliere vijfde pak paracetamol, de tweede fles hoestdrank en een clandestiene fles snaps, bezig. Dit was dus eigenlijk geen echt nieuw nieuws, meer iets in de geest van lauw water naar de pot brengen.
Verder bekend, rood nieuws was dat Roda tegen AZ niet alleen wat ballen maar ook wat spelers verspeeld had. Ballen en spelers zijn bij Roda vaak identiek, dat is de rol van Nol, denk ik en dit is ook geen nieuw nieuws.
In Swalmen woont de snelste breister. In drie minuten deed deze dame 257 steken, volgens de Nieuwste Limburger. Wat moet ik me daarbij voorstellen ... ? 257 maal insteken, omslaan, doorhalen en af laten gaan? Is dat alleen voor adults, of zoek ik iets waar niks te pruimen valt?
Hé, en dit is natuurlijk roddel en achterklap. “Doodzieke kan niet naar IC”. In heel Limburg is geen enkel ziekenhuis dat nog intensive care capaciteit heeft. Dat is eigenlijk ook geen nieuws want dat was al vaker het geval, want zulke bedden zijn erg duur en dure Limburgers zijn maar zeldzaam dus waarom zou je dure bedden voor ... enz. ? Van de andere kant was het wel nieuws want de woordvoerster van de Inspectie voor de Gezondheidszorg wist er niks van. En dat is nu wat ik bedoel. Omdat er geen krant op zondag verschijnt kunnen die mensen dat niet lezen, dus je kunt die langsnurkers eigenlijk ook nog niks kwalijk nemen. Om in de betere brei-termen te blijven.Wie heeft hier steken laten vallen?
Er stond ook echt nieuws, te nieuw eigenlijk om waar te zijn. Waarschijnlijk het product van een verplicht, verlicht week-end. Met die griepepidemie wordt natuurlijk van alles gesnoven en verspoten en dan is een slip van de tong zo gefloept. De rechten van de dieren moeten namelijk in de grondwet verankerd worden, vindt Groen Links. Het huisdier wordt vaker verzekerd voor ziekte, valt dierenartsen op.
Ik wist het zeker, toen ik de krant uit had. In mijn volgend leven kom ik als ... goudvis. Qua kleur en vorm lig je meteen goed in het oog en in de hand, je hebt nooit dorst en je wordt uitgekozen om je staart. Ik moet alleen nog nadenken of ik als sluierstaart, waaierstaart of komeetstaart wil opkomen. Alhoewel de shubunkin met zijn dubble staart heeft natuurlijk ook zijn aantrekkelijkhied.

20-02-2005
Vroeger vaker, maar nu nog soms, hoor je de een of nadere pief beweren dat wij een rechtsstaat voorstellen. Je mag hier zeggen wat je denkt en doen wat je zegt. De zwakken worden ondersteund en de sterken zouden ondersteunen. Voor de ouderwetse kenners onder ons, dit was linkse prietpraat. In de vergane linke, paarse periodes is recht krom geworden en nu probeert nieuw rechts, krom links rechts te buigen. De Rooie Haan lijkt definitief uitgekraaid. Zijn exotische kuikens zijn wel kleurrijk maar dragen niet wezenlijk bij aan de beoogde gekleurde samenleving. De les dat je eerst land moet bewerken en zaaien voor je kunt oogsten is wegens imanse taalproblemen nooit overgedragen. Graaien wat te graaien valt is tot nationale kunst verheven. Toppers graaien via excellente, zelf bedachte bonusregelingen, loosers via de gaten in de sociale wetgeving. Ieder die het wil komt, of kwam aan zijn legitieme portie.
De huidige woordvoerder van het oude links, een zeker mijnheer Bos hoor je zelden. Ziet zelf in dat door veel bomen, Bos toch maar weinig voorstelt. Zelfs als Bos als linkse boss, bosjes rooie rozen hier in het zuiden uitdeelt zie je dat Wouter niet meer aanspreekt. Rozen hebben teveel pijnlijke doornen ...
Er zijn ook nog mensen die hardop zeggen wat ze denken. Gebruik maken van de rechten die de rechtstaat garandeert. Dat is linke boel, dan ben je meteen vogelvrij. Dan mag je wonen in een zwaar bewaakte gevangeniscel of op een dito kazerne Dan is de waarde van je leven meteen gereduceerd tot ietsje boven nul. De nieuwe waarden en normen, weet je nog ?
Politieagenten, die undercover loeren of er een kroegtijger in een haag plast. Boa's die loeren of een hond niet naast de pot poept. Wie het kleine niet eert is het grote niet weert, is de nieuwste norm. Eenmaal groot sta je verheven boven klein. Hoef je niet te wachten op een afspraak, krijg je een voorkeursbehandeling.
Ik heb met vele anderen maar een probleem. Hoe kan ik groeien zonder er veel voor te doen ? Moet ik in de politiek? Met handenarbeid lukt het in ieder geval niet, dat is zeker. En dat is net wat Jan Peter aanbeveelt. Langer en harder ... ! In welke wereld woont die ... ?

18-02-2005
Bij mijn vriend Hayke is de voorjaarswaan al uitgebroken. Het huis moet binnenste buiten en wat niet naar buiten kan moet binnen te pakken genomen worden. Heeft met vrouwelijke hormonale rituelen te maken waarin en -aan wij mannen moeten geloven. Ik zag Hayke dus buiten zijn matras al een pak rammel geven en de mand van de honden zelfs verbranden. Daarmee voorkom je alle ongewenste troepenverplaatsingen, staat in zijn brandbrief aan de omgeving wegens te verwachten overlast.
Hayke is slechts klein van stuk en zijn handen steken zodoende niet ver uit de mouwen, maar als hij iets doet steekt hij ze er wel voldoende uit. Hij renoveert ook de badkamer, die moet er straks weer twintig jaar tegen kunnen. Hayke verfde daarom de bril van de closetpot met een slijt- en glijvaste superverf. Als je ouder wordt is dat een van de dingen die steeds slijtvaster moet zijn, nietwaar? Welwaar dus ...
Zo'n karweitjes gaan altijd goed zolang wij mannen alleen zijn en met rust gelaten worden. Met zijn Mie is dat geen uitzondering. Die kwam op inspectie, gewoon om wat te melken te hebben en ging op haar gemak op het pas geverfde gemak zitten. Hayke is dan wel een echt geniepig ventje en sprak het eerste half uur haar helemaal niet tegen. Toen Mie eigenwijs uitgepraat was en onwijze onraad vermoedde was het al te laat en ze kon niet meer van haar praatstoel. Vinnig gelastte ze Hayke iets te doen. Die rolde zijn korte mouwen nog wat verder op, schroefde de bril van de pot, gooide een deken over Mie heen en reed met haar naar de spoeddokter.
Toen die wilde weten waarmee hij verrast was onthulde Hayke zijn Mie en vroeg beleefd aan de medicijnheer of hij ooit zoiets in zijn praktijk aanschouwd had.
“Zeer zeker wel”, zei deze. “Alleen nog nooit ingelijst!”
Mij zal zo iets niet gauw gebeuren. Ik heb namelijk last van een chronische voorjaarsmoeheid. Wat schiet je immers op met zo'n aanval van poetsrazernij? Volgend jaar komt alles toch weer aan de beurt.

17-02-2005
Ben je ook zo moe en futloos? Ben je ook uitgekeken op die gezellige lange avonden? Heb je de lente in de kop maar de griep nog in je botten? Dan ben je op de goede weg! Binnenkort komt er een nieuwe CD van Jomanda uit. Koop hem en voor 13,5 Euro's word je geheald, wat dat dan ook moge zijn. Ik keek eens in de aanbiedingen op haar site. 's Jonge die tante is niet mis, die heeft een behoorlijke ego.
Op muziek van Hans van Hemert sprak ik teksten in, die via de trilling van mijn stem een helende werking hebben in combinatie met de klanken van muziek. Binnenkort hoort u via de media alles over dit nieuwe project. Ook is de voorbereiding van een nieuw zang en dansnummer in volle gang. Via deze zang en dans-combinatie zullen er wonderen mogen gebeuren.
Dit staat er echt geschreven, ik heb het niet verzonnen. Als ik teveel aan Bachus geofferd heb, ben ik zelfs nog te nuchter om zo iets te beweren. En ik ben toch heus een gelovig man. Ik hoop nog altijd dat het mij ooit lukt om water in pils te verwonderen. Dat zou een mooie stunt zijn. Maar ik geloof nooit dat een CD-eetje van deze tante bij mij een kater kan verdrijven. Integendeel.
Als je last hebt van duizeligheid is er ook veel hoop. Inlegzooltjes namelijk om je balans te verbeteren, je kunt ze zelf op maat knippen. Als je erge zweetvoeten hebt moet je dat doen voor ze je gebruikt, anders gaat de schaar hoesten.
Want deze zooltjes zijn ingestraald met liefdesenergie, die via uw voeten naar de plaatsen gaat in uw lichaam, die het nodig hebben, zodat blokkades kunnen worden opgelost. Op deze manier wordt uw evenwicht in balans gebracht en kunnen er verbeteringen en/of genezingen plaatsvinden. Het kan kou, warmte en/of prikkels veroorzaken. Tevens is er de mogelijkheid dat er zwarte ontlasting ontstaat als er een lichamelijke blokkade wordt (is) opgelost. De liefdesenergie zorgt ervoor dat de negatieve energie uw lichaam verlaat.
Godmagmemakrele, ... van liefdesenergie aan de zwarte kak komen. Ik ga mijn boxer met andere ogen bekijken. Ik dacht altijd dat het bij hem kwam door uit de GFT ton te vreten.
Ook is er nog ingestraald water in de aanbieding. Je moet het in een fles naast je bed zetten. Er kan dan een klein wonder gebeuren.
Want, als het water geel wordt in de fles die naast u bed staat wil dat zeggen, dat er afvalstoffen in het water zijn gekomen. Dit verbeteringsproces gebeurt terwijl u slaapt, net zoals het kaartje bij veel mensen wandelt van onder het kussen vandaan naar de plaats waar het noodzakelijk is.
Ik weet wel beter, als het water geel wordt heeft er iemand met hoge nood in de fles gepist ...
De wonderen zijn de wereld nog niet uit, alleen gebeuren ze nooit bij mij ... Wonderen doen is gewoon duivelswerk, die schijt altijd op de grootste hoop.

16-02-2005
Het schijnt vorige week tijdens de vastenaovend al gebeurd te zijn maar ik heb het nu pas gehoord. Omdat Hayke mijn beste vriend is vertelt hij me niet alles, gewoon omdat hij me wil ontzien. Het voorval schijnt volgens een niet geheel betrouwbare plaatselijke correspondent als volgt gelopen te zijn.
Hayke zat tijdens het “Hieringbieten” dat is haringhappen na de vastenavond, met een al een paar dagen chronische kater aan de bar. Hayke kan daar niks aan doen. Het is zijn kater die verzot op haring is en aangezien je op de Steinse daken in de winter geen haring kunt verschalken laat je hem bijten in de Pöt. Hayke heeft meerdere katers en komt dus zeer regelmatig in genoemde gelegenheid.
Een attractieve, blonde poes kwam in zijn buurt wat rondhengelen en dat maakte de kater in Hayke meteen alert. Omdat Hayke niet zo groot van postuur is heeft hij zich al vroeg het motto van: “Wie niet groot is moet slim zijn” eigengemaakt. Hij heeft altijd iets bij de hand om te imponeren. Demonstratief ontpolste hij zijn namaak Rolex en hield die tegen zijn oor aan en luisterde aandachtig.
“Waarom doe je dat?” polste de gelaarsde, blonde kattin nieuwsgierig.
“Dit is een high tech, super gevoelige chronometer die met alphagolven gemoduleerd is”, gaf Hayke als nadrukkelijke vrouwenjager aan. “Aan zijn tikken hoor ik dat jij al lang op mij verliefd bent”.
“Wat vertel je me nu?”, zei de verblonde, gelaarsde kat behoorlijk verbaasd. “Je lijkt wel gek, ik ken je helemaal niet. Jouw klokkie tikt niet lekker”.
“Dat weet je nog niet” zei Hayke. “Maar het loopt wel een uurtje voor ... !”
Vanmorgen kwam Hayke een kopje koffie bij mij drinken. Waarschijnljk omdat hij te lui was om er eentje voor zich zelf te zetten. Hij verwacht dan dat ik een kopje voor hem zet en het ook nog voor hem zet. Als goede vriend doe ik dat natuurlijk. Om het gesprek gaande te houden merkte ik op dat het naar regen uitzag. “Och, geeft niet”, zei Hayke, “ik kan toch wel zien dat het op koffie lijkt”.

15-02-2005
Ik had al weinig met Valentijn en daar is sinds gisteren ook niks bij gekomen. Het weerbericht, de vier jaargetijden in de mineur. Een crescendo donderklap in de middag. De beste kameraden van de mens ik, twee honden die onvalentijns de modder in wilden. Honden zijn best slimme jongens. Die laten zich niet met een bosje tulpen in de luren leggen. “Hoch soll dass Bein”, terwijl de baas zijn best doet om zijn benen niet te breken in de vette blubber langs de Maas, die plots wakker is geworden en opgewonden zeewaarts snelt. Als het nog een paar dagen zo blijft regenen breekt ze geheid uit.
Onze waterprins zit momenteel in Lech, dat is wel treffend vind ik. Lech is dat niet Oostenrijks voor lek? En is dat lekke Lech vannacht niet dichtgesneeuwd? Lech is nu dus zu - toe. Zitten wij straks met de natte pruimen als we onder water lopen en weer ergens in een Sociocenter een paar nachtjes moeten pitten. Kan de koninklijke familie niet haar oprecht medeleven laten blijken. Geen nood, vragen we de Belgische Philip, die houdt ook wel van een natje.
Ondanks al dat opgeklopt gevalentijn zit het wijgevoel niet erg ingebakken in de Nederlanders, las ik in de krant. Nederland staat wereldwijd onderaan als het gaat om de rol die we toedichten aan gepensioneerden in de maatschappij, bijvoorbeeld als kennisbron, ervaringsdeskundige of bij de opvang en verzorging van (klein)kinderen. Directeur A. van Loon noemt de uitkomsten van het onderzoek alarmerend. “Nederland lijdt aan sociale armoede en veramerikaniseert sneller dan Amerika. De individualisering gaat Nederland parten spelen”, denkt hij.
Hèhè, de nieuwe waarden en normen eindelijk ontmaskerd als nationale volksplaag. De Valentijnse vaderlander te kijk gezet als graaiende autist, zonder diepere emotionele binding. Waren wij niet altijd al zeeschuimers en slavenhandelaars? Is daarom het vak geschiedenis niet afgeschaft en de Valentijnsdag ingevoerd?
Iets verder lees ik. Politie fokt stappers vaak op. Als de politie opvallend aanwezig is in uitgaansgebieden, dan roept dit onder stappers een gespannen sfeer op. Dat blijkt uit een onderzoek van de Universiteit van Maastricht onder plegers en slachtoffers van uitgaansgeweld ...
Ik weet het nu zeker. In ons land is er zelfs geen enkele ... echte Valentijn.

14-02-2005
Den Haag.
Amper is ons feestje dat vastenaovend heet en slechts een weekje duurt afgelopen, of er is alweer bonje in Den Haag. Politici die denken dat ze verstand van hun stiel hebben zeggen het hele jaar door dat de politiek terug moet naar de mensen. Enkele zuidelijke vertegenwoordigers hadden zich dat terdege in de oren geknoopt en sjoenkelden tussen hun mandaatverleners. Zo moet het en niet anders dachten zij, en voor deze ene keer ben ik het eens met die politiek eens. Maarru ...
“Kamerleden uit het zuiden van het land moeten op carnavalsdinsdag uitgefeest zijn”. Dat vindt Kamerlid B. van der Ham. De D66'er vindt het belachelijk dat de wekelijkse stemming werd verschoven. Veel 'Hollandse' Kamerleden waren net zo verontwaardigd, zoals Van der Ham. Eerdmans van de LPF vreesde zelfs dat zo een beeld ontstaat dat carnaval belangrijker is dan Kamerwerk.
Hèhè. Eindelijk een politicus die snapt waar het om gaat. Vastenaovend, niet carnaval dat is een Huillandse verspreking, is veel belangrijker dan het eindeloos gezeiver en geluchtfiets in de blauwe stoeltjes van de Blauwe Sjuut, die onze volksvertgenwoordiging heet. Als deze selecte club nu eerst eens goed regelt dat zorgbehoevende ouderen een fatsoenlijk bestaan hebben, voor ze een waardeoordeel over onze regionale feestdagen uitspreken. Als je wilt weten wat er onder je kiesvolk leeft moet je een pilsje met hen drinken. Als je op dienstreis gaat naar een ver warm land besef je nooit de problemen van hier. We hebben ogen gekozen om hier te zien, niet om ver weg ergens anders naar te kijken. Ons land is ook een ontwikkelingsland als het om ouderenzorg gaat.
Berlijn.
Bij de buren is het ook kommer en kwel. De meeste Duitse mannen gebruiken niet de juiste maat condooms. Dat concludeert condoomgigant Vinico na onderzoek onder 2500 mannen. “Mensen meten hun voeten op als ze schoenen gaan kopen. Waarom zouden zij dan hun penis niet kunnen opmeten?”, aldus een woordvoerder van Vinico. Volgens het bedrijf vermelden de meeste condoomverpakkingen in Duitsland de maat, maar letten de meeste mannen daar niet op uit schaamte of ijdelheid.
Overigens is het niet zo dat de meeste Duitse mannen zichzelf, al dan niet moedwillig, overschatten bij de aanschaf van condooms. De helft van hen probeert namelijk zijn geslacht in een te klein rubbertje te persen. 34 procent gebruikt te grote condooms. Slechts 18 procent koopt de juiste maat.
New York.
Amerikanen zijn te dik voor het röntgenapparaat. Medische behandelingen zoals röntgenscans en echoscopieën zijn steeds moeilijker uit te voeren bij dikke Amerikanen. De apparaten zijn vaak ontoereikend om door de dikke vetlaag heen te kijken, aldus een medisch rapport dat woendag verscheen.
Godsalmemakrele ... in den vreemde is het nog vastenaovend.

13-02-2005
Nadat ze de foto's op de site van Ambras gezien had schreef een Ambras-fan uit Italië, in haar tweede moedertaal, een ode aan onze culturele bijdrages aan de Steinder-vastenaovend. Voor degene die de mooie Italiaanse taal niet meester zijn, hieronder de vertaling.

Beelden uit de Ambras-wereld

Een kasteel op een eiland in de bierzee
Een draak met zachte ogen
Straatkunstenaars die de tapkast in leven houden
Een heks met blauw haar verbergt haar macht
Een open ophaalbrug
Een sloot van lieve kleine krokodillen
Grote verlichte zalen bezaaid met confetti
Donkere geheimen met een echo van schaterlach
Ontoegangelijke torens waarvan de sleutels niet meer te vinden zijn
Zon en blauw
Regen en wolken
De regenboog
De nacht
De sterren
Dromen

Bacione ...

12-02-2005
Ik had met mijn vriend Hayke afgesproken ergens wat te gaan eten omdat onze dames het mes in de warme hap hadden laten steken. Een van de bekende naweeën van de na-vastelaovend, men krijgt spontaan massaal de griep. Hayke en ik zijn echter uitzonderingen. Wij krijgen geen griep omdat wij kwakkelaars zijn. Wij krijgen een griepspuit in het najaar. Dank zij die prik kunnen wij dan in het prille voorjaar uitgebreid sjansen zonder een droge kuch of een natte neus op te lopen. Bovendien houden wij met een dagelijks paracetamolletje de mot uit ons lijf. Voorslikken is beter dan nagenezen, nietwaar?
Welwaar! Op weg naar de friture van Harry vertrouwde Hayke me toe dat hij Charles niet begreep. Waarom haalt die nog een ouwe rottweiler in zijn mand? klaagde hij. En waarom wil de Roy van Zuydewijn een omgangsregeling met zijn Franse herder? Waarom neemt hij geen Hollands Schipperke aan de lijn? Hayke maakt me soms dol met zijn domme vragen, die hij zich zelf stelt. Ik word geacht mijn mond te houden en dacht daarom aan de gehaktballen van Harry de friture. Twee of drie? En nog eentje van die en geef me ook nog maar wat van dat ...
Hayke toeterde iets in mijn oor. Nee, ik had niks aparts gezien! : “Er staat een bruiloft bij de kerk met de afgebrande toren”, kraaide hij. Jemig, waarom wil iemand trouwen in een half afgebrande kerk? Daar kan niet veel zegen op rusten ... of toch, piekerde ik in de miezerkou.
“Die laat ik eens schrikken”, kwaakte Hayke heel opgewekt. Hij liep naar de aanstaande bruidegom en riep: “Hallo papa, fijn je nog eens in ons dorp te zien, je moet de groeten van mamma hebben !”
Zonder adem, die lag nog op het kerkplein, kwamen we heel vlug aan bij Harry.
Als Hayke ongezond gedronken heeft, wil hij altijd gezond eten. Hij wilde een hamburger met veel groene sla. Kreeg hij, zit er een slakje tussen. “Wat zeg je daarvan?”, vroeg hij aan Harry. “Niks”, zei die, “dat beest verstaat me toch niet”.
Ik geloof dat Harry een beetje geïrriteerd raakte. Hij wilde van Hayke weten waarom die laatst zijn schoonmoeder onder het rijden uit de auto gegooid had. “Omdat daar een stopverbod was”, vertelde Hayke zeer opgeruimd.
Wil, onze man bij de politie kwam vlug voor de hele post de bestellingen doen. De politie bij ons eet altijd exotisch. Belgische frieten, Duitse Hamburgers, vlammende Koreaantjes, als het maar van over de grens is. Ik geloof dat ze het doen om de BTW terug te krijgen. Wil had net een rotervaring achter de rug meldde hij. “Vertel op”, verzocht ik nieuwsgierig. “Er kwam net een paniektelefoontje binnen”, zei hij. “Politie, politie, snel ... er is een kat in huis”. “Ik vroeg”, zegt Wil met wie ik sprak. “Met de huispapegaai ... !”
Na Harry zijn we nog even in de huisapotheek geweest. Jägermeister is voor meisterjäger een goed preventiemiddel tegen aanstaande besmettingen. Beter voorslikken dan naweeën, weet je wel ... ?

11-02-2005
Met het lengen van de dagen begint het bij mij te dagen!
We hebben eigenlijk te veel dagen en dat moet een mens maar allemaal verdragen. Naast de werk- en feestdagen in de week heb je ook nog de feest- en werkdagen op de zaterdagen en zondagen in het weekend en de baaldagen door het jaar.
Dan heb je nog de verjaardagen, de bijzondere feestdagen (niet verwisselen met verjaardagen), koninginnedagen (dat zijn gewone werkdagen), kermisdagen, blauwe maandagen, aswoensdagen, witte donderdagen, goede vrijdagen, vrouwendagen, maar ... geen mannendagen.
Als een man zijn dag niet heeft zegt men niet: “Ocharm, hij heeft zijn dag niet”, maar, “Hij heeft gezopen”. Zonder hoor en wederhoor, gewoon op een sterke adem kun je al veroordeeld zijn. Dat stemt me triest, de dagelijkse ontolerantie tolereert geen mannenkwalen meer.
Vroeger was dat anders. Vroeger was men blij dat de heer des huizes weer dronk na een ernstige ongesteldheid. De Duitsers hebben er zelfs een spreekwoord voor: “Drei Tagen war der Vater krank! Heute sauft er wieder, Gott sei dank!”
De ergste ondag die ik ken is de Valentijnsdag. Nog erger dan de moederdag of in mindere mate, de vaderdag waarop je met frustrerend doegereedschap opgezadeld wordt. Al die dagen zijn ontwikkeld door projectontwikkelaars. Doel, het platzakken van onze beurs.
De grootste, dus meteen ook de duurste stukjes flut, word je geacht te Valentijnen aan iemand die een heel andere naam heeft dan Valentijn. Zelfs in onze koninklijke familie waar ze toch best met extra ordinaire namen overweg kunnen, hebben ze geen Valentijn. Wel een Constantijn, maar ik weet niet hoe die met Valentijn staat dus ...
Maar de dierenartsen hier in de regio, die hadden vorig jaar hun eigen Valentijn slim bepaald.
Weg met al die overijverige paaltjes, uiteraard ter meerdere aanvulling van het eigen kapitaal. Namen, sorry gaven, in het kader van een bijzondere Valentijnsactie, 10 Euries korting op iedere kater die ze konden snijden.
Ik heb het altijd al gezegd. “Dat hele Valentijnsgedoe is niks anders dan één grote snijpartij”. “Halsafsnijders”, wat zei ik: “Lidnappers”, zijn het.
Je zult maar kater zijn en morgen met een kater zitten, omdat je ex-kater bent. Begint het je al te dagen?
Schön war die Jugendzeit, miauwen. Zoals het eens was zal het nooit meer zijn. Zonder paal ben je gepaald!
Bepaalde mensen zijn helaas hun kater helemaal niet waard. Voorkom dus een kater en blijf ... drinken !

10-02-2005
Vroeger toen alles anders was, ging je op aswoensdag een askruisje halen. Wat ik precies daarmee moest heb ik nooit precies geweten en als ik het geweten heb, dan heb ik het precies vergeten. Vroeger hadden we veel rituelen, dat askruisje gaf je te denken. Nu hoeven we niet meer te denken, er wordt ritueel voor ons gedacht en dat geeft ernstig te denken.
Vroeger moest je in de vasten ook vasten. Slechts één keer per dag de buik vol eten. Maar je mocht wel roken, zoveel als je wilde. Roken verdringt namelijk de honger! Mijn opa was een hongerlijder en rookte als een schoorsteen omdat het nog gezond was. De mensen werden namelijk niet zo oud. Dat is nu allemaal anders. De mensen worden oud en mogen daarom niet meer roken en omdat het vasten in de vasten is afgeschaft zit iedereen op zijn ouwe dag zonder askruisje. Dat is allemaal erg onlogisch, niet? Wel, maar ik weet niet precies waarom een tongpiercing geen goed alternatief zou zijn. Je hebt immers wat te knabbelen en het vult de innerlijke leegte.
Vroeger waren de mensen dom, dat is nu wel effe anders. Iedereen heeft nu wel ergens veel kaas van gegeten. Iedereen is specialist en heeft zijn eigen vaardigheden. Ik heb dreumesen zien SMS-en met de ... linkerduim! Wij hebben vroeger moeten schoonschrijven met de rechterhand. Als je linkshandig was, was dat bijzonder onhandig en maakte de meester een rechtse schrijver van je. Onder het schooonschrijven beet ik ooit een stukje van mijn tong af. Tegenwoordig krijgen kinderen RSI van het Essemmessen.
Gelukkig misschien zijn al die oude wantoestanden vervangen door de moderne waan van de dag. Zo kreeg van de week de koningin een nieuw mantelpakje omgehangen. Een flutdingetje, niet veel groter dan een schaamlapje en dat voor zulke sterke schouders. Alles moet anders nu, alles moet weer zo als vroeger. De rijken moeten weer terug en als meewerkend contrast, ook de armen. Niemand is immers toonbaar rijk als niet iemand anders zichtbaar arm is. Verschil moet er weer komen en blijven. Dat zijn de allernieuwste normen en waarden. Terug naar de toekomst.
Je denkt natuurlijk dat ik nog met de vastelaovend in de kop rondloop. Niks is minder waar. Las toevallig vandaag dat de Amerikanen in Europa nog 480 kernwapens in de opslag hebben, waarvan twintig in ons land. Die snappen niks van de nieuwe tijd. Die geloven wel in God, zeggen ze, maar hem vertrouwen is toch een ander verhaal. Zij schaffen daarom de kruisraket ook niet af.
Ik wil niet opscheppen maar soms ben ik trots dat ik de nieuwe wereld niet begrijp. Mij hoef ook niemand iets uit te leggen. Sinds ik mijn askruisje kwijt ben loop ik ook niet meer met molentjes die zo tergend fijn de menselijke vrijheid en de waarheid vermalen.

09-02-2005
Het zit er weer op. Het pekske gaat in de mottenballen, de treut wordt voorlopig opgeborgen tot de bronk met de kermis. Een paar verstokte gengers zullen vanavond nog een krampachtige haring happen, maar dat is dan toch al met de hik of een Rennie tegen maagfik.
Geen enkel trumputje was bevroren, wel zag ik een enkel ventiel dat vastzat en gesmeerd moest worden en wij (hier in Stein) hebben weer een nieuwe bok en geit en die laten ons niet door vreemdelingen van buitenaf de klaver voor de voeten wegvreten.
Voor de buitenlanders, de Steinse Bok en Geit worden toegekend aan personen die zich bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt voor de Steinder vastelaovend.
Wel voorzie ik een probleem in de toekomst. Een plasprobleem ! Plassen (niet zeiken, dat doen je met de mond) wordt onbetaalbaar ! Als je wilt plassen omdat je erg moet, door een ongeduldige heer met het kouwe weer, ben je als wildplasser tegenwoordig snel de lul. Undercoveragenten loeren op potentiele blazers. “Wat een zeikers”, zei een stille getuige die had gezien hoe een leegloper, die uit een heggetje vandaan kwam, zich moest legitimeren.
Tegenwoordig ben je ook meteen een verdachte van terreur als je hond kakt naast het uitlaatveldje, als je de aardappelschillen in het verkeerde vak van de vuilnisbak mietert, of zonder achterlicht rijdt. Legitimeren is plots een hoofdzaak in de nationale indentiteitscrisis. Wee hem / haar die niet kan laten zien wie hij / zij is. Straks is iedereen in ons land lid van een groot leger. Iedereen een badge met zijn naam en sofinummer op de linkerborst, want daar klopt het rechtse Nederlandse hart het hardst. Als we dan toch bezig zijn met indentificeren en alles over een kam scheren, waarom niet iedereen meteen een chip aan zijn oor genaaid?
Natuurlijk ben ik ook tegen wildplassen. Maar waar kun je eigenlijk terecht met je slappe blaas als je nodig moet? “In de kroeg”, zul je zeggen. Ja, moet ik minimaal een consumptie nemen en ik heb ook wel eens haast. Zouden een paar openbare toiletten hier en daar geplaatst dan echt iets buitenaards zijn? Wat in Parijs kan, zou toch hier ook moeten kunnen. Wij zijn toch veel properder dan die vieze Fransen, niet ... ?
En anders ... ? Dan zit er niet anders op dan een oud trumputje in de optocht mee te nemen en daar ...

05-02-2005
Computertaal, Boleaanse algebra, hexadecimale stelsel, steno? Pascal, Oracle, DOS ?
Vergeet het maar vlug. Het is allemaal veel te ingewikkeld, langdradig, onzakelijk en irritant.
Ons Steinse dialect moet je hebben, dat is kort en krachtig, leuk en zakelijk. Zit toch vol humor en een kwinkslag. Als bewijzende voorbeelden, bijvoorbeeld hieronder:

Ned.: Hieromtrent kunnen wij U geen enkele zekerheid bieden!
Steins: Dat weite veer neet!
Ned.: Zou U dat nog eens willen herhalen?
Steins: Watte ?
Ned.: Zo iets ben ik helemaal niet van plan !
Steins: Dach 't neet !
Ned.: Ligt dat in de lijn der verwachtingen ?
Steins: Hè ?
Ned.: Hiermee verwacht ik geen problemen te ondervinden.
Steins: Dat is hènjig.
Dit wordt door mij als bijzonder spijtig ervaren.
Steins: Dat is zunj.
Ned.: Hetgeen U nu verteld verbaasd mij ten zeerste.
Steins: Wat zeste noë ?
Ned.: De informatie die U nu verstrekt is volkomen nieuw voor mij.
Steins: Dao weet ich nix van.
Ned.: Het leven van een Steindenaar gaat niet over rozen.
Steins: 't is get.
Ned.: Kunt U mij een prognose van de winstcijfers geven?
Steins: Wat sjuuft dat ?
Ned.: Pardon, ik heb U niet goed verstaan. Kunt U dat nog eens herhalen?
Steins: Zék dat nog ens.
Ned.: Zou U dat niet meer willen zeggen !
Steins: Houdt de moël !
Ned.: Ik zou U willen verzoeken dit pand te verlaten.
Steins: Loop nao de kloate.
Deze proza is overgenomen uit “de Bèsj” (vastelaovendsgezet) van - De Steinder Bök - van 2005.
Hiervoor mijn dank aan de welwillende toestemming van ex Prins Loe I.
Alaaf !!

04-02-2005
Bijna was er iets misgegaan voor onze vastelaovend was begonnen. Tenminste dat beweren voze roddeltongen. Je weet wel, in de toonzetting van - het is gelukkig niet gebeurd maar eigenlijk is dat wel jammer. Godju, een van onze zielherders is namelijk een gevallen man. Men heeft hem op een stoep gevonden en ook opgeraapt om thuis te brengen.
Het was ergens in de buurt van Pieke Backus. Daar zijn de verschillende nivo's nogal erg verschillend omdat het erg bergaf naar de Maas gaat. Daar keek men vroeger niet op een op-of afstapje. De opstap van de een ligt niet gelijk aan de afstap van de ander. Iedereen veegt daar nog noodgedwongen voor zijn eigen deur. Stoeplopen is er erg link in het stoepdonker. Voor je het weet lig je bij iemand voor de voordeur. Of, als je pech hebt bij de achterdeur van iemand anders en daar zit geen bel.
Onze zielzorger is nog niet zolang met onze topografische situatie bekend en zodoende kwam hij eigenlijk in een zwart gat terecht. Hij struikelde met een frietje tussen hand en tand en had dus echt geen stuk in het bovenste jasstuk, zoals gesuggereerd wordt.
Van de andere kant, iedereen weet toch dat patat heel ongezond is en in het bijzonder 's avonds. Dan kunnen ze bijzonder zwaar op de eerwaarde maag liggen.
Ik was van de week ook ergens om een plastic vorkje te prikken. Volle bak, nergens plaats behalve aan een tafeltje naast een skelet. “De bediening is hier wel erg traag”, waren zijn eerste woorden en die sprak hij zodanig uit dat ik vreesde dat het meteen zijn laatste zouden zijn.
Ik heb hem vloeibaar voedsel geadviseerd. Een pilsje staat voor drie boterhammen. Er zijn dagen dat ik honderd boterhammen eet, zonder erbij te drinken.
Mijn vriend Hayke heeft met deze feestdagen een weekje ijsvrij en moet thuis wat liggend gebleven klusjes rechtzetten. Hij zou o.a. een spijker in de muur kloppen om een vreemd voorwerp op te hangen. Hamer te groot of Hayke te sterk, maar in ieder geval de spijker krom. Zegt Hayke tegen zijn zoon: “Haal effe die ouwe nijptang in de keuken”. Die brult op de gang: “Mam, pap mot je hebbu ... !”
Ik was gisteravond nog effu op een pronkzitting. Gaat plots de deur open, komt een man in kennelijke staat binnen met een fles champagne in de hand en roept: “Allemaal een gelukkig Nieuwjaar”. Hayke naar hem toe om te vertellen dat hij “Alaaf” moet roepen omdat het vastelaovend is.
“Ohjee”, zegt die vent. “Abnormaal, zolang ben ik nog nooit op stap geweest”.
Van de tap en van de stap, als je struikelt is het soms over eerwaarde achterklap.

03-02-2005
Met vastelaovend is hier eigenlijk nooit wat mis, maar er is wel een mis. Echt gezellig, hoewel ik geen misloper ben maar wel in mijn leven veel heb misgelopen.
Dat onze taal zo krakkemikkig klinkt kan ik niet helpen, daarom schrijf ik alleen maar korte tekstjes.
Ik zing niet omdat ik geen maat kan houden, daarom drink ik wel veel om dat te compenseren.
In de mis zie je nooit missen, wel ouwe besjen. Dat schijnen vroeger hele mooie missen te zijn geweest waarmee niks mis was.
In onze vastelaovendsmis die overigens nooit 's aovends is, zingen altijd Jack en Wim van de Muppets. Nee geen liedjes van de Muppets, van hun zelf, over hun Auwesjhoes en over Pulla. Ze zingen dat in hun Steins dialect, dat is heel aangrijpend.
Toen ik pas hier woonde en het nog niet zo goed verstond, begreep ik niet waarom sommige mensen in tranen uitbarstten als zij zongen. Nu huil ik zelf mee met de Bèsjen, dat lucht flink op met een ferme kater.
Met die Pulla had ik ook in het begin moeite. Ik dacht dat het een verloren liefde van hun was, of zo iets in die aard. Want als je eerlijk bent in liedjes is altijd van alles mis. In hun Pulla ook, daar gaat het over een kip die eieren met drie dooiers legt. Ik dacht dat ze die per vergissing geslacht hadden. Vandaar de misser.
Naast mij in de mis zat een kleine aanstaande miss. Ik had in de pauze, toen het voorleesboek verplaats werd omdat het te donker was, al een praatje met haar gemaakt. Ze heette Julia. Dat was een hele mooie naam had ik haar verteld. Ik heb nooit zo'n mooie Julia gekend.
Toen ging de pastoor het Halleluja zingen. Toen hij daarmee klaar was vroeg de kleine Julia nieuwsgierig aan haar moeder hoe het kwam dat mijnheer pastoor haar kende?
“Hoe kom je nou daar bij?” verwonderde die zich. “Heb jij het dan niet gehoord? vroeg de kleine”. “Hij zong toch net: Hallo Julia!”
Oh ja, voor de vastelaovend heb ik nog een paar nieuwe schoenen gekocht, de diverse optochten hier zijn lang.
Zegt dat verkoopsterstje tegen me dat die nieuwe schoenen de eerste paar dagen wat kunnen klemmen. Ik zeg: “Dat is helemaal niet erg, ik trek ze toch pas volgende week aan”.
De buurvrouw is naar een zwangerschapstest geweest. Die was niet mis. De vragen waren erg moeilijk heb ik begrepen.
Het regende hier gisteren vreselijk. De schoonmoeder van mijn vriend Hayke belde kletsnat aan zijn deur aan.
“Wat doe jij hier in die stromende regen”, verwonderde Hayke zich. “Ga maar vlug naar huis voor je nog een kou vat”.
Ik geloof dat het bij Hayke nou goed mis is.

02-02-2005
Je merkt het aan alles dat dit de “gekke waek” is. De “Blauw Sjuut” is vanmorgen uitgevaren nadat het nieuwe ketelbinkie zijn haren met een shampoo van rauwe haring, uien, ketchup en nog meer van dat lekkers kreeg gewassen. Mijn lief verzuchtte, bij het zien van de beelden op L1, dat de Hollanders die dit zien het nooit zullen begrijpen en denken dat alle Limburgers onbeschaafde zotten zijn. Mijn beleving is dat zulke fijne mensen geen gevoel voor humor hebben.
Ik had al een paar dagen geen krant meer ingekeken, laat staan gelezen. Te weinig tijd, te veel anders aan de kop, te wel- en daarna te ongesteld en nog een paar ongemakjes die met het klimmen der jaren een stapje naar voren doen. Maar vanmorgen kon het weer even. Godju zeg, het is echt vastelaovend ... !
De Nederlandse taal moet worden beschermd in de Grondwet, menen CDA en andere rechtse ruckkers. De boosdoeners zijn ook al bekend, de sms-jes, straattaal en oprukkend Engels. Wie heeft ons landje die grote boze wereld ingelobbied? Was daar het CDA op tegen? Moesten wij niet op de lagere school al een vreemde taal leren, omdat het goed voor onze ontwikkeling was? Waarom worden wij als achterlijk beschouwd als we ons hoogbeschaafd dialect spreken? Misplaatste jalouzie van Hollandse taalrakkers?
De Nederlander bruikt steeds minder water, is de volgende jobstijding. Hebben we eindelijk een waterprins en nu dreigt hij niet aan de waterbak te komen. Je kunt me geloven of niet maar ik heb zijn koninklijke hoogheid nog nooit met een glas water in de hand gezien. Overigens je zult ook op het hele internet geen foto van mij vinden met zo'n ding in mijn vingers. Water is slechts in heel beperkte mate niet schadelijk. Je kunt er veel akeligs van krijgen, een waterbuik of vocht in de benen is niet alleen denkbeeldig.
En in de laatste grote stad van het Zuiden zijn ze ook finaal de kluts kwijt. Is een modern verschijnsel. Sittard-Geleen, de plaats waar je echt niet moet zijn om iets leuks mee te maken, pocht er op om alles in het groot aan te pakken. Uiteraard zonder veel bezeij, dat is een lokale uitdrukking, en daardoor gaat uiteindelijk bijna alles mis. Nu is het de markt in Geleen die gerenoveerd zal worden. Een pleintje van pakkumbeet 200 bij 200 meter. Opnieuw beklinkeren. Het schijnt echter een soort natuurverschijnsel te worden. Niemand weet wanneer het begint en dus ook niet wanneer het gereed komt. Resultaat, de Love Parade moet afgeblazen worden. Nee in Sittard-Geleen hebben ze niet veel te lachen. Vrouwe Fortuna heeft hen schijnbaar de kont toegekeerd.

terug naar Tikkies