Tikkies, augustus 2005

30-08-2005
Ik geloof dat mensen rare constructies zijn. We geloven van niks tot alles, met veel er tussen in. Als ik je een keer de waarheid vertel, geloof je me niet. Je gelooft met voorkeur in mensen die je beleefd besodemieteren. Iemand wordt ook graag geloofd als hij iets leuks belooft. We geloven niet meer in een geloof maar noemen ons ook niet ongelovig. Ongelovigen noemen zich soms nuchter. Als uitzondering kan ik, als ongelovige, soms zalig zijn en beleef dan al de hemel op aarde. Helaas is mijn hemeltijd kort en de weg terug in het leven erg lang en vol met ongemakken. Bovendien is mijn aardse engelbewaarder helaas erg nuchter en zonder medelijden en geloof in mijn belijdenis.
Ik weet nog een leuk verhaal. De constructeur van de Harley-Davidson-motorfiets was overleden en meldde zich bij Petrus aan de balie. Petrus die zelf vroeger ook een verstokte wheeler was geweest, liet hem meteen binnen en bezorgde hem tijdens het avondmaal een plaatsje naast Onze Lieve Heer. Twee grote constructeurs naast elkaar, mannen onder elkaar, onderwerp - Het ontwerp en de detail-engeneering van hun creaties.
"Zeg", zegt Arthur tegen onze Lieve Heer. "Als designer heb je een paar lelijke steken laten vallen en er zitten ook een paar flinke constructiefouten in jouw ontwerp".
Ten eerste zit er een onregelmatige oppervlaktewelving in de stroomlijn van jouw modellen.
Ten tweede ratelt het meestal op maximaal.
Ten derde, het achterstuk is te week en wiebelt daardoor te veel.
De inlaat zit veel te dicht bij de knalpot en de onderhoudskosten zijn ook veel te hoog.
"Moment", zegt Onze Lieve Heer. Hij denkt even na, neemt zijn laptop en vraagt wat gegevens op.
"Klopt allemaal, wat je zegt", zegt hij. "Maar volgens mijn informatie rijden er meer mannen op mijn ontwerp dan op het jouwe ... "
Als je het niet gelooft ben je nog nooit in de hemel geweest. Zo simpel is dat.

27-08-2005
Ik ben niet zo vlug aangebrand, maar wel vaak laaiend over een zogenaamd wetenschappelijk onderzoek. Meestal is zo'n vod geschreven om verkeerd gelezen c.q. geïnterpreteerd te worden. Dat is bijna altijd met voorbedachte rade want er zit een voute interessehouder achter die het achteraf betaalt. In gewoon Nederlands heet dat "fraude". Voor onze intelligente kapoen de valse victorie kraait, overweeg aub de volgende kanttekeningen.
Het betreffende stuk gaat over gemiddelden. Bij het zg. geniale IQ van 155 staan tegenover één vrouw vijf mannen. Dan is het nogal wiedes. Hoeveel absoluut gestudeerde mannen heb je daar tegenover de meisjes? Als voorbeeld neem Luxemburg. Daar heb je geen internationaal vergelijkbare topvoetballers op fietsrenners, gewoon omdat het land te klein is. In het grote Duitsland met x-miljoenen inwoners heb je meer topvoetballers dan in het kleine Nederland of België, om dezelfde reden.
Wetenschap maakt meestal misbruik van statistiek en statistiek is bedacht om meestal de misleiding te stimuleren. Iedere regering maakt er gebruik van. Regeren is niet vooruitzien, maar statistiek misbruiken. Denk daar aan als je gaat stemmen!
Ik kijk liever naar voorbeelden. Mijn grote niet-voorbeeld is Sjors dubble Joe Boesj. Hoe groot zou zijn IQ zijn?
Hij beweert dingen die er niet zijn. Het nivo van zijn IQ is dus niet te ontkennen. Pas als ik een halve krat pils achter mijn adamsappel heb begin ik hem te begrijpen. Moet je denken, Sjors drinkt niet meer.
Wie is zijn belangrijkste adviseur?
Juist, en dat pleit voor hem, een zekere Condoleezza Rice. Snapjum?
En neem me niet kwalijk, maar als een man dan zo superieur is - waarom kan hij geen baby baren? Ik heb het één keer meegemaakt, zelfs als ik duizend jaar werd, ik zou het niet snappen.
En in onze recentste vaderlandse geschiedenis "Talpa". Gemaakt door mannen, voor mannen. IQ? Ik zwijg verlegen.

26-08-2005
Ik wil als Frenske geen zeur Piet zijn maar ik vind de tegenwoordige tijd maar erg verwarrend. Het enige dat nog zeker is, is het onzekere en dat is in de verleden tijd heel anders, daar is het gewiste geschiedenis. De tegenwoordige tijd is net zo wispelturig als mijn lief met een boodschappenkar, na tien meter in de super ben ik finaal het spoor kwijt. We gingen samen voor het één en kwam alleen met iets anders thuis. Of, een minder gevaarlijke vergelijking, het weer. Wat zich tegenwoordig zomer noemt is alleen geschikt voor de brulkikkers. Veel gekwaak en weinig bil.
Ik heb geen verstand van politiek, weinig van vrouwen en veel van computers, dacht ik. Dat betwijfel ik nu ook. Ook mijn computers stichten verwarring, het lijken wel ... ik durf het niet te schrijven. Ik heb meerdere computers, niet om op te scheppen maar om samen te werken. De een moet wat voor de ander doen en die noemt zich, server. De andere gast knapt dan het vuile werk op. De server is al wat ouder, niet meer zo rap en hoeft alleen maar op te letten dat hij niet te vast in slaap gesukkeld is als de gast hem iets vraagt.
Toen ik van het misleidende boodschappen doen heel afgemat thuiskwam, was de gast helemaal over de rooie en loeide als een brulboei. Hij was uneebel om een door mij opgedragen taak uit te voeren. Omdat het computerpaar zich beter niet kan zien, heb ik ze ooit uit elkaar gezet. Ze communiceren draadloos en daarmee heb ik kunnen voorkomen dat ze handtastelijk worden, maar regelmatig probeert toch de een de ander een paar bitjes uit te draaien. Het is soms net een echt stel, de een vraagt het onmogelijke van de ander en weigert op zijn beurt ieder redelijk compromis. Het is dan klicquen en hangen.
Het mooie van computers ten opzichte van echtgenotes is dat je ze kunt uitzetten en weer opnieuw starten. Zelfs twee soorten opwarmertjes zijn mogelijk, een kouwe en een warme. Daarna is alles dan weer vaak koek en ei zoals in de wittebroodsweken en dat is ook nog bijna tot in het oneindige te herhalen. Zucht, waarom lijken vrouwen niet op compuus?
Het was de ouwe server die vandaag de bokkenpruik had. Hij wilde gewoon uitgebreid niksen en zei dat hij geen muis had. Ik had, godju, zijn muis in mijn handen. Het was een muisje zonder staart en ik dacht dat het misschien daaraan lag. Een muis zonder staart kan namelijk bij een computer betekenen dat zo'n muisje nog een staartje krijgt. Je krijgt dan niks bij zo'n ding klaar. Hoe moet je zonder muis een computer klaarkrijgen?
Ik besloot een oude muis met een lange staart aan te sluiten. Noppes, hij bleef volhouden dat er geen muis was.
Dan maar de muisdrijver opnieuw installeren. Een muisdrijver is een soort Boleaanse poes. Een aantal protocollen vol regels van een zekere Bill, louter nullen en enen. Bij elkaar opgeteld was het niks want de muis bleef virtueel, de server keek alsof hij hem niet zag.
Dan wordt goede raad al vlug paniek. Ik begon aan het moederbord te denken. Naast een opakop in de servieskast heb je een moederbord in je tower. Dat moet je voorstellen als een stijve plank met een aantal sleuven. In zo'n sleuf kun je dan bijvoorbeeld je joystick steken. Neen, ik ben niet bezig met een nieuw scheppingsverhaal. Wat jij denkt is hardcore, ouwe snoeper.
Goed dus ... nu ben ik godju de draad van het muisverhaal kwijt. Dan maar controol-alt-deliet en een koel pilsje. Toemorrow is vandaag gisteren.

25-08-2005
Normaal is dat ik op ieder moment van de dag en nacht kan wakker worden. Ik ben nu eenmaal een slechte slaper en andermaal zou ik geen goeie slaper willen zijn. Maar vanmorgen was toch anders dan anders, ik werd namelijk met een zware kop wakker. Omdat ik een zwaar vermoeden heb waar die zware kop vandaan komt heb ik besloten tot lichte dienst vandaag. Ik wil niks aan mijn kop hebben en wil nergens aan denken.
Dus, voor het gemak van vandaag:
Ik denk niet dat iemand meelij met me heeft.
Ik denk niet dat ik oud word.
Ik denk niet dat ik nog gezond ben.
Ik denk niet dat ik nog drinkgeld heb.
Ik denk niet dat iemand het raar vindt dat ik vreemd loop.
Ik denk niet dat mijn lief een vreemde gang heeft.
Ik denk niet dat er nog pils is.
Ik denk niet dat ik vandaag eten kan verdragen.
Ik denk niet dat ik kan uitleggen wat ik allemaal voel.
Ik denk niet dat ik kan uitleggen wat ik niet voel.
Ik denk niet dat ik er ben.
Ik denk ook niet dat ik er vandaag kom.
Ik denk niet dat ik hier post op krijg.

24-08-2005
De vallende ster is ... gevallen.

Onlangs kwam ik op de terugreis door het buurland van de Belgen
Al scheurend vanuit Frankrijk had ik al menige kilometers aan de velgen
Mijn ultrasupermoderne tomtom schakelde over naar een Belgische zender op de radio
Een gezellige, zachte maar vooral correct sprekend Nederlandse stem vulde mijn auto
Er werd gewaarschuwd voor vallende sterren en dat op klaarlichte dag
Ik keek verbaasd naar de hemel…maar geen enkele ster die ik zag

Mijn verwondering was compleet en dacht "dit is een Belgisch grapje"
Met een beetje vermaak van leed: "Ik word gehouden voor het lapje".

Aangezien ik altijd even tank in dit vriendelijke goedkope benzineland
Vroeg ik toch maar nieuwsgierig aan de caissière: "Wat is er aan de hand,
Vallende sterren zijn gesignaleerd langs de autobaan
Ben ik nu gek of u een banaan?".

De caissière was niet alleen correct sprekend, maar ook correct behulpzaam
Ging met mij naar buiten en wees me een vallende ster aan.

Tweemaal knipperde ik met de ogen, hapte naar lucht en werd een beetje vaal
Wat ik zag was namelijk een flitspaal.

Sindsdien heb ik een zwak ontwikkeld voor de flitspaal
En scheur ik er aandachttrekkend langs, met heel veel snelheid en kabaal
Want zodra hij flitst mag ik wat wensen
Allemachtig, reusachtig, echt wel hemels mensen!!

En nu hoorde ik op de incorrect hardsprekende radiozender van Nederland
Is het afgelopen met mijn wensende welstand
Alle flitspalen in dit koude kikkerland
Worden binnen nu en vier mensenjarenkwalen
Vervangen door digitaal aangestuurde palen

Dit betekent dus het einde van het vallende sterren tijdperk
En weer vele kaarsjes - tegen betaling - branden in de kerk
Want de flits wordt vervangen door infrarood
Als u het mij vraagt: "Een onterechte, criminele, stiekeme, achterbakse, (zakkenvullende) dood".

@ntje 16 augustus 2005

23-08-2005
Meestal staat er op maandag geen echt nieuws in de krant. Een veldslag in de nabijheid van een voetbalarena of een aantal verkeersdoden horen bij het normale weekendrisico. Een mens moet nu eenmaal zijn opgekropte gevoelens van de werkweek luchten. Als het niet in je onmiddelijke nabijheid plaatsvindt is het ver van je bed en de zorg van anderen. Als een mens zich ook nog over de zorg van anderen zorg moet gaan maken komt hij tijd te kort en het leven is al zo kort. Als je al een tijdje met leven bezig bent lijkt lang geleden ook al, pas voor kort. Zucht ...
Dit weekend was anders, eigenlijk heel anders. De paus, waarvan ze altijd beweren dat hij onfeilbaar is, zei dat zijn vennootschap zich in het verleden vaker vergist had. Dat is eigenlijk geen nieuws, dat weet eigenlijk ieder normaal denkend mens, maar nieuw is dat zijn kerk nu ook schijnt te gaan denken en niet meer iets tegen beter weten in volhoudt.
"De kerk moet een ontmoetingsplek voor iedereen worden", zei hij een dezer dagen op een camping in Duitsland. Ben ik meteen voor. Installeer een tap en ik kom iedere zondagmorgen frühschoppen. Over de pils worden we het wel eens want ik ben geen verstokte eigenmerk drinker. Alhoewel, die nieuwe Benediktus de zoveelste is een echte Beieraan en die brouwen thuis wel erg zwaar bier. In de maand oktober houden ze daar een heel groot feest op een wei en slempen miljoenen grote potten. Ik snap niet dat die man daar is weggegaan om in Rome aqua destillata te gaan verkopen.
Eigenlijk snap ik nog veel niet op mijn ouwe dag. Waarom mag een priester niet trouwen?
Wordt het, als hij het toch stiekem doet, ook door de mantel der liefde gedekt?
Waarom mag een vrouw niet priester worden? Zijn die soms doof en kunnen alleen mannen een roeping horen?
En nu we het toch steeds over liefde hebben, waarom hebben mannen een streepje voor bij de schepping gekregen?
Godju, als ik wist dat de paus op MSN chat-aibel was, zou ik het hem vragen.

22-08-2005
Mensen die me niet kennen praten meestal ook niet me. Mensen die me wel kennen roddelen vaak over me. Ik praat over niemand maar schrijf over iedereen. Om meteen een misverstand te voorkomen, als ik iets over iemand schrijf schrijf ik het hem niets voor. Daarvoor moet je bij de dokter zijn, alleen schrijft die vaak onleesbaar.
Roddels, die over mij gaan, beweren dat ik weinig/geen verstand van vrouwen heb. Dat is waar, ik ben al 45 jaren met dezelfde onderweg. Hoef me niet het hoofd te breken over mooie, liefdevolle volzinnen. Ik weet wat zij niet horen wil en zij weet dat ik een man van weinig woorden ben. Dat is een zogenaamde stille liefde, las ik haar ooit voor. De laatste tijd, als ik een enkele keer wat luidruchtig thuis komt leest zij mij de levieten.
Toen we ooit gingen samenwonen had ik nog een wespentaille en we beloofden goed voor elkaar te zorgen. Eerlijk is eerlijk, zij is een vrouw van haar woord. Binnen een jaar kwam ik 10 kilo bij.
Ik ging me om figuurlijke reden uitputtend met de tuin bemoeien. Door lange, harde tuinarbeid kon ik vijf kilo kwijtraken. De tuin was er door al dat gespit en gewroet echter niet mooier op geworden.
Zij dacht dat ik iets akeligs in mijn kop had en ging me geraffineerd verwennen. Ik kwam nog eens 20 kilo bij.
Uit lijfsbehoud overtuigde ik haar van een noodzakelijke verhuizing. Alleen een nog grotere tuin zou mijn silhouet op termijn kunnen veilig stellen.
Wij zijn daarna nog een paar keren verhuisd, heb grote tuinen doorgespit, op een hoop gegooid en weer afgegraven, maar toen had ik mijn figuur al niet meer mee en heb hem in een vorig huis gewoon achtergelaten. Toen de nieuwe eigenaar me belde wat hij met dat rare figuur moest heb ik hem geadviseerd een ander kosthuis te zoeken, hij woonde op zogenaamde vette grond
Wat heeft dit met liefde te maken, vraag jij je af? Gewoon alles. Liefde is niet aan een figuur verbonden, heb ik geleerd. Als je meent van wel ben je slechts figuurlijk verliefd. Figuurlijke liefdes zijn vaak broodmager omdat ze eigenlijk zichzelf haten. Iemand anders is dan de klos en moet hun wat zelfvertrouwen (is eigenliefde) schenken.
Het is eigenlijk vreselijk, maar mijn lief houd nog altijd veel van mij, weet ik. Had vandaag chinees gekookt en omdat ik ook van haar houd heb ik die hele chinees opgepeuzeld. Ga er nu een paar uurtjes met de hond vandoor. Ik heb uitgerekend dat ik na 4 uren speedmars de calorieën weer verbrand heb.
Ben ik eigenlijk een te benijden of een te vermageren vent?

20-08-2005
Waarschijnlijk zie je ze vliegen als je nu nog vliegen gaat. Met het rampzalige gevlieg van tegenwoordig zou een vlieg zelfs vliegangst krijgen. Nu pas valt me op, nee - eigenlijk in, dat ik nog nooit een vlieg in een vliegtuig gezien heb en daarmee lijkt het er verdacht veel op dat een vlieg niet van vliegen houdt. En nu ik dit schrijf valt me ook op dat dit onzin is, want een vlieg houdt wel degelijk van vliegen anders waren er immers geen vliegjonkies. En omdat er deze namaakzomer zoveel vliegjonkies zijn vermoed ik dat een vlieg zelfs geen vlieg kan afslaan. Zo, dat is dan dat.
Ooit was ik uitverkoren om lowcost te dienen op een vliegbasis. De naam zegt het al. Het stikte er van de vliegen, echte luchtmachtvliegen want ze deden gemeen steken als de zon stak. Omdat al onze vliegtuigen all weather fighters waren moesten we die dan binnenhalen, want als de zon en de steekvliegen staken kwam er onweer. Een vliegtuig is om af te schieten en dat laat je niet verhagelen, snap je? Nee, dan heb je waarschijnlijk geen krijgskunst gestudeerd en dat steekt dan wel.
's Nachts als de vliegen niet vlogen, hadden we onze nachtjagers in de lucht. Vleermuizen! Dat waren speciale muizen met een vliegbrevet. Overgenomen van de Jappen, vertelde ons een Korea-veteraan. Je zag ze goed vliegen bij volle maan in het silhouet van de vliegdennen. Nee die vliegen niet, die waren gedacht als zogenaamde camouflage van onze vliegdingen.
Weet je, de Russen toen, die waren nog niet netjes. Hun baas had een grote mond en zei altijd "Njet".
Onze jets waren van Amerikaanse snit, aangeschaft op dringend advies van een Duitse prins die ook veel van vogelen en vliegen hield. Zelf had hij er ook een paar, uiteraard op kosten van ons, anders kwam hij niet uit de kosten want hij hield ook olifanten.
In die tijd had ik met de Belgen een moeilijke relatie. Bij een oefening kwamen ze namelijk bij ons eten. Omdat het een spannende tijd was, waren er veel oefeningen en dus veel meeëtende Belgen. Dat was allemaal niet erg want ons eten was eigenlijk niet te vreten, dus als je er iemand een plezier mee kon doen ... .
Nee, het waren hun remsporen waarvan wij de opvliegers kregen. Als de Belgen namelijk landden trapten ze meteen hard op de rem. Dat hoefde helemaal niet, de baan was lang zat en op het eind stond een vangnet voor het geval dat. Onze kaasjagers remden niet en dat maakte het verschil. Remsporen moesten namelijk uitgeveegd worden met boender en bezem.
Want stel je voor dat de olifantenbaas op een foute dag in de mess een paar whisky's kwam vatten. Dan zag hij meteen dat het een grote smeerlapperij bij ons was, zei een kappie altijd. Toen ben ik er zonder vliegles uitgevlogen, nadat ik die kappie een vliegende zwiep met de vliegenzwabber volgens mijn vliegplan verkocht had.

19-08-2005
Soms heb ik mijn dag niet. Dat begint altijd vroeg en eindigt laat. Na een lange slapeloze nacht verslaap ik me ook lang. Als ik wakker wordt is de koffie verbrand en de krant oud nieuws. De boxer kan niet ophouden tot de afwerkplek en gaat uit de broek langs de straat. Het papieren zakdoekje is te dun en mijn vingers ruiken de hele dag. Dan kan ik kiezen, eten met handschoenen aan of hongeren. Ik kies het liefst voor een langzame dood, in de hoop op enig medeleven. "Red je zelf", is hier echter het devies.
Komt tijd komt verdere onraad, is daarna de toekomstige tijd.
Een thuiswerkster belde me op. Jengelend kroost als acoutisch wallpaper. Na een aantal keren: "Stil, mama moet bellen", kwam de verheugende mededeling. Ik had een prijs gewonnen! Ik was eerlijk en zei dat het niet kon, want ik val nooit in de prijzen, hooguit uit de boot. Zit tot aan het plafond vol met nietjes.
"Toch is het echt waar", zei die madam. Hun computer had mij uitverkoren.
Computers en vrouwen. Niks is minder betrouwbaar, met uitzondering dan van Bill Gates. Een beetje nuancering mag.
Ik had een pannenset gewonnen als ik bij haar een abonnement afsloot.
Ik zei dat ik niet koken kon. (Kan ik wel, water en eieren)
Zij zei dat ik dat kon leren via haar aanbieding. (Ik rook hondenpoep, sorry ik bedoel onraad)
Ik zei dat ik niet lezen kon. (Kan ik wel, maar heb er een hekel aan)
Was niet erg, zei zij. Ik kon het ook op CD-Rom als luisterpot krijgen. (Ik ruik nog liever aan mijn vingers, dan vrouwen overhoren)
Ik zei dat ik geen kletsende computer had. (Echt waar, ik heb alleen maar ondertiteling)
Was niet erg, zei zij. Kon ik ook bij haar bestellen. (Wet op behoud van ellende)
Ik zei dat ik geen geld had om dure bestellingen te doen. (Gewoon waar)
Was niet erg, zei zij. Ik kon ook bij haar een lening afsluiten.(Idee!)
Godju, ik heb haar toen op staande voet ten huwelijk gevraagd. (In lief en leed deel je schulden)
Zij heeft de hoorn opgegooid. (Rook onraad?)
Nietus dus.

17-08-2005
Hij had een leventje als een jonge hond. "Beter kort en hevig dan lang en ellendig", zegt mijn vriend Hayke altijd.
Hij droeg een nerts, mocht eten uit gouden kommetjes en werd regelmatig aan borsten gedrukt waarvoor wij mannen levenslang een stijve nek zullen riskeren. Nee, ik ben geen maniak, ik registreer slechts.
Hij mocht hamburgers eten zoveel als hij lustte en ooit werd zelfs een beloning van 1000 dollar uitgeloofd voor zijn opsporing. Hij had toen echter niet de kuierlatten genomen, maar zij was hem gewoon vergeten. Had hem bij haar oma achtergelaten. Nee, ik zoek ook geen ruzie.
Toen hij in gewicht toennam en meer dan twee kilo woog, moest zij hem niet meer. Ze kreeg hem amper op de arm gehouden voor de camera's. Was bang dat ze met hem de cameraziekte kreeg en heeft nu een ander. Ja, ik ben bitter want ik vind haar een bitch.
Hij heette Tinkerbell, haar nieuwe heet Bambi. Het is geen reetje maar een chihuahua (moet je uitspreken als tsjiewouhwah). Dat is geen indiaan maar een kort hondje en hij mag ook bij haar in bed. Wouwww, wat een gelukskanus. Als ik zeker wist dat het hielp, at ik ook geen hamburgers meer en liet wat pilsjes verschalen.
Maar zekerheid heb je nooit in dit leven. Zijn we niet allemaal een beetje Tinkerbells? Ooit waren we slank, vaak geliefd en de besten onder ons zelfs uitverkoren. Moet je tegenwoordig komen. Bij de gratie worden we als dubbelzitter nog gedoogd, ook omdat we bij het inventaris horen. Ons rijk is zeer beknot, hooguit resideren we op een bankstel, of bij goed weer op een bankje bij de Rabobank en gluren met schuinse blikken naar de jonge bambi's.
Hoe kan het eigenlijk zover komen? Het was toch alleen maar kort ... Paris Hilton, wie was dat ook alweer?

16-08-2005
Liefdesbrieven

Liefste juffrouw
Ikke u altijd al graag gezien hebben, zowel van op de voorste dan van op de achterste bank.
Ikke u graag zien op bord schrijven, zelfs als ikke niks van verstaan.
Ik u zo graag zien dat ik aan niets anders meer denk en mijn lessen vergeet.

10 jaren later,
Mijn allerliefste puberteitslief
Vandaag ben ik beginnen te roken, om uw naam in de wolken te kunnen schrijven.
Toen ik je voor de eerste maal zag, wist ik zeker dat diene gast die naast u liep niks voor u was.
Ik asem mijne rook al in, terwijl diene gast aan uwe arm ne warme chocomelk vraagt aan den toog.
Als ge eens wilt gaan wandelen, dan kom ik u wel eens halen aan de schoolpoort.

10 jaren later,
Liefste
Ik zag je vandaag voor de eerste maal op de ijsbaan, en het ijs smolt onder mijn schaatsen.
Je ogen waren ! zo blauw als de oceaan die ik zou willen bevaren.
Toen je mij aankeek was ik verloren.
Je glimlach deed me verdwalen in een droom waar ik nog steeds niet uit ontwaakt ben.
Ik wil de volgende keer je hand nemen om de weg te vinden in het paradijs.

10 jaren later,
Nog nooit heb ik mij zo goed gevoeld in de cinema, als gisteren naast jou.
Toen je in het donker mijn hand nam,heb ik de mooiste film voor ogen gezien.
Ik leerde je ontdekken zoals de affiche voorstelde.
Avontuur en romantiek.
Ik kijk al uit naar de volgende film, om mijn zoektocht naar onze liefde verder te zetten.

10 jaren later
Liefste schat.
We kennen elkaar nu al zes maand, en ik denk dat het tijd is om eens ernstig over ons leven na te denken.
We houden zielsveel van elkaar, en vermits we elkaar bijna dagelijks zien, zou het misschien ook beter zijn elkaar te verbinden met een ja woord.
Mijne pa vindt het ook beter van eerst te trouwen, voor we met andere zaken beginnen.
Het dient tot niets zegt hij van op de zaken voor uit te lopen en malheuren te zoeken.
Ik zal vandaag geen tijd meer hebben om u te bellen, dus schrijf me maar als ge ook wilt trouwen.

10 jaren later
Ik heb vandaag nog ne keer naar de fotoalbum van onzen trouw gekeken.
Daar kon je nog schoon lachen en waar ge nog vriendelijk.
Ze hadden mij altijd gezegd dat liefde slijt, maar ik denk dat wij niet ingewreven waren tegen de corosie, want bij ons ging het toch redelijk rap.
Ik hoop dat alles goed gaat met de kinderen, en dat ge het alimentatiegeld goed ontvangen hebt.
Volgende maand moeten we de laatste keer voorkomen voor de scheiding, en we zien ons dan wel terug. Misschien kunnen we nog eens iets gaan eten.
Laat maar iets weten als er nog iets is dat je vergeten mee te nemen bent, ik stuur het wel op.
Vriendelijke groetjes.

10 jaren later
Het is zolang geleden dat we nog eens iets van elkaar gehoord hebben.
De kinderen spreken vaak over u, en zeggen dat ge soms ! eenzaam bent.
Hier is het ook stil, en vaak zit ik met vele vragen.
Vooral over vroeger.
Weet je nog hoe we konden ruzieën voor futiliteiten.
Hoe we ons konden opjagen en nerveus maken voor onbenulligheden.
Maar ik denk ook vaak terug aan die eerste keer dat we ons ontmoeten.
Ja, waar is den tijd.
Waar is den tijd van onze liefdesbrieven en van onze geheime afspraakjes.
Waar is de tijd van onze liefde.
Ja, vaak denk ik er nog aan.
De kinderen praten ook nog over een tijd die ze nooit gekend hebben.
Het was in feite lang geleden dat we nog nieuws van elkaar hadden.
Maar ik ben niet zo goed in schrijven,en ik zal je deze week eens bellen.

Lieve groetjes
chauffeurke

15-08-2005
Wat is de macht van het getal? Met getallen kun je alles bewijzen of ontkennen, niet meer en niet minder. Toen de mensheid pas bestond, waren er slechts twee soorten. Simpelen en politici. Toen de oneerlijken ontdekten dat ze niet meer geloofd werden vonden ze het getal uit. In het begin, toen het nog om kleine leugens ging, hoefden ze maar tot tien te kunnen tellen. Naderhand, toen de simpelen geleerd hadden om op hun tellen te passen, moesten er zelfs algebra en imaginaire grootheden aan te pas komen zoals machtverheffen en worteltrekken.
Het is fout om stiekem te denken dat een politicus niet tellen kan, hij interpreteert alleen de getallen anders. Niet de waarheid vertellen is geen liegen, want vaak kun je beter goochelen met cijfers dan zeggen waar het op staat.
Het is dus geen leugen als ik vertel dat het me niks verwondert dat uit een onderzoek blijkt dat 5 procent van alle politici corrupt zijn. Het is overigens geen waarheid dat hiermee bewezen is dat de overige 95 procent koosjer zijn. Het is slechts een kwestie van tijd en dan blijkt dat bijna iedereen een grote of kleine boef is (geweest). Dat noemt men geschiedenis en die is het meest eerlijk want iedereen die geschiedenis schrijft wil de daden van een ander aan het daglicht stellen. Mensen die schrijven moet je dus in de gaten houden. Voor je het weet gaat er een stukje over jou!
Mensen die niet leuk, dan wel bijzonder leuk, over anderen schrijven noemt men journalisten. Die schrijven op slecht papier, hooguit bewaart zich dat een dag. Dat is de lengte van een waan en in de regel lees je dat op je nuchtere maag of tussen de soep en de aardappels.
Mensen die over imaginaire dingen schrijven noemt men dichters. Als je er geen aanleg voor hebt om het te lezen denk je dat het zelfs niet rijmt maar het slaat wel degelijk ergens op want het is bijna altijd op goed papier geschreven en wordt langer bewaard. Ik ken gedichten die al honderd jaren oud zijn en toen waren er bijna nog geen biblotheken. Kun je voorstellen hoe duur toen het papier was?
Zelf zit ik nu met een kolossale vraag. Die vent die de bijbel geschreven heeft, was dat een journalist of een ... dichter?
En zijn mannen betere schrijvers dan vrouwen omdat ze meer gesloten dan dichter zijn?

13-08-2005
Wat goed is moet je niet veranderen. Daarom ga ik al jaren met mijn vriend Hayke in de nacht van donderdag op vrijdag kaarten. Toepen is een heel sociale beleving. Krijg je op een avond overwegend slechte kaarten, of is je speelhand niet stabiel zodat je hem vaak overspeelt, neemt niemand je kwalijk dat je uitgebreid je recent leed klaagt. Omgekeerd kan natuurlijk ook. Is jouw troef overwegend aan de winnende slag, kun je triomfantelijk je laatste heldendaden nog eens opsommen terwijl je de loosers het rondje laat betalen. Wij, echte mannen ontmoeten elkaar immers in de Pöt, vrouwen zitten om die tijd meestal in de put.
Al vanaf het begin ging het niet goed met Hayke. Het hard gekookt eitje dat hij altijd als bodembedekker voor zijn jonge klaartjes op de vloer van zijn maag klinkert was eigenlijk te zacht en als het fundament in drijfzand zit ... Ach je weet zelf wel hoe dat gaat. Van het een komt het ander en je komt niet uit de misere, klaagde Hayke.
Bij het begin van de nieuwe dag beginnen we altijd opnieuw. Gaan eerst een gezamelijke plas doen, versterken dan de eigen mens met een verse uitsmijter fertiggestellt door Betsie de uitbaatster, wisselen van plaats om het kaartgeluk te misleiden en praten de laatste praatjes de wereld in, of uit. Kwestie van prioriteit, first in - last out.
Zuchtend haalde Hayke een gekleurd blad uit zijn binnenzak te voorschijn. Dat is wat mijn vrouw op de kamer van mijn zoon vond, verklaarde hij zijn lopende faalavond.
Godju zeg, dat was een vertoning, dat kun je als eenvoudige, ouderwetse vent niet meteen onder de pet krijgen. Wees eens eerlijk, wie wil nou een dame vastbinden of met een zweep ranselen? Wie wil als vent met een halsband om aan het lijntje gehouden worden? Onze sparringpartners in het edele kaartspel viel de gekroonde onderkaak met een klikklak naar beneden. Je moet al veel lef hebben om zo iets te durven vermoeden en iedereen wilde nu het naadje van de zwarte, gejarreltelleerde nylonkousen uitgebreid aanschouwen. Voor een gefundeerd oordeel moet je eenmaal goed geïnformeerd zijn, anders wordt het een lulverhaal.
Om eventuele misverstanden te voorkomen deelde Hayke officieel mede dat het zich hier om een sado- maschoïstisch tijschrift ging, aangetroffen door zijn huidige vrouw onder het bed van zijn bloedeigen zoon, die waarschijnlijk over bepaalde intieme zaken anders dacht dan zijn degelijke vader. "Van mij kan hij het niet hebben", was Hayke duidelijk in een eventuele schuldvraag.
Als man sta je op zo'n moment met je ballen aan de grond, constateerde ik vertwijfeld. Komt tijd komt onraad en bestelde als eerste hulp een hoog procentige hartversterking. Hopenlijk kon een Jägermeister deze jonge meisterjäger verdrijven. Wat moet je een vriend in zulke penibele situatie adviseren?
De doorbraak kwam met Betsie die de vluchtige opknappertjes bracht. Na een korte blik op de geboeide, boeiende taferelen adviseerde ze Hayke dringend zijn zoon in ieder geval ... geen pak slaag te geven!

11-08-2005
Vroeger was alles anders dan nu omdat nu alles anders is dan vroeger. Dan vraag ik me meteen af, wanneer was alles dan ooit normaal? Of is het zo dat anders zijn normaal is? Alle normale mensen zijn immers anders, nietwaar? Welwaar, want alle andere mensen vinden wij niet normaal. Zo zie je maar, als je effe alles logisch op een rijtje zet haal je meteen diegene eruit die ze niet allemaal op een rijtje hebben en dus anders zijn dan normaal.
Ik heb vroeger wat in de statistiek gedaan en daar geleerd dat het van het grootste belang is alle nummertjes in het goede rijtje te zetten. Mijn baas zei in het begin van mijn nummerijtjes vaker dat ik ze niet allemaal goed op een rij had. Naderhand is hij aan mij gewend geraakt en heel vroeg met groot verlof gestuurd.
Mijn eerste nummertjes maakte ik in het leger. Dat was in de tijd dat Jos Gijsen 's avonds op de Belgische radio in Hollandse kazernes te beluisteren was. Ik had een groot oor voor die kleine Jos op die lange avonden, toen ik met een lucifer in zwarte inkt gedoopt mijn eerste nummertjes maakte. Ik moest mijn oorlogsnummer op een wit lint zwarten en dat moest dan in mijn sokken en onderbroeken genaaid worden. Dat was voor de was, zeiden ze. Kon mij dat niet voorstellen. In ons leger waren maar twee maten, te groot en veel te groot. Ik had zelfs in de kleinste, grote maat onderbroek aan een pijp genoeg, maar moest ze alle twee in de was doen. Hollandse properheid zal je zeggen. Niks van waar, Hollandse schraperigheid, want we moesten de was van onze eigen kat lappen. Dutch crazy business.
Vandaag lees ik dan mannen minder goed in nummertjes zijn dan vrouwen. Vroeger was dat precies andersom. Om een voorbeeld te noemen, het waren de mannen die de huisnummers uitdeelden en op hun stuk schroefden. "Hier heers ik, en wee je gebeente als je aan mijn stuk komt", was de achterliggende symboliek. Het lijkt er nu op dat veel stukken hetzelfde nummer hebben.
Vrouwen nu blijken beter met hun nummertjes om te gaan. Ze onthouden veel beter dan de mannen verjaar- en trouwdagen, waarschijnlijk omdat ze veel minder last van nummerstress hebben. Gewoon ... omdat ze een agenda of een kalender gebruiken.

06-08-2005
Mijn vader heeft me gepaste bescheidenheid aangepraat. In de trant van: "Doe maar gewoon, dan doe je al slim genoeg". Mijn rapportcijfers waren ook nooit reden om die wereldkundig te maken, er was immers vroeger ook al een hoop ellende in de wereld.
Eigenlijk is het geen makkelijk verhaal om uit te leggen. Je bent niet slim en je bent niet sterk en je wilt eigenlijk niks en je wilt eigenlijk ook van alles. Dat was mijn jeugd in het kort. Ik had een hekel aan studeren en aan strafschrijven, als ik niet geleerd had. Spieken en afschrijven brachten enige soelaas, maar op het moment supreme zijn ze niet gegarandeerd succesvol. Godju, wat moet je dan om iets van je toekomst (nu alweer de verleden tijd) te maken.
Ik gedacht de woorden van mijn vader zaliger. Hij was vroeg verongelukt. Hij bewaarde alle problemen tot de zondagmorgen na de hoogmis. Dan stuurde hij mij een kan pils halen in het café en loste al zijn problemen letterlijk op. Het oplossend vermogen van pils moet enorm zijn, was mijn conclusie.
Godju, het werkte! Na het eerste pilsje begreep ik dat worteltrekken niet persé in de tuin moest plaatsvinden en snapte ook dat Pythagoras geen timmerman was geweest die een stelling gemaakt had. Van het een kwam het ander en na heel veel pils kreeg ik potdomme ook nog wat papiertjes. Ik heb er nooit over opgeschept, trouwens mijn lief gelooft me nog altijd niet als ik zeg dat je van pils enorm goed wordt en roddelt dat het een onderzoek is dat waarschijnlijk door een brouwer betaald is.
Gematigd alcohol drinken krikt de hersenen op. Wie daarentegen niks, dan wel teveel drinkt wordt dom. Dat beweert de krant The Guardian, die een studie van de Australische Nationale Universiteit in Canberra citeert. Ruim 7.000 mensen van 20, 40 en 60 namen deel aan de studie.
Wie binnen de veilige normen bleef, kon zich beter uitdrukken, had een beter geheugen en kon sneller denken dan mensen aan de uiteinden van het spectrum. Als "veilig" geldt 14 tot 28 drankjes per week voor mannen en 7 tot 14 voor vrouwen. Dat is van veel minder belang. Aan een slimme vrouw ... sst.
Maar wacht nu effe met je zoontjes van school te halen om met ze naar de kroeg te gaan. Het is het een en het ander. Het is blokken en pilsen.
Ik doe vanavond nog wat repetities, kijk maar eens in mijn koelkast.

05-08-2005
Waarschijnlijk ben je degelijk, netjes, gezond en verstandig opgevoed? Denk je? Vergeet het maar, je moeder had het mis met je toen ze het beste met je voorhad. Zo zie je maar, moeders wil was wel wet maar ze had het mis. Komt tegenwoordig ook nog vaak voor. Sjors Boesj, als super pa bijvoorbeeld, heeft het steeds heel erg mis met zijn heftige pogingen overal netheid en fatsoen in te voeren.
Mijn moeder zei altijd je mag niet in je neus peuteren en je mag het zeker niet opeten. Was ik soms vroeger mijn tijd vooruit? Ik had er niks geen probleem mee. Schijnbaar heeft een kind kennis van onbewuste kennis, die hem door overbewuste moeders weer ontnomen wordt. Wat is namelijk het geval?
De wetenschap ontdekt de laatste tijd eenvoudige, steeds meer efficiënte, manieren om gezond te blijven. Neuspeuteren bijvoorbeeld is al eeuwen bekend, maar wordt door de moderne maatschappij als onbeleefd of onhygiënisch bestempeld. Toch raadt longspecialist Friedrich Bischinger nu aan te blijven neuspeuteren en de inhoud ervan op te eten. Vooral kinderen zouden gebaat zijn bij het eten van deze wansmakelijke smurie. De neus dient namelijk als filter voor onzuiverheden in de lucht. Wanneer deze opgegeten worden gaan ze werken zoals medicijnen. Het immuunsysteem van ons lichaam zou er sterk mee gebaat zijn. Peuteren alsof je leven ervan af hangt dus! Gelezen op http://www.pakfriet.be want je denkt beslist dat ik het verzin.
Ik begin nu op voortgeschreden leeftijd te lijden aan voortschrijdend wantrouwen. Wat is er nog meer foutgegaan tijdens mijn proces van klein naar groot en nu krimpend mens? Is handenwassen voor het eten misschien ook niet gezond? En handenwassen als je van de wc komt, en ... en ...
Dat bidden voor het eten alleen maar tot gevolg had dat de soep koud werd, wist ik al langer.
Dat voor het zingen de kerk uitgaan alleen maar geen gevolgen had als je je kostuum aanhield, was me daarna bekend geworden.
Dat je als jong mens veel te snel oud wordt, besef ik nu ook.
Dat je als ouwe zak nergens op moet rekenen, heeft niemand me vroeger verteld.
Het CDA, dat hoofdzakelijk in stand gehouden wordt door zijn bejaarde kiezers, heeft aan alle illusies een eind gemaakt. In de nieuwe waarden en normen is alleen maar plaats voor zaken die niks kosten zoals neuspeuterij, orenpulken en met een nagel aan je kont krabben.
Als je eerlijk bent, had je dat eigenlijk altijd al niet verwacht? Ja? Dan ben je inderdaad degelijk, netjes, gezond en verstandig opgevoed!

04-08-2005

Het steekt
Een bekakte vrouw uit de Kol de Mont
met haren nog hoger dan heel hoog blond,
behangen met duizend en één bling bling
en aan iedere vinger een knots van een ring,
kwam helemaal hoteldebotel en overstuur
bij haar huisarts op het spreekuur.

Kermend, steunend en klaaglijk
weende ze sloten van tranen,
ondertussen schrijlings zittend met haar gekruiste onderdanen.
Immers zo had ze geleerd zit een dame uit de Kol de Mont
rugje recht en naar achteren die kont.
Ze deed zich al genoeg schamen.

De huisarts, bekend om het kunnen werken onder veel druk.
Raakte door het gegil van de dame een beetje van zijn stuk.
En vroeg haar om te bedaren.
Hij moest dit zaakje immers in 10 minuten klaren.

"Wat is er toch aan de hand mevrouw, wat kan ik voor u doen?"
Ja, ja hij hield zijn fatsoen.
"Ik ben gestoken door een wesp en het doet zo'n zeer".
"Vertelt u dan maar eens waar, aan deze heer".
"Oh nee mijnheer de dokter, dat kan ik echt niet zeggen,
het is walgelijk, te erg om aan u voor te leggen".
Ik krijg dat vieze woord echt niet uit mijn strot
Ik ga nog liever helemaal kapot.
Het doet zo'n zeer en het gaat steeds meer zwellen,
maar ik kan het u echt niet vertellen".

De huisarts werd nu bozig en sprak kordaat:
"U vertelt het voordat u mijn praktijk verlaat,
dus nu zegt u me maar waar, dan zijn we zo klaar".

"Bij de Aldi" fluisterde de dame en toen moest ze overgeven.

Ik vraag me trouwens nog steeds af of die huisarts er toen in is gebleven.

@ntje, 3 augustus 2005

03-08-2005
Ik geloof dat we een rustige periode tegemoet kunnen zien. Onze JP is nog op vakantie en zijn grote vriend Sjors dubble Joe Boesj is gisteren ook voor een maandje gaan hengsten op zijn ranch ergens in de prairie. Je weet dus bijna zeker dat er voorlopig nergens een oorlog uitbreekt, dus als je zelf ook nog een paar rustige dagen wilt hebben is het nu de tijd.
Als de hond van huis is speelt de kat voor kater, is een oud spreekwoord, niet? Wellus, want de vrouwen zijn nu aan de macht las ik in Forbes. Godju, zeg. Heb ik me toch effu achter een oor moeten krabben. Het zijn geen mispoezen, die nieuwe, machtigste top 100 vrouwen in de wereld. Klein probleempje voor mij is mijn Amerikaans kennis, ik ben niet zo goed in trensleesjens. Ik ben namelijk erg voor het vrije woord en geschrift en heb een hekel aan verplichte woordkeus in vrije vertalingen. Toespraken van Boesj kunnen mij zodoende weinig bekoren want hij doet altijd heel iets anders dan hij zegt.
Maar terug naar de vrouwtjes van Forbes. Het zal je niks verbazen dat Condoleezza Rice op de eerste plaats staat. Ik dacht dat die dame de minister van "Vreemde Zaken" was van Amerika. Want neem me effu niet kwalijk, maar over dat grote land worden toch heel wat indianenverhalen opgedist, niet?
Wel, helemaal mooi mis dus. "Secretary of state", is ze, las ik. Secretaresse van de staat dus ... godju ... zucht.
Bijna alle machtige vrouwen hebben volgens mij kloten. Forbes beschrijft ze vaak als chief executive officer, president, chief financial officer, chairman, dat is iemand met de secretaresse op zijn schoot (noot vertaler), co-founder (medevinder?) enz. En als klapstuk op plek 44, onze Neelie Kroes. European competition commissioner, is ze, schrijven ze.
Hepput nooit geweten dat Neelie iets in de Europa cup deed. Die dame heeft volgens mijn zeer bescheiden mening helemaal geen verstand van voetbal. Zie je maar weer, die Amerikanen schrijven maar wat, ... die schrijven om te blijven. Als je maar veel onzin schrijft ister altijd wel een minister president van een klein landje dat het gelooft, geloven zij, denk ik. Bah, ... wat een kerels, die chairmen.

02-08-2005
Ik heb vandaag alleen maar goed nieuws. Ik wil het helemaal niet hebben over die zakkenvuller van de Thuiszorg die met andermans zakkenwassen zijn eigen zakken vult. Niks vandaag, geen niet normale normen en waardeloze waarden. De veiligheid op straat, het hete hangijzer in ons dorp (na de hondenpoep op de stoep) ister in het weekend een stuk op vooruit gegaan. Onze eigen geuniformde veldwachterij heeft vijf vlegels in den kraag gevat die 26 huisnummers gejat hadden. Met andere woorden: "Aan de zware criminaliteit in ons dorpje is een ferme klap uitgedeeld". De pliesie heeft ook intelligente vragen gesteld, misschien wel te ... De boefjes wisten geen antwoord op eventueel nut, doel of opbrengst van hun snode daad. Ik weet nu wel waarom ik vorige week, na het kaarten, mijn woonstee niet kon vinden. Heb nondeju naar huis moeten bellen dat ze me moesten komen ophalen in de Pöt wegens plaatselijke dichte mist.
Boze tongen beweerden vandaag dat ze die nummers nodig hadden om te leren tellen, want het onderwijs is ook niet meer wat het geweest is. Ik geloof dat niet. Niemand gaat in zijn vakantie leren tellen. Hooguit leert hij beter op zijn tellen te passen. Ik heb vorige week op mijn zoektocht naar huis ook nog een eindje mijn passen geteld, maar heb waarschijnlijk toen de verkeerde kant opgeteld.
Ze hadden natuurlijk ook de pliesie kunnen wijsmaken dat ze op weg waren naar een bingo. Maar ja, het waren nog maar jongens die daar te jong voor waren.
Maarru, het beste nieuws vandaag is dat vrouwen gek zijn op een oudere bedpartner. Dat we dat nog effu mogen beleven! Niks geen sixpack, sexgod en een mooie bos krullen. Kaal mag evenals wat minder potent. Ervaring jongens, daar gaat het om!
Zo blijkt althans uit een rondvraag onder Zweedse vrouwen. Uit de enquête van het blad Tara blijkt dat de helft van de Zweedse vrouwen seks verkiest met mannen tussen veertig en vijftig. Ze waarderen vooral de ervaring, kennis en het begrip van de oudere mannen. Godju.
Ik had het er met Hayke over, of we niet op forel of zo moeten gaan vissen. "Hmm", zei Hayke, "Zweden, zei je"? Blijf dan liever nog wat jaartjes achter je computer zitten".
En of het allemaal nog niet genoeg is. Livar, het Limburgse varkensvlees wordt 30% goedkoper en ik weet niet wat het nu kost. Hep altijd gedacht dat varkensvlees iets voor arme mensen was. We kregen het vroeger in het leger, snap je en dat was geen vijf sterren restauratie. In de sla zat zelfs zand, want daardoor kon je je als zandhaas beter camoufleren.
Bovendien, ik vind het niks om een kuusj (varkentje) dood te maken om op te eten. Je toont toch wel erg weinig beschaving als je zo'n vriendelijke krulstaart in mootjes in de pan hakt. Brr .. geen mij maar vloeibaar voedsel. Een pilsje staat gelijk met vijf boterhammen en ... je lest ook nog eens je dorst.

01-08-2005
Om deze tijd van het jaar hebben we (mijn vriend Hayke en ik) altijd hetzelfde probleem. Een deel van onze toepbezetting is op vakantie, of op wat daarvoor doorgaat, en moeten we ons dankzij die uitvallers behelpen met invallers. Voor een echte kaartspeler is dat erg moeilijk want ingevallen jongens zijn niet te voorspellen. Onze vaste bezetting is dat ook niet, maar je weet wel hoe ze de boel proberen te besodemieteren en dat is wel o zo makkelijk. Gisteravond zat er een geograficus bij ons aan tafel. Hij vergeleek alles met landen waar hij ooit geweest was en met de vrouwtjes had kennisgemaakt.
"Voor een man is geografie altijd hetzelfde", verkondigde hij. Tussen het 14 en 70ste levensjaar van een man is die gelijk aan Cuba, geregeerd door een lullende dictator.
In de leeftijd van 18 tot 21 jaren lijkt die van een vrouw op Afrika of Australië. Pas half ontdekt, wild en van een natuurlijke schoonheid met struikgewas en vruchtbare delta's.
In de leeftijd van 22 tot 30 jaren lijkt die van een vrouw op Amerika of Japan. Volledig ontgonnen, heel goed ontwikkeld en staat open voor alle handelsbetrekkingen met veel geld of automobielen.
In de leeftijd van 31 tot 40 jaren lijkt die van een vrouw op Indië of Spanje. Heel heet, ontspannen en bewust van eigen schoonheid.
In de leeftijd van 41 tot 45 jaren lijkt die vaneen vrouw op Frankrijk of Argentinië. Ze werd gedurende de oorlog half vernield maar is nog altijd een warme en gezellige plek om te bezoeken.
In de leeftijd van 46 tot 50 jaren lijkt die van een vrouw op Joegoslavië of Irak. Ze heeft de oorlog verloren en wordt door begane vergissingen gekweld. Een kolossale wederopbouw en vernieuwing is nu noodzakelijk.
In de leeftijd van 51 tot 60 jaren lijkt die van een vrouw op Rusland en Canada. Heel ruim, rustig, haar grenzen zijn bijkans eindeloos. Echter wegens het gure klimaat blijven de mensen er vandaan.
In de leeftijd van 61 tot 70 jaren lijkt die van een vrouw op Engeland of Mongolië. Ze heeft een even glorievolle en alles veroverende geschiedenis, maar niet dezelfde toekomst.
Na hun 70ste lijken vrouwen op Albanië of Afghanistan. Iedereen weet waar het ligt, maar niemand wil er naar toe.
Ik vond er niks aan (het kaarten) gisteravond.