Tikkies, oktober 2005

30-10-2005
Mijn eerste liefde.
Verliefd zijn is toch een vorm van zelfontering, ontremmen en jezelf openbaren aan je lezer. En wat is er nou meer splijtende in de geest van een vrouw dan de confrontatie met je allereerste liefde? Na die gebeurtenis is nooit meer iets in je leven hetzelfde. Alles zal in je leven in dienst staan van de zoektocht naar deze "eerste liefde". Vraag maar aan je moeder. De eerste man die in je leven mooier, slimmer en beter is dan je vader. Mijn eerste liefde ontmoette ik toen ik een jaar of zes, zeven was. Ach toch maar even met mijn ziel bloot.
Mijn eerste liefde heette Karel. Ik zeg het nog een keer hardop: "Karel" WAUW! Wat een naam. Ik zie hem nog zo voor me. Met zijn weelderige zwart krullende haar. Zijn wipneus en zijn kleine malle wijd uitstaande oortjes ... . Het enige wat nog miste was zijn kostuum kompleet met stropdas (en een pijp, want die had mijn vader ook). Kareltje woonde twee huizen verder dan mij.
Karel zat bij mij in de klas en was geniaal. Hij mocht zelfs later in onze 'schoolcarrière' in groep zeven een klas overslaan, maar dat leek hem teveel van het goede. Karel was zo wijs om niet het contact met zijn 'spreekwoordelijke achterban' verliezen. (Noot: Karel kreeg de politiek met de papalepel ingegoten, want paps was een PvdA-er, maar dat terzijde)
Ik besloot op een dag de stoute gympjes aan te trekken en Karel uit te nodigen om een dag bij mij te komen spelen. Je kan nou eenmaal niet altijd touwtje springen, hè?
"Oké! Kom maar bij mij", piepte zijn zachte verdraaide stem. Hij kreeg al een beetje de “baard” in zijn keel. Dat, ja dat maakte nu juist dat ik op hem viel. Als een poes die zijn prooi in het vizier had reageerde ik:
"Leuk! Zal ik woensdagmiddag na “Swiebertjer” komen?" De afspraak was rond. Er restte mij nog maar één ding ... . Ik moest mij mentaal voorbereiden. Vele knikkerpotjes en tikkertje spelen later was ik er helemaal klaar voor. "Let's go!"
In het rode bolwerk van Karel aangekomen snelden we na de ranja naar boven. Wow, dus zo ziet een jongenskamer eruit? "Spelen tot we er bij neervallen", hoopte ik. Na een kwartier te hebben ge-mens-erger-je-niet, pakte hij plots een prachtig flesje met een paars bolletje aan een touwtje.
"Wat is dat?", riep ik, terwijl ik de veerkracht van het bed al springende aan het uittesten was.
"Dat is oma's parfumflesje"
"Wat moet je in Godsnaam met dat stuk glas?", dacht ik nog in al mijn naïviteit.
Plots begon hij de inhoud van deze verderfelijke fles op mij te testen. (4711) Oei! De verstuiver braakte een walgelijk goedje over mij uit.
"Jak! Dat ruft, zeg."
De lucht was ondraaglijk en ik voelde me licht in mijn hoofd worden. Ik stopte met springen op het bed en zei:
"Niet doe-hoen!"
Pfff! Nog een keer. Ik rende naar de stereotoren, daar zou hij vast niet durven te verstuiven ... .
Pfff! Pfff! Pfff! Er was geen ontkomen meer aan.
Het ware trauma ontpopte zich. "Was dit nou het uiten van liefde? Dus dit doen papa's en mama's?
Waarom?", veel soortgelijke vragen schoten door mijn hoofd. Ik verloor plots mijn onschuld, mijn geloof in de mensheid en het vertrouwen in het leven. Karel ging maar door met spuiten van de aftandse Eau de Cologne. Vermoeid en uitgeput liet ik de rampspoed over me heen komen. "Wat een duivelse blik zag ik in zijn ogen ..." Mijn eerste liefde was de duivel zelf ...
Mijn god, zou ik daar nu een kind krijgen? Van alles ging er door me heen. Nee hè!! Daar was ik nog niet aan toe! Was dat zo’n soort voorbehoedsmiddel? Wist ik veel! En bovendien was dit nu die grote liefde waar iedereen het over had? Voor mij hoefde het niet meer.

Antje Blomme

29-10-2005
In dit land is alles tot in de puntjes geregeld. Punt! Als er dan toch een iets mis gaat (dat met de regelmaat van de klok gebeurt) dan is er altijd adequaat opgetreden, was het niet te voorzien (hoewel natuurlijk herhaaldelijk gewaarschuwd was), was het een natuurverschijnsel dat maar eens in de duizend jaar mag voorkomen maar herhaaldelijk uitzondert. Punt.
Onze volksvertgenwoordigers roepen vervolgens hard foei, eisen dat het anders moet en laten zich vervolgens wegsturen met een dooie mus. The Dutch crazy business, simple comme bonjours. Je kunt toch moeilijk volhouden dat, als je een paar honderd uitgeprocedeerde asielzoekers opsluit en ze laat bewaken door één bewaker en twee uitzendkrachten, je professioneel bezig bent.
Als je als afgestudeerde academicus zulke wijsheid verkoopt deugt er iets niet aan ons onderwijsstelsel. Dan is één en één niet meer twee maar iets anders. En het is nog erger, één en één is zelfs iedere keer iets anders. Toevallig hoe het uitkomt. Helaas, het pakt altijd verkeerd uit.
Ga eens in een verzorgingshuis kijken. Wedden dat je met tranen in de ogen buitenkomt. Als je een naaste hebt, die gebrekkig is wordt je al vlug gepromoveerd tot mantelzorger. Met een beetje pech krijg je dan na geruime tijd zelf een burn out. Met nog wat meer pech verlies je uiteindelijk je baan en wordt zelf een wrak. Alles adequaat volgens de regels, waarden en normen.
Hoe het allemaal mogelijk is? Gewoon omdat niet de waarheid vertellen geen leugen meer is. De huidige waarheden worden tegenwoordig zodanig opgediend dat ze officieel geen leugens zijn - maar zeker ook geen waarheden. Door ons hoge niveau van opleiding is de leugenaar een technocraat geworden die kan goochelen met cijfers en rapporten. De getroffene heeft geleerd dat verzetten eigenlijk geen moer helpt en trekt zijn eigen plan.
De bedenker van al dat fraais noemt zich adviseur en laat zich minstens dubbel bovenmaats betalen. Regels zijn immers voor degene die er door getroffen worden. De eigen plantrekker wordt, als hij gesnaaid wordt, rechtvaardig maar wel streng gestraft. De bovenmaatse zegt dat hij slordig is geweest.
Ik zeg niks meer, trek zelf maar je eigen plan.

28-10-2005
Soms denk ik wel eens, het kan niet meer gekker! Maar zo'n optimistisch denken is altijd negatief. Het kan altijd nog gekkerder dan gek. Bijvoorbeeld in het nieuwe zorgstelsel, dat in het kader van de nieuwe waarden en normen volgend jaar ingaat en, dat het knapste staaltje sociale wetgeving van na de oorlog zou moeten zijn is zelfs het ondenkbare mogelijk. Niet alleen het feit dat iedereen meer euri moet gaan betalen voor minder zorg en daarbij ook nog eens met een hoop nieuwe zorg wordt opgezadeld, maar ook de manier waarop er straks betaald moet gaan worden.
De regering slaat namelijk in haar ontzettende wijsheid meerdere vliegen in één klap. Teneerste zullen er minder mensen naar de dokter gaan. En vervolgens degenen die met lood in de schoenen gaan, moeten behalve hun kwaal ook boter en vis meenemen want huisartsen zijn niet zeker van hun eigen boterham met enig beleg, te verzorgen door de zorgverzekeraar.
Kuch ... Het draait dus weer om geld. Iedereen die geld van iemand anders beheert wil dat het liefst zo lang mogelijk en zoveel als mogelijk in eigen bezit houden. Zorgverzekeraars zijn hierop helaas geen uitzondering.
De huisartsen die de bui al zien hangen dreigen nu met een pinautomaat in hun zaak als de patient hen niet contant betaalt. Voor niks gaat de zon op en gezondheid is niet te koop dus, je moet er wel wat voor willen doen.
Als je nu een slimme jongen of voor mijn part meid bent, spring je in het gat dat de zo geprezen marktwerking van een zekere meneer Hoogerworst je nu biedt. Je begint naast de huisartsenpraktijk je eigen praktijk of voor mijn part, je atelier. Je begint een financieringsbureau! Als de nood aan de man cq vrouw is, is die bereid onder alles een poot te zetten, ook als je hem/haar daarmee een poot uitdraait.
Ik zie een enorme uitbreiding van de werkgelegenheid in ons land. Allereerst moeten al diegenen die een poot zijn uitgedraaid door de dokter geholpen worden. Gipskamers moeten een mannetje/vrouwtje extra aannnemen. Naast jouw geldschieterijtje kan ook een incassobureautje terecht. Er zullen altijd zwarte schapen zijn die niet kunnen/willen dokken. Misschien is er ook nog plek voor een deurwaarder?
Godju, ik vraag me in ernst af wie dit allemaal zo van te voren heeft kunnen bedenken. Vroeger was alleen Amerika het land van de onbegrensde mogelijkheden. Tegenwoordig hoef je daarvoor de deur niet meer uit, de gekkigheid wordt je van overheidswege gratis thuisbezorgd.

26-10-2005
Er is weinig nieuws onder de zon en ook onder de wolken blijft het voorlopig regenen. Dit snertweer is mooi weertje voor goudvissen en kikkers, mensen die niet persé buiten moeten zijn worden tijdelijk holbewoner en blijven binnen. Wat ga je binnen doen als je niet buiten kunt zijn? Bij gebrek aan een spelletje, lezen zum beispiel, krantje diep doorspitten en denk je ... dat ik las?
Het bisdom Roermond gaat zijn geurlijn aan de vrouw/man brengen. Stelt mensen in staat aan het geloof te snuffelen. Godju ... !
Het is lang geleden, misschien wel 60 jaren, maar ik kan het me nog herinneren hoe het geloof rook. De pastoor bijvoorbeeld rook naar sigarenrook en ik vond dat die rook stonk. Mijn vader rookte shag en dat prikkelde alleen in mijn ogen als ik hem vroeg kringetjes te roken.
Soms rook het in de kerk lekker, als je er vroeg moest zijn en er al wat kaarsen brandden. Soms was dat voor een begrafenis, doodgaan was toen nog ver weg en een kwaal van oude mensen. Kuch ... een heel leven loop je de lappen onder de schoenen vandaan om ergens bij te zijn en als je oud wordt wil je er niet bij zijn.
Soms rook het vies in de kerk. Als het er vol zat met mensen die door de regen gekomen waren en waarvan de vuile was dan door de geestelijkheid wit gewassen werd. Dat deden ze met halvolle en volle aflaten. Was net de markt. Je moest er vlug bij zijn, anders zat je voor de eeuwigheid in de verdoemenis.
Nadat de schrik er tijdens de preek flink ingedonderd was kon je troost putten door flink in het zakje met het belletje te doneren. Het belletje hoorde bij een bedwelmende geur. Zodra het begon te rinkelen werd op het altaar een soort open haard gestookt. Vreselijk wat dat stonk in een kerk waar het zuurstofgehalte al flink teruggelopen was.
Eigenlijk kon ik het niet verdragen, maar terwille van de zondagsplicht riskeerde ik een vroegtijdige dood. Ter afleiding las ik in een gegeven kerkboek dat verdachte zaligen soms in de geur van heiligheid sterven. Stelde me voor dat het een soort eau de cologne moest zijn, want toen mijn oma gestorven was werd de kamer waar ze opgebaard lag ook met dat reukwater besprenkeld. Ik vond mijn oma heilig en geloof dat nu nog, hoewel ik niet gelovig ben. Sommige dingen moet je niet hoeven uit te leggen.
Ik kwam ooit in de sacristie omdat mijn vriendje misdienaar was. We zouden samen op woensdagmiddag stiekem wijn gaan slempen. Hij had een slokkie aan de kant gezet. Ik vond dat het er erg muf rook. Weet ook nog hoe de miswijn smaakte. Naar engelenpis zei mijn vriendje.
We kregen een nieuwe kapelaan en die rook naar benzine! Had een Solex gekregen als afscheidscadeau van zijn vorige parochianen. Ik denk dat hij veel moest sleutelen en prees me erg gelukkig als hij tijdens de godsdienstles op mijn schoolbank kwam zitten. Benzinelucht was toen nog heel gezond. Toen ik vele jaren later een scooter had, zorgde ik altijd dat ik naar benzine rook. Naderhand hebben de Hells Angels dat odeurtje ook ontdekt.
Gek, nu ik er zovele jaren later over terug denk, benzine is een geweldige energiedrager. Waarom zegenen ze in de kerk niet met benzine? Zou er eens met onze kapelaan over moeten praten.

24-10-2005
Ik dacht dat ik het in Keulen hoorde donderen, maar dat kan niet, het is nog niet de elfde van de elfde. Want dan pas wordt in Keulen het carnaval ingeschoten. Neen, het was onze minister Veerman, ja die met die slordige boerderijtjes in Frankrijk, die een schot voor de boeg loste. Alle hobbykippen vaccineren, stelde hij voor. Volgens mij is die excellentie weer slordig. Op iedere hobbykip (tenminste dat ik denk dat er eentje is) komen tienduizend niet hobbykippen voor en die juist ... daar gebeurt niks mee.
Wat is eigenlijk de definitie van een hobbykip? Is dat precies zo iets als een hobbyminister? Iets dat je hebt, om te hebben, maar waar je eigenlijk niks aan hebt? Een industriekip daar heb je iets aan, die hak je de kop af als je er niks meer aan hebt. Die heeft dus waarde. Een hobbykip laat je oud worden omdat zij geen waarde heeft?
Een haan, is dat ook een hobbykip? Of is het zo dat een kip de hobby van een haan is? Moet een haan dan ook een prik? En hoe zit het met hennen en hoenders. Ik heb nog nooit van hobbyhennen en hoenders gehoord. Ik heb krielen, 5 stuks, vallen die ook onder mijn hobbies? Om de dooie kippendood niet, ik heb om dezelfde reden krielen als de boeren industriekippen. Om de eieren ... Niets lekkerder dan een vroeg geraapt krieleeitje op de late zondagmorgen.
Ik denk dat minister Veerman een veer komt aan het laten in Brussel. Hoe moet je dat allemaal uitvoeren? Bij iedere hobbykip een hobbyvacinatieboekje? Moet ik mijn krielen nu namen geven, een ring in de neus, een chip onder een vleugel?
Hoe moet ik met mijn krielen naar de dokter? Per koerier, als luchtpost? Zij duiven ook hobbykippen? Moet de heilige geest ook een spuitje halen?
Weet je, ministers zijn ook maar gewone mensen. Hebben ook wel eens een blauwe maandag en zeggen dan maar wat in het kader van de nieuwe waarden en normen. Slordigheidjes noemen ze dat. Ik word er een beetje kippig van.

23-10-2005
Ik dacht dat ik hemelse muziek had gehoord en keek bedeesd om me heen. Zou het dan toch waar zijn, ofschoon ik er nooit in geloofd had? Zou er toch een hemel met bijbehorende inventaris enzovoorts bestaan? Engelen met harpjes en klaroenen die ik zo juist had horen bazuinen. Goeie God ... mijn lief was er ook al, zat in nevelen gehuld een boek te lezen ... en god mag me makrele, maar de boxer zag ik eveneens door een hemelse nevelsluier. Shit, hoewel ik vanmorgen laat was opgestaan werd ik vanmiddag vroeg op de bank wakker. Het vallende bladeren syndroom.
Ik heb het ieder jaar, moet er aan wennen dat de zon op vakantie is en het bladeren blazen aan de herfst en ons laat. Als ik nu een beer was zou ik al lekker in de winterslaap zijn en me straks in mei afvragen, wie het toch is die al die blaadjes weer aan de bomen geplakt heeft. Ik vind dat een logische gedachtengang voor een ouwe beer. Maar ik dwaal af met mijn gebleer.
De hemelse muziek die ik hoorde kwam uit een kerk, de engel die zong was een blonde sopraan, de bazuin was een hoorn, het geheel vanmiddag was een herhaling van vanmorgen, las ik in de ondertiteling, een gedigitaliseerd huwelijk op de TV, onze laatste prins was aan de vrouw gebracht, de Hilversumse kosteres Maartje van Weegen legde het allemaal simpel voor Jan met de korte achternaam uit.
Samen met dat mens wakker worden is heel erg. Ze praat alsof ze alles weet en ik weet zeker dat ze niks van mij weet. Ze is namelijk een royaltywatcher, dat is een betere soort roddeltante. Fijne mensen die over andere mensen kletsen, zeggen dat het geen roddel is maar journalistiek en er nog voor betaald worden ook. Kuch ...
Er zaten een hele hoop kakkies in de kerk, zag ik. Bekenden van mij, maar ik niet van hen. Hun kennis van mij is niet toereikend. Pieter met de grote gehoorgangen, de bijbehorende dames met de kolder hoeden. Zouden ze zich schamen voor hun getoept kapsel? Waarom proberen ze dan geen andere kapper? Niemand met een MTV petje? Iedereen met een stropdas? Niemand met een open kraag? Geen stoere jongens of ferme knapen in de kerk, komen die dan misschien ook niet in de hemel? Bij het een hoort het ander, ik hoor er niet bij, hoef ook niet in de hemel, dacht ik. De hemel is voor een bepaalde kliek.
Wachtte met spanning op het moment dat iemand ging collecteren. Dat is in dit land immers een folklore, net als zaklopen op koninginnedag. En gegeven het feit dat daar een heel kapitaalkrachtig zooitje bij elkaar zat zou er een mooie opbrengst zijn. Was nieuwsgierig wat Jan Peter en de majesteit zouden offeren. Onder de honderd euro zou ik met zo'n baantje me de ogen uit de kop schamen.
Denk je, de collecte werd overgeslagen. De duivel scheet weer eens op de grote hoop. Laatst was ik op de begrafenis van een arme pensioentrekker en voor de dienst een kwartier aan de gang was waren ze al twee keren met een schaal langs gekomen. Als je ouder wordt en er vallen links en rechts wat gaten om je heen moet je daar in je begroting mee rekening houden.
Zucht, het rijk van de rijken is tot aan de hemel rijkelijk geplaveid.

22-10-2005
In de oude tijden had je ouden van dagen, ook wel bejaarden genoemd. Dat waren zielige figuren, zeg! Kwam je ze op straat tegen wisten ze niet of ze kwamen of gingen en soms lieten ze het lopen zelfs. Tegenwoordig is dat allemaal veel beter geregeld. Nu heb je seniors en dat hep ontegenzeggelijke voordelen.
Had een senior vroeger, voor hij senior werd, maar één ding in zijn kop; nu hij senior is heeft hij niks meer aan zijn kop en dat niks kan hij bovendien ook nog gerust vergeten.
Mijn vriend Hayke vertelde me van zijn pa. Dat is een uitzondering. Die is al 90 en doet het nog. Hij verdraait zijn ogen en maakt dan rare geluiden. Ma van Hayke vraagt heel bezorgd wat pa mankeert. Je weet maar nooit met zo'n oude snoepert. "Ik weet het ook niet", klaagde de pa. "Ik weet niet of ik ga of kom".
De vrouw van Hayke is ook gegaan, tenminste voorlopig. "Die komt altijd terug", zegt Hayke. "Rampen herhalen zich, kijk maar naar Amerika. Eerst kwam Katherina, daarna Rita en nu Wilma.
"Ze is gegaan om een blouse", zei Hayke. "Ik maakte haar een welgemeend compliment om de nieuwe blouse, die ze droeg". "Heb ik gisteren bij jou in de auto gevonden, zei ze", en vertrok.
De ma van Hayke was laatst nog voor onderzoek bij de dokter. Die dacht zich een grapje te kunnen permitteren en zegt: "Gefeliciteerd moedertje ... , alles is in orde, kom over een half jaartje terug en dan kijken we nog eens naar je buik". De mem (dat zeggen ze hier) grijpt boos haar handy en belt Hayke's pa op. "Smeerlap", roept ze: "Ik ben in verwachting!"
"Pardon?", vraagt Hayke's pa. "Met wie spreek ik?"
We hebben vandaag forel gegeten. Hebben we eerst zelf gevangen. Stelt niks voor. We gaan eerst naar de Pöt en warmen ons op met een koud drankje. Als je koud gaat vissen vangen is er niks aan. Goed opgewarmd gaan we dan naar Sjange, onder in de haven en roepen: "Gooi een paar vissen over de toonbank". Er gaat niks boven zelf gevangen vis, alhoewel ik twee keren mis sloeg. Maar een goed gebraden misvis smaakt zelfs lekkerder dan een aangebrande beet.

21-10-2005
Godju, slik, been verbrand. Er stond echt nieuws in de krant. Had nog erger gekund, tien centimeter meer naar links en pissen zou een probleem geworden zijn. Wouter Bos gaat één dag vasten, doet een dag mee met de moslims tijdens hun ramadan. Zijn vastendag zal op video worden vastgelegd en worden uitgezonden. Dit is ongewenste intimidatie, ik had beter verdiend op de vroege ochtend en het was nog beter geweest als ik in bed was blijven liggen.
Wat kan een politicus nog meer verzinnen om mijn aversie tegen politiek verder aan te wakkeren? Whoehahabeeeh! Komt geheid vanavond bij Barend en van Dorp zijn gast-ritus uitleggen en knuffel PvdA-er Jan Mulder zal hem mooie woorden uit de bek trekken. Zo'n programma's zijn nog erger dan een herhaling van de verloren interland Nederland-Duitsland op het WK voetballen van 1974.
In alle ernst, wat stelt zo'n daad eigenlijk voor? Je mag een dag niet eten tussen zonsopgang en ondergang. Ik heb iedere week wel een ramadandag. Ben 's avonds doorgezakt, heb 's morgens zelfs nog spontaan mijn maag leeggemaakt en kan verder de hele dag geen eten, laat staan drinken, zien. Waar praten we in des hemelsnaam over? Als de zon ondergegaan is en de camera gestopt, transformeert hij waarschijnlijk tot een echte smulBOS! En gegeven het feit dat mijnheer bovendien vegetariër is, zal hij 's avonds geen broodje schaap mee mogen opscheppen maar zich moeten beperken tot schaapachtig kijken. Wat een snertvertoning, geef mij maar een stevige pot hutspot voor het slapen gaan.
En er was nog meer nieuws, zelfs goed nieuws ondanks dat het begon als slecht nieuws. In Breda probeerden twee jonge straatrovers een dame van 71 jaren te beroven. Moet je je voorstellen, dit dametje liep met een rollator over de stoep en haar boodschappentas die in het korfje lag was als prooi gedacht. Mooi niet dus. Het kranige wijfje schopte het gepeupel tegen het trottoir, schold ze uit voor alles wat lelijk was en de bandieten kozen het hazenpad.
Zo'n wijfje moet je voor de TV halen, haar verhaal laten vertellen en dat wil ik ook best nog eens in de herhaling zien. En laat kakbouter Bos in het bos gaan schoffelen want paddestoelen plukken is door onze plukzekaal regering verboden.
Shit, door het koelen met water heb ik ook nog het gevoel dat ik incontinent geworden ben.

20-10-2005
Omdat regeren vooruitzien is loopt er eigenlijk niks meer in deze regio. Een paar afzuigventilatortjes en wat zelf zakkenvullende topmannen buiten beschouwing gelaten. Eigenlijk is het te gek voor woorden, die omgedraaide wereld van tegenwoordig. Bedrijven zetten hun werknemers met honderden tegelijk op straat, maatschappelijke instellingen funktioneren ver onder de maat, met voorzienigen zoals electriciteit, gas, water en riool is vaak iets mis en hun managers belonen zich ieder jaar weer met exploderende bonussen. Hun motivatie: "Wij zijn uniek, we kunnen zo naar het buitenland". Zelden is er iemand gegaan en zoja nog sneller teruggekomen. Ergens klopt er iets niet ... niet?
Aan de oevers van de Cötelebeek worden al jarenlang Cötelebeekse landdagen gehouden. Op die dagen vergadert namelijk de gemeenteraad van het voormalige Sittard en Geleen, tegenwoordig de fusiestad. Niets is minder waar dan een fusie want bijna ieder gemeenteraadslid is afgevaardigde van vooral zijn eigen keutelplaats en kan moeilijk verder dan de afrastering kijken. Op deze manier zijn vele historische miskleunen, in dit voormalige bronsgroen eikenhout en zwarte mijnstreek, als staaltjes van bestuurlijk vernuft opgevoerd.
Besturen hier is eigenlijk een baantje voor praalhanen. Vooraan lopen bij de muziek, vooraan staan bij het nuttigen van onze folkloristische spijzen en dranken, vooraan staan bij het praten over onbenullige dingen. Achteraan zich verstoppen als iets kolossaal is misggegaan. Het waren de andere, ik heb het altijd al gezegd ... stem op mij en alles komt goed. Schijnbaar niks dommers dan de Cötelbeekse kiezer, hij doet het weer en zal het gelag van het daarna opklinkende gelach betalen.
Omdat regeren vooruitzien is, geeft de Cötelbeekse gemeenteraad miljoenen subsidie aan Sabic om een eigen praathuis te bouwen. Sabic hoeft daar niks voor terug te doen en zal ook niks terugdoen, als het ten koste van hun miljardenwinst gaat.
Omdat regeren vooruitzien is, gooit de gemeenteraad karren geld in een al jarenlang onfortuinlijke bodemloze put, die Fortuna heet. Fortuna hoeft en kan daar niets voor terugdoen want ze staan op de laatste plaats en degraderen is daar onmogelijk.
Tjee, en er waren nog een paar kleinigheidjes. Een autoluwe rijkswegboulevard, de revisie van Sitterd ... shit geld op. Tja en omdat regeren vooruitzien is, je moet uiteindelijk toch het geld dat je weggooid weer binnenhalen, verhoog je de hondenbelasting en het legen van de vuilnisbak. Dit heeft natuurlijk geen gevolgen voor illegaal vuildumpen. Slechts de bejaarde die alleen nog wat aanspraak aan zijn keuter heeft, is het kind van de rekening.
Daar denk je als goed gemeenteraadslid natuurlijk ook aan. Volgend jaar, voor de gemeenteraadsverkiezingen, zoek je hem op en laat hem een stemvolmacht tekenen. Hoeft hij daarvoor de deur al niet meer uit. Het maakt immers niet uit of hij door een Sittardse hond of een Geleense kat gebeten wordt.

18-10-2005
Las in het weekend het nieuwe boek van "Geo Wissen".
Het is een Duits boek maar ik neem aan dat hetgeen voor Duitsers geldt ook Belgen en Nederlanders telt.
Er staan best wel wat leuke dingen in die ik graag verder wil vertellen.
Van alles zijn de gemiddelden berekend, dus wat voor vrouwen telt, geldt ook voor mannen.
Zo is de gemiddelde leeftijd volgens statistiek tegenwoordig 78 jaren. Valt me mee.
In al die jaren hebben we 16 uren orgasme. Godju, dat is kort zeg! Had ik me veel meer van voorgesteld. Heb nog maar een paar seconden over.
We bidden twee weken en doen 6 weken aan voorspel. Of het met elkaar te maken heeft, is me niet duidelijk. Maar vroeger was er een flokloristisch gebruik, ik geloof voor het zingen de kerk uit, heette het ... niet?
We staan 6 maanden in de file en verdoen 9 maanden van ons leven met wassen en strijken. Ik zweer het, heb nog nooit een strijkbout in mijn handen gehad. Iemand loopt dus met maanden van mijn leven rond. Laat het hem/haar tegen beloning terug bezorgen.
5 Jaren verkloten we met eten en 5,5 jaar met TV kijken. Ik kijk alleen maar voetbal en eet meestal fastfoot.
Slecht 7 jaren besteden we aan netto werktijd. Shit, dan kom ik mijn cadeau voor 40 jaren dienstverband aan het terugbrengen.
24 Jaren en nog wat maanden, verslapen we. Gaap ...
Alles schijnt met deutsche Gründlichkeit geprüft te zijn.

16-10-2005
Toen mijn vriend Hayke onlangs een upgrade van zijn "Vriendin 1.0" naar "Echtgenote 2.0" deed, kwam hij tot de teleurstellende ontdekking dat deze applicatie op veel meer memory beslag legt dan ooit vermoed en dat er maar weinig capaciteit overblijft voor andere leuke toepassingen.
Nu blijkt ook nog dat dit gedoe een aantal Child-Processes oproept die een aanzienlijk beslag leggen op de resterende, spaarzame Sytem-Resources. Tussen haakjes, geen van deze fenomenen is in de productbeschrijving of de gebruikershandleiding vermeld, ofschoon er wel door andere gebruikers op geattendeerd is dat het door de specifieke aard van deze programma's te verwachten valt.
Niet alleen blijkt dat "Echtgenote 2.0" bij het booten diverse kritische Systeemaktiviteiten controleert, maar ook moest Hayke helaas vaststellen dat diverse applicaties zoals; Klaverjassen 6.4, Zuipen 3,5 en Kroegentocht 6.0 helemaal niet meer lopen. Het hele systeem hangt zijn eigen voortdurend op, terwijl het vroeger allemaal feilloos liep. Bovendien, bij de installatie van "Echtgenote 2.0" is er geen enkel optie om ongewenste plug-ins zoals "Schoonmoeder 33.3" of "Zwager beta Release" uit te schakelen. Tot overmaat van ramp schijnt de System-performance ook nog iedere dag ernstig te verminderen.
Goede raad doen we putten in de Pöt, bij diverse andere putters en kwamen samen tot de conclusie dat:
In een volgende versie van "Echtgenote 2.0.01 " zullen de volgende faetures aangebracht moeten worden.
* Een, ik kan me niets herinneren button.
* Een, minimize knop.
* Een uninstaller die het mogelijk maakt "Echtgenote 2.0.01" op ieder gewenst ogenblik te kunnen deleten zonder verlies van cache of System-Ressources.
* Een optie, die netwerk toepassingen toestaat in Multitasking Modus te starten om zo meer uit de hardware configuratie te halen.
Persoonlijk heb ik besloten om alle doublures met "Echtgenote 2.0" te voorkomen en on line te blijven met "Vriendin 1.0".
Toen Hayke ten lange leste ook tot mijn inzicht kwam, waren zijn problemen nog niet ten einde. Wat bleek?
"Vriendin 1.0" kun je niet zomaar opnieuw over "Echtgenote 2.0" her-heenzetten. Eerst moet je zorgvuldig "Echtgenote 2.0" verwijderen via "Start, ingewikkeld, enzovoorts". Sommige ervaren gebruikers melden dat dit een bekende bug is waar je terdege rekening mee moet houden.
Blijkbaar veroorzaken beide versies in gemeenschap problemen met de beschikbare I/O poorten. Eigenlijk moest zo'n stomme misconfiguratie niet mogelijk zijn. Maar het is nog veel erger!
De de-installatie van "Echtgenote 2.0" levert nog een aantal problemen op. Een behoorlijk aantal ongewenste restbestanden blijven in het register achter en zijn niet makkelijk te verwijderen. Op de meest ongelegen ogenblikken verschijnt er dan een pop-up op het scherm waarin je herinnerd wordt aan een nieuwe versie, die nog aantrekkelijker en nog gelikter is dan de voorgaande.
Wat is een man, zonder zijn computer? Het kind van ene Bill?

15-10-2005
Vriend Hayke en ik zijn van de week naar de interland van het Nederlands elftal gaan kijken. Nee, niet in de Amsterdam Arena maar in onze eigen tempel, "de Pöt". Sinds je in de Arena geen pils meer kunt putten, putten wij gewoon uit de onuitputbare koolzuurhoudende bron in de kelder van de Pöt. Ik ga me niet belachelijk maken zoals die bobo's in de Arena die aan een flesje water met een namaak tepel lurken. Als echte supporter drink ik pils tijdens een match, gewoon from the bottle to the bottom.
Jemig de pemig, foebal is ook niet meer wat het geweest is. In onze tijd was het Nederlands elftal nog een echte Nederlandse club, elf gemeniede leeuwen. Nu duiken er knapies op van wie ik me de naam moet laten voorspreken, omdat ik denk dat er een reclame slogan op hun rug staat. Hayke heeft me uitgelegd dat het de naam van hun bank is met hun banknummer. Komt doordat ze miljonair zijn, als je geen rijkaard bent kom je niet in de opstelling opgesteld, basta! Voetbal is geld en geld moet blijven rollen, net als de bal. Iedere schop tegen de bal is tegenwoordig meer dan duizend daalders waard. Vroeger kostte een schot door de ruit je een week zakgeld. Trouwens, vroeger waren er ook geen vrouwen bij het foebalkijken.
Het zal niemand verwonderen, als vrouwen zich tijdens het kijken met foeballen gaan bemoeien vervagen de normen. De buitenspelval wordt verwisseld met vreemdgaan, een binnenspeler wordt gedacht als en phallussymbool, hands is niet uit te leggen. Dat een corner een hoekschop is en dat die niet altijd van dezelfde plek genomen wordt, een erge vergissing onzerzijds. Dat alleen een net in de doelen hangt en niet op het middenveld staat, zoals bij tennis, is ook een moeilijk te begrijpen fenomeen. Een terugspeelbal op de kieper wordt gezien als een gemiste kans voor open doel.
Ik heb niets tegen vrouwen, maar hou ze weg uit de Pöt bij foebal want je komt er zelf mee diep in de put. Verloensd door de diepe decolletés wist Hayke na afloop van de wedstrijd zelfs niet meer de stand bij de rust. Hij had het maar steeds over een pingeldoos, terwijl ik alleen wat slidings gezien had en een gemene steekpijn voelde bij elke foute pass.
Vrouwen zijn heel anders dan wij mannen. Jij zult vrouwen nooit met een kratje pils zien sjouwen. Nee, gebruiken een pale sherry voor een droge keel. Ik zeg altijd zo, tussen de palen hoort een vent met ballen want anders gaan de supporters balen.
Vrouwen hebben ook altijd wat te zaniken. Vaak zelfs over de beste vriend van hun vriend of man. Dan geef je toch wel blijk van weinig mensenkennis. Jij neemt gewoon geen vriend als je zijn vriend niet moet.
Ik ken vrouwen die huilen als ze in de film de moeder van Bambi zien sterven, maar het einde van de terminator laat ze steenkoud.
Vrouwen kunnen niet vergeten wat hun man jaren geleden geleden ooit gezegd heeft, maar zijn wel mooi alles kwijt wat hij juist zei.
Vrouwen beschouwen alles wat hun plicht is als offer. Wij mannen doen dat vaak met plezier.
En waarom moeten vrouwen als het hard gespeeld wordt, altijd zonodig knuffelen?
Heb je ooit van een kerel gehoord met cellulitis?
Vrouwen leven wel langer dan wij mannen en dat siert ze. Ze zetten bloemen op onze graven.

13-10-2005
Soms ga ik naar de bieb. Niet om iets specifieks te zoeken en te lezen of te horen. Ook niet omdat de koffie er goed is en goedkoop. Gewoon maar om er te zijn en te ruiken. De bieb ruik je, zodra je er binnenkomt. Zo ruikt de wereld, door de geur der letters in zwarte drukinkt. Door het bevatten in hand en gedachten van ontelbare boeken door ontelbare mensen. Een goed boek is al overal thuis binnen geweest, maar is zelf thuis in zijn eenzaamheid tussen anderen op de plank. Van een goed boek is de omslag alleen in kleur. De inhoud, de fictie of de werkelijkheid is meestal zwart op wit. Zo is de wereld ook, rose is voor de sterveling slechts van beperkte duur.
In de bieb is de wereld gecomprimeerd tot een zaaltje met alles drin en drop. Binnen reikwijdte is alles beschikbaar, fantasie, werkelijkheid, verleden, heden, muziek en toekomst zonder dat er een waarzegster aanwezig is.
Letters zijn meer dan drie dimensionaal. Behalve lengte, breedte en diepte bevatten ze de tijd met het verleden, met zijn onbegrijpelijke begin en de toekomst met het onvoorspelbare defintieve einde. Eigenlijk kan een eenvoudige man als ik het niet meteen goed begrijpen en moet op zijn reuk afgaan. In de neus van een mens zetelt zijn voorspellend vermogen, onraad of veiligheid kun je ruiken, want de een sluit het ander uit. Ik krijg het dan in het snotje!
In de bieb kun je mensen die overleden zijn weer in levende lijve laten verschijnen. Hartje zomer kun je de kou van de overwintering op Nova Zembla Van Willem Barendsz en consorten aan je oude botten voelen. In de bieb kun je wakend dromen maar ook het omgekeerde, dromend waken, is goed mogelijk. Als je in de bieb op een plank staat ben je zo te zeggen "onsterfelijk".
Ik bladerde in boeken met op hol geslagen gedachten, wat heeft al die duizenden mensen bezield om honderduizenden boeken te schrijven? Wat hebben miljoenen regels voor invloed op miljarden mensen? Waarom willen miljarden mensen een klein beetje van enkele duizenden mensen lezen?
Is dat de charme, de uitdaging, van het schrijver zijn? Is dat de verantwoording van mijn mens zijn? Of droom ik weer?

12-10-2005
Al vele jaren loop ik met een vraag rond. Het vraagstuk is niet chronisch aanwezig maar openbaart zich soms acuut. Mijn vriend Hayke legde me tijdens het nakaarten maandagmorgen uit dat het dan een latent probleem is.
"Ik mot geen ingewikkelde praat, je moet mij zeggen waar het op slaat anders sla ik de plank finaal mis", antwoordde ik Hayke.
"Omdat je het nu zelf gevraagd hebt", zei Hayke: "Zeg ik het je nu!"
Godju, ik was helemaal opgewonden.
"Het komt omdat wij geen vrijgezellen meer zijn", zei Hayke. Vrijgezellen zijn slank, vrijgezellen krijgen hun broek goed over hun buik. Getrouwden krijgen hooguit hun broek tot onder hun buik. Dat is jouw probleem als je een nieuwe broek koopt, je buikt past niet. Het ligt niet aan die broekenmaakster in Taiwan of Hongkong. Het heeft ook geen nut om je daar druk over te maken. Ik draag al 10 jaren bretels, scheelt tenminste die verdomde bovenste knoop."
Ik schudde mistroostig mijn buik, schuddebuiken was sinds jaren onmogelijk. Figuurlijk kon het niet meer maar ik kon het me wel nog figuurlijk herinneren. Een schuddebuikende Frenske zonder buik. Godju, dat waren nog eens tijden, met een volle buik nabuiken na het eten. Moet je nu komen, ik heb al weer een hongerbuik voor ik van tafel ga. Hoe is het toch allemaal zo ongeregeld, geregeld ?
Het leek dat Hayke mijn gedachten geraden had. "Wil je weten hoe dat komt?", vroeg hij met zijn samenzweerdersblik.
Ik ben nog nooit beter af geweest met Haykes blik, maar trap er door mijn nieuwsgierigheid altijd in. Stel je voor, dat hij iets weet dat ik niet weet. Dan doe ik zelfs overdag op maandag geen oog meer dicht. Vertel op, makker. ... Is goed, ik bestel nog eerst een rondje.
"Nou, proost", zegt Hayke: "Het is vrij simpel. Als een vrijgezel thuiskomt kijkt hij in de koelkast, ziet niks bijzonders liggen en gaat naar bed." "Ja, enne ? "
Iemand van ons komt thuis en kijkt in bed of er iets bijzonders inligt en gaat vervolgens naar de koelkast ...
Godju, ik snaphum, het leven is niks anders dan wat omgang met een frigidaire.

11-10-2005
Waardigheid, wat is dat? Ik dacht dat ik het vroeger wist, maar nadat verleden week in Assen twee piepeltjes een ei naar onze majesteit geflikkerd hebben, (de gooi was overigens niet raak, maar mis) weet ik het niet meer. De dreumesen (17 en 18 jaar) zitten nog steeds vast en blijven dat voorlopig ook nog. De pliesie beschouwt hun daad als een misdrijf tegen de koninklijke waardigheid. Daar kan een celstraf van maximaal 7,5 jaar op staan. Godju, ik raak bijna buiten adem, op verkrachting staat een honderd uur schoffelen.
Stel je voor, dat de een of andere onverlaat jou of mij een ei, helemaal raak, tegend de harses gekeild had ... Tuurlijk dan de pliesie gebeld en weet je wat die dan zeer zeker gezegd hadden ? Mijnheer, hoe durft U ons voor zo iets banaals te bellen ... Wij hebben het veels te druk met andere belangrijke zaken ...
Voorlopige conclusie, in Assu hep de pliesie nix belangrijks te doen.
En als er dus een koninklijke waardigheid is, ister ook nog een andere, niet koninklijk dus. Zonder karrenradhoed, maar bijvoorbeeld met een overall, een tuinbroek, een werkpak, een schort en noem maar verder op. De merkwaardige werkwaardigheid van 's morgens zeven tot 's avond zes. Een paar uurtjes file staan in plaats van een overtrekkend helicoptervluchtje. Geen bestaan dat bestaat uit de helft vakantie elders, waar het nog beter toeven is dan hier.
Koninklijke waardigheid? Ik dacht dat die Duitser die zijn vrouw (toevallige onze vorige koningin) een heel huwelijk lang met anderen bedroog, die waardigheid helemaal verkloot had.
Definitieve conclusie, waardigheid is iets dat je verdienen moet en niet kunt erven. Zelfs niet in de nieuwe waarden en normen.

9-10-2005
Ik ken mensen die met hun eigen praten. Moet kunnen, vind ik. Overigens, ik praat niet tegen of met me zelf. Ik ben helaas een slechte luisteraar en als ik al iets hoor, gaat het met toch bij het andere oor weer uit. In de loop der jaren heb ik mij een selectief gehoor aangemeten en ben er best tevreden mee.
Ik ken ook mensen die in hun slaap praten. Als je ooit in het leger was weet je dat de helft van de mannen 's nachts met hun moeder praten. Ik praat niet in mijn slaap omdat ik snurk. Om mijn gesnurk in toom te houden slaap ik de laatste twintig jaren op mijn buik. Met je gezicht in het kussen kun je geen domme dingen zeggen. Ik hoop dat je zulke logische redeneringen kunt begrijpen.
Ik ken mensen, die tegen dieren praten. Doe ik ook, ik praat met mijn honden. Jaag de poes van de buurvrouw weg. Spreek mijn krielen 's morgens met "dames" aan. En verdomd als het niet waar, met beesten kun je goed communiceren. Luck, mijn boxer, geeft me zelfs een hand als ik hem wat hard berisp en de poes van de buurvrouw klaagt katerig als ik hem in de boom in jaag. Gewoon om het simpele feit dat er geen kast in de tuin staat.
Er zijn mensen die maar wat zeggen en zeggen dan dat je ook tegen bloemen kunt praten. Vraag me af wat je tegen een bloem die 's nachts in Israël is gesnoeid en 's morgens hier in de winkel in de aanbieding staat, moet zeggen. "Shalom", lijkt me niet gepast. Een kaartje bij een bloemetje vind ik een vorm van oplichting, want het kattebelletje kost soms bijna evenveel als het boeketje en je moet het zelf schrijven als je met de mond vol tanden staat, figuurlijk gesproken dan.
Ja, en dan heb je nog vrije figuren die tegen bomen praten. Het zijn er veel meer dan je denkt. Zing je zelf niet met kerstmis "Oh denneboom, oh denneboom ..." zelfs nog voordat de glühwein is afgekoeld ? Moet allemaal kunnen vind ik. Iemand die in het voorbijgaan tegen een stilstaande boom klets, doet niks verkeerd. Een beetje raar vind ik het als iemand zegt dat hij het bos in gaat om zijn verhaal kwijt te kunnen. Kun je ook thuis op de wc.
Als je als bomenaanspreker van eenvoudige komaf komt, kom je niet ver. Een receptje voor een geruststellend middeltje, misschien een verwijzing naar de A.A. als je naar aceton geurt. In ieder geval zul je de krant of het journaal van 8 uur niet halen.
Ik begin dus te vermoeden dat je afkomst meetelt als je iets zegt. Maak niet uit wat er gezegd wordt, als een bekend persoon iets zegt kan onzin door de media in zin veranderen. Toen Boesj een paar jaren geleden zei, dat Saddam massa vernietigingswapens had waren er maar een paar mensen die zin hadden om te vertellen dat het onzin was. Gewoon omdat ze wisten dat Boesj zelfs niet luistert als hij wakker is.
En zie, plots komt een zekere mevrouw van Lippe met de mededeling dat de brave Sjors van Amerika met de boze Osama bin Dinges moet gaan praten over wat vervelende dingen in ons leven. Had ze dat van de bomen gehoord? Had een boom zijn mond voorbij gepraat? Ik geloof er niks van, iedere boom weet immers dat het slecht bomen is met die beide jongens. Beide jongens zijn namelijk overtuigd door hun geloof in hun gelijk. Daar kun je als boom niet tegen eikelen.

8-10-2005
Ik vond mijnheer Bot Van BZ van de week nog niet zo bot toen hij verkondigde dat bij nader inzicht onze regering te vlug botweg achter Sjors dubbel Joe Irak was binnengelopen. "Met de wetenschap van nu, zou je daar nog eens over nadenken ", zei hij.
Dat wijst op de aanwezigheid van enig voortschrijdend inzicht. Het siert een mens, een man, een politicus vooral als hij blijk geeft van de geschiedenis geleerd te hebben. Zelfs een ezel stoot zich immers niet herhaaldelijk aan de dezelfde kei, nietwaar?
Helaas, we hebben keien van ezels in onze regering. Reuze zwerfkeien zelfs. Als democratisch gekozen volksvertegenwoordigers keilen ze de de hele wereld af, natuurlijk om met de elders verworven informatie hier een goed nieuws show op te voeren. Alles op de Amerikaanse leest, het recht van het echte recht. Hoe groot het gehalte onrecht in dat recht moge zijn doet overigens niet ter zake. Als je als reizend koopman een mandaat van vier jaren heb, weet je zelf het beste wat je de eerste drie jaren slijten kunt. In het vierde jaar, voor de verkiezingen, kun je alsnog alles wegens gebrek aan kwaliteit anders beloven.
Politiek is immers een moeilijk te volgen vak. Bijna niemand begrijpt het, iedereen meent dat hij er verstand van heeft en bijna iedereen laat zich graag iets beloven. Het lijkt op voetbal, alleen is een voetbalwedstrijd live te volgen en krijg je van alle twijfelgevallen een herhaling uit verschillende perspectieven.
Politiek is altijd gelul en ontkenning achteraf. De overgrote helft van dit land is het niet met de gevoerde politiek eens, aan de wil van het volk heeft de regering vervolgens lak. Mijnheer Bot was dus erg bot geweest kwam mijnheer Verhagen en Jan Pet vlug in Nova uitleggen. Mijnheer Bot beaamde dat ook bij nog nader inzicht, het was een verstuiking van zijn tong geweest. Hij wilde graag zijn mooie baantje houden.
Mij dunkt, als je zo diep voor het aanschijns des volkes door het stof moet ben je tot op het bot beschadigd.
Minister Bot van Buitenlandse Zaken is volgens premier Balkenende niet beschadigd doordat hij deze week opmerkingen over de Amerikaanse inval in Irak moest intrekken. "De uitlatingen waren niet prettig. Dat betreurde de minister zelf ook", zei Balkenende vrijdag op zijn wekelijkse persconferentie na het kabinetsberaad.
Maar volgens de premier kan Bot met gezag verder met zijn werk als minister. "Hij heeft een grote kennis van zaken, gaat al jaren mee, is vakkundig en heeft uitstekende internationale contacten", aldus Balkenende.
Ik zou graag wilen dat ik de gave had dit allemaal onder mijn pet op een rijtje te krijgen. Voor mij is het gelul op zijn botst.

6-10-2005
Hayke en ik hadden ons wekelijks kaartavondje gedaan. Link gekaart, zwaar gebluft, links en rechts geloenst, heavy gedronken. Verder was er zwaar gerookt door de andere toepers en had ik, als niet roker, flink gehoest.
En toen lag ik in bed en hield me vast aan de bedplank, bang dat ik er uit geslingerd zou worden. Langs het plafond sprong een grijnzende schoppenboer, achterna gezeten door de hartenvrouw. Of ik mijn ogen sloot of openhield maakte geen verschil. Er zat niets anders op dan te wachten op Klaas Vaak en/of het daglicht.
Naast mij sliep Lulu de slaap der gedachtelozen. De trap kraakte. Lucky (onze boxer) kwam naar boven, die maakte zich ongetwijfeld zorgen over zijn baasje en kwam zich nu persoonlijk van diens hachelijke toestand op de hoogte stellen. Ik hoorde hem diep snuiven. Jonge, die heeft hem flink geraakt kon ik uit zijn zucht opmaken. Helaas het zij zo. Trouw als een hond kroop hij bij mijn voeteneind onder het bed. Ik was diep geroerd door zoveel hondentrouw en overwoog morgen, zodra het weer wat beter met me ging, hem daarvoor rijkelijk te belonen.
Die positieve gedachte heeft me uiteindelijk in slaap geholpen. Echter niet lang, want ik werd wakker doordat Luck luid onder het bed te keer ging. Hij had een privé kater of iets dergelijks op het oog en probeerde een achtervolging in te zetten. Vergeefs trachtte ik hem te kalmeren. Echter voordat ik uitgesproken was, was hij opgesprongen en had het bed uit zijn ophanging doen vallen. Luid blaffend ging hij aan de haal, het was alsof de Nederlandse Spoorwegen een nachttrein zonder conducteur de trap af lieten donderen. Luid vloekend verwenste ik hem naar het asiel en nog harder, om algemene dringende hulp gillend werd Lulu wakker.
"Wat er aan de hand was?" wilde ze weten. En waarom ik het bed gesloopt had? En waarom Lucky blafte? En waarom ... en waarom ... ?"
Na 41 jaren huwelijkse staat beantwoord ik geen nachtelijke enquetes van mijn echtgenote meer, want ik weet uit ervaring dat de verwarring dan alleen nog maar groter wordt.
Voordat mijn ogen weer aan het licht gewend waren had Lulu reeds geconstateerd dat de stalen neus van het bedscharnier aan mijn kant gebroken was. Ik kon dit beschouwen als een "schuldig aan" verklaring.
Uit overjarige echtervaring of -verwarring, het is om het even, weet ik ook dat zodra de schuldige bekend is - het probleem al half is opgelost. Niets is zo fnuikend als een probleem met een onbekende of onwillige schuldige. Een vrijwillige schuldige daarentegen kan rekenen op welwillende sympathie.
Half bewusteloos bood ik dus aan mijn schuldigheid te verhelpen. Ik heb een lasapparaatje in mijn tuinhuis/blackshop staan. Het zou slechts een pieneut duren en dan kon zij weer ongestoord haar nachtrust vervolgen.
Mijn Lulu was geroerd door mijn spontaan mea culpa. Echter bezorgd als ze is stond er op dat ik een pyjama aantrok. Ik mocht niet in mijn blote bast midden in de nacht gaan staan lassen. Stel je voor dat iemand me zag, midden in de nacht, bloot met een gloeiend, vuurpijlen spuwend ding in mijn hand. Het dorp zou te klein zijn. Nietwaar? Welwaar! Juist.
Dus fluks zocht zij in mijn ziekenhuisuitrusting. Ik voelde me erg opgelaten en onnozel toen ik effen later in een gesteven pyjama met streepjes en een zwarte laskap op, de metalen delen van onze slaapsponde aan elkaar smolt. Enfin, het bed werd weer in zijn oorspronkelijke staat teruggebracht, was zelfs nu beter dan nieuw, Lucky kreeg een verontschuldigende aai over zijn kop en na een opluchtende grote plas vervolgden we de rest van ons leven vanaf het punt waar we net onderbroken waren.
Laat in de ochtend werd ik pas wakker. Toen ik het gebrom in mijn kop als plaatselijk gelokaliseerd had was het eerste dat me opviel, een groot brandgat in mijn pyjamajasje.
Probleem? Nee, alleen, ik wil geen nieuwe pyjama meer, ik wil een overall of een zware lasschort. Waarom zou je niet in een mooie overall of een lederen voorschot in een ziekenhuisbed kunnen liggen pronken? Misschien word ik wel trendsetter of dressman voor wat betreft 21^ste eeuw ziekenhuismode.
Ik zal Jan des Bouvries eens bellen. Als hij royaal over de brug komt mag hij mijn compagnon worden.

5-10-2005
Je moet nooit de nacht prijzen voor het morgen is, dacht ik ooit op een minder mooie avond. Ik dacht vandaag hieraan omdat ik een paar dagen geleden minister Kamp (van defensie) hardop zijn blijde gedachten op de TV hoorde uitdenken. Hij was trots op zijn baan, op zijn organisatie - ons leger - goed opgeleide en goed uitgeruste professionals. Wat het kost en ten laste van wie en wat, vertelde hij er gemakshalve niet bij. Doet de grote Sjors B. immers ook niet. Grote mannen neuzelen niet over een paar miljard als pienuts. En ... als je in een stief kwartiertje als rechtse rakker goed nieuws bij de links verdachte Witteman mag vertellen, beperk je je eigen tot de hoofdzaken, nietwaar?
Welwaar! Mijnheer Kamp vertelde uit volle brave borst overtuiging dat het, dankzij ons voortreffelijk goed getraind en uitgerust leger, in ieder een beetje veiliger in de wereld is geworden. Godju, en in de krant stond ook al dat wij als Nederlanders ons veiliger voelen, want er worden steeds minder aangiftes bij de pliesie gedaan. Bovendien, er was geen verhoogde alarmfase, geen oranje of rood. Gewoon de voorbereiding van een blauwe maandag. Zoveel goed nieuws in een weekend, het is de goden verzoeken.
Bingo, Rama (was ooit de naam van een pakje boter) prikte op een vaderlandse kazerne van bijna 500 voertuigen de banden lek. Dat is effe heel iets anders dan een deuk in een pakje boter meppen. Zucht ... het leger loopt steeds leger. Een gedeelte loopt in de ene woestijn en het andere vangt vlooien in een andere. Het leger van vandaag is niet meer dat van gisteren.
Voor voorgisteren, dus vroeger, toen wij als dienstplichtigen in het leger legerden kwam 's nachts niemand stiekem op de kazerne. Wij deden het met tegenzin, voor een pakje sigaretten per dag, met een oude Garant en zeven scherpe patronen. Als het moest met opgezette bajonet, maar dat rammelde wel erg in het donker. Met als resultaat, het vaderland was en bleef veilig, de Rus bedacht zich wel drie keer en zag zijn onmacht in.
Nu is onze zo geroemde expeditionele macht een territoriale onmacht. We verdedigen zogenaamd iets verhevends (waarschijnlijk een bepaald soort waarden en normen) in het buitenland terwijl thuis de winkel leeggehaald wordt. Dat zijn dan de waarden en normen van Jan Pet.
Ik vraag me af of onze Jan Pet eigenlijk wel begrijpt hoe hij in de pas moet marcheren. Als het overgrote deel van ons het niet met zijn marsroute eens is, ben je dan eigenlijk geen dolende in de eigen polder?

4-10-2005
Tijd is het enige dat niet tijdig is. Tijd is altijddurend. De tijd was er al voor hij begon en hij zal er nog zijn als hij is afgelopen, tenminste in ons bewust of onbewust zijn. Tijd is het enige dat alle mensen gemeenschapplijk hebben, ook als ze beweren dat ze geen tijd hebben. Tijd is het enige dat ons bindt. Alleen in onze tijd kun we van alles samen doen. De tijd is eigenlijk de gangmaker van alle beweging, in welke vorm dan ook.
Hoewel de tijd nooit verandert, is de tijd van nu anders dan die van vroeger omdat de tijd wel alles doet veranderen. Kijk voor de verandering maar eens in de spiegel. Niets dat de tijd zo genadeloos aangeeft als een spiegel. In de tijdelijke paniek proberen een aantal mensen dan de tijd in de spiegel terug te zetten. Een verjongingskuur heet dat, geloof ik. Het is natuurlijk dweilen met de kraan open. Na één dag verjonging moet je de volgende dag al twee dagen doen. Na 50 jaren is er geen beginnen meer aan en is verjongen een eeuwige dagtaak, terwijl je met rasse schreden veroudert of kaalkop wordt.
Wat een mens heeft, dat telt hij niet. Dat is in alle tijden zo geweest en zal dat voorlopig ook wel blijven. Jonge mensen met een volle haardos lopen als kaalkoppie. Omgekeerd bestaat er de haartransplantatie. Een teken des tijds, iedereen wil zich als individu een tijdje indentificeren met iemand anders en daarna weer een tijdje zich zelf zijn. Heb je dat gevoel nooit gehad? Wie ben ik en wie zou ik eigenlijk willen zijn? Bijna iedereen wil iemand anders zijn, gezien het aantal vermommingen dat ik waarneem.
Altijd beweerden de mensen al dat ze in de moderne tijd leefden. Naast het paard kwam de fiets, toen de auto kwam werden de fietsen in snel tempo opgeruimd. Nu is het super modern als je meerdere fietsen hebt. Als je ook nog een paard kunt onderhouden, ben je al bijna buitentijds. Toch heeft de auto alweer zijn langste tijd gehad, denk ik.
Tijd is naast veroudering ook vernieuwing, vaak komt het oude in een andere vorm terug. Recyclen is de chemie van de toekomst, zeker als alle grondstoffen zeldzaam worden, denk ik soms als optimist. Als oude pessimist weet ik echter dat er aan ons mensen nooit een gebrek is. Als onze tijd voorbij is, gaat de tijd zonder ons, gewoon verder ... met anderen.

3-10-2005

Ik hang niet aan het verleden,
door foto, vaasje of gedroogde bloem,
die helpen niet in het heden,
dát was de tijd van toen.

Ook herinneringen zijn begraven
In de meest verborgen hoek
Ik verban die zwarte raven
Ik kan er niets mee doen.

Soms spreiden ze nog hun vleugels
En beklemmen mijn gemoed
Ontnemen mij de teugels,
waarmee ik verder moet.

Kon ik me van die last bevrijden,
probeerde ik een laatste keer
te minnen als in vroeger tijden
maar helaas ... het doet nog zeer

Tiggyke

1-10-2005
Dat we dit nog mogen meemaken! Het digitale bierviltje komt er aan. Nooit meer als heer, beleefd een nieuw pilsje bestellen! De futuur, nog voordat het half lege, erg leeg is komt er al een nieuw geschuimde aan. Duitse digitale bierdrinkers hebben het ontwikkeld. Ik hoef het dus niet en wil het ook niet!
Niet omdat het Duits is. Nee, bier is geen pils, punt aan de lat! Ik wil van de lage gisting, dat is gezond. Dat pils is gemaakt van gekookt water dat bij lage temperatuur gegist is. Zit vol met vitamine B en werkt ontkalkend bij ketelsteen.
Wat moet je met zo'n nieuwe prul aan? Het ding zit geheid vol bugs. Dat is nog altijd geweest met software en zal dus nu niet anders zijn. Krijg je eerst een beta versie, punt zoveel, voor je neus op het buffet gelegd, je denkt dat je koele pils krijgt en slappe, lauwe thee word je voorgeschoteld.
Tijdens het voortschrijden van de avond begint pils altijd iewat laf te smaken. Je smaakpapillen gaan een pietsje verzuren. De oplossing is dan om de gisting wat straffer te maken, je laat er een jonkie in doen. Een kopstootje heet het dan. Hoe leg je dat een electrisch bierviltje uit?
Iedereen kent de Windows-terror. Je krijgt een blauw scherm, niets gaat meer en niemand weet waarom en hoe verder. Er is nog maar een oplossing, alles uitzetten en helemaal opnieuw beginnen. Hoe moet dat met een digitaal viltje? Moet ik mijn jas aantrekken en naar buiten, of misschien zelfs naar huis? Me opnieuw aanmelden, met wachtwoord, nadat ik mijn jasje ...?
Hoe gaat het als ik pissen moet? Moet ik me dan eerst uitloggen? Ik zie het zo vlug nog niet zitten en doe misschien gaande het ritueel, staande in mijn broek. Neen, ik tik voorlopig wel op de eiken toog en Berrie kan inmiddels zelfs mijn lippen lezen.
Er is nog meer nieuws uit het oosten. Bewezen is nu dat mannen slimmer zijn dan vrouwen. Ik ben altijd fel tegen dit soort stellingen geweest, maar slimme professoren hebben via hersenscans aangetoond dat om te liegen een grote intelligentie nodig is. Goed liegen schijnt heel lastig te zijn. Zo moet een leugenaar zijn gevoelens onder controle kunnen houden, moet een uitstekend geheugen hebben en mag daarom geen pils drinken en noem maar op.
Dan weet ik al meteen een paar voorbeelden. Sjors dubbel Joe en Condie Rais. Kan ook andersom, maakt mij niet uit. Uitzonderingen bevestigen immers de gemiddelde vrouw en man, nietwaar?