Tikkies, feb 2007

23-02-2007
Rare dag gisteren. Eigenlijk een soort schrikkeldag, hij moet plaatsvinden om iets af te ronden dat eigenlijk een repeterend onding is. Gisteren was dat de bordesscene. Een hoop poeha op een geloperde trap. Jan Pet IV met Grijs I, naast de koningin op de rode ligger. Een gebeurtenis zo zeker als zeker na een onzekere kabinetsformatie. Even zeker als ons pekel haringbijten na de vastenaovend. Tevens het begin van zijn eigen einde. Jan Tomaat zal er veel werk van maken.
Die trap is waarschijnlijk een van de gevaarlijkste plekjes van ons land. Er ontbreekt een leuning en dat is wel verplicht volgens de Arbowet. Werknemers moeten veilig treden kunnen bestijgen cq dalen. Zie je maar weer, de nieuwste normen worden zelfs met excellente voeten getreden. En wat gebeurt er als er tijdens het vogeltje kijken een gekoperpoetste roe loesschiet? Kan het kabinet meteen al op de kont naar huis.
Ook te bedenken dat de koningin in onze statelijke staatsinrichting, als staatshoofd niks mag. Waarschijnlijk gaat ze zelfs niet eens stemmen. Heb tenminste nooit een foto van een stemmige kwieën gezien. Stel je voor dat Peter R. de Vries ooit uitmabelt dat ze blanco gestemd heeft nadat ze de stemwijzer geraadpleegd had.
Een van de hooggeprezen waardes van ons hooggeprezen Laaglandssysteem is de vrijheid van het rare, ware woord. De heer zei met U! Alleen dat mag de koningin op eigen titel als belangrijks zeggen. Jan Peter is verantwoordelijk voor haar andere zegjes. Iedereen anders mag wel zeggen wat hij wil tenminste, afhankelijk van zijn persoonlijke opstal-, inboedel-, glas- en zorgverzekering. Een woord is tegenwoordig vlug scheef gevallen, nietwaar?
Alleen op zo'n dag als gisteren, de nieuwe ministers zijn dan nog niet geaktiveerd en de ouwe zitten al op hun wachtgeld, kan ze op haar eigen stoep wat lakens uitdelen. Krijtjespakken zijn niet dringend gewenst. Wel geen open halzen, dat doet op nieuwe Haagse Nova-kak lijken. Iedereen op zijn eigen aangewezen plek, ministers zonder portefeuille achteraan.
Ken je dat voorstellen? Een onkosten vergoeding van Den Haag over Moskou/Peking tot Washington en terug en dan geen knip?
De creditkaart is schijnbaar royaal geaccepteerd in deze kringen.
Godju, en de dames onder de heren mogen zich niet te uitbundig kleden. De majesteit moet immers het stralende middelpunt blijven.
En wat dacht je van Wouter met een rooje stropdas, Maria met een nep bontvosje om de nek, niemand met een hoed. Overwegend iedereen met zijn ene in de andere hand om te controleren wat die andere hand uitvoert.
Godju, de vastenaovend van 2007 was een dag langer dan normaal.
Vraagje, wat is nog normaal?

15-02-2007
Ik vraag me soms wel eens wat af. Waarom word ik b.v. gepest door onnozele dingen, die volslagen onnodig en overbodig zijn? Ik bedoel dan die ingenaaide etiketten in t-shirts, hemden en pullovers. Eigenlijk in alles waarin ik mijn nek moet uitsteken, steekt zo'n ding te steken. Waarom doen ze dat en nog belangrijker waarom laten ze het niet? Waarom laten ze hier geen steken vallen. ?
Je kunt er lang over gissen, maar een ding is gewis, het gaat over stekelige zakkenvullerij. Met zo'n ingenaaid etiket wordt je al genaaid waar je bij staat op het moment dat je het aanschaft. Na de eerste wasbeurt is het onding als een soort gremlin geaktiveerd en begint als geleid projectiel aan zijn missie. Hinderlijke prikken in je nek ....
Je verdraagt het een dag, desnoods een week, maar een ding is zeker er komt een moment dat je naar de schaar grijpt. Omdat een ongeluk nooit alleen is heb je dan toevallig de plusbril niet op, een drankje te veel op, als climax een verschil van mening met je lief omdat die het ding bij de laatste wasbeurt niet meteen verwijderd heeft. Dat heb je haar al honderd drie en twintig keer verteld en vertelt het nu ten overvloede nog maar eens. Je vraagt je hardop vertwijfeld af, wie je nog serieus neemt.
Helemaal uit de hum grijp je de verkeerde schaar of toevallig de goeie, maar door de prikstress knip je verkeerd.
Juist, je bent nu rijp voor een nieuw exemplaar. Iets van geleide markteconomie, las ik ooit in een Europees verslag uit Brussel. Ik mot geen Brussels lof, laat dat maar aan Kamiel Eurlings.
Je had je al voorgenomen nooit meer iets van dit labiele merk te kopen, maar omdat je het merkteken ook daarmee uitgeknipt hebt, ben je dat in de winkel weer vergeten.
Er staat het wasvoorschrift op vermeld, zeg je ? Juist, daarom is dat ding geconfigureerd als stiekem irritant, nekprikkel-prikker. Ze weten dat je het vroeg of laat uitknipt en dan bij de verkeerde temperatuur laat wassen en dat het dan krimpt en dat je dan een nieuw exemplaar gaat kopen en vergeten bent ...
Ach, laat maar. Het leven is immers een grote, met opzet ingenaaide, prikkeling.

14-02-2007
Helaas, ik was vroeger een vaute (jonge)man. Had een aangeboren hekel aan de stropdas. Niet dat ik d'r iets aan doen kon, want het zat/zit bij ons in de familie. Dikke strot weet je, had ik van mijn vader en die had het weer van mijn grootvader.
Om het bovenste knoopje van ons hemd dicht te krijgen moest we dat twee maten te groot in de schouders nemen. Dat is nu geen probleem meer want dan past het perfect om mijn buik.
Dat zit ook in de familie want mijn vader kon in zijn gloriejaren alleen een broekriem bij de schoenmaker laten aanmeten.
“Mijn God, Juup”, zei de sjoester dan eerbiedig.
Ik heb met dat geniepig, genetisch famlieprobleem een hoop heisa gehad. Dat was het hevigst in mijn onbezoldigde ambtenarentijd. Herstel, we kregen een vorstelijke soldij ter waarde van een pakje sigaretten per dag. Uit verslaving rookte ik daarom de zware Weduwe van Nelle rijk. Wie haar ergenamen zijn weet ik niet, maar ze mogen me wel erg dankbaar zijn.
Als dpl soldaat zonder vooruitzichten, hooguit een eervolle vermelding bij een eventueel sneuvelen - door de moeder van het vaderland (namens haar particuliere secretaris) - werd je geacht de snode rooie Rus alleen te kunnen tegenhouden in veldgrijs. Juist, met een stropdas om. Bezwaren over mijn genetische afwijking werden met verwijzing naar de krijgsraad en erger, ergerlijk om zeep geholpen.
Jaren later dacht ik mijn tijd ver vooruit te zijn geweest, toen Claus zijn mannetjesmaker als een soort symptoom van penofale bevrijding triomfantelijk op het geboende parket kwakte. Waar ik Nieuwersluis voor kreeg, kreeg hij een daverend applaus. Verschil moet er zijn, achteraf is alles altijd later dan vooraf.
Daarna werd het besmettelijk, iedereen die zichzelf als vooruitstrevend beschouwde, liep met bovenste bosje bloot. Ook Wouter links-rechts-midden-voor. Zelfs geen T-shirtje, eerlijk recht voor de ribbenkast. Ik genoot van zijn aanblik. Dit was de vrijheid die ik op de Mookerhei in een stiekem geleend schuttersputje verdedigd had. Je maintiendrai.
Godju! Lees ik nu op internet? Wouter komt aan de strop! Kan het zich als betaalmeester van de staat niet langer permitteren om als kale hals door Den Haag te zwalken. Denk je dat zo'n excellente stroppie kost? Tussen de 160 en de 200 euro kun je al mooi gestrikt worden. Dat is wel veel geld, maar dan heb je wel iets, iets van zes keer gevouwen satijn. Dat strikt beter.
Jammer, dat het bij Wouter niet in de familie zit.
Misschien over een paar jaar, met Jan. Marijnissen, die is meer van mijn postuur.
07-02-2007
Godju, tis waar. Na het zuur komt het zoet! We krijgen een nieuwe gristelijke regering met een sociale snoet. En zoals daarbij behoort, iedereen gaat erop vooruit, minstens een paar tientjes per jaar. Per slot van rekening groeien de bomen in onze Ned. back yard niet meer tot in de hemel.
Natuurlijk heb je ook hier een paar uitzonderingen in de vorm van doorgroeiers, de ministers namelijk. Die geven zichzelf vooraf al een verhoging van 30 procent. Daar moeten we natuurlijk niks verkeerds achter zoeken want ze doen dat allemaal voor ons. Dat hebben ze tijdens de campagne voor de verkiezingen beloofd, het beste was nog niet goed genoeg voor ons. En zie daar, prompt zijn we bediend.
De gristelijke graaiers innen zelfs eensgezind samen met de linkse voorbidders, die deze cultuur een paar jaren geleden zeer verworpen.
Waarschijnlijk een kwestie van gelegenheid, in ieder geval geen verlegenheid.
Ook komen er geen parlementaire enquetes meer. Stel je voor. Straks stemt iedereen voor een eigen salarisverhoging van 30 procent. Gelijke waarden ... gelijke kappen. Kan natuurlijk niet, De normen moeten niet gelijk abnormaal worden.
Natuurlijk staan er in de nieuwe Nederlandse hervormde katechismus ook goede voornemens. Bijvoorbeeld het besluit om de accijns op alcohol en tabak te verhogen. Heb je overigens geen last van als je vaak taxfree kunt shoppen. En ook de regel dat er voor negen uur post meriedium geen zuipreclame op de TV mag. Stel je voor zeg. Een puber die op weg van school naar huis struikelt over de weggegooide pilsblikjes en lege vodkaflessen dat thuis bij moeders tussen de gebeten hond en man op de buis ziet. Die zoekt toch meteen zijn troost met een jointje bij MSN en zijn vriendinnetje achter de webcam.
Zou mijnheer Rouvoet nog nooit van YouTube gehoord hebben ?
Zou Wouter dat al geweten hebben toen hij een paar maanden geleden geleden rode rozen met erg scherpe doornen sleet ?
Zou Jan Pet voor de gladiolen gaan ? Zou de sluwheid van de politicus niet voor 50% berusten op de stomheid van de kiezers ?

terug naar Tikkies