Tikkies, juni 2007

29-06-2007
Godju, denk je wat ik nu weer in de krant lees?
”Het moet leuk worden in de varkensstal ! ”.
Amper ben ik van de schok bekomen dat die fijne stal van 10 naar 4 gaat, en nu dit weer.
Varkens zijn net mensen. (Andersom wist ik al langer). Als een varken zich namelijk verveelt krijgt het (net als een mens) stress. Gaat met zijn staart of zo spelen, je kent wel die spelletjes uit je jeugd en het einde van het liedje is ... staart naar de kloten.
Eigenlijk snap ik er geen reet van want vorige week was er nog een hele hoop gedoe over akelige boeren die hun jongetjes varkens onverdoofd castreren. Volgens mij is dan de lol van het staartspelen af, maar goed ik heb nooit een varken gehad. Die enkele keer dat ik TV kijk zie ik eigenlijk al varkenssstal genoeg.
Nu is het niet zo dat die varkenshouders niks deden aan het enterteenment van hun rondhuppelende aanstaande koteletjes. Nee, verre van dat ... Er hangt al een ketting in de stal.
Vanaf nu moet dat meer worden. Van alleen maar kettingspelletjes stompt zo'n big uiteindelijk af en je wilt hem natuurlijk scherp houden tot de dood erop volgt. Het is een vorm van varkenslievendheid, een karbonaadje moet fris van de lever zijn.
Daarom dus zal voortaan alles beter moeten - er moet varkensachtige verstrooiïng komen in de vorm van hooi, stro of .... speelgoed.
Sodeknol, ik zie al een gouden toekomst voor toekomstige big petshops. Een nais toytje for joewe pig. Een Barbie met slaapogen of een lekkere gladde Ken. Of misschien wel een homevideo met een riejel verslag uit de Gouden Kooi.
Als het niet zo'n tragisch einde had zou je bijna als bejaardenhuis bewoner willen dat je ook zo ... zwijnde.

27-06-2007
Godju, midden in de natste moesson sinds de jaren 70 baden we ook alweer midden in de komkommertijd. Kwel en kommer alom. Zet je de TV aan zie je alleen nog maar herhaalde herhalingen. Paris Hilton die er in en uit gaat, Prinses Alexia die bij gebrek aan iets beters haar tweede verjaardag in een koninklijke stal viert. Bijna net zo erg allemaal als het kindje Jezus dat voor twee duzend jaar in een stal geboren werd. Ik zie nog veel meer overeenkomst in al die ellende. Dat kindje van toen moest hals over kop met haar ouders op de vlucht naar Egypte. Nee, niet businessclass met onze door Air France ingepikte nationale trotse zwaan (KLM), maar te voet met een langorige ezel. Ik geloof dat het heel anders met ons geloof was afgelopen als toen die ezel er niet gelopen had.
Ons kleine prinsesje is vanaf vandaag alleen omdat haar werkende moeder voor dringende bankzaken naar een ver land moet en haar vader, als groot waterhoofd ergens iets te water moet laten. Je zult maar koninklijk jarig zijn.
Wij hebben ook een primeur ! Naast een geboortegolf onder de korenwolven hebben we nu ook ons eerste klimaatneutrale bier. Herstel, het is pils. Pils is net zoveel bier als een korenwolf hamster. Het recept voor klimaatneutraal bier is dat de CO2-uitstoot bij het produktieproeces volledig wordt gecompenseerd. Dat gebeurt onder meer door het aanleg van een nieuw bos van vijf hectare in de buurt van Gulpen en een onbekend project in India. Alles onder het motto: “Verbeter het milieu hier en begin elders”. Verder werkt de bierbrouwerij met electrische zonnepanelen en zijn er energiebesparende maatregelen genomen. Belangrijk, het initiatief krijgt de steun van de Milieufederatie Limburg. Proost ... !
Ik hoop dat die pils door al dat gedoe geen raar bijsmaakje heeft gekregen en nog genoeg schuimt anders zal de Milieufederatie straks extra moet steunen door extra consumptiebonnen weg te geven op een groot schuttersfeest hier in de buurt.
Verder nieuws is dat de NV Bondgenoten onder de werknemers van papierfabrikant Sappi in Maastricht vanmiddag friet met frikandellen uitdeelt. Dat doet ze om de medewerkers een hart onder de riem te steken. Volgens de vakbond is het ouderenbeleid van Sappi niet goed. Volgens mijn lijfarts is friet met frincandellen niet erg gezond. Ik vraag me dus af of die pleister op de wonde van de Sappisten door de bondgenoten niet beter vervangen kon worden door een broodje komkommer en CO2-vrij bier in deze tijd van kommer en kwel.

24-06-2007
Ben ik nu achterlijk .... vraag ik me soms af.
Zoals een paar jaren geleden:
We zaten midden in de verhuizing. De hele tent stond vol met verhuisdozen, de verhuiswagen al voor de deur.
Komt de buurvrouw binnen en vraagt: ”Gaan jullie verhuizen?”
”Nee, we pakken alleen onze spullen in wat dozen om te weten hoeveel we hebben”.
Ik bedoel maar.
Of zoals verleden jaar. Was met mijn vriend Hayke een dagje gaan vissen en trekken ons bootje aan de kant om de vangst eerlijk te verdelen.
Komt er een rare snuiter aan en vraagt of we die vissen allemaal gevangen hebben.
"Nee, we hebben ze overgehaald om bij ons in de boot te springen”.
Ik bedoel maar.
Ik heb vroeger ooit (op een blauwe maandag) een vrachtauto gereden. Op het einde van mijn draiverstijdperk verschat ik me met mijn vrachtje versus de onderdoorrijhoogte van een brug. Kan natuurlijk altijd gebeuren en het is natuurlijk dat dan iemand in een blauw uniform komt en iets in een boekje opschrijft. Vraagt die pief na een kwartiertje schrijfwerk of ik me klemgereden heb ....
Kijk, ik wou niet meteen onbeleefd worden en vragen waarom hij zijn harsens niet wilde gebruiken en zeg beleefd dat ik bezig ben met het ter plekke afleveren van een viaduct ... .
Ik bedoel maar.
Weet je wat ik me soms afvraag? Waarom de politiek in dit land geen button maakt voor dit soort vraagmensen. Dan weet je waar je aan toe bent als je zo iemand ziet en kun je daar al meteen rekening mee houden. Dan hoef je je belastingformulier niet de eerste keer in te vullen als je zo'n uitnodiging ontvangt. Nu heb ik het al een keer gedaan, met het risico op een ernstig verhoogde bloeddruk, en moet het nog een keer overdoen omdat de software van de belasting achterlijk is.
Nee, leuker kunnen ze het inderdaad niet maken.
Ik bedoel maar.

15-06-2007
Het is raar maar waar. Als een of een paar mensen iets zien en vele andere niet, dan moet je je niet verwonderen dat je met een wonder te doen hebt. De geschiedenis is vol met zulke wonderbaarlijke voorbeelden. Lourdes wondert er al lang wel bij en binnenkort Munstergeleen ook. Wonderen brengen veel aards slijk in het laadje en dat is geen vluchtig wonder maar zakelijke werkelijkheid.
Zie je met miljoenen iets en eentje zegt dat het niet waar is, dan heb je met geen wonder te doen maar met stomme praat. Gelukkig is het de goedgelovige Sjors die dit zegt, ennu Sjorsie heeft het al vaker bij het verkeerde end gehad, dacht ik. Wist zeker dat er ergens erge dingen waren die er, gelukkig genoeg, toch niet bleken te zijn. Eigenlijk ook een wonder, niet ?
Ik geloof ook niet in wonderen. Zuche ... ik heb nog nooit iets groots in een loterij gewonnen. Geen jackpot, geen wonder. Punt aan de lat.
De Albanezen deden net of er een wonder gebeurd was toen Sjorsie van de week tussen hen neerstreek. Godju, de machtigste man ter wereld met opgerolde mouwen en open boordje hield een open air praatje met aangrenzende receptie. En of hij het nu gelooft of niet, miljoenen anderen en ik hebben gezien hoe toen zijn klokkie verdween. Veni, vidi, foetsjie ! In plat jargon heet dat weggejorist. En niemand van de intelligente servies had het in de gaten. Een giller, weg Rolex.
Als simpele ongelovige ziel denk je dan meteen, daar maakt die mijnheer Boesj geen stampij over. Die geeft dat thuis, via iemand die weet hoe het moet, aan de verzekering op en de bank van England bezorgt hem een nieuw klokkie met de best wishes van Tonie.
Pindakaas, mooi niet. Die Sjors die was of niet verzekerd of had geen vertrouwen in zijn nieuwste vrienden. Zijn klokkie is namelijk helemaal niet gejat, we hebben het allemaal verkeerd gezien, hij had zelf ongezien zijn tikkert afgedaan.
Als dit geen groot wonder is, dan weet ik het niet meer, of het moet zijn dat mijnheer Boesj een groot illusionist is. Je denkt dat je iets ziet, maar in werkelijkheid is het niet wat je gezien hebt.
Shit, nou ben ik toch aan het twijfelen geslagen. Stel je eens voor zeg dat het vertrouwen in democratie betekent dat je in wonderen moet geloven. Dan kan ik net zo goed meteen mijn Tikkie inleveren.

13-06-2007
Als het aan de politiek ligt, gaat binnenkort het licht uit in dit land. Het licht moet uit omdat het te duur is dat een hele hoop donkere zaken, door al dat licht zomaar te kijk liggen. Het is natuurlijk niet als natuurlijk uit te leggen dat een geachte volksvertegenwoordiger als een uitgezakte volksverlakker in het licht van de camera's in de volkse kamer een after dinner dutje doet. De zegeningen van de democratie worden dat wel erg eenzijdig belicht.
Een aantal kamerleden heeft dus voorgesteld om te beginnen met alvast de gloeilampen af te schaffen. Laat ene mijnheer Edison nou net die gloeilamp uitgevonden hebben omdattie makkelijk te dimmen is. Zelfs op enige afstand. Als bengels deden we dat al primitief met de katapult. Tegenwoordig heb je daar geavanceerde afstandsbedieningen voor. Stom gelul, vind je ? Dan ben je misschien wel een onverlichte zwartwerker.
Kan best waar zijn, en weet jij dan wel een groot licht in de kamer ? Ik ken hooguit een paar dimmende spaarlampen. Op alles wat ooit goed verlicht was moet tegenwoordig bespaard worden. Hoe meer er in dit land bespaard wordt, hoe groter onze lichtsterkte in het buitenland wordt, is de lichtboodschap. Op het eerste gezicht lijkt het op een profijtelijke lichtval, want al dit gedoe lokt dan weer buitenlandse investeerders aan, die bereid zijn met veel subsidie en/of belastingverlichting good Dutch business over te nemen. Godsalmemakrele ....
Pindakaas ... want vervolgens worden die met veel winst verkocht en het licht uitgedraaid. De kracht van de oplichtende marktwerking, snapjum ?
Je snapt het al, ik ben geen verlichtingsdeskundige. Meer iemand van het soort zwartlicht schrijverij.
Typisch vind ik ook de overeenkomst tussen een volksvertegenwoordiger en een afstandsbediening. Het zijn in mijn beleving namelijk zappers ! Aan - uit, vooruit - achteruit, links - rechts, nietwaar - welwaar ? Ze doen zo zeer hun best om ons te laten zien wat ze denken dat wij willen zien, maar helaas het oplichtende programma is een donkere soap. You wanna get to be a star ... ? Wat een dimmer, die incontinente kaarslichter.

10-06-2007
Bij ons in het dorp wonen vele van elders afkomstige personen. Nee, geen allochtonen maar gewoon Belgische autochtonen. Door puur menselijke omstandigheden hier terecht gkomen, getrouwd met een gewone Hollandse vent of dito wijf. Mijn vriend Hayke is ook van dergelijke komaf. Hij is weer een apart geval. Zijn ouders waren boven Moerdijkse Hollanders die ten tijde van zijn oorsprong aan de Belgische kant van de Zuid-Nederlandse Maas woonden. Met Hayke is echter alles goed gekomen, op een paar kleine uitzonderingen na.
Ik ontdekte namelijk van de week dat mijn maat Hayke, niet van Hollandse maatjes houd. Hoewel ik als (halve Duitser) al meer dan veertig jaar met een Hollandse schone getrouwd ben, hou ik ook veel van Hollandse maatjes. Ik heb die jongens leren waarderen in de tijd dat ik in het dienstplichtige Hollandse leger was. In die arme armee (als een soort bijstand kregen we een vergoeding ter waarde van een pakje sigaretten per dag) ontbeten we des morgens met oud brood en komijnekaas. De lunch bestond uit dan nog weer ouder brood en ook weer komijnekaas en het 's avonds aten we, voor de verandering, ... komijnekaascroquetten.
Wij, als goedkoop geacht kanonnenvoer, bestreden in die tijd dat opgelegd komijnediëet uit eigen middelen. Als de burgerman met zijn burgerviskar op het kamp was slikten wij als verklede groene aalscholvers haastig zijn groene haring. Juist de maatjes van nu. Want regelmatige kreeg je nieuwe maatjes op het kamp, want ouwe maten zwaaiden af en nieuwe fillers kwamen ervoor in de plaats. Dat waren, zonder uitzondering toen nog allemaal, echte Hollandse maatjes. Dus we noemden de vis bij zijn naam en niet zijn bijnaam.
Hoewel ik al heel lang geleden het vermaledijde militaire complex verlaten heb, ben ik eigenlijk nooit meer van dat komijnecomplex afgekomen en lust graag, als de tijd daar is, een nieuwe Hollander. Snap je .... ? Ik bedoel geen kaaskop.
Dat heeft Hayke allemal nooit meegemaakt. Hayke had de keus en heeft die vrij ingevuld door Belsje piot te worden. Goed eten (frites met mayo en koteletten) en drinken (Trappisten bier onder de veldtocht en wijn bij het diner) en geen natuurlijke vijanden, omdat de Belgen zich terecht zoals naderhand gebleken is, geen zorgen om de Rooje Rus maakten.
Mijn maat Hayke keek me dus van de week heel meewarig aan toen ik op de markt mijn gefileerd maatje met uitjes door mijn keelgat liet zakken en zei: ”Awaai”, dat hij nog eerder rauw waterkonijn zou nuttigen dan zich zou verlagen tot een dergelijke stinkende Hollandse traditie.
Snap je nou zo'n Belsj ? Hij houdt wel van het kontje van ons Hollands Antje maar niet van de aroma van ons Hollandse kantje. Rare half Belsj.

06-06-2007
Vragen, vragen ... . Een mens is eigenlijk een tot leven gewekte vraag, realiseer ik me steeds meer.
Nog voor je er bent is het al een vraag of je er ooit komt. Ook als je er dan eindelijk bent, blijft het nog altijd de vraag of je er uberhaupt ooit komt.
Amper de ogen geopend vragen al tantes om een big smile, vragen of je goed gegeten/gedronken, gepoept hebt. Het is de mooie tijd , die je helaas zelf niet bewust meemaakt, dat een drol produceren een prestatie is. Later, in slechte tijden, word je zeer waarschijnlijk bewust voor drol uitgemaakt.
Vervolgens worden je de tafeltjes afgevraagd. Het was in de tijd dat ik niet van tafelen hield. Brandende vraag aan tafel was of onze vlag in het bos of op de hei, niet door die batteraven van Gen Enj veroverd was.
Nu vraag ik me na het eten af of ik niet beter aan tafel kan blijven zitten, immers binnen een half uur heb ik toch weer honger.
Om aan iets anders te denken lees ik in dat half uur de krant en vraag me af of het niet vragen om ellende is om de krant te lezen. Poetin, de boezemvriend van de boezemvriend van onze Jan Potterende, dreigt weer raketten op ons te richten. Vraag is of wij dan ook weer andere raketten moeten kopen bij onze vriend. Van je vrienden zul je het toch altijd weer moeten hebben, tenminste als je geld hebt. Als je geen geld hebt, moet je bijstand vragen. Om die te krijgen word je het hemd van de kont gevraagd en moet je formulieren invullen, net zo moeilijk als vroeger de tafeltjes.
Vervolgens lees je dat Paris Hilton haar eerste nacht in de cel overleefd heeft en zich in die nacht heeft afgvraagd hoe ze de wereld kan verbeteren. Op die vraag weet ik een simpel antwoord, stort een miljardje of zo op mijn rekening en ik vraag me geen vragen meer af.
Daarna lees ik dat mijn auto een varkensstal is. Nog vuiler dan een toilet langs de Franse autoweg. De Hollandse journalist die dit verzonnen heeft is natuurlijk nog nooit voor een sanitaire noodstop in een gestolen Poolse Fiat achter een Roemeens dorpshuis uit de broek gemoeten, weet ik zeker.
Godju, en nu moeten we ook nog onze gloeilampen inleveren. Die vreten te veel stroom, volgens onze minister na honderd dagen volksraadpleging. Pleegt zij daarmee geen aanslag op mijn persoonlijke verlichting, vraag ik me inmiddels een beetje hongerig af.
Brussel wil immers dat we straks, ook overdag, op onze vuilnisbak groot licht voeren ? Is dat geen verspilling van energie ?
En wat is het alternatief ? Moeten, mogen we straks alleen groene glimwormpjes of neonvisjes als interieurverlichting gebruiken ?
Voorlopig is het voor mij de vraag wat erger is. Het antwoord op een vraag of de vraag om een vraag ? Slechts machtshongerige politici, die niet van hun zetel willen, weten het.

04-06-2007
Zelfs de grootste zwartkijker zal het moeten toegeven, we leven in een wonderlijke tijd vol illusies en magie. Geloof en ongeloof, wonderen en trucs, voor iedereen die iets buitengewoons wil - is er wat wils.
Je hebt al Vista Home Premium, maar er nog er niks van gemerkt, zeg je ?
Nou ja, het was niet allemaal meteen hier in de buurt maar het was daarom niet minder echt. Neem bijvoorbeeld onze landgenoot Hans Klok. Voor die is een (natte ?) jongensdroom uitgekomen, denkt menige jaloerse goochemerd. Hij trok bij wijze van spreken Pamela Anderson (ja, die cup met de grote oren) uit de hoge hoed.
Dan denk ik, ook jaloers, waarom heb ik geen lange blonde haren ?
Iets minder ver maar toch nog een eind uit de buurt, in Rome dus, zette de paus als opperceremoniemeester van de kat kerk, pater Karel in de Hall of Fame. Die pater was lang geleden geboren in Munstergeleen en dat is al heel meteen dicht in de buurt. Hij deed er een paar jaren geleden zijn bekendste wonder. Hij genas een bekende Haverbuul van een normaal fatale darmziekte.
Nou moet je niet denken dat ik daar de spot mee drijf. Als verloren gelovige heb ik nog wel degelijk enige affiniteit met kaarsen en wijn. Ze horen bij een zalige stemming ! Punt aan de lat.
Ook het woord Haverbuul is geen scheldwoord. Oh nee, het is de gerespecteerde benaming voor een lid van de Munstergeleense carnavalsvereniging, ”De Haaverbuule”. Of zij nu het predicaat goddelijk in hun vaandel mogen voeren, betwijfel ik toch nog even.
Maar wat is eigenlijk een wonder? Is het wat je gelooft te zien, of is het zien wat je gelooft? Ik zal wel nooit een wonder zien, geloof ik. Maar ik verwonder me soms wel als ongelovige Thomas aan de lopende band over zelfbenoemde mediums, handopleggers en ander soort zakkenrollers.
Persoonlijk heb ik diep respect voor al die doktoren die me tot nu toe, zonder opzienbare wonderen alleen met scalpel en chemie, aan de praat hebben kunnen houden. U bent van harte bedankt heren en dames, Ora pro vobis.
Een bijna wonder is misschien wel dat de wethouder van Sittard-Geleen, die als raadslid jarenlang geageerd heeft tegen het gebed voor en na de raadsvergadering, nu plots als devote bedevaartganger persé bij de heiligverklaring van pater Karel moest zijn. Zij collega in de raad, de geachte heer den Rooijen, die in werkelijkheid helemaal geen rooie is, was er erg cynisch over. Het woord snoepreisje is echter niet gevallen. Daarvoor zijn vier dagen eigenlijk te kort, vermoed ik.
Heb je zelf nog een illusie? Geloof er in, als was het een wonder. Ook als niemand het nu wil erkennen. Je weet nooit hoe het over een paar honderd jaar is.

terug naar Tikkies