Tikkies 2012

13-10-2012

Vroeger was liegen zonde. Je moest het biechten en als je het niet biechtte zei de pastoor dat je gelogen had, want hij geloofde niet dat kleine jongens niet logen. Als kleine jongen geloofde ik toen nog niet dat de pastoor een grote leugenaar was. Op de dag dat mijn vader verongelukt was kwam hij vertellen dat het Gods wil was. Daarna heb ik nog maar weinig geloofd.
Ik geloof dat het besmettelijk werd, want weer een tijdje daarna geloofde amper nog iemand. Ongeloof werd een nieuwe deugd, ... want in liegen kon je je specialiseren op managerseminairs ed. Wie het beste kan liegen zonder voor leugenaar door te gaan, heeft een gouden toekomst.
Liegen is afhankelijk van je maatschappelijke positie. Zit je hoog in de boom, heet het een slordigheidje. Zit je op maaiveldnivo is het meteen fraude en volgen er sancties. Eigenlijk niet te geloven voor een ongelovige maar het heeft allemaal een plaatsje gekregen in het nieuwe waarden en normenbestek van ons staatsschip, dat als een dweilende Hollander in het kielzog van de on/overgelovige wereldbankiers klotst.
Bijna alles van waarde in dit land is binnen een tijdsbestek van een paar jaren praktisch waardeloos geworden. Het sociale heet nu liberaal en is vergelijkbaar met de oude Sovjet Unie. De rechtstaat is in opspraak geraakt en riekt naar onbetrouwbaarheid. De meeste boeven lopen vrij rond en als een domoor gepakt wordt kan hij niet opgesloten worden omdat er te weinig overtuigend bewijs is. De accomodatie die er is, is zelfs beter dan in menig verzorgingshuis, want we zijn immers een rechtstaat.
Bijna op iedere straat lopen tegenwoordig mensen die eigenlijk verpleegd moesten worden, omdat ze met zichzelf geen raad weten. In een democratie als de onze is het echter iemands vrije wil om te verkommeren, ook als hij dat zelf niet beseft.
Godju, denk je dat er vandaag in de krant staat? Het is zo fijn, Nederlander te zijn. We zijn zo blij, zo blij... We zijn met z’n allen apetrots om Nederlander te zijn. In het buitenland pochen we graag over bloemkolen en ons voetbal, zingen we uit volle borst het Wilhelmus en kijken ieder jaar weer reikhalzend uit naar Sinterklaas en Koninginnedag. Het grootste voordeel van dit land is toch wel de ... welvarendheid.
Ik zei het al eerder ... ik geloof nog maar weinig. Ook geen voorschrijvende journalist, de neppastoor van nu.

09-10-2012

Tot voor kort was onze familie altijd een nette familie. De enigste smet die ik wist en waarop we bijzonder trots waren, was het feit dat een opa tijdens de eerste wereldoorlog een smokkelaar was. Als hij zijn kleinkinderen weer eens verteld had over zijn sluipspelletjes met de toenmalige marechaussee of kommiezen lagen wij, zijn brave nazaten, daarna nachten wakker en speelden smokkelaar en kommies onder het bed. Mijn zusje was altijd kommies en moest op de gang de wacht houden terwijl ik de suikerpot contrabandeerde. Het vuile werk is altijd al voor de mannen geweest.
Tegenwoordig schijnen er al mannen te zijn die de afwas doen en luiers verschonen, heeft mijn op revanche belustte zus me onlangs verteld. Als nuchter man trap ik niet in ieder wissewasje. Maar nu weet ik ook, door anderen, dat wij onder andere, zelfs pastoors en burgemeesters aan de gemeenschap geleverd hebben. Een pastoor is helaas met de vrouw van een burgemeester ... .
Je moet natuurlijk niet roddelen over je familie, dat is nestvervuiling zeggen ze. Maar zeerovers van vroeger zijn nu geroemde nationale helden van grote naam en standbeeld. Niets is zo rekbaar als deugdelijkheid. Eigenlijk bestaan ondeugden helemaal niet, want het woord ondeugdenaren staat niet in het woordenboek.
Verschillende verre voorneven hadden al een voortgeschreden financieel inzicht, ondanks het feit dat er toen nog geen funktie van bankdirecteur bestond. Eentje was collecteur ten tijde van Napoleon. Dat moet je je als volgt voorstellen. Hij moest de belasting van de gemeenschap aan de Franse staat afdragen. Dat was een vast bedrag waarvoor hij inschreef. De hoogste inschrijver werd collecteur en kreeg het recht belasting te heffen. Wat hij overhield was voor hem. Onze familienaam is niet die van een vis, maar ik schaam me met terugwerkende tijd. Foei, foute opa.
Een ander was numismatieker. Dat noemen ze tegenwoordig een muntenverzamelaar. In die tijd was het een ... bedelaar! Godju.

07-10-2012

Van de week zaten we samen (Hayke en ik) op ons terras, in ons laatste zonnetje omdat Timopief al eerder gezegd had dat weldra de zomer voorbij is. We dronken heel weemoedig onze laatse zomerpilsjes, want als de dagen korten en de avonden lengen, breekt de tijd van het zware bokbier aan. Daar moet je in het begin heel zorgvuldig mee zijn anders heb je 's morgens het gevoel dat je hoorntjes krijgt.
Omdat de dagen al flink korten, ging het allemaal tamelijk vlug. De tijd gaat steeds sneller valt me op, of de glazen worden kleiner. Het is het een of het ander. Als ik kon kiezen, koos ik voor grotere glazen, dan werd de tijd ook weer wat langer. Daarom bestellen we om de beurt twee, dan duurt het wat langer, snapjum?
We hadden haar al een tijdje gezien, een engel, op ons terras, bijna om aan te raken, alleen de schroom weerhield ons, er zat alles aan, zowel van voren als van achteren, van alles twee, symetrisch en gevuld, het symbool van de laatste zomerdag.
Morgen begint de herfst, zijn de bomen kaal, is de blik op de hemel vertroebelt door nuchtere vergangelijkheid. Godju!
Engelen kunnen tegenwoordig praten, zelfs tegen ons, gerenommeerde pottenkijkers.
”Jongens, als jullie zo doorgaan belanden jullie binnenkort bij mij in bed!” zei zij.
Tegen ons? Zo veel hadden we toch nog niet gedronken. Soms geloof je je eigen oren niet, weet je dat je door jezelf belazerd wordt. Komt je fantasie nog eenmaal met je beste dagen aanslepen.
”Nou schat, jij trekt wel erg hard van leer,” hoorde ik Hayke in een verre droom stamelen. ”Hoe had je je dat voorgesteld?”
”Gewoon op mijn afdeling,” zei de engel. ”Ik ben namelijk verpleegster in het ziekenhuis.”
Godju, de zomer is echt voorbij.

05-10-2012
Mijn vader heeft me geleerd dat ik niet mag opscheppen over me zelf omdat ik als spreker verlegen ben.
Als Tikkies-schrijver ben ik echter niet verlegen - ben zogezegd nog bijna vers.
Omdat ik ook niet liegen mag, hou ik het op het midden. Ik ben een beetje belegen, goed?
Als je van belegen kaas houdt: Die is op zijn best alstie bijna breekt.
De meeste papegaaien zijn vuilbekken omdat ze een voorspreker hebben, niet?
Ja, van veel lezen word je dom, want je papegaait dan als een kip zonder kop. Geen enkele roker kan begrijpend lezen. Rokers die wel kunnen lezen willen niet weten dat ze zichzelf de pijp uit roken.
Je mag zeggen wat je wilt, maar niemand op zijn lange tenen trappen als hij het hoort.
Je kunt schrijven wat je wilt, meestal wordt het toch niet gelezen. Je mag dus gerust voute dingen schrijven, behalve in je belastingbrief. Maar die wordt dan wel weer door een computer gelezen. Computers zijn dus betere lezers dan mensen? Simpel toch!

04-10-2012
Dierendag ... ! Wie heeft dat verzonnen ? Hoe is het zover gekomen ?
In ieder huis huist een beest. Dat is zeker. Als het geen knuffel is, dan is het wel een muis, een mug, een vlo of een kudde houten olifanten in een paleis.
Voor het bezit van een hond moet je heftig bloeden. Hondenbelasting! In ons dorp word je daarvoor honds afgezet en zonodig zelfs vervolgd. Op een hond(je) wordt goed ontroerende belasting geheven. De hond als plaatselijke melkkoe is een chronisch gebrek aan denkracht van onze, veelvuldig koninklijk onderscheiden, gemeenteraad.
Wat doe je op zo'n feestelijke beestendag?
Je verwent je pet! Dat is het deftige woord voor je semi-huistiran. Daarvoor moet je eerst naar de petshop, die is in ieder winkelcentrum en maakt zich bekend als speciaalzaak in extra hoge prijzen. Een bakje hap kost daar minstens dubbel zoveel als in de super een eindje verder. Een petshop maakt dus zijn naam dubbel waar.
Vervolgens word je medeschuldig gemaakt aan een soort dierlijk kannibalisme. De lievelingskostjes van onze pet zijn gegrilde kuikenborstjes, gerookte varkensoortjes en de gekookte boterhamworst van een Zwitserse super. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar hij lijkt op een Bourgon-dier.
Ik las op internet dat het ook de feestdag van een heilige is. Notabene mijn naamsheilige, Franciscus van Asisië. Hij preekte voor de dieren las ik in zijn Wiki. Godju, dan waren dus toen de kerken ook al leeg. Er is eigenlijk ook nooit iets nieuws onder de zon.

01-10-2012
Vorige week was ik jarig en ik dacht dat dit een mooie gelegenheid was om met de hele bups ergens lekker te gaan eten. Gewoon ouderwets met een tafellaken en bestek, geen gedoe met stokkies of ander vreemd uitheems gerei. Zeker weten dat hetgeen je voorgeschoteld krijgt ook hetgeen is wat je besteld hebt. Wysiwyg heet dat, dacht ik. Zo'n zaak is hier vlak in de buurt, langs de autoweg. Er staat een gekleurde kraai op het dak, als lokaas voor de hongerigen.
Na 72 volbracht levensjaren, dacht ik dat een uiensoepje om te beginnen er wel best zou ingaan. Dus die liet ik die als eerste op mijn lijstje zetten.
Nu weet ik ook wel dat ouwe mensen erg lastige klanten kunnen zijn, maar een uiensoepje moet warm zijn als je daaraan begint. Mijn uiensoepje was echter gewoon handlauw en ik informeerde beleefd of het nog effe in de magnetron kon. Idem dito de porties scampies van Lucie en Leon, die waren schijnbaar ook op een koud vuurtje gewarmd.
Men maakte er geen zaak van en alles zou hersteld worden, verzekerde een regelende mevrouw ons. Tussen haakjes (die meid had een prachtige blonde vlecht).
We dronken nog een pilsje en wachtten af.
Deel II.
De soep en de scampies werden opnieuw geserveerd. Denk je ... de soep weer lauw. Ik dacht eerst niks, maar wist daarna zeker dat die niet zou smaken en besloot te wachten op een regelende mevrouw, met of zonder vlecht. Het werd die met de vlecht. Intussen was het onheil nog toegenomen. Een portie scampies zou bestaan uit 6 stuks, volgens de kaart. Maar in het kommetje van Leon zat er maar één verstopt onder wat zeewier. Hij besloot hiervan ook melding te maken.
Het vlechtmens wist zich een paar seconden geen raad, maar herstelde zich en zei dat ze dat allemaal heel vreemd vond. Wij ook, verzekerden we haar. Ze ging verhaal brengen en halen in de keuken en kwam terug met de excuses dat in de keuken de o-been-marie lek was en dat het warmende water verdwenen was. Het temperatuur raadsel was hiermee opgelost en kon niet verder opgelost worden, ik moest de soep oplepelen zoals ze opgediend was of laten staan waar ze stond. Ik koos voor staan.
De verdwenen scampies was echter een ander verhaal. Daar wilde ze niet in meegaan. We zouden met drie man zeker vaut geteld hebben. Leon meende echter dat men in de keuken niet gemerkt had dat de o-been-marie lekte en dat door dat gat best wel eens zijn vijf scampies ook ongemerkt weggezwommen konden zijn.
De vlecht schudde heftig neen en zei dat dit onmogelijk was.
Moet je voorstellen, ze zeggen dat de klant koning is, maar bij de Valk zeggen ze dat de klant niet tellen kan, maar ze tillen wel intussen flink de klant.
Deel III
Ik had als nummertje twee een ossenhaasje besteld en oh-jee de geschiedenis herhaalde zich. ”De wet van Murphy,” zei de vlecht naderhand.
De eerste portie was niet warm, de tweede ook niet. Effe in de magnetron zetten, was gewoon onmogelijk. Een tijdelijke hongerstaking was de enige uitweg.
Enfin, de regelende vlecht vroeg na enige tijd of ze iets kon aanbieden als compensatie.
Ik vond dat heel charmant en zei dat voor een aantal missers van hun kant ik heel goed verder kon met een paar cognackies. Ik weet immers dat Leon geen cognac lust, dat is een pilsener en pils is in zo'n zwaar geval als dit, geen zoenoffer.
Godju, dat was toch te veel gevraagd. Het bleef bij eentje. Was wel een Reemie Martijn, zei ze.
Ik heb goed gekeken, het was slechts een bodempje in een groot glas en heb de leesbril opgezet om te zien of het niet ongemerkt zou vervliegen.
Deel IV
Als ik het geluk heb dat ik ook nog de 73 haal, kan ik nu al zeggen waar ik dan niet ga ... Zelfs niet voor een fles Remy Martin ...

19-09-2012
Godju, denk vanmorgen ik ga eens rustig op de leeszaal mijn krantje lezen. Ze - (dat zijn die, die altijd wat te zeggen hebben) zeggen wel dat er niks aparts in de troonrede stond, maar dat wilde ik op mijn eigen troon zelf vaststellen. En denk je, wat ik net pleebrillend, meteen krijg voorgeschoteld? Eén op de drie ziet zijn eigen pielmans niet! Zelfs niet met een bril! Ik zat paf. Heb nooit geweten dat er zoveel slechtogende mannen zijn. Ik belde meteen Hayke en vroeg hem, wanneer hij die van hem de laatste keer gezien had.
”Ik heb niks aan mijn ogen,” zei Hayke: ”Maar je hebt tegenwoordig ook bloee toees en mijn vader zei altijd, dat goed gereedschap droog moet hangen”
Ik heb nog een stukkie arial geschreven troonrede gelezen, maar de toon en de zetting konden me niet meer bekoren. Het lijkt wel een stukkie reclame voor gummiewaren. We moeten veerkracht tonen ... . Dan vraag ik me, als tronende simpele ziel, af hoe je veerkracht kunt tonen als eerst overal de rek is uitgehaald? Ik zou me nooit laten vertronen om zo'n stukje klets voor te lezen.

13-09-2012
Het rooje potlood heeft gesproken en de Telegraaf heeft zich, zoals zo vaak, weer in het groot verschreven.
Men keek tot laat in de nacht en zag tegen de vroege ochtend:
Roemer stond met grote lege handen.
Rutte kon met Roemer's voorbarige roem, zich voluit laten roemen door een orkestje kwezeljurken.
Samson had niet voor niets zijn wilde haren verloren, toen hij al enige tijd geleden begon met de passie te spreken.
Wilders is getemd en stapte braaf als een lammetje in zijn oprot-taxi.
Hopelijk solliciteert Graus nu naar een baantje bij een dierenasiel. Met zijn geloofsbrieven moet hij makkelijk in staat worden geacht tot varkenshoeder te kunnen uitgroeien.
De koningin kan op reces, want ze doet niet meer mee in dit proces.
Enne ... Jolande Sap wordt waarschijnlijk uitgeperst !

10-09-2012
Het plantje op de foto heet in het Nederlands: ”Appeltje der liefde”
Helaas, als je ze eet ga je gewoon dood. Kan zijn dat het plantje nog uit het aards-paradijs stamt, daar was ook ooit een akkefietje met een appel.
Mijn opa had er een in zijn tuin (gaard heette dat toen), maar omdat er toen geen internet was, wist hij niet hoe hij dat ding moest verzorgen. Zijn appeltjes vielen dus regelmatig af en lagen beschuldigend op de grond. Natuurlijk was daar een oorzaak voor, maar die lag niet bij hem, die moest van buiten komen. Hij vermoedde dat zijn kleinkinderen daar wel iets mee te maken konden hebben.
Ik had een neefje, Ton heette hij en om hem duidelijk te identificeren had hij nog de toevoeging: van tant Berb gekregen. Voluit dus -Ton van tant Berb. Ton was jonger dan ik en ook jonger dan zijn oudere broer Frans (van tant Berb), wat weer eigenlijk logisch was. Logisch was ook als wij zondags bij opa in de tuin speelden, Ton (van tant Berb) het lijdend voorwerp was. Hij was indiaan en de gevangene van ons (Frans van tant Berb en Frans van nonk Juup), de cowboys.
Hij werd aan een boom vastgebonden en gemarteld, het lot van de jongere. Dat martelen hield in dat wij hem niks deden, dat was veel te riskant wegens de grote handen van onze vaders, respectievelijk nonk Hen en nonk Juup. Hij moest alleen een half uurtje vastgebonden blijven staan terwijl wij dan bij buurman Roex noten of ander fruit gingen stelen en voor zijn ogen opaten.
Ton (van tant Berb) had ook een gezonde eetlust en smeekte dan altijd om ook wat van onze buit te krijgen. Niks geven aan een hongerlijder, dat is pas echt martelen ...
Gelukkig, realiseer ik me nu, hebben we hem nooit van de appeltjes der liefde laten snoepen ... Stel je voor ...
Ton (van tant Berb) was echter na een poosje zijn gemartel beu en wilde met ons een op drie delen.
We hebben hem toen wat steviger aangepakt en hem rauwe aardappel gevoerd.
Hij heeft wraak genomen, door aan opa te vertellen dat hij gezien had dat zijn broer, Frans van tant Berb) en zijn neef (Frans van nonk Juup, ik was niet meer van mijn moeder omdat die overleden was) het appelsienenboompje, zo heette dat ding toen, geplunderd hadden.
Hij deed dat op de zondag voor de septemberkermis.
Hij kreeg als beloning een kwartje om op de karoessel te zitten en wij niet.
Zou ook overbodig geweest zijn, want we konden op de zondag van de septemberkermis nog niet normaal zitten ...

05-09-2012
Vandaag de dag, maar ook gisteren en morgen, lees je de raarste dingen in de krant. En dan bedoel ik niet de opstelling van Van Gaal. Dat die man niet de gewoonste is, weet inmiddels wel iedereen. Een beetje vreemd is wel dat hij nou schijnbaar niet meer een potje wil winnen. Misschien denkt hij wel dat het toch maar allemaal voor de kat haar viool is en dan hep hij uiteraard wel weer gelijk. Zo niet, dan lezen we dat wel in het voorzegblad van de heer Cruijff en zeker is ook dat die rare oude man, met die grijze zeiksnor en gepermanente haren daarover dan ook nog wel wat akeligs kwijt wil. Telegraafpapier is altijd beterwetend, dito commercieel avondlaat geneuzel.
In den vreemde gebeuren ook rare dingen. In Peru sneed een vrouw haar vriend de penis af, las ik. Wat voor haar pleit is dat ze die daarna wel netjes door de wc afspoelde. Wat moet je immers met zo'n dood ding? Ik heb wel eens gehoord van peniskokers. Dat lijkt me niet koosjer. Alhoewel, die dame blijft een lidnapper.
De grijze trekkervis is weer terug in de Oosterschelde! Staat wel op dezelfde bladzijde, maar ik geloof niet dat dit met het voorgaande te maken heeft.
Dichter bij huis, in Helmond, beet een man een politieagent in de arm. Of die man een undercover pliesiehond was, kon ik niet ontdekken.
Godju, en in Hilversum werd een man door buitenlands tuig (5 man in vereniging) in elkaar geslagen en van zijn bezittingen beroofd. Zelf zijn schoenen werden gejat. Nadat de politie zijn aangifte had opgenomen weigerden ze hem naar huis te brengen: ”De pliessie is geen haal- en brengservice” kreeg hij te horen. Die arme kerel is toen op zijn sokken naar huis moeten lopen.
Neen, dan de pliessie hier bij ons, die is veel mensvriendelijker. Die laat niemand onnodig lopen, die rijden lekker gezellig de collega's naar de friture en de broodjeswinkel en ... proberen ook nog voor te kruipen. De laatsten zullen de eerste zijn ... staat ergens geschreven.

01-09-2012
Hej-ju ook zo van onze Oranje-leeuwen genoten? Tenminste, zo was het aangekondigd! Die Rooie Duivels zouden wel eventjes de oren gewassen krijgen.
Godju, wat een miserabele vertoning zeg! Het enigste wat opviel waren de exotische tattoo's van onze nationale miskleuners. Ik had toevallig gelezen dat Snijdertje een nieuwe had laten penselenen en heb me scheel geloerd, of ik dat ding (Yolanthe?) kon aanschouwen. Noppes dus. Deze heer had nog een geel leukoplastje op zijn arm. Waarschijnlijk is iets mis gegaan met de vernaalding en is de inktvlek uitgelopen. Anderzijds vermoed ik dat menig Papoea-hoofdman jaloers zou zijn op ons nationale prentenboek.
Het nieuwe voetbal was eigenlijk erg ouderwets. Bijna niks klopte en niks paaste. Blind werd de bal verschoten, zodanig dat Blind langs de lijn zelfs niet meer wilde kijken. Een ziende Blind zou gezien hebben dat er een aantal half-blinden elkaar niet zagen.
En die Cluiverd, die had volgens mij straf. Ik heb nog nergens gelezen wat hij gedaan had, meestal is dat niets om over naar huis te schrijven, maar die moest nu wel zelf schrijven. Straf schrijven, peins ik. Anderhalf uur strafregels over alles wat mis ging. Dat is typisch van Gaal. Als hij die Cluiverd had laten opschrijven wat goed ging, was die gast met een half A-viertje spekkoper geweest.
De heren zaten wel goed in het pak en stropdas, moet ik zeggen. Gewoon om door een ringetje te halen. Ik denk dat ze hebben gedacht dat Koning Boudewijn op de tribune zou zitten om van hun daarzijn te genieten. Mooi niet dus'. Die Belsje trainer, sodeknol, die rende in een open hempje mee langs de lijn. Die joeg zijn Rode satans dwars door onze verwaasde troep welpen. Ze stonden erbij en lieten het gebeuren. Sterker nog, een paar lui waren wel genegen om die Belsjen nog wat te helpen. Ik ben sowieso al geen Europa-fan, en deze samenwerking op het voetbalveld is voor mij echt voorbij Schengen.
Enfin, ik had na de wedstrijd wel even wat gooi- en smijtwerk van Johan Derksen verwacht. Knevel en van de Brink hadden die gast namelijk uitgenodigd voor hun geestelijke dagsluiting. Of het door de hitte van de dag kwam, ik weet het niet, ik ben te dom voor de voetbalsport, maar Johan D., die sinds jaren nog nooit een goed woord voor onze huidige bondstrainer gevonden heeft, prees hem nu bijna de voetbalhemel in. Een balletje kan raar rollen ... en Derksen kan ontzettend zwammen.
Hoe staat de Maas erbij? Kunnen onze toppers misschien hun warm gelopen voetzolen, hier komen verkoelen?
Wens je nog een fijne, koele pils, middag.

02-08-2012
Dag Ben,
Godju, vanmorgen twee nieuwe nieuwskoppen in de krant. Dat is uitzonderlijk, want als je 's avonds laat TV gekeken hep weet je eigenlijk al het hele nieuws voor de volgende ochtendstond. Zelfs zonder gebit in de mond.
Ha, nu ben je natuurlijk nieuwsgierig, want jij stond waarschijnlijk op dat moment naar het roeschen van de Maas te loesteren en hep mijn moment supreme gemist.
Ik las: ”Georgina Verbaan hep een pony; en in Stein (oes Groat Stein) zijn 84 honden betrapt”.
Ik dacht tegen mezelf, laat ik bij het eerste beginnen en ens kijken wat dat kind nu wel en niet met een paard hep. Je weet dat ik een beetje knijp hep voor paarden. Zo doende dus ...
Zal ik je zeggu, dat kind hep helemaal niks met een pony ... is naar de kapper geweest en dat hep ze op twitter gezet en toen hep een luije krantkriebelaar dat als hot aitem uitgebracht. Auw banaan, wat een drol-potlood.
Toen hep ik getracht het tweede artikel tot mijn gewone ontvankelijkheid te nemen. Ja, dat van die Steinse kanissen.
Nou, dat hep ik ook maar een keer hoeven te lezen. Dat was niet zo moeilijk. In het kort komt het er op neer, dat een gespecialiseerd bureau, een soort bijzondere opsporingsbrigade, denk ik, tijdens een rondgang door het dorp 84 kanissen heeft getraceerd, die wettelijk wild liepen of sliepen en waarschijnlijk ook poepten.
Nee, niet de BOB, dat is Belsj, je moet beter opletten als ik iets opschrijf.
Ik bedoel dus, hun bazin/baas betaalde geen hondenbelasting en nu wel en dat levert de gemeente € 6000 op, staat er in platte tekst geschreven. En, nu komt het, daar geloof ik nix van. Ik betaal nl € 85.50/jaar voor mijn Ollie en volgens mijn zakjapanner (waarmee ik overigens ook mijn belastingformulier mee invul en hooguit eens paar jaar hierover klachten krijg) is 84x85.50 ... effe controleren, juist, €7182.
Aha, jij zegt dat die missende 1200 pietermannen de rekening van dat excellente bureau is?
Koed biej, echter dan denk ik toch dat dit geen kanis-gespecialiseerd-bureau is, maar gewone ouwe melkert banen zijn, met een joepla wepsait.
Enne, dat zet me toch aan het wantrouwen: ”Mijn hondje, de melkkoe van de gemeente ?” Hoe is het met de poes van je buurvrouw?

20-07-2012
Dag Ben,
Je vroeg wat we als dee-pee-ellers in het leger deden?
Nou gewoon, balen. Balen van de maandagmorgen tot de vrijdagavond. Tussen dat balen door moest je ook nog flink uitkijken dat je geen douw kreeg. Een douw kon je overal voor krijgen, zelfs voor slenteren. Een dpl-er mocht niet slenteren maar moest marcheren, zelfs als-ie alleen was. Was natuurlijk heel komisch. In een groot gebouw waarin alleen maar kak- en pispotten waren werd met voorkeur de paradepas gedemonstreerd, om dat slenterverbod te accentueren.
Ook op de binnenkant van deuren schrijven was riskant. In onze lichting zaten grote dichters en schrijvers en die schreven hun zieleroerselen en innige verlangens wel eens tijdens een lange potsessie op de binnenkant van de pleedeur. Jonge, als je daar mee gesnaaid werd! Beschadiging van rijkseigendom kreeg je dan aan je blote kont gesmeerd.
We hadden een stip, van de bewapening was-die. Stip Verschut heette-die. Als die je erbij kon latten, liet hij het zeker niet. Om zes uur 's morgens was reveille. Dan ging een sirene en werd je geacht binnen tien seconden uit bed te zijn, want op seconde elf stond stip Verschut in de kamer te brullen en te schrijven. Godju, hij kende onze stamboeknummers uit zijn hoofd en had alvast wat vaste klanten in de vooraf genoteerd, zodat zijn latpartij maximaal was.
Er waren altijd maten, die op dat vroege tijdstip wegens een harmonenkwestie, niet meteen van hun strozak konden. Mochten in het weekend verplicht uitslapen.
Ja, ik heb twee jaren op stro geslapen. Dat ongemak heeft zelfs het kindje Jezus niet meegemaakt, las ik in de bijbel, want hij is met zijn ouders tijdig uit de stal gevlucht.
De barak, waarin wij logeerden, was door de Duitsers gebouwd, (was dus helemaal geen rijkseigendom). Gelukkig dat die een Reinheitsgebot kenden, want er was stromend koud water. In de winter 62/63 waren er wat probleempjes. De waterleiding bevroor, met alle gevolgen van dien. We konden ons niet meer wassen en scheren en ook de wc niet meer doortrekken. We poepten dan maar naast de deur. Maar ieder nadeel hep ook zijn voordeel, zoals je weet. In de trein had ik een hele coupé alleen. Zelfs de conducteur knipte mijn kaartje niet, Hij knikte kniezend, met opgetrokken neus, van enige afstand.
En ons eten was ook altijd reden om naar huis te schrijven. 's Morgens oud brood en komijnekaas, om 12 uur ouder brood met komijnekaas en als diner kaaskroketten met in de schil gekookte aardappelen, half gewassen, zo van het land. Jonge, bij de voedselbank tegenwoordig eet je beter. Oh ja, we hadden natuurlijk ook altijd oefeningen. Bijna iedere week. Mocht je als goedkope arbeidskracht oneindig lang doorsleutelen. Zo'n driftkop (oefening) duurde wel een paar dagen en dan zag je geen strozak en ook geen vreetschur. Dan hielden we ons in leven met noodrantsoenen uit 1940-1945. Dat waren meestal witte bonen in vet spek. Zo'n blikkie moest je natuurlijk eerst opwarmen en daar zijn heel wat ongelukken mee gebeurd. Je deed dan water in je buitenhelm, legde die op een paar keien en stookte een vuurtje. Ongeduldige maten gebruikten in plaats van bezine opgelost in een potje zand, gewoon de benzine in het potje. Ik heb heel wat zwarte gezichten gezien.
Op een zondagmorgen, we hadden net een oefening achter de rug en werden op een brunch in ons kamp onthaald, had ik de pech toen ik een gekookt eite (dat was heel bijzonder) onthoofdde een gekookt kuikentje aantrof. Met het lijkje op mijn bord ging ik naar Ome Jan, de hofmeester en deed mijn beklag.
Weet je wat die op zijn Tukkeriaans zei? Dat Limburgers, altijd wat te mekkeren hadden! Ik was notabebe de enigste Limburger op de basis en had me ooit eens beklaagd omdat ik de andijvie die we kregen voorgeschoteld, daags nadat het gras gemaaid was, had bestempeld als basisgras.
Ik wens je nog een fijne dag, in jouw Beeg aan de Maas.

18-07-2012
Dag Ben,
Je wilt weten of het Frans of Frants is?
Gewoon, kort, omdat het bij deze tijd past. We moeten bezuinigen, allerhande leuke dingen laten, enz. Dus al hoor je die t wel, je ziet hem niet meer. Ik heb hem weg bezuinigd. Simpel kom toejoer.
Moet je denken, vroeger, onze ouwe lui, nee, die waren niet lui, die hadden nix en gaven je daarom twee of drie voornamen. Ik kreeg er drie. Ik heb de laatste twee altijd weggelaten en gelukkig was de voorste niet Franciscus, maar gewoon kortaf. Maar de staat! Die wist het weer beter. Op paspoort en rijbewijs, drie voornamen. Wat denk je wat dat kost?
Op de lagere school, toen ik schrijven geleerd had, kwam al dat probleem met die namen. Ik hoorde duidelijk een t in Frants, maar mocht hem niet schrijven van meester Sjang. In mijn achternaam zat een h en die was onhoorbaar, maar godju, die moest ik wel schrijven. Ik vermoedde toen dat de mensen daarom tegen mij, die van ”Frens van Laume” zeiden. Dat bleek later toch ook weer anders.
Als redelijk ouwe zak, wil ik geen mensen gaan beleren, maar vraag me daarom zelf af, waarom een in vrijheid levende mens zich laat transineren door een aflopend mobieltje of ander wek/martelapparaat/instrument. Je valt vanzelf in slaap en wordt ook vanzelf wakker. En als je niet vanzelf wakker wordt heb je nog altijd het buitengebeuren. Belsje straaljagers, Spock, de kater van de buren die goeie morgen komt zeggen, of een eekhoorn die zich versprongen heeft en in de waskamer op de kast zit te ravotten. Dan hep ik het nog niet over de koerende duivenplaag, die onze deel onderschijt of de zwart rokkende merels die mekaars wijven betwisten. Verdimme, je mag blij zijn dat je überhaupt nog een oog hep toegekregen. Oh ja, ik vergeet de achterbuurman op zondagmorgen met zijn rolls-royce tweezits grasmaaier met twin carburateur en nabrander.
Ja, in mijn jonge jaren had ik ook een lief ver weg. Ik zat dee-pee-el gevangen in Enschede op een vliegbasis en zag ze daar de hele week vliegen, tot het horen mij verging en mijn lief verkocht in Sjilvend asprootjes en lippenstiften in de drogisterij. We vrijden met de handschoen, heette dat toen. Hoe noemen jullie dat tegenwoordig? Skypen?
Het was wel een mooie tijd, smachten naar iets dat ver weg was. Als het binnen handbereik komt, is het veel minder spannend.
Nee, mijn vader gooide nooit met klompen, maar ik heb hem toch vaker met enig lijfelijk gevaar uitgelachen.
We woonden toen op de Berg en mijn ouwe heer hield geiten. Varkens mocht niet van de Pruussen, die toen daar de baas waren.
Een van onze geiten had een vrij onafhankelijk karakter en brak regelmatig uit met de bedoeling de tuinen van de buren te plunderen. Daar kon mijn pa toch zo boos om worden. Niet te filmen, hij was dan zich zelf niet meer, maar iemand anders. Die geit, die verrekkeling, die wist dan dat hij er een paar op zijn satan kreeg als mijn pa hem te pakken kreeg en ging de kloten op. Pa, met zijn korte benen achter hem aan. De geit sprong bij Hermans over de heg naar de andere buurman. Pa haalde dat niet en zat vast in de heg. Ja, als hij dan zag dat ik lachte ... Gelukkig had hij een vluchtig geheugen en na een uurtje was ook voor mij de kust (sorry, achterkeuken) weer veilig.
Het zonnetje breekt door, mijn oud lief staat gereed met een kopje erwtensoep, ik denk dat de dag nog goed gaat worden.
Wens jou een hele fijne dinsdag in Beeg aan de Maas.

08-07-2012
Erg ergerlijk vind ik het ergeren aan iets ergs. Maar wat is erger? Steeds als je al iets ergs gehad hebt, krijg je meer nieuw erg ergs.
Wat is erger vraag ik me dan geërgerd af.
Geen bondscoach of Louis van Gaal?
Geen ministerpresident of Geert Wilders ?
De euro of de gulden ?
Geen prins Carnaval of Emiel Roemers?
Een vakantiehuis voor onze waterprins op de Veluwe of in Griekenland ?
De btw verhoging omzeilen door de boodschappen straks in België of in Duitsland te gaan doen ?
De Avondetappe met Mart Smeets of Tour de Jour met Gert Jakobs ?
Kijken naar een etappe van de Tour of een wedstrijd van het Nederlands elftal ?
Naar het gewauwel van Albert Verlinde luisteren, die de vuile was van iedereen buitenhangt, maar verzwijgt dat zijn partner mooi weer speelt met belastinggeld van de Maastrichtenaren.
Als Moskowitch, bij Pauw en Witteman, de passie preekt. Geen groter recht dan vermeend onrecht!
We leven al in erge tijden en het ergste moet nog komen, verwonder ik we steeds opnieuw, als de politiek zegt dat we het ergste achter ons hebben.

05-07-2012
Zet van de week mijn kwekkert aan en denk je wat ik lees? Geert Wilders is lekgestoken! Zegt-ie zelf, een paar disgenoten hebben hun bestek in zijn rug gestoken. |
Godju, ik wist niet hoe en wat en vond het heel raar en om de verwarring nog groter te maken, liep hij 's avonds op de TV zo kwiek als een paradijsvogel rond en liet zich zelfs niet door Twan Huijs de mond snoeren. Dat zijn twee sterke stukjes, sjapoo! Ik heb mensen met minder, met de mond vol tanden zien zitten.
Politiek geleuter is hetzelfde als slap gezever van voetbal-analisten. Ze weten alles in de vooruit beter en kunnen achteruit alijd uitleggen waarom ze het bij het verkeerde eind hadden en dan toch nog hun gelijk halen. Fantastisch programma, prima elftal. Weg uit Europa en weg uit de Championsleague is precies hetzelfde.
Demissionaire regering, het parlement 9 weken op reces, bankencrisis, de EU naar de Filistijnen, van Persie weg bij Arsenal, geen bondstrainer, geen weigerambtenaar, wel Eurobonds, dagelijkse valpartijen in de Tour de France. Het lijkt wel een ritueel slachthuis.
Ik vraag me af, waar blijft de sterke man, de man die alles kan? De man die het voor ons maakt, de Nederlandse Ronny Reagan?
Van Gaal, opper jij? Waarom niet Emiel Ratelband? Van Gijp, of Joep van het Hek? Of zullen we een buitenlander inhuren?
Als projectmanager van de afgedropen Nederlanden?
Zo'n vent zou dan het Wilhelmus voor 16 millioen piepels moeten kunnen dirigeren.
Lukt natuurlijk nooit, iedere vogel hier zingt zoals hij gebekt is.
Loop maar eens over de markt. Je moet met jezelf praten om je eigen taal te horen.

17-01-2012
Ik weet dat je me niks gevraagd hebt, maar ik zeg het dan maar ongevraagd. ”De toekomst, is niet meer wat het geweest is”
Mark Rutte zei het zondag al binnen op de TV, in het Buitenhof. Hij zei dat we een sterk land waren, met grote kansen. Mark zegt wel vaker is dat niet meteen te begrijpen is, zeker als het over geld gaat. Armoede is er bijvoorbeeld niet en de voedselbank floreert omdat het een linkse hobby is. Iedereen die kan werken, moet werken. (Ook als er geen werk is, maakt Mark daar werk van). Ik nam dus gerustgesteld in de nanoen een pilsje en denk je, godju, dat ik vandaag in de gazet las?
Wij zijn een land met wat getikte volksvertegenwoordigers. Terwijk de kamer met kerstreces was, dansten de muizen in de vergaderzaal en omstreken. Een normaal mens, die niet op een paar centen hoeft te kijken, belt dan Rentokill en met een paar piepen is de zaak uit de wereld.
Een modale binnenlandse handwerker klust dat zaakje zelf. Mept effe met een end hout, zet een valletje of, indien van de vrouwelijke kunne ... strooit wat muizenkorrels. Een paar piepjes later, idem zelfde resultaat.
Mot je vandaag in Den Haag komen. Dan ken zomaar niet, daar komt een interpelatie en een debat over. Wordt een motie over aangenomen. Immers we hebben een dierenpartij en tot grote overlast ook nog ene Dionne. Arrestatie van ongedierte mag alleen maar met een inloopvalletje voorzien van CE keurmerk. Na sluiting van het poortje moet een SMS-je naar de getroffen muizenfamilie om onnodige stress te voorkomen.
Ik hoop dat deze regering binnenkort over een paar paarse muizenkeutels struikelt en als er dan nieuwe verkiezingen komen, dan stem ik op ... Spock, de kater van de buren.

16-01-2012
Goskanonne, denk je dat ik vanmorgen om vijf voor half negen in de krant lees?
Bij de Koninklijke Landmacht dreigt een soldatentekort! Simpel en gewoon, omdat er te veel overtollige officieren zijn.
Ik zal het effe met eigen burgertekst proberen uit te leggen.
Omdat er teveel van alles is moeten er een hoop weg. Dat doe je gewoon door te ontslaan en dan begin je opnieuw. Soldaten worden dan bijvoorbeeld politieagent. Dat gebeurt regelmatig, om de zeven vette jaren heb je ook zeven magere jaren bij het leger. Met uitzondering van in mijn tijd. Wij waren twee jaren dienstplichtig voor een gulden per dag. Ik voel me vijftig jaar na dato, nog altijd afgezeikt.
Het schijnt dat beroepdofficieren tegenwoordig moeilijk zijn te ontslaan. Bij een burgerbaas is dat vrij makkelijk, die ontslaat alles en dan mag iedereen opnieuw solliciteren en als iemand geluk hebt word hij voor een lager salaris weer aangenomen. Ik ken mannen die dat al meerdere malen is overkomen. Vraag me af wat een officier meer is dan een bankwerker.
Een bankwerker werkt immers ook niet op een bank, dan hoeft een officier ook geen zitplaats voor zijn leven bij de Koninklijke.
Trouwens, vraag me verder af waarom de Landmacht koninklijk is. Zoveel dingen om trots op te zijn kan ik me niet uit het geschiedenisboekje herinneren. Dat lag niet aan de soldaten, dat lag wel aan de politiek die altijd iets wilde, wat niet kon voor te weinig geld.
De geschiedenis herhaalt zich blijkbaar weer. Te veel mannen en ook vrouwen met sterren en balken en te weinig fillers die goedkoop soldaat gemaakt kunnen worden.
Weet je wat ook zo dom in de krant stond? Dat soldaten en korporaals de laagste rangen in het leger zijn. Die journalist die dat geschreven heeft was waarschijnlijk een dienstweigeraar die zijn opstel al vroeg moest inleveren, omdat de krant de deur uit moest. Soldaten en korporaals hebben namelijk geen rang, die hebben een stand en dat is vaak liggend op de buik in de modder en ik heb nooit een officier daar naast mij gezien.

09-01-2012
Godju, denk ik gisteren op mijn gemak op internet een krantje te kunnen lezen, denk je wat ik zie?
Een oude dame, dragende een soort zwarte tulband met daaromheen een blauwe plak en verder gecamoufleerd in een soort zwart gordijn.
Ik wist niet wat het precies moest voorstellen, om deze tijd van het jaar zijn er hier al volop carnavals zittingen en misschien was onze kwien ook wel uitgenodigd. Zou best kunnen, want ik zag ook onze W.A. op de achtergrond en ik heb wel eens horen beweren, dat die best een pilsje lust.
Gelimmend, dat was het dus niet. Onze koninglijke famile is namelijk na driekoningen op staatsbezoek in het land van de drie koningen gevlogen. Wat een kameel ben ik toch, dat ik dat niet wist.
Iets kwam me bekend voor en ik kon het me ook herinneren. Vroeger, een halve eeuw en een decennium geleden droegen in deze omgeving vrouwen ook zo'n gewaad, als teken van rouw tijdens een begrafenis. Men noemde dat een falie !
Maar de koningin stond er lachend bij, die droeg hier zeker niets ten grave.
Lees ik een eindje verder, dat blonde Geert het ook gezien heeft en de verantwoordelijke minister op zijn falie wil geven. Belooft een interessante week te worden. Geen gezeik over onze pensioenen of lekkende dijken. Neen, hoogdravend politiek gesteggel over hedendaagse koninklijke modegrillen. Emiel Roemer roemt het feit dat hij door deze politiek zijn zeteltal kan uitbreiden.
Als je op zondag vroeg TV kijkt moet je wel zorgen dat je broek niet afzakt. Dat was bij mij het geval. Want ik zag en hoorde een zekere mijnheer Linschoten met droge ogen vertellen dat staatssecretaris Bleker zijn imago verloren had.
Kuche, die mijnheer Linschoten is notabene de man die een paar jaren geleden zelf op de TV vertelde en verzekerde dat de DSB bank een fatsoenlijke bank was. Ik weet dat er duizenden personen zijn die daar een heel andere mening over hebben. Met zulk eigen imago over andermands imago praten ... dan moet je toch wel heel lang in de spiegel je image niet gezien hebben. Dat zou ik hem op een briefje willen geven.


02-01-2012
Auw-banaan. Lees ik vanmorgen de eerste krant op de tweede dag van het nieuwe jaar, ... denk je wat ik lees ?
Wibi Soerjadi is overleden ! ”Kapot” stond er in de Telegraaf, maar zo'n woord gebruik ik niet voor mensen. Ik ben tenslotte niet Paul de Leeuw.
Lees ik verder, staat er dat hij niet overleden is, maar zijn Koe.
Godju, als ik nog verder lees begrijp ik dat dit een ingewikkeld artikel wordt. Koe is namelijk geen koe, maar zijn poes.
Zuche, overleden in zijn armen. Hep effe voor de veiligheid toen maar het hele stukje doorgelezen, maar niet gelezen dat hij tijdens dit drama zijn handschoenen droeg.
Ik had nog nooit van deze snuiter gehoord, gewoon omdat ik niet van getingeltangel hou, denk ik. Maar een tijdje geleden zag ik hem bij Wouw en Woumelmans, midden in de zomer en god mag me makrele als het niet waar is, maar die pief droeg handschoenen. Omdat tongeltingelen op zo'n jammerkist heel inspannend is en zijn vingers in topvorm moesten blijven, zeitie.
Snap ik niet zo goed, want ik heb Hugh (van de pleejboj) nooit met wanten gezien.
Voor de volledigheid vermeld ik ook nog effe, dat Koe door hem heen kon kijken en vaak bij Haas lag.
Nee, ik pak toch maar geen abonnement op de Telegraav. Dat is mij te verwarrend.
Als het je interesseert, Boer zoekt vrouw, was het best bekeken programma van vorig jaar. Ik voelde me vroeger erg beschaamd, als mijn sergeant (of ander opgelegd opperwezen) me uitschold voor boer. Dat was op de Mookerhei, 's nachts, in de herfst van 1956. Moest toen lege patroonhulzen zoeken (we hadden gelosseflodderd) en kwam terug met eikels. Ik vond dat ik mooi niet met lege handen stond, maar die beroepsschreeuwer verraadde toen hysterisch onze geheime lokatie. We werden allemaal gevangen genomen en dood verklaard. De slapies van mijn kamer zijn me nog weken dankbaar geweest.
Bij de volgende oefening moest ik corveeje in de Kadi-wagen. Omdat ik meer geld terug had gegeven dan ontvangen, moest ik dat uitleggen bij een man met sterretjes op zijn kraag.
Ik zei desgevraagd, dat ik niet begreep hoe men mij op zulke verantwoordelijke post had kunnen zetten. De sergeant had immers al vastgesteld dat ik een enorm stomme boer was.
Die kappie legde toen zijn stokkie aan de kant zei oneschaamd, dat ik een sluwe vos was en me langs de dienst wilde zeiken.
Ik meende toen dat hij dat niet kon menen, want alle sluwe vossen hadden zogenaamde gewetensbezwaren ingediend en dienden niet voor drie kwartjes per dag, 24 maanden lang hun vaderland. Tussen haakjes, je kon toen nog zonder te liegen zeggen dat Nederland je vaderland was. Als ik nu op de markt of in de stad loop, hoor ik dat eigenlijk extern ben.
Ennu hennu, Ester Winkel is de bieëtsjbeeb. Daar is verder nix mis mee. Het komt niet in de herhaling en ook niet bij Knevel en van Dinges. Dat is gewoon op 3 jan. vergeten.

terug naar Tikkies